okt 312018
 

Geachte lezer,  op het moment dat mijn column wordt gepubliceerd, loop ik altijd een sessie achter. Dit omdat Mrs. Denise altijd van mij een uitgewerkte versie ontvangt voor een nieuwe sessie. Door omstandigheden, waar ik in mijn volgende column op terug kom, is publicatie van dit verslag vertraagd.

Deel 4, episode 1

Het waarom van het gaan,
is het elkaar blindelings verstaan.
Het werd donker,
zonder dat het licht werd uitgedaan.

Themaparty (deel 2)
Met een ferme klik hoorde ik dat het zware slot van de massief eikenhouten deur werd ontsloten. De deur ging met gekraak en gepiep open. Een fel licht schoot als een ongenode gast blits snel naar binnen. Vrijwel meteen sloot ik van pijn mijn ogen. Angst schoot door mijn hele naakte – zowel geketend aan enkels en polsen – lichaam heen, angst voor wat zou gaan komen. Een bitse stem klonk door de holle kille ruimte en weerkaatste in het niets.. Snel ging ik op mijn knieën zitten met mijn handen in mijn nek.. Kettingen hoorde ik ratelen, ik was niet de enige in deze kille vochtige cel. We werden één voor één door een Cipier, gekleed in een zwart slipje met daarboven een strak even zo zwart korset, waarover haar ferme borsten uitstaken. Deze waren netjes opgeborgen een B.H. die met kleine metalenpinnetjes was bedekt. Ze droeg daaronder laarzen met stilettohakken tot in haar liezen. Ik kon nog net zien dat er zwarte panty’s onderuit kwamen die door middel van jarretels waren vastgemaakt.

Ze bevestigde een hondenriem aan mijn stalen collar en sleurde mij achter haar aan. Dat gaf mij voor even uitzicht op haar prachtige strakke ronde billen die enkel bedekt werden door een dun draadje tussen haar mooie bilnaad…  Ik werd naar een grote binnenplaats geleid waar circa dertig twee en halve meter hoge dikke houten palen stonden. Boven aan iedere paal zat een stevige grote ijzeren ring muurvast bevestigd. De Cipier trok mij richting één van die palen. De ketting tussen mijn polsen werd bevestigd met een hangslot aan de ijzeren ring. Hierdoor stond ik met mijn handen boven mij vast. Daarop deed ze mij een blinddoek voor…. Terwijl ik niets zag hoorde ik aan het ratelen van de kettingen dat de overige slaven, een stuk of 20, ook werden vastgezet aan een van deze palen. Hoe lang dat duurde kon ik niet inschatten, voor mijn gevoel een eeuwigheid.. Totdat ik op de achtergrond een vrouwelijke stem hoorde praten. Voor dat ik er erg in had pakte een onbekende Dame mij vast…..

De bovenstaande passage zit tussen fictie en werkelijkheid in. Het had zomaar een stukje kunnen zijn uit mijn verhaal Femmalia.. Slaaf zijn van een vrouw, mijn ongeremde fascinatie voor slavenveilingen. Ik heb er inmiddels een stuk of 8 meegemaakt, waarbij het er een stuk gemoedelijker aan toegaat dan zoals hierboven geschreven staat. Doch bij de laatste veiling  werden we voor het eerst geblinddoekt en geketend weggezet. Tevens mochten we, indien we er toestemming voor gaven, worden betast…. Er waren ongekend veel aanmeldingen deze ronde en iedereen kwam ook nog eens opdagen…. Ik had een mooi plekje veroverd tegen de muur, waar mijn handen met een ketting boven mij werden vastgeketend. Ik had toestemming gegeven om betast te worden. Dit was herkenbaar door een groot rood kruis wat geschilderd was op mijn naakte lichaam. Uit puur plezier (niet voor mij!!) werd er tevens een dikke streep over mijn borst en buik geschilderd tot aan mijn navel. Met aan beide kanten een schuine streep er naast. Met andere woorden een grote pijl gericht op mijn jonge heer. GEWELDIG!!! Hahahaha..

Ik werd, betast op mijn armen, in mijn zij, mijn buik, aan mijn tepels… Een van de dames kneep met haar handen – Hoe weet je dat het een vrouw was?? Door de lange nagels! – in mijn ballen.. hmmm. Na deze schouw, die circa 20 minuten duurde was het tijd voor de veiling. Ik was nummer 5, de Lady sleurde mij mee door de zaal aan mijn hondenriem die ze extra kort hield. Even later zou mijn ego een ontzettende boost krijgen… De Lady paradeerde mij voor alle vrouwen langs en presenteerde mij als ‘dè voetenmasseur’. Normaal beginnen de biedingen met € 10,00,– Nu werd er meteen € 50,00 gevraagd en….. geboden…. Even later werd ik verkocht voor € 200,00. De Dame in kwestie was blij, ze straalde van oor tot oor. Eerlijk gezegd zie ik de gefronste wenkbrauwen en het bij behorende hoongelach van ongeloof al op mijn netvlies staan, voordat Mrs. Denise dit heeft gelezen. Maar er is geen woord aan gelogen…  Voordat ik deze avond ging appte ik Mrs. Denise.. Ik vroeg me af of beschadigde ‘Ware’ wel genoeg op zouden leveren. De striemen van de elastieken stonden anderhalve week later namelijk nog op mijn lichaam. Haar reactie was zoals altijd veelzeggend: ‘Dat jij überhaupt iets oplevert’.
Lees verder »

sep 252018
 

Deel 3, episode 10
14 augustus 2018  – Klungel Watje –

De schoolvakantie naderde (gelukkig) weer het einde voor dit jaar. Regelmatig check ik de website van DP. Even kijken bij nieuws en in de agenda. Uiteraard ook bij de verhalen. Het was verdacht rustig bij de verhalen van gasten. Ik wist dat mijn kompaan Slaafaap weer op audiëntie was geweest. Maar de overige ‘lotgenoten’ lieten het schriftelijk al een hele tijd afweten. Tot dat half augustus er plotseling weer een paar verhalen werden gepost. Het zit de laatste tijd ook niet echt mee, nu enkele leden van het Dreamteam tijdelijk uit de running zijn. Of wellicht hopelijk na publicatie van deze column ‘waren’.   De column die U nu aan het lezen bent is deel 3 episode 10. Zoals ik al eens gememoreerd heb in een van mijn vorige verslagen. Ik denk zo dat het de 25ste was ‘De Limbodanser’. Sluit ik naar 10 columns een deel af. Maakt dat wat uit? Helemaal niet, nou ja, wel een beetje. In dit deze column sluit ik voorlopig in ieder geval mijn fictie verhaal Femmalia af. Na House of Fantasy is dat het tweede verhaal wat ik heb geschreven. Aangezien ik dat eerste verhaal over de House of Fantasy zelf erg leuk vond om te schrijven, heb ik besloten om daar een vervolg op te schrijven. Ik heb overigens geen enkel idee of U dat als lezer leukt vind of niet.. Door scrollen kan altijd. Of lees het met tegenzin, is wellicht ook een vorm van masochisme.

Hetzelfde geldt in mijn geval dan, luisteren naar muziek van Frans Bauer wanabees.. Begrijp me niet verkeerd, ik respecteer ieder zijn eigen smaak en ik denk dat Frans Bauer een toffe peer is……. Maar zijn muziek is niet mijn ding, maar dat van die wanabees archhhhhhh. Nee, doe mij maar opzwepende knalharde rockmuziek… Waarbij ik graag vermeld dat ik dat opzwepende in dit geval niet letterlijk bedoel….. Watje… hoor ik Mrs. Denise al denkbeeldig zeggen…  In het Duits noemen ze dat een ‘Weich ei’, oftewel een zacht ei. Ooit zei ik tegen Herrin Gabrielle, dat ik een ‘Weich ei’ ben. Daarop corrigeerde ze mij. Ik was alles behalve een ‘Weich ei’. Ik kwam mijn afspraken na een speelde het spel met passie, plezier en respect. Het gaat er niet om hoeveel je kunt incasseren… Nee ik probeer mezelf niet recht te lullen… ‘Weich ei’ heeft niet dezelfde betekenis, als hoe Mrs. Denise het bedoelt.. Ja, ik ben en blijf haar watje. Of beter gezegd haar ontzettend onhandige Watje… Klungel Watje. Laat ik dan maar gewoon een Klungel Watje zijn, maar ik ben wel een Klungel Watje van Mrs. Denise… and them proud of it……Hell yeah!!!

Femmalia Deel 16a Mabel (deel 15 in State of Mind)
Nog nooit had Hank zich zo leeg gevoeld, Het laatste beetje waardigheid was er letterlijk uit geneukt. Toen hij de volgende ochtend door Nora terug gebracht werd naar de stal, had hij een doodse blik in zijn ogen. Nora was het niet opgevallen, Selma die hem in zijn ‘melkbox’ vastzette zag het meteen. ‘So boy, I see you learned finally your place.. hahaha. Alles in zijn lichaam deed pijn, hij was geestelijk gebroken en staarde als een zombie voor zich uit.  Steven had dat punt al veel eerder bereikt, zijn Meesteres Rosanna was die magere schriel kip, zoals zij hem vaak noemde, al lang beu. Haar dochter daarentegen had de grootste mogelijke lol met hem. Rosanna had hem willen inruilen, maar Betty zag kennelijk wat in hem. Zijn kooi was inmiddels verhuist naar Haar kamer en zijn anus had onderhand meer weg van een dildo standaard. Betty vond het nodig om vrijwel continu een dildo in zijn magere reet te parkeren. Betty genoot ervan om Steven aan een cock leash door de stad heen te sleuren, met of zonder dildo in zijn hol. De meeste meiden van haar leeftijd hadden nog geen slaaf.  Ze nam hem zelfs mee naar school, waar hij over het algemeen gestationeerd werd in een kooi.

Er was inmiddels meer dan een jaar voorbij gegaan. Hank had deze meeste tijd doorgebracht in de stal. Hij werd bijna dagelijks driemaal gemolken. Iedere 3 tot 4 weken werden ze gewassen. Als hij Nora zag moest hij al bijna kokhalzen. Voor het overige liet hij zich door Monica en Selma gedwee melken. Van de 12 slaven die er aan het begin waren, was alleen Bill nog over, nummer 158. Hij was nummer 162, de overige slaven waren om verschillende reden verkocht of verwijderd. Nummer 156 had hij die ochtend nog zien hangen met zijn eigen doodse blik in zijn ogen. Toen hij binnen was, had hij hem horen schreeuwen van de pijn. Hij had om genade gebeden, totdat het stil werd. Bij dit soort straffen werd de ‘gag’ uit de mond gehaald, om alle slaven angst aan te jagen. Wat aardig was gelukt. Na iedere ‘keuring’ werd hij geneukt door Miranda en consorten, alleen de 6 Inch dildo was inmiddels een of twee maatjes groter. ‘I think, he is ready’ had hij opgevangen toen Lady Carmen en Miranda hem voorbij liepen.  Net als voorgaande keren werden de prestatielijsten van de slaven onder de loep genomen. ‘Bring 162 to my room.’ Zei Lady Carmen tegen Miranda ‘You heard the lady… ‘ commandeerde ze Selma en Monica. Met een doodse blik in zijn ogen werd hij naar het kantoor van Lady Carmen geleid. Een locatie waar hij nog niet was geweest. Toen hij binnenkwam deed Selma hem een blinddoek voor en zijn kuisheidgordel af en begon onder zijn ballen te kietelen. Zijn lid begon snel te groeien. ‘Spread you legs boy’ hoorde hij Lady Carmen zeggen. Nog voordat hij kon reageren… ‘Sneller slaaf…’ beval Miranda en sloeg hem aan de binnenkant van zijn bovenbenen  Auww!.. ‘This is him.. feel free to touch him where ever you want.’  ‘He can handle this?’ antwoorde een voor Hank onbekende Dame. ‘Ooo yes’ Was het eenduidig antwoord van Miranda, Selma en Monica.. lachend. De drie Dames die hem letterlijk hadden opengespleten..
‘Nice cock…. Ehmmm, but can he handle him? See his record Ma’am.’ Zei Lady Carmen met gepaste trots. ‘He is a fine speciment. Well trained and death in his eys. He is broken….’ By this’vulde Miranda lachend aan en wijzend op de 10 inch dildo..’ hahaha. ‘Okay, you convinced me, his record looks marvolous… What is he going to cost? ‘FE 100.000,- ‘Are you kiddin’ was het verbaasde antwoord van de Dame. Hank verschoot er ook wel van, Lady Carmen had hem voor FE 20.000,- gekocht.. ‘FE 50.000,- was haar tegenbod. ‘You have a good day’antwoorde Lady Carmen rustig. Selma bring 162 back to the barn.  Voor even was het stil, Hank kon door de blinddoek nog steeds niets zien.. ‘Com’on Carmen…… FE 60.000,–……. ‘ ‘What are you waiting for Selma. I don’t think that Mabel is taking this seriously.’ Op dat moment voelde hij de handen van Selma om zijn zak heen, terwijl ze de kuisheidgordel om zijn penis deed…. Daarna werd de ketting bevestigd… ‘You really think he is a 100.000 FEMME Boy! I’ll make it FE 80.000,– Carmen, ‘Mabel you know, this boy is hardly 25 years old, you gone enjoy him for years and earn your investment back in no matter of time…. FE 100.000 is a more than fair price.. Take it or leave it.. I am doing you a favor, otherwise I call Helen, you know her, she wouldn’t hesitate at all…‘ ‘Good….deal…….FE 100.000,-   Lees verder »

aug 292018
 

Deel 3, episode 9
Somewhere in a state of mind….. (1)

‘Sjakie,……….Sjakie……..Sjakie’ Klonk het ver weg, het klonk als een warme stem die weg galmde in het niet……. ‘Sjakie, ben je er nog..nog…nog…nog..’ ‘Ja…ja…ja…’ kwam er met een zelfde echo uit mijn mond. Ik keek om mij heen en zag alleen maar een witte waas voor mijn ogen. Ik voelde me ergens ontzettend opgelucht, alsof ik iets bijzonders had gedaan. Zonder mijzelf te kunnen zien of voelen, wist ik dat mijn ogen liefdes hartjes uitstraalde naar die vrouw. Met een lach op mijn gezicht.…. …..ik voelde dat er een welgemeende glimlach verscheen op haar gezicht. Een blik die je doorgaans alleen maar krijgt van je eigen liefje. Ik keek als het ware door die mist heen en zag haar in de verte, een gestalte waar een zeer warm aura omheen hing, terwijl ze niets zei, hoorde ik haar iets zeggen, maar ik kon niet verstaan wat….

17 juli 2018
Het kan zo verkeren in het leven, maar bovenal moet je soms niet te veel nadenken. Al circa anderhalve dag wacht ik op het moment dat ik dit aan mijn column kan toevoegen. Zeg maar: mijn vingers jeuken…. Het is nu precies 7 dagen voor dat ik het volgende hoofdstuk in het leven van ‘slaaf sjakie’ kan toevoegen aan mijn column ter ere van Mrs. Denise. En eerlijk gezegd nu pas tijdens het schrijven valt het kwartje helemaal……  …..Het was 9 jaar geleden, mijn.. nee onze dochter was net of net niet 1 jaar oud… Een paar maanden waren we getrouwd.. We hadden een prachtige huwelijksreis gemaakt aan de andere kant van de oceaan. En voor de kids in de zomer een uitstapje naar………Center Parcs…. Schoonfamilie erbij…jippie…geweldig… Och, wat maakt die ene week nou toch uit……  Nee het was niet mijn ding… Eigenlijk is ieder verblijf in een dergelijk park min of meer uit nood geboren. Zo ook mijn vorige bezoek aan Center Parcs… en nee….. dit is niet om af te geven op die parken die vroeger de meest truttige namen der namen had… Sporthuis…brrrrrrr… Nee, potverdomme, ik heb er in mijn jeugd nog als vakantiewerker gewerkt.

Nee, ja dat stereo typ van die families met die trainingspakken.. Uiteraard moet ook hij dat afgrijselijke roze trainingspak aan met dat zwarte randje.. En dan ons subbies uit lachen dat wij geilen op vrouwelijke Dominanties… Nee, die hebben thuis wat te zeggen…!! I rest my case… Hahahaha Donderstraal op….   Nee, ik kan schrijven met een traan in mijn oog dat Missy bijna letterlijk aan het einde is gekomen in Center Parcs… Het was haar laatste vakantie.. Helweek.. Mijn kinderen vragen weleens of we niet terug kunnen gaan naar dat ene Park. Ik moet die mensen aldaar gewoon ontzettend bedanken, hoe geweldig goed zij alles voor ons hebben gedaan destijds. Maar in dat Park liggen herinneringen die te pijnlijk zijn voor mij…. ….. en nu… Nu zit ik weer in zo een park… Gisteravond appte ik Mrs. Denise..: ‘Hoi Meesteres…nog maar 8 dgn ……  Alles in kannen en kruiken voor volgende week. Maar eerst 1 weekje Center Parcs met de kids….   …..O my got Center Parcs!!!!   Nee, ik ben nog steeds geen masochist, maar ik heb de schijn nu wel tegen’
‘Echt wel een masochist… Center Parcs’ Was haar droge antwoord. Ik proefde alles wat ik aan haar adoreer in dat antwoord. Ik zie in mijn gedachte haar lach op Haar gezicht om mij vervolgens compleet af te zeiken met Center Parcs!!!! Hahahaha…

Eigenlijk is het ook gewoon een hele lieve vrouw, die echt begaan is met Haar slaafjes.  Nee, ik ben niet bepaald doorsnee, en onderga deze vakantie voor mijn kinderen. En ja, ik ga uiteindelijk ook dat tropisch zwembad in. Kan ik dat missen?? De vraag stellen is hem beantwoorden. Terwijl de kinderen zich vermaken in het zwemparadijs, droog ik letterlijk op in een stoel aan de rand van het zwembad. Ik realiseerde mij circa een half uur eerder dat ik nog wel een gedicht kon schrijven voor Mrs. Denise, wat ik daarom ook maar ben gaan doen. Tijdens het schrijven (op mijn telefoon!) verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Potverdomme, hoe zou Mrs. Denise eruit zien in een mooie bikini..? Ik zag haar in mijn fantasie al uit het water lopen, zoals Ursula Andrews in de James Bond klassieker Dr. No, en jaren later dunnetjes overgedaan door Halle Barry in Die Another Day. Op dat moment liep er net een vrouw uit het golfslagbad, die niet onderdeed voor een gemiddelde walrus. Zij zorgde er vakkundig voor dat ik geen enkele verkoeling meer nodig had in het zwembad……… Lees verder »

jul 252018
 

Deel 3 episode 8
21 juni 2018
Het was een plompverloren donderdagmiddag. Nee, niet helemaal een verloren middag..21 juni is een datum die iedere voetballiefhebber in zijn geheugen moet hebben gegrift. Ja MOET… Net als voor mij 26 maart 2001. Wat was er dan 21 juni, om preciezer te zijn: 1988. De dag dat Nederland in Hamburg Duitsland versloeg. Wellicht was deze slag net zo legendarisch als de Slag bij Waterloo op 18 juni 1815. Die dag versloeg Wellington het leger van Napoleon. De WK voetbal was vol aan de gang. Tussen de bedrijven door probeer ik daar zoveel mogelijk van te volgen, na circa een week ploeteren kom ik tot de voorlopig zeer treurige conclusie, dat het Nederlands elftal geen slechter figuur geslagen had, dan de meeste deelnemende landen.

Over figuur slaan gesproken, Mrs. Denise slaat nooit een slecht figuur…. Ahummmm, ja hmm dat is maar natuurlijk hoe U dit bekijkt. Als Mrs. Denise het onderwerp is, dan klopt dit uiteraard als een bus… Overigens een bus die er 100X beter uitziet dan die bus die het Iraanse elftal voor haar goal positioneerde… Dat klopt ook als Mrs. Denise het leidend voorwerp is… Uiteraard leidend geschreven met korte ei. Zij leidt de slaande beweging. Het gaat erom wie het ‘figuur’ is. Of wat het figuur is. In dit geval gaat het over het figuur van Mrs. Denise. Maar figuur had ook een figuur kunnen zijn…oeps.. ja begrijpt U het nog… Maar een slecht figuur, hoeft geen slecht figuur te zijn… Een slecht figuur slaan. Een slecht figuur kan ook een goed figuur zijn die slecht is…. Jezus zeg, het gaat weer helemaal nergens over… Natuurlijk gaat het ergens over…….. waar was ik.. Ja sorry hoor, naar 7 weken en 2 dagen Mrs. Denise niet gezien te hebben begin ik gewoon te ijlen….. De volgende stap is overigens kwijlen…. Dat laatste kan ik weer goed verstoppen door in Haar bijzijn meteen mijn slavenhouding aan te nemen met mijn gezicht naar beneden. In tegenstelling tot mijn penis houd ik die ‘kwijl’, wat je ook voorvocht kunt noemen wel binnen.. hahahahaha..

7 weken en 2 dagen…potver…..mme. Er is in die tijd veel gebeurd. Lees mijn column De derde ronde. Mrs. Zascha had vakkundig Haar superioriteit over mijn lichaam en geest gedemonstreerd. Het moment dat ze mij vastbond tijdens het worstelen, kwam ik als het ware geestelijk klaar. Een paar dagen later had ik een ontmoeting met Slaafaap. Of zoals ik vaker placht te omschrijven Meneer Slaafaap. Een vriendelijke man waar ik niet in de laatste plaats vanwege het verleggen van zijn grenzen, veel respect voor heb. Mrs. Denise was op vakantie, ondertussen stemde ik dagelijks trouw op mijn Meesteres voor the Kinky web Awards. Ondersteund in deze door Rinus (zie Slave dating) die kennelijk met computers handiger is als is.. Goed dat is niet zo moeilijk, dat is mijn dochter van 9 namelijk ook!   7 weken en 2 dagen… ’s avonds omstreeks 18.00 uur zag ik het bericht van Mrs. Denise…. ‘Van de markt’ met een ingevoegde foto. Warempel zij had ze weer gevonden, ik neem aan op de lokale markt in haar woonplaats, haar lievelingssnoep. Die ‘snoep’ die ik niet meer wist te bemachtigen. Op de foto kon ik zien dat deze ‘snoep’  was verpakt in neutrale verpakking. Waarschijnlijk omgepakt. Om welke snoep het gaat, kan ik uiteraard niet zeggen, bang als ik ben om door haar te worden ‘afgemat’. Daarbij wil ik voor haar ook geen slecht figuur slaan.

Algemene opmerking In mijn column Dionne, schrijf ik over Zeus. In de ‘wandelgangen’ heb ik opgevangen dat een aantal zaken die ik geschreven heb niet zouden kloppen? Laat ik vooropstellen dat ik alle historische / mythologische feiten met bronvermelding heb gekopieerd van internet. Ik heb deze bronnen teksten overigens niet geverifieerd. Als dit afwijkt van de werkelijkheid, weet U waar U kunt reclameren hahaha

Femmalia Deel 13 Gemolken (zie deel 11 en 12 in De Derde Ronde)

Steven had het moeilijk, zijn eigenaresse – een walgelijke vrouw – liet hem circa 16 uur per dag zwoegen. Hij sliep in een soort van hondenkooi. Iedere morgen om 06.00 uur moest hij opstaan om het ontbijt voor Rosanna en haar dochters klaar te maken. Een stevig ontbijt bestaande uit ham, bacon, eieren, pannenkoeken, bonen en brood. Rosanna was een kleine zelfstandige die van alles en nog wat verkocht op de lokale markt. Regelmatig kreeg Steven zijn eerste slaag al tijdens het ontbijt voor de minste of geringste fout. Na het ontbijt werden de resten in een bakje bewaart. Als Rosanna goede zin had mocht Steven het opeten. Niet zelden nadat ze er eerst in had gespuugd. Een voorbeeld dat haar drie dochters maar al te graag volgde   Na het ontbijt begonnen de huishoudelijke taken. Terwijl Rosanna vaak inkopen ging doen, nam haar oudste dochter Bettie de honneurs waar. Qua figuur was de appel niet ver van de boom gevallen. Bettie was nog gemener dan haar moeder. Regelmatig saboteerde zij het werk van Steven. ‘If you tell my mommy, I ll spank you to hell and back boy!!. Daarbij schroomde de amper 18 jarige Bettie het niet om Steven vol aan zijn haar te trekken. Ze schopte en sloeg hem met grote regelmaat. Als Rosanna ’s avonds thuis kwam, was zelden het werk af, wat Steven weer straf opleverde.  Niet zelden sleurde ze Steven rond mindernacht zijn kooi uit en zette zijn hoofd vast een schavot. Terwijl hij ongemakkelijk en geblinddoekt op zijn knieën zat, was zijn hoofd op ideale hoogte om oraal verwent te worden. Daarbij bevestigde zij de cock leash aan de kuisheidgordel om deze zo strak mogelijk te trekken als extra motivatie om zijn orale diensten ze goed mogelijk uit te voeren. Dit alles zonder dat Rosanna hiervan op de hoogte was, ten minste dat dacht hij. Als Bettie voldoende bevredigd was, werd hij terug gesleurd naar zijn kooi.   Na een paar maanden in dit ‘huishouden’ wist Steven niet meer beter. Rosanna had hem er goed ingewreven, dat zij voor hem makkelijk 10 andere slaven kon kopen. ‘If I am ready with you, I sell you to the mining coorporation. 

Nadat Hank de eerste keer was gemolken, werd hij uit zijn slavenkooi bevrijdt. Hij had geen idee hoe laat het was. Hij werd evenals een aantal andere slaven verplaatst naar een naastgelegen cel. Daar zag hij voor het eerst de andere slaven. Het verblijf leek wel een varkensstal, de slaven kregen drinken en eten uit een soort van trog. In totaal telde Hank een stuk of 12 man. ‘Quiet Slaves’ Hoorde hij een van de bewaaksters streng zeggen.  Nadat de bewaaksters naar buiten toe gingen, hoorde hij de deur in een zwaar slot vallen en werd het pikkedonker. Hank keek vertwijfeld om zich heen. ‘Ben jij de nieuwe.’ Hoorde hij iemand zeer zacht fluisterend zeggen. ‘Ja.. ‘ Zei Hank op een normaal volume… Vrijwel meteen hoorde hij zachtjes sssssstt.. die wijven hebben overal oren… sssst…. ‘My name is Bill’ ging hij fluisterend verder. ‘Hank’ antwoorde Hank kort en gaf hem een hand. ‘Wat is dit hier?’ ‘Goede vraag? We worden dagelijks gemolken. Heel af en toe worden we van top tot teen gewassen en geolied en tentoongesteld. Dan worden we beoordeeld?’ ‘Waarop vroeg Hank?’ ‘Of jij genoeg en goed zaad produceert.’ ‘Zaad? Vroeg Hank vertwijfeld ‘Wat als ik niet genoeg produceer??’ Vroeg Hank angstig. ‘Geen idee. Ik weet alleen dat Lady Carmen sperma verkoopt.’ ’Heb je al eens aan ontsnappen gedacht?’ ‘Iedere dag denk ik daar aan, maar dat is onmogelijk. Stel dat je hier al weg komt, dan moet je van het terrein afkomen, vervolgens als man – zonder kleren –  door een land reizen, waar alleen vrouwen heersen. Onmogelijk.’ ‘Bill’ ‘ssssst somebody is coming.’        Lees verder »

jul 012018
 

Deel 3 Episode 7
Zaterdag 5 mei 2018

What’s app: ‘Hoi Meesteres, ik zou graag 29 mei om 19.00 uur willen komen. Gaat dat?’ (13.35) ‘Dan heb ik vakantie.’ (15.34) Op dat moment zat ik in mijn stamkroeg.. ‘Wanneer kan wel Meesteres?’ (15.39) ‘Laatste week mei en eerste juni heb ik vakantie.’ (15.47) ‘Vrijdag 25 mei kan dus wel?’ (15.51) ‘Weet ik nog niet.’ (15.59) ‘Ok. Als U niet kunt, mag ik dan een sessie plannen met Mrs. Zascha..?’ (16.39) ‘NEE’ (16.42) Op het moment dat ik dit antwoord las zat ik nog steeds in mijn stamkroeg slap te ouwehoeren. Nee hahahaha, ik moest er wel om lachen, omdat ik weet dat zij, Mrs. Denise ongetwijfeld met haar quasi droge humor dat had gestuurd. Ik zal die Sjakie is even op het verkeerde been zetten. Dat was bijna gelukt, maar mijn gezond verstand won het van mijn emotie en de alcohol.. Rustig Sjakie rustig… laat je niet kennen en reageer slim en gevat… ‘Duidelijk…..hahahahaha (emoticon met tranende ogen van het lachen) .. Houd U mij op de hoogte over de 25ste?’ (17.15) ‘Ik bel je straks…FF eten’ (17.19) Yes dacht Yes…hahahaha, ik had mij niet uit de tent laten lokken… Ik reageerde met een duimpje omhoog (17.19)

Een kwartier later belde ze op, ik had al de nodige goudgele rakkers soldaat gemaakt. De telefoon ging en ik zag meteen wie het was. Snel liep ik naar buiten toe. Mijn ietwat dubbele tong was niet te verbergen. Zelf kon ze Haar eigen grap – ‘NEE’ – ook niet onderdrukken, aangezien ze meteen begon te lachen. We begrijpen elkaar wat dat betreft maar al te goed. Later werd duidelijk dat ze de 25ste ook niet kon. Natuurlijk mocht ik een afspraak met Mrs. Zascha maken. Ik had hier notabene in mijn verhaal ‘De Limbodanser’ nog over geschreven. ‘je wilt zeker weer worstelen?’ Was heer eerste reactie. Logisch natuurlijk, maar niet alleen dàt…. Uhhhhhhh neehee stelletje viezerikken….. Ja, ik ben ook van vlees en bloed… Ja, ook zij jaagt mijn hormonen op hol, maar ik ben een nette jonge man…ahmmm… Worstelen is leuk, Mrs. Zascha is ook héél leuk… Een sessie met Haar is voor mij ook een gebaar terug. Een gebaar voor al die keren dat zij belangeloos een rol heeft gespeeld in sessies met Mrs. Denise. Daarnaast weet ik, en dit heb ik voor de sessie geschreven, dat zij in staat moet zijn om mijn wens te realiseren… Worstelen is één ding, maar een zogenaamde ‘Tied Up match’ is andere koek. Zou het Haar lukken om mij tijdens het worstelen in een ‘Hogtie’ vast te binden? Met het verzoek; Als het lukt om mij op een vernederende manier te fotograferen, zodat Mrs. Denise hier ook nog om kan lachen. Dat is toch het minste wat ik voor Haar kan doen…hahaha.. Lees verder »

jun 062018
 

Deel 3, Episode 6
1 Mei 2018 (deel 1)

20.15 uur… ‘Sjakie, wat vond jij van mijn nieuw speeltje?’ ‘Heerlijk Meesteres…. ‘En?? ‘En ook zeer pijnlijk… ‘Hahahahaha… Hij staat daar..’ ‘Het leek wel of…….  Maar voor ik verder ga, het volgende: op de een of andere manier moest ik tijdens de bovenstaande dialoog denken aan de Griekse god Zeus?! Toen ik thuis kwam zocht ik meteen informatie over hem op internet, al lezend deed ik een onverwachte ontdekking. Voor diegene die niet weten wie Zeus was, bij deze een korte geschiedenisles….  ZEUS De oppergod van de oude Grieken, volgens de Griekse mythologie. Heerser over hemel en aarde, vader van de goden en de mensen. Hij was de zoon van Cronus en Rhea en werd geboren in de Diktaeische grot op Kreta. Hij versloeg de Titanen en stootte Cronus van de troon. Hij woonde op de berg Olympos in Thessalië. Hij was gehuwd met Hera en zijn lievelingsdochter was Athene, die uit zijn hoofd werd geboren. Zeus was de hemelgod, de beschermer van recht en moraal, van staat, huis en hof en van de gast. Bij de Romeinen werd Zeus Jupiter genoemd.

Zeus werd als baby gezoogd door de magische geit Amalthea op Kreta. Nadat Zeus, eenmaal volwassen, de Titanen en Giganten had verslagen, kreeg hij de absolute macht en werd hij de heerser over alles. Hij was de God van het licht en de donder en bliksem en hij toonde die macht met zijn karakteristieke attributen: de bliksemschicht, de scepter, de adelaar en de Aegis; het vel van de geit Amalthea, een ondoordringbaar schild. Met deze attributen was Zeus de handhaver van de maatschappelijke orde en hoofd van de vorstelijke macht. Hij oefende deze macht niet alleen uit over de mensen, maar ook over alle Goden. Uit zijn verbintenis met Hera (zijn vrouw en zuster) werden Ares, Ilythyie en Hebe geboren. Maar uit de vele liefdesverhoudingen van Zeus met andere godinnen en sterfelijke vrouwen, kwamen vele andere goden, halfgoden en helden uit de Griekse mythologie voort. Zeus kreeg met Leto de tweeling Apollo en Artemis. Bij Dione verwekte hij de godin van de liefde: Aphrodite. Uit een verhouding met zijn andere zus Demeter werd Persephone geboren. Bij Leda verwekte hij de tweeling Castor en Pollux en hun zusje Helena, die een grote rol speelde in de Trojaanse oorlog. De zoon van Zeus: Herakles werd op aarde geboren. Zeus verleidde prinses Alkmene tijdens de afwezigheid van haar echtgenoot, door zich als haar echtgenoot Amphitryon te vermommen, waarna zij een tweeling kreeg: Herakles, de zoon van Zeus en Alkmene en Iphikles, de zoon van Amphitryon en Alkmene. (Bron: De Griekse Gids, www.grieksegids.nl/mythologie/zeus.php

Als U dit stukje tekst goed heeft gelezen, valt U in ieder geval een aantal vetgedrukt woorden op. Toch met afstand het meeste valt mij Dione op. Een simpele maar snelle zoektocht op internet leverde precies op wat ik al dacht toen ik die naam voor de eerste keer las. De naam Denise stamt af van Dione…..

  • Dione is een voornaam en afkomstig van Theia, een koningin uit de Griekse mythologie. Haar naam kan worden vertaald als “koningin van het licht” of “Hemelkoningin”. Een variant van de naam is Dionne. Ook afleiding van Dionysos, naam van de Griekse god van de wijn. (Bron: Wikipedia)
  • Denise is een meisjesnaam. Het is de vrouwelijke variant van de jongensnaam Dennis. Deze is afgeleid van Dionysos, de Griekse god van de wijn. Onder meer de volgende namen zijn varianten of afgeleiden van Denise: Deniese, Dionisia, Dionne, Dionysia, Niza. (Bron: Wikipedia)

….. een van de geliefde van Zeus en moeder van Aphrodite, godin van de liefde en de schoonheid. Of dit toeval is, is voor mij geen vraag…………..Verder ook helemaal niet relevant. Maar mijn goddelijke adoratie voor Haar is dus niet helemaal gebaseerd op louter toeval hahahahaha… Lees verder »

mei 082018
 

Deel 3, episode 5
April 2018 (deel 1)
Voor de goede verstaander onder U en die zullen er wellicht wel zijn. Dit is dus deel 3, nummer 5. God weet waarom ik ooit eens begonnen ben met het nummeren van mijn verhalen. Waarom spreek ik nu van deel 3? Eerlijkheidshalve dien ik te bekennen dat toen ik met deel 1 nummer 1 begon, het betreffende verhaal niet voor mij deel 1 nummer 1 was. Ja dat was het wel…. Ja, begrijpt U het nog… Het schrijven van deze column is begonnen, zonder te weten waar het spreekwoordelijke schip strand. Met andere woorden, toen ik begon in juli 2016 – en ergens is dit onbedoeld een mooi bruggetje, maar daar later meer over – had ik geen benul waar het heen zou gaan. Ik zat volop in een rouwproces omtrent het verlies van mijn vrouw en besloot gewoon keihard op te schrijven hoe ongelofelijk ‘kut’ dat was. Toen ik na 10 verhalen daarmee klaar was, bleken de eerste 10 verhalen met terugwerkende kracht dus ‘deel 1’ te zijn: voilà.         Aangezien deel 2 ook uit 10 columns bestaat, overigens niet geheel toevallig!!, betekent dit automatische dat deel 3 nummer 5, de 25ste sessie met Mrs. Denise was voor Sjakie 2.0. Dit heugelijke zilveren jubileum kon ik uiteraard niet zomaar aan mij voorbij laten gaan. Ik dook hiervoor speciaal even terug in mijn ‘archief’, want ik was benieuwd om de hoeveelste sessie dit dan in totaal gaat. Ook hier later meer over.  Om een en ander in te leiden appte ik haar een beetje vaag: ‘Meesteres vraagje: deze keer Rood of Wit? Ik bedoel geen wijn? Kan ook allebei.    ‘euh Wit.    ‘Ok wordt het Wit… Ja eens een andere kleur… U kunt nog steeds voor Rood kiezen.    ‘En Rood.’    ‘Mooi, gaat ook goed samen. Goede keus.’        Het ging in dit geval over Rozen, ik vond dat ik haar voor iedere sessie een Roos moest geven. Het was zo rond de paasdagen. Ik wenste Mrs. Denise leuke dagen toe.         Tweede paasdag appte ik weer:    ‘Nog 24 uur Meesteres….. iets met rood en wit hè hmmm ja. Is een bijzondere sessie, vergelijkbaar met een zilveren jubileum.. Gr Uw slaafje..    ‘Rozen’ was haar krachtige antwoord.    ‘Ja, dat zou zomaar kunnen’ antwoorde ik cryptisch.    ‘Wijn’    ‘Nee, dan alleen wit voor U. Voor alle lezers, Mrs. Denise drinkt géén rode wijn.    ‘Yes.’ Antwoorde ze. Zij verstaat de kunst als geen ander om met heel weinig woorden veel te zeggen. Daarop ging ze verder: ‘Robijn in witgoud.’    ‘Hmmmm, out of my league and budget…. Ehhh Way out of my league.’   

Femmalia Deel 9 Verkocht (Deel 8 in De Humbler)
Het zweet liep over zijn rug naar beneden. Hij durfde amper te kijken van schaamte. Even later stond hij op het podium. Het was zo onwerkelijk. Amper twee weken daarvoor was hij nog een vrije jonge man geweest. Het schoot door zijn hoofd heen. Hij was met Steven aan het vissen geweest. Zoals zo vaak. Die ochtend was hij vroeg van huis gegaan, had zijn paard gepakt en was hij naar Steven gereden die een paar kilometer verder op woonde. Hij realiseerde zich nu ineens dat hij thuis niet eens afscheid had genomen van zijn moeder.        Ze hadden hun visspullen bij en reden naar hun favoriete visstekkie aan de rivier. Waarom ze naar een uur of wat besloten om juist die stek te verlaten was hem nog steeds een raadsel. Ja, de vissen wilde niet echt bijten… Maar dat was wel vaker geweest. Het was Hank’s eigen idee geweest. Steven had eigenlijk niet mee willen gaan. Hij had hem overtuigd om verder stroomopwaarts te gaan….        Een fel licht scheen plots in zijn ogen. Verdoofd hoorde hij: ‘Ladies, this young slave is in a splended condition……..        Ze waren verder stroom op gereden, waar ze een leuke geschikte plaats hadden gevonden. Dat dachten ze ten minste. Maar ook hier vingen ze letterlijk bot. Net toen ze hun boeltje wilde pakken, hoorde ze in de verte geluid. Hij had Steven overgehaald om te gaan kijken. Ze lieten hun paarden achter en slopen richting de rand van het bos. In de verte zagen ze ruiters en twee koetsen. Toen ze dichter bij kwamen zagen ze tot hun verbazing dat het allemaal vrouwen waren. En wat voor vrouwen. Hank kreeg vrijwel meteen een stijve van het aanschouwen van al dat vrouwelijk schoon.    Ze hadden hun kamp opgeslagen. Steven had weg willen gaan. Maar toen de Dames zich gingen verfrissen in de rivier…. Schaamteloos trokken zij hun kleren uit. Hank en Steven hadden niet gezien wat voor een koets het was. Hij was vooral verblind geweest door de schoonheid.        ‘Wie biedt er FE 2500… Kom Dames, deze slaaf is van veel markten thuis’ Daarop liep Keira naar hem toe en greep hem vol bij zijn ballen. Hank’s lid zwol meteen op. ‘Kijk Dames, dit slaafje wordt er nog geil van ook.’        Hoelang ze hadden liggen gluren wist hij niet meer. Maar kennelijk was hun aanwezigheid niet onopgemerkt gebleven. Ze waren beide totaal verrast geweest toen ze vanachter werden beslopen. Hij was zo geil geweest. Het geluk stond in zijn ogen, toen er plotseling twee vrouwelijke jagers achter hen stonden. De ene hield hen onder schot met haar pijl en boog en de andere met een zwaard. De onbewapende jonge mannen werden zo uit de bosjes gedreven naar het kamp van de vrouwen.    ‘Gluurders’ schreeuwde de ene hard tegen een van de leidsters. Later bleek het dè leidster te zijn.        Het eerste bod was gedaan door een vrouw met strak lang zwart haar in een paardenstaart. Een vrouw gekleed in een sjiek mantelpakje, lopend op hoge hakken, met een Latina uiterlijk. Ze werd snel overboden door een vrouw met net zo een vet accent als lichaam. De teller stond snel op FE 5000        ‘Well well boys, what do we have here?’    ‘Wij betrapte ze Lady’    ‘Ok, keten deze twee.’    Ketenen, had Hank nog gedacht…    ‘Maar …. Maar..’ Stamelde hij uit.. Voor hij er erg in had kreeg hij een harde klap tegen zijn hoofd aan en verloor hij zijn bewust zijn…    Plots kwam Hank weer terug in de werkelijkheid:        ‘The Lady overthere FE 6000  ……. 7000 ……… 8000’ Voordat hij er erg in had stond de teller op FE 15.000. Het laatste bod was gedaan door die stevige vrouw. Ze keek hem triomfantelijk aan.    ‘So boyyyy’zei ze kleinerend met een vet zuidelijk Amerikaans accent ‘You will be my slut hahaha.’    Hank was nu helemaal bij positieve. Hij zag zichzelf al deze weerzinwekkende vrouw oraal bevredigen. Bahhhhh.    ‘Wie biedt er meer?…. Ladies wie biedt er meer? …… Eenmaal………Andermaal    Plots ging er een bordje omhoog’ De stevige vrouw had het niet gezien. En zat met een vol vieze grijns op haar gezicht…     ‘FE 20.000,- hoorde Hank vanuit de zaal’ Keira keek in de richting van de andere biedster.    ‘Dammit’ Schreeuwde ze boos…. ‘    ‘You can’t win em all Marcy’ zei Keira.    Hank had niet gezien wie hem had gekocht. Claudia liep weer het podium op en pakte de ketting die om zijn nek zat stevig vast en sleurde hem naar een vertrek naast de veiling. Ze kneep hem wederom stevig in zijn ballen.     ‘Luister slaaf, als je goed meewerkt zet ik je handen niet op je rug vast.‘    Hank kon alleen maar alles gewillig ondergaan. Daarop werd zijn lul weer opgesloten in een kuisheidsgordel en hij zelf in een kleine kooi.

April 2018 (deel 2)
Oh ja dat bruggetje…… Het was die dag in juli 2016, mijn eerste nieuw bezoek aan DP, aan die Meesteres die zo belangrijk voor mij was geweest. Ik had die dag een bos rozen gekocht.        Citaat Een nieuw begin    22 juli 2016 (2)    Ik liep met een bos bloemen naar de ingang, 12 rode en 1 witte roos. Net voordat ik richting voordeur liep, hoorde ik iemand luid lachen. Ik had het gevoel dat de persoon in kwestie mij uitlachte, wat dus niet zo hoeft te zijn. En als het wel zo was, haal ik mijn schouders er voor op, want wat weet die naïeve sterveling nou wat die bos bloemen voor mij betekent. Maar bovenal wat de ontvangster van deze bloemen voor mij betekent heeft tot nu toe? Helemaal niets, laat hem maar vooral dom lachen.        De 13 rozen stonden voor de jaren die ik haar niet had gezien. Die ene witte voor een nieuw begin. Het gaat altijd om symbolen. Ik had de rozen achter in mijn auto liggen, mijn auto stond redelijk dicht bij geparkeerd. Ik liep snel naar de achterklep met in een hand de tas met verhalen (ja, dat leest U goed!!) en gedichten en in de andere hand mijn Smartphone. Dit om mijn world clock App goed in de gaten te houden. Ook nu weer lukte het mij om op de seconde nauwkeurig aan te bellen. Het blijft voor mij een sport.        Het duurde niet lang of een mooie blonde Dame met gespierd lichaam opende de deur. Wat een vrouw is die Mrs. Zascha toch hè, ik mag haar erg graag. Ze is altijd vrolijk en goedlachs en niet te beroert om mij tot op het bot te vernederen. Wat wil een man nog meer? Ooohh ja stelletje viezeriken, dat ook natuurlijk. Als ik eerlijk moet bekennen, zou ik graag weer met mijn hoofd vastgeklemd zitten tussen haar machtige pythons. Ik kan dat moeiteloos voor mijzelf visualiseren. Nee, stelletje geilbakken dat niet of, maakt ook geen ruk uit…of toch wel? Of niet? Kolere…. Waar was ik o ja… Ja verdomme, schrijven met geile gedachtes is niet altijd even gemakkelijk…… Zij weet net als ik dat er nog een derde ronde volgt… In gedachte zie ik mij al kansloos vastgeklemd liggen terwijl zij mij daarna aan het vastbinden is. Steevast eindig ik in een of andere ‘Hogtie’, het is dat ze nog net geen appel in mijn bek propt en met lippenstift ‘pig’ op mijn reet schrijft… Is dat een wens van mijn gedachte, vraagt U zich nu wellicht af? Voor alle duidelijkheid, Mrs. Denise heeft mijn input om mij compleet voor lul te zetten absoluut niet nodig, maar ze zou ongetwijfeld de grootste lol er om hebben. Ik zie haar al binnen komen.    ‘Loser….Loser…met hoeveel heb je nu weer verloren?’ Terwijl Mrs. Zascha er triomfantelijk naast staat in een victory pose met een been op mijn lichaam de andere ernaast en twee armen half gebogen de lucht in. Ik antwoord zoiets als ‘Oempf oempf..’    ‘Valt niet mee hè, praten met een appel in je bek hahaha Overigens een varken zegt oink oink hahaha. Doe eens een varken na….’ Aaaahhhh hell…. Shit….  Bij de les blijven Sjakie..    Goed, ik dwaal weer eens helemaal af, Mrs. Zascha begeleide mij dus naar de bar.    ‘Zo, zijn die voor mij? Vroeg ze lachend. Aan mijn pretoogjes kon ze zien dat dit niet het geval was. Ik moest namelijk meteen denken aan een nieuw verhaal wat ik aan het schrijven ben.        In voorgaande columns heeft U het verhaal House of Fantasy kunnen lezen, toen ik begon te schrijven en publiceren, was er nog absoluut geen einde, laat staan dat ik wist hoe het zou eindigen. Uiteindelijk het heb ik de laatste 7 of 8 delen geschreven voordat ik ze in mijn columns publiceerde. Bij Femmalia, had ik daarvan geleerd. Dat verhaal heb ik eerst helemaal geschreven, waarbij ik eerlijk gezegd: schreeuw om Feedback… Dus ben ik nu al bezig met weer iets nieuws… en ja dat zorgt nu al voor voorpret hahahaha. Net zo goed dat ik voorpret heb voor een verrassing voor Mrs. Denise zoals een fruitmandje, kerstpakket, bloemetje. De Dames hebben – reken maar – ook veel voorpret achter de coulisse. Dat heel zeker niet alleen bij mij, maar ook bij jullie. Zoals ik vaak tegen Smurf zeg. In de sessie hebben de Dames de grootste lol, en na afloop wij ook… Zo ook weer deze ronde…     

Op weg naar het Oosten (deel 6) (deel 4 en 5 in De Humbler)
‘Jij gaat meerdere Meesteressen dienen..?’    Die kwam binnen als een donderslag bij heldere hemel…….. Ik was groggy… Mrs. Denise stelde een simpele vraag. Ik zat op dat moment in een hotelkamer…    ‘Ik weet het niet? Ik ga niet over één nacht ijs. Zij weet wie U bent. Ik ben daar heel eerlijk in geweest. Ook over mijn verleden met U.’    De waarheid is, dat ik nog niet ‘klaar’ ben. Klaar in de zin dat ik voor de tweede keer de deur bij DP voor de laatste keer dicht maak. Dit heb ik ook uitvoerig met Herrin Gabriele besproken. ‘Als U wilt weten wie ik ben, moet U mijn verhalen lezen’ Zei ik tegen haar. Aangezien zij niet zo goed Nederlands spreekt, ben ik begonnen met het vertalen van mijn verhalen. Ze geven namelijk een inzage in mijn ziel. Deze eerlijkheid stelde ze zeer op prijs. Met als gevolg dat we zonder te spelen, al vele ‘kilometers’ hebben afgelegd. Op die eerste Femdom party was ze trots geweest. Ik liep met een schild om mijn nek rond: Sklave von Herrin Gabriele. Ze was trots omdat ik als een van de weinige de slaven de etiketten ken. Zij voelde zich groeien en dat is voor een Meesteres zo belangrijk in Haar rol als Dominant.        Na een sessie (Zoete Druiven) sprak ik rustig met Mrs. Denise. Kon ik haar uitleggen face to face, hoe de vork in de steel zat. Herrin Gabriele wist dat ik naar Valkenswaard ging, ze appte mij en wenste mij veel plezier en vroeg mij om Mrs. Denise de groeten te doen. Als ik hier met mijn nuchtere verstand over nadenk… Dan is dat van Haar (Herrin Gabriele) een héél groots gebaar. Een gebaar waar veel vertrouwen uit spreekt. Mrs. Denise nam de groeten aan en gaf ze terug. Ik zit nu letterlijk tussen twee ‘grote’ vrouwen in. Ja ik ben super trots op beide Dames. Ik heb uren zitten vertalen, met behulp van google translate, maar dan nog… Ze zijn iedere minuut waard geweest, want daardoor kan Herrin Gabriele mij veel beter begrijpen.        Veel Meesteressen zouden dit absoluut niet accepteren. Ik denk ook op voorhand niet willen begrijpen. Zich aangetast voelen in hun eer of ego. Dat laatste is echter een teken van onzekerheid in mijn ogen. Mijn openkaart heeft mij nu dit gebracht. Natuurlijk is qua spel Mrs. Denise veel verder, maar dat is geen vergelijk: Mrs. Denise is voor mij de Champions League van de SM. Het gaat om het plezier, om het onderling respect, om elkaar te leren kennen. Herrin Gabriele gaat zeer zorgvuldig te werk, iets wat mij veel vertrouwen geeft.        Zo ook de 2e party na die bewuste veiling. Dit was een echte BDSM play party. Zowel Dominante mannen als Vrouwen. Buiten SM spreken we met elkaar als gelijke, maar als de party begint ben ik haar slaaf, zeer strikt. Praten met andere is niet aan de orde. Als ik niets hoef te doen, b.v. drinken halen, zit ik op mijn knieën voor Haar of masseer ik Haar voeten. Dat is overigens het enige moment dat Zij soms moeite heeft om in Haar rol te blijven. Ze geniet daar namelijk intens van. Terwijl ik deze avond veelal laag aan de bodem zat, waar ik volgens Haar ook thuis hoor (Heerlijk!!) Spraken zij – Herrin Gabriele en Haar partner – met andere bezoekers. Daar laag aan de grond hoorde ik hun zeer positief over mij als slaaf praten. Hoe Zij mij amper een maand eerder op een slavenveiling had gekocht…. Kan het mooier?? Ik kan nu schrijven dat ik slaaf ben van een vrouw die mij letterlijk heeft gekocht. Goed… goed het was maar € 10,00, maar toch..

April 2018 (deel 3)
Naakt zat ik klaar in mijn slavenhouding, wachtend op die machtige Meesteres. Op de barkruk lag een grote bos bloemen. Toen ik een paar minuten daarvoor van mijn auto naar de voordeur liep, zat die lach van die naïeve sterveling nog in mijn hoofd. Het voelde ergens ongemakkelijk. Dat gaat natuurlijk helemaal nergens om, maar goed… De deur ging open, ik bleef strak naar de bodem kijken tot dat zij mij gebood om haar te begroeten, wat ik deed door haar de punten van haar laars te kussen.    ‘Zo Sjakie, heb je iets voor mij?’ Zei Mrs. Denise vrolijk. Ik heb altijd iets voor haar, maar het kwartje viel in dit geval met vertraging….. ‘Ehhh Ja’ toen pas begreep dit slome slaafje, dat zij doelde op die bloemen.     ‘Waarvoor deze eer?’    ‘Het is vandaag een jubileum Meesteres.. De 25ste keer sinds Sjakie 2.0.’ Snel zette ze de Rozen, 13 rode en 12 Witte achter in het water. Aan alle slaven: Mrs. Denise kan rozen zeker waarderen (hint)    Normaal overhandig ik mijn presentje na het voordragen van mijn tweede gedicht, nu was de volgorde andersom. De gedichten Thuis en Rozen heeft U kunnen lezen onder het verslag (De Humbler) Naast het verslag met een leuke voorkant: een soort van ‘Comics’ tekening van een Meesteres met aan haar voeten een slaaf met een Humbler achter zijn ballen. Had ik nog een tweede verhaal ingebonden. Een hele oude uit mijn archief. Toen ik toch aan het zoeken was, kwam ik het verslag tegen wat ik voor haar geschreven had in Augustus 2002. Dat verhaal, ja sommige dingen veranderen dus ècht nooit!!!! Had ik destijds ‘Klungel slaaf’ genoemd hahahaha. Goed, ik ben geboren met twee linkerhanden. Kunt U nagaan hoe lastig dat is met typen hahahaha!! Dit verslag had ik voorzien van een foto uit de ‘oude doos’. Voor de lezers die weleens op de twitterpagina van Mrs. Denise kijken, daar stond deze foto tussen. Ik moet ook eerlijk bekennen, daar stonden 4 foto’s tussen, op zo een moment word ik overspoeld door weemoed…        Na de plichtplegingen mocht ik lopen na de kelder, ja om praktische redenen want alle kleren dragen en een tas en een Spa rood gaat kruipend wat moeilijk in één keer Hahaha.        ‘Ga je douchen Sjakie je kent de weg.’    Op dat moment was ik extra op mijn hoede, ik was aan het wachtte…….    ‘Als je klaar bent klop je op de deur.’ Daarop dus… De laatste keer had ik geklopt, terwijl ze er geen opdracht voor het gegeven (Lees De Humbler)    ‘Heb jij een goede oog – hand coördinatie?’ Vroeg ze tussen neus en lippen.    ‘Nee, niet echt Meesteres.’ Ik ga ervan uit dat zij deze vraag stelde om mij nog eens extra er op te wijzen dat ik op zijn zachts gezegd erg onhandig ben. Of zoals een gemiddelde doorsnee Nederlander niet de vraag stelt bij de Warme Bakker ’s ochtends om 09.00 uur: ‘Heeft U nog vers brood?’ Andersom is overigens ook niet handig van de dame achter de toonbank: ‘Kan ik U helpen?’ ‘Dat hoop ik wel mevrouw, want anders kunt U beter wat anders gaan doen……’         Na een heerlijke warme douche, snel mijn Spa rood leeg gedronken te hebben. Nam ik wederom plaats in mijn slavenhouding en klopte ik op de deur……

Tante Denise
Zoals doen gebruikelijk in mijn hele ritueel omtrent mijn ontmoetingen met de vrouw die (waarschijnlijk) onbereikbaar zal zijn gedurende de rest van mijn huidige aardse leven. Ja, dit leven… Schreef ik, net als altijd dus weer een wens en aangezien ik alles documenteer op volgorde wist ik dat dit wens nr. 25 was. Dat is een jubileum, daar moest ik uiteraard iets meedoen.         In een van mijn voorgaande columns heb ik al eens geschreven, dat ik al die oude verhalen weer terug heb gevonden. Mooi vastgelegd op een CD. Voor mij zijn deze van onschatbare waarde. In diverse columns heb ik stukken tekst uit het verleden verwerkt. Nu was mijn vraag aan mijzelf. Hoe vaak heb ik Mrs. Denise in die hoedanigheid bezocht. Simpel alle verhalen optellen en je hebt het antwoord op de vraag, zie ik in gedachte menigeen denken. Maar zo eenvoudig is dat niet. Ik heb namelijk meer verhalen geschreven dan sessies met Mrs. Denise. Hoe kan dat, zult U zich wellicht afvragen. Nou heel simpel: Mrs. Denise is in die periode door omstandigheden een tijdje uit de running geweest. Tot twee keer toe. Waarom is niet relevant. Dat kon ik mij nog wel herinneren, maar hoeveel sessies dat totaal waren wist ik dus niet meer. Daarnaast zijn er 2 sessies niet vereeuwigd op papier. De vraag van haar kwam pas naar de 3e sessie. Hierdoor zijn sessie 2 en 3 niet vastgelegd.        En aangezien ik aan de naam van het verhaal dus niet kon zien, moest ik de oude verhalen openen en in de tekst duiken… Juist dat… dat is confronterend… In de goede zin van het woord. Het duurde dan ook niet lang voordat ik met mijn geest over ‘Memory lane’ reed. Ik nam een afslag bij exit 2. Melancholy (Weemoed) één afslag na de afrit ‘Absence’ (gemis) en voor ‘Memory’. Het voelde zo verdomd goed, maar gelijktijdig kreeg ik een leeg gevoel van binnen. Er was en er is geen leven waarin zowel Mrs. Denise als Missy gelijktijdig konden zijn. Als ik mijn eigen werk terug lees en het contact dat ik toen met haar had…. Hoever was ik dan gekomen met haar, als ik Missy nooit had ontmoet? Deze vraag stellen is als een dolk door mijn hart steken. Letterlijk kleeft er bloed aan die vraag. Het bloed van mijn kinderen.        Het was rond carnaval toen ik haar appte dat ik met mijn kinderen een paar dagen weg ging. Ik schreef: ‘Ergens bent U een klein beetje Tante Denise’. Ik kan me nu meteen voorstellen dat een aantal, met name, mannelijke lezers dat nu op hun netvlies helder voor ogen heeft staan… Tante Denise, gekleed in een grijs mantelpakje, daaronder een witte bloes waarvan de bovenste knoopjes los zijn aangezien deze iets te klein is voor haar borsten. Half hoge hakken en een knotje in het haar complementeren haar outfit.. Streng kijkend achter een brilletje, wat zo ongeveer op het puntje van haar neus rust…. Ahmmm ja… maken het plaatje helemaal af. Uhhhhhh ooooh…. Dat ja, stelletje viezeriken hahahaha… NEE… Heren, zo dus niet!!!! Alhoewel dat geen verkeerde gedachte is….!! Haar repliek was zoals altijd erg uitvoerig ‘Haha Tante.’ Het mooie is, hoe uitgebreid ook haar antwoord was, interpreteer ik dit, dat zij dit opvat als een compliment. Want het is ook een compliment. Voor diegene die mijn columns niet allemaal hebben gelezen. Zonder Mrs. Denise was de kans groot dat mijn kinderen er niet waren geweest.        Ik was dus op Memory Lane en las stukken uit mijn eigen verhalen. Daarin zag ik als het ware de vrouw achter de Meesteres. De mens, wij zijn op de eerste plaats allemaal mensen. Ja, zij vindt de rol die ze speelt, nou ja speelt!! Meer dan leuk, het is de liefde voor het spel wat Haar drijft. Dat maakt het ook zo ontzettend mooi. De relatie die we toen hadden ging verder dan Meesteres / slaaf. Destijds vroeg ik mij af: wat is de drijfveer van een Meesteres? Wat is haar kick? Wat brengt de energie? Het genot, om te zien hoe een ander geniet en groeit in het spel is antwoord op deze vraag. Wellicht was ik voor haar destijds een mooi voorbeeld. Zo onzeker als ik binnenkwam… Ze kneedde mij, hoe Zij wilde. Ik betaalde dat terug met dankbaarheid. Hoe mooi moet het dan zijn om jaren later te horen dat Zij feitelijk aan de wieg heeft gestaan van twee levens. Wellicht was ik ook zonder haar tussenkomst vader geworden, misschien met een andere vrouw? Maar zo is het leven niet gelopen. Ik kan me wel voorstellen dat ze daar destijds wel een goed gevoel aan over heeft gehouden. Uiteindelijk heb ik zorgvuldig uitgerekend hoe vaak ik Haar heb mogen bezoeken. Voor mijn kinderen zal Zij waarschijnlijk ‘ergens’ altijd de Tante blijven, die ze nooit zullen kennen.

April 2018 (deel 4)
Na een paar minuten kwam Mrs. Denise lachend binnen. Ze was al begonnen met het lezen van mijn verhaal. In het voorwoord had ik onder andere geschreven:    De sessie was – mag ik wel schrijven – gewoon TOP!!. Natuurlijk, de ene sessie loopt beter dan de andere. Het ene verhaal of gedicht van mij is ook beter dan het andere. Deze ronde werd ik op mijn wenken bediend. Ik had maar één echte angst: dat die ene bal van mij weer eens ‘verstoppertje’ ging spelen. Gelukkig was dat niet het geval deze ronde, mede dankzij Uw vakbekwame handen. Ik kan gerust schrijven dat U beschikt over een goed ‘balgevoel’….        Juist dat laatste was eigenlijk te leuk om niet te gebruiken, vandaar dat ik dit nu met terugwerkende kracht vermeld. Deze zinsnede was dus ook bij Mrs. Denise in goede aarde gevallen. Ook mijn wens kon haar goed bekoren. Op de een of andere manier had ik spreekwoordelijk de wind vol in de zeilen. Ik kon voor de verandering niet veel fout doen leek het wel. Waren het de Rozen die Haar betoverd hadden?? Het zal wel altijd een raadsel blijven. Zij sommeerde mij om na de 2e kamer in de kelder te kruipen.     ‘Ga recht zitten op je knieën’ Ik wist wat er ging gebeuren. Weldra deed ze mij een halsband om, ik had niet gezien hoe deze eruit zag. Het voelde hemels hoe zij voor mij stond en ik met mijn neus ter hoogte van Haar middel. Machteloos bevestigde zij de halsband om mijn nek, mijn lid zwol meteen op.    ‘Opstaan’ was Haar volgende bevel. Daarop greep ze meteen mijn ballen om deze met een touwtje af te binden. ‘Balgevoel hè’, zei ze lachend. ‘Altijd weer die ene eigenwijze bal van jouw.’ Maar ook nu liet ze deze bal niet uit haar vingers glippen… En dat vond ik toch erg… Haha. Vervolgens pakte ze handboeien met een ketting van circa 50 cm er tussen. De ketting ging tussen mijn benen door naar de andere hand. Hij was meer dan lang genoeg. Als laatste kwam ze aanzetten met handboeien met een korte ketting tussen de boeien. Zeg maar de standaard boeien.     ‘Ben je links of rechts Sjakie?’    ‘Rechts Meesteres.’     Voor ik er erg in had was de ene kant van de handboeien bevestigd om mijn ballen en de andere aan de ketting vlakbij mijn linker pols.    ‘Kom Sjakie strek je eens uit.’ Ha Ha Ha Ha… leuk…!!! Hahahaha. Ze pakte de ketting die aan de Collar zat vast. ‘Sjakie, deze halsband is veel te stoer voor jouw. Ik moet eigenlijk een halsbandje hebben als voor mijn hondje Pebbles…’  Voor alle duidelijkheid Pebbles is een Chiwawa hondje en geloof mij, ze is nog een grotere Diva dan Haar baasje hahahaha… Ik wist meteen wat ze bedoelde in mijn hoofd zag ik al van die lullige roze halsbandjes voorbij komen.  In de andere kelderruimte aangekomen, strompelend natuurlijk, mocht ik weer op mijn knieën plaats nemen. Het zag er weer eens ontzettend onbeholpen uit, dit was pas het begin. Mrs. Denise kon haar lachen amper inhouden. Ze liep naar de privékamer toe om niet veel later terug te komen met die heerlijke spontane blonde worstel Engel. Ja, jullie zullen wel denken die Sjakie is zo een watje, die kan er echt niets van. Goed, goed dat is wel zo… Maar voor iedereen met een grote mond: Afspraak maken met Mrs. Zascha.. DOEN.. is echt ontzettend leuk. Mrs. Zascha kon natuurlijk haar lachen niet inhouden bij het aanzien van zo een hoopje ellende…. Daarop pakte Mrs. Denise een papiertje en dat sloeg ze tegen mijn voorhoofd..

Toestemming
Het was meneer Slaafaap die mij triggerde, ja meneer zoals ik hem al noemde in mijn column ‘Zoete Druiven. Eigenlijk was mijn Column al klaar, maar ik vond een aanvulling / c.q. reactie op zijn verslag ‘Weggelopen slaaf (5 april jl.) op zijn plaats. In dit verslag bekende hij dat hij zonder toestemming en te vragen was weggelopen van Mrs. Denise naar Mrs. Akira. Hij was bang dat hij geen deel meer uit maakt van de ‘Slavenstal’ van Mrs. Denise. Slavenstal?  Slavenstal? Juist daar had Mrs. Denise bij mijn kennismaking in 2001 het ook al over. ‘Ik wil niet iedereen in mijn slavenstal hebben.’ Zo iets dergelijks zei ze destijds tegen mij. Aandachtig las ik het eerlijke verhaal van hem. Zijn worsteling tussen de Meesteres die hem in 2013 onder zijn hoede nam en zijn hernieuwde kennismaking met Mrs. Akira. Als lotgenoot begrijp ik maar al te goed waar hij doorheen gaat. Hij wil beide Dames niets te kort doen.        Bij deze wil ik wel het volgende corrigeren ik citeer letterlijk uit zijn verslag: ‘Ik weet dat een andere vaste gast van haar, slaaf Sjakie – die hier regelmatig columns schrijft – van Haar toestemming heeft om zich bij slavenveilingen tijdelijk te verkopen.    Dat is feitelijk dus niet waar. Mrs. Denise heeft dat nooit van mij vereist, ook heb ik nooit om toestemming daarvoor gevraagd. Wel heb ik Mrs. Denise altijd op de hoogte gehouden. Ook over andere party’s. Ik wil dit graag rechtzetten, niet om mijn (onze!) zeer gewaardeerde lotgenoot terecht te wijze, maar om andere ‘gasten’ niet afteschrikken. Ik vind zijn verhalen overigens altijd zeer respectvol en oprecht geschreven, dit terzijde.        Wel vraag ik haar altijd om toestemming om andere Dames te mogen bedanken voor de in principe vrijwillige bijdrages in sessies. Ook vraag ik haar toestemming om met andere Dames af te spreken, zoals het worstelen met Mrs. Zascha. Dit honoreert Mrs. Denise altijd, precies zoals Meneer Slaafaap het geschreven heeft. Ik citeer: Meesteres Denise houdt Haar bezit dus niet éénkennig voor Haar alleen. Ze deelt het met anderen. Dat is natuurlijk logisch, omdat DP in eerste plaats een commercieel huis is. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Het niet melden is alleen niet zo handig.         In 2002 vond ik Mrs. Tara (niet te verwarren met de huidige Mrs. Tara ergens in Nederland of Slavin Tara bij DP) een geweldig leuk jonge Meesteres / Meid. Zeg maar net als Mrs. Nina. Mrs. Denise stelde toen zelf voor om met haar eens een sessie te spelen, het voelde voor mij toen als vreemd gaan. Als echte SM’er geniet Mrs. Denise ervan als (oprechte) gasten zich ontwikkelen. Evenals de Dames in haar Dream Team.         Zoals U heeft kunnen lezen heb ik in Duitsland nu ook een Meesteres, Herrin Gabriele. Zij weet dat ik Mrs. Denise bezoek. Evenals dat Mrs. Denise weet dat ik in de party scene slaaf ben van haar. Waarom kan dat? Strikt genomen moet dat voor Mrs. Denise niets uitmaken, ik vind echter dat ik haar dat wel moet vertellen. Eerlijk daarin moet zijn. Herrin Gabriele vraagt enthousiast hoe het was. Binnenkort is er weer een veiling, ik weet niet of Herrin Gabriele aanwezig kan zijn door haar nieuwe werk. Ik heb haar gevraagd of ik mij mag laten veilen als zij er niet is. Ik moet me vooraf namelijk aanmelden..    Ja, dat mag. Ook heb ik aangegeven dat zij de veiling mag intrekken als ze er wel is. Dat heet: respect voor elkaar hebben. Maar het geeft ook aan dat beide Dames veel vertrouwen in zich zelf hebben.         Belangrijk is dus om eerlijk te zijn. Daarnaast moet er balans zijn tussen wat een Meesteres geeft en neemt. Niet voor niets heb ik al vaak geschreven dat Mrs. Denise niet meer vraagt dan zij geeft. Herrin Gabriele zit wat dat betreft op een lijn.  Of het handig was hoe Meneer Slaafaap dat tussen beide Dames heeft aangepakt? Dat is niet aan mij… Maar ik wens hem wel het allerbeste toe..

April 2018 (deel 5)
‘Wij gaan het spelletje Wie ben ik spelen’    O mijn god, dacht ik… Goed focus Sjakie. ‘Ben ik een man?’    ‘Kan!’ ‘Een persoon?’     ‘Kan’ ‘Een vrouw?’ ‘Kan.’     ‘Besta ik echt? ‘Kan..’ ‘Een stripfiguur’ ‘Kan’    ‘ehhhhhhhh’ ‘Sjakie schiet op…’ ‘Ehhh… ben ik een slaaf?’     ‘UHHHH Fout’ vervolgens kneep ze mij in mijn tepels..  ‘Auw’…     ‘Kom ik uit Nederland?’ ‘Kan’  ‘Duitsland?’ ‘kan ook’     ‘Heeft U geen hint voor mij?’ ‘Een hint kun je krijgen Sjakie, maar die moet je wel kopen’. Natuurlijk…. dacht ik vanzelfsprekend.     ‘Goed zei ze’ en ze stond op en liep naar de privékamer.     ‘Wat is dit Sjakie?’ vroeg ze aan mij terwijl ze een Cane horizontaal voor mij hield:     ‘Een Cane Meesteres?’ ‘Of Sjakie?’ ‘Een stok?’ zei ik aarzelend. ‘juist Sjakie’ Als beloning sloeg ze mij een keer op mijn bil.. gvd die kwam aan zeg AUWWW!! hahahaha…..    Inmiddels zat ik compleet op een dood spoor.. Wat in hemelsnaam moest ik vragen?? ‘Ben ik het zelf Meesteres?’ Uhhhhh fout… daar gaan we weer…’ Ik moet eerlijkheidshalve wel erbij vermelden dat Mrs. Denise echt deze ronde heel erg lief voor mij was, dat schrijf ik niet om te slijmen, maar ik ken haar nagels die ik ooit liefkozend Sinistra en Destra heb genoemd maar al te goed. Heeft U nog een hint voor mij Meesteres. In de tussentijd was het blaadje dat op mijn voorgevel zat al zeker een keer of 10 gevallen. Reden te meer voor Mrs. Denise om deze keer op keer met ‘snelheid’ terug te plakken … patssss.     ‘Sjakie opstaan…. Dans eens…. Is dat dansen???’    Goed tijd om even te visualiseren, natuurlijk leek het nergens op. Het spreekt vanzelf dat ik weinig ritmisch gevoel heb. Met die lange ketting van rechterpols tussen mijn benen door naar de linker pols en een handboei van mijn ballen naar de ketting aan de linker pols ging dat al niet eenvoudig. Maar voor jullie beeldvorming. Wie herinnert zich noch de Muppetshow? De grote openingsscène….. die grote dansende Monsters, ja die en dan 10X erger ongeveer. Ja zo zag het er ongeveer uit, waarbij mijn hoofd er ongeveer moet hebben uitgezien als dat van Frozzy the Bear.    ‘Dansen en een stok….?? Dansen en een stok’ Het lijkt wel als ik de rol van slaaf op mij neem, dat ik dan werkelijk zo snel van begrip wordt, zoals de Dames het mij meestal ook toebijten..’    ‘Het heeft ook iets met dat domme Limbotaaltje van jouw te maken’ Zei Mrs. Zascha…    ‘Oooo een Limbodanser.’    ‘Hèèè Hèèè ein..duh lijk!!!!……  Zei Mrs. Denise, als of ze moe geworden was van mijn geklungel. ‘Goed kunnen we nu gaan beginnen met Limbodansen.’    Het werd zonder meer een ‘geboeide’ vertoning. Ik ben al een houtenklaas.    Ik moest steeds onder de Cane door dansen (dansen wil ik het niet noemen!!!)     ‘Als je de stok raakt krijg je 5 slagen’    Natuurlijk ging de stok steeds verder omlaag. Totdat ik hem raakte.    ‘5 slagen Sjakie, presenteer je kont’    Met angst en beven stond ik klaar, ik verwachte een paar venijnige tikken en slagen met de Cane. Maar ze kwamen niet, ze aaide mij… Ja zelfs ik vond dat aaien. (Dank U Meesteres) Ondertussen kroop ik werkelijk kansloos over de grond.    ‘Hahahaha, die zou niet misstaan in her rijtje Carrousel, Piñata, Teddybeer neuken (citeer ik nog steeds met plaatsvervangende schaamte!!). Ze had helemaal gelijk.    ‘Oog hand coördinatie, Sjakie kun jij teennagels lakken?’    ‘Geen flauw idee Meesteres.’     Terwijl Mrs. Denise rustig mijn verhaal ging lezen, lag ik hopeloos te klooien met nagellak. Ik kleurde haar nagels nog slechter in dan mijn dochter van 9, die sinds kort ook wat Make up heeft. Dat laatste is overigens ook pure SM, vooral de spoor die zij erbij achterlaat. Goed mijn dochter is een klein beetje het surrogaat nichtje van Mrs. Denise. Overigens, niet voor het een of het ander, maar als ik de naam voor haar alleen had mogen kiezen…. Ja, dan had zij… Maar ik was niet alleen en het leek mij ook naar mijn vrouw toe niet gepast… Wat een bekentenis bijna aan het einde van deze column tussen het limbodansen en nagellakken in. Het was dus weer eens hopeloos. ‘Wat ben jij onhandig zeg.’ Het verbaasd mij overigens dat zij daar nog over verbaasd is. Mijn onhandigheid is zo vanzelfsprekend als om 09.00 ’s ochtends vers brood bij de bakker. En als er nog ooit een nieuwe verfilming komt van Inspecteur Clouseau, dan hoeft ik niet eens auditie te doen. Ik hoef alleen mij zelf te zijn…    ‘Zascha… Kom eens kijken!!’    Die meewarige blik van haar terwijl ze nee schud. Alleen daarom al zou ik haar naar afloop een kus willen geven.     ‘En nu?? Vroeg Mrs. Denise.    ‘Er afhalen Meesteres?’     ‘Juist Sjakie, weet je hoe?’    ‘Ja Meesteres dat heb ik een keer moeten doen, weet U nog?’ (lees de Black Box) Dat was ook die keer dat Rose (ook zo een lieve meid) bijna over mijn zaad uitgleed. Hahaha.    ‘Ga in de douche staan en speel met je zelf’ Ik hoor je niet.    Ik had het ongelofelijke voorrecht dat ik als het ware stiekem in een hoekje naar mijn Meesteres mocht kijken. Zo lekker genietend van haar schoonheid. Het duurde wel even voordat ik mijn leger weer paraat had. Toen plotseling Mrs. Manja naar binnen kwam, gaf dat een extra boost. Zij zag er ook werkelijk waar ‘Stunning’ uit…Nonde…godv. djuu zeg….. Mijn zaad kon nog maar één kant uit. Gelukkig wisten ‘ze’ die arme celletjes van mij, niet dat ze in de afgoot zouden eindigen.    ‘Blijf maar even kijken Manja, dat vindt hij alleen maar geil’. Dat is dus een waarheid als een koe..    Het duurde niet lang of ik stond op springer.    ‘Spuit alles maar richting doucheputje’ zei ze quasi ongeïnteresseerd ‘Ja, daar ga ik mijn handen niet aan vuil maken.’ Zei ze tegen Mrs. Manja.    ‘Mag ik komen Meesteres?’    ‘Sprinkel maar alles richting de douche. Sjakie sprinkelt altijd’ Zei ze afkeurend tegen Manja.     ‘Het duurde niet lang of al mijn geiligheid spoot ik de douche in….’    Een paar minuten later, toen ik alles opgeruimd en schoonmaakt had, mocht ik Mrs. Denise voor de 25ste keer bedanken….    De volgende dag appte ik al lopend door de lokale Hema:     ‘Ik heb heerlijk geslapen, ben alweer op 3/4e van het nieuwe verhaal… Hoe zal ik het toch eens gaan noemen hahaha. Heb al een idee…    ‘Mooi zo.’ Was haar korte maar krachtige antwoord terwijl de rozen inmiddels prachtig in haar woonkamer stonden. Het leven kan mooi zijn, ook voor een mislukte limbodanser…       

Wordt vervolgd          

Rituelen
Dat moment
dat zich herhaalt.
Een zienswijze in een
stramien vertaalt.

Een innerlijk drang
mag niet wijken.
Zodat vastigheid,
niet kan verstrijken.

Alles gevangen, in
een ultiem woord.
Verstrengeld in een
onzichtbaar koord.

Het drukt op mij
als een zwaar deken.
Toch wil ik dit
niet verbreken.

Terugkerend, daar
waar het niet kan gaan.
Is het enkel de geur,
die we kunnen verstaan.

Het voelt als
engelen die strelen.
Graag laat ik mij
Leiden door rituelen.

Nostalgie
Het verleden,
terugkijkend naar toen.
Is als weemoed,
zonder een warme zoen.

Een gevoel dat
warmte heeft gebracht.
Zo terugdenkend,
met veel smacht.

Hunkerend om mijn
hele ziel te geven.
Om het verleden
opnieuw te beleven.

Om juist daar nu
weer te verschijnen.
Alvorens herinneringen
voorgoed verdwijnen.

Teruglezend uit
eigen geschreven werk.
Maakt dat gevoel
weer IJzer sterk.

Ik mis de controle
Ik heb geen regie.
Dankzij U geniet
ik van de nostalgie.

 

 

 

 

 

 

 

apr 042018
 

Deel 3, episode 4

6 maart 2018 (deel 1) Stelt U eens voor geachte lezer. Het is avond, zo rond 20.30 uur. U neemt plaats op de bank nadat U chips en drank heeft klaar gezet. U zapt naar Netflix en drukt op play, weldra verschijnt de begin tune van één van Hollywoods grote film producties. Na het intro met bijbehorende muziek beland U midden in een scène. In dit geval een bizarre scène… Bent U er nog allemaal bij? Juist, U aanschouwt die bizarre scène.   ‘Aaah…..Aaaahhhh….. Aaaahh.. Aaahh..’ Een man van middelbare leeftijd kreunt in een nog al ongemakkelijke positie, laat maar gewoon zeggen: gênante positie, net alsof hij aan het bevallen is. Hij trekt daar bij de meest idiote gezichten. Op het aller slechtste moment stopt opeens de film.  Nu hoort U een voice-over, dit geval is de voice-over dezelfde persoon als het ‘lijdend voorwerp’. Hij zegt:  ‘Dàt daar, …..dat ben ik’. De film gaat weer verder. In het volgende shot ziet U een prachtige vrouw in een zwart zeer mooi en strak vormende Catsuit, met laarzen tot over haar knieën met stiletto hakken. De vrouw kijkt het ‘lijdend voorwerp’ gevaarlijk en sexy aan. De film stopt weer en de voice-over spreekt. ‘en dàt….   … dat is mijn Meesteres, haar naam is Denise.’ De film gaat weer verder. In het volgende shot draait de Meesteres aan een knopje en het ‘Lijdend voorwerp’ reageert. AUWWWWW’ Waarop de Meesteres sadistisch lacht.  ‘Hahaha Sjakie, ik kan multitasken..’  De film stopt nu opnieuw, met een van pijn geschrokken gezicht bij het ‘lijdend voorwerp en een triomfantelijke grijns op het gezicht van de Meesteres. De voice-over begint weer te praten:  ‘Ja dat is mijn Meesteres, zij maakt mij gelukkig’ Zegt hij met een zalige stem…. ‘Ehhhh…….. …..meestal dan ten minste. En nu.. nu zit ik er weer eens letterlijk en figuurlijk klote bij, maar daar later meer over. Ik heb dat nodig, ik bezoek haar circa één keer in de maand, overigens meestal zit ik er minder klote bij, ehh, eerlijk gezegd zit ik er iedere keer zó klote bij’ – De voice-over begint vervolgens aan de volgende opsomming  –‘De vorige keer was mijn reet verandert in een dartbord…… – of toen die keer dat ze mij met een teddybeer liet neuken èn worstelen..  .. of bond ze een Smurf op mijn rug…….trok ze mij een pamper aan,  Maakte ze van mij een Piñata …….liet ze mij als een Carrousel ronddraaien. – al deze momenten ziet U simultaan met de tekst één voor één op het beeldscherm verschijnen met de meest idiote gelaatstrekking op het gezicht van het ‘Lijdend voorwerp’. ‘Ja,’ gaat de voice-over verder:  ‘ik hou van deze vrouw. Ze is zo lief voor mij’ De film gaat weer verder. ‘Aaah aahh archh auuwww ahh’ kreunt het lijdend voorwerp. Terwijl de voice-over nu praat terwijl de film doorspeelt…..  Daar zit ik dan weer en warempel ik moest denken aan de bevalling van mijn kinderen. Ooo ja, hoe was ik hier nu terecht gekomen… Het begon allemaal een uurtje eerder toen ik op een mooie dag in maart om stipt 19.00 uur aanbelde. Trinnngg….  In mijn handen droeg ik een zwarte tas met mijn ‘huiswerk’. Tot mijn grote vreugde maakte the one and only Mrs. Denise de deur zelf open.’ ‘Helemaal rechtdoor lopen Sjakie, naar de kelder en haal de grijns van je gezicht af.’ Die grijns, die grijns komt automatisch opzetten als ik in haar buurt kom. Ze was gekleed in een heerlijke zwarte Catsuit… Wat staat die haar toch weer goed zeg. ‘Uitkleedden Sjakie en douche…. De rest komt later wel’ Hé, we veranderen van routine deze ronde… Net zo leuk. Een paar minuten later zat ik in slavenhouding klaar voor de deur en klopte ik eenmaal op de deur. Na een paar minuten ging de deur open. ‘heb jij geklopt?’ ‘Ja Meesteres, om aan te geven dat ik klaar was.’ ‘Heb ik daarvoor opdracht gegeven dan?’ ‘Ehhh nee Meesteres.’ ‘Waarom doe jij dat dan??’ ‘Omdat ik dat altijd moet doen Meesteres’ ‘Slaven die zelf denken….. daar komt niets van… of niet Sjakie’ ‘Ja Meesteres..’ Dát is dus de Meesteres die ik zo ontzettend aanbid…… schrijf ik met hartjes in mijn ogen.    Lees verder »

mrt 082018
 

Deel 3, episode 3

Op weg naar het oosten 1 Ik kan en mag wel schrijven dat het nieuwe jaar stormachtig is begonnen. In mijn vorige verhaal schreef ik nog over Code Oranje en het historische moment dat alle vijf waterkeringen gelijktijdig waren gesloten. Een paar weken later trok er weer een stevige storm over ons landje heen. Op TV en internet wemelt het inmiddels van beelden van omgekiepte vrachtauto’s, omvallende bomen, afgewaaide daken etc, etc.. Ook mijn jaar is letterlijk stormachtig begonnen, een heerlijke sessie aan het begin van het jaar, waarbij Mrs. Denise mij letterlijk liet springen tot weer een meer dan interessante ‘slavenveiling’ in Duitsland. Uiteraard informeerde ik Mrs. Denise, al is het alleen maar om even een glimlach op mijn gezicht te hebben. Glimlach? Ja glimlach:    ‘Morgen weer slavenveiling.. Ik zal wel weer in de uitverkoop worden gezet met een bordje ‘sale’ om mijn nek met 70% korting!’    90%’ Was haar droge antwoord hierop. Een glimlach vult mijn gezicht. Maar ook deze keer werd ik weer verkocht. Tja de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Zoiets zou Mrs. Denise kunnen schrijven. Hahaha. De waarheid ligt een stukje genuanceerder, inmiddels leer ik natuurlijk steeds meer mensen in het Duitse BDSM wereldje kennen. Maar zij leren mij ook kennen als een oprechte en eerlijke slaaf. Tevens pluk ik de vruchten van de ‘etiketten’ die Mrs. Denise mij heeft  geleerd. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat vele slaafjes die etiketten niet kennen. De opzet van deze avonden is vrij simpel, vooraf kan eenieder zich aanmelden door het invullen van lijstje met ‘do en don’ts’  om ‘versteigert’ te worden. Rond 21.00 uur worden alle ‘Waren’ apart genomen in een ruimte en legt de veiling Meesteres kort de procedure uit. Eerst volgt er een slavenbezichtiging, waarbij de slaven en slavinnen niet beroerd mogen worden. In dit geval kregen we allemaal een zwarte kap over ons hoofd heen en werden we met kettingen aan elkaar gelegd. Na de bezichtiging werden we de zaal ingeleid en met opbod verkocht. Als slaaf word je geacht om je zelf te presenteren. Daarbij moet je door de menigte lopen, zodat iedereen de slaven/slavinnen goed kan zien.. De veiling Meester verteld het publiek wat de slaaf of slavin wel of niet wil doen. De Meesteres prijst haar slaven/slavinnen nog eens extra aan.    Dat rondlopen is voor mij dus geen straf. Als er geboden wordt, moet de slaaf of slavin lopen naar de persoon die het laatste bod heeft gedaan enz. Als slaaf/slavin heb je het recht om vooraf bepaalde personen uit te sluiten. In mijn gevallen zijn dat alle mannen, maar dat kan ook een bepaalde Meesteres zijn. Als je verkocht wordt, ben je 1 uur lang slaaf/slavin van de kopende Meester/Meesteres. In het spel mag altijd genade worden geroepen. De organisatie houdt er toezicht op, dat iedereen zich aan de regels houd. Er wordt niet gespeeld met echt geld. Iedereen die mee wil doen kan vooraf om speelgeld vragen. Zij krijgen een blanco envelop, niemand weet hoeveel daar in zit. Slaven die niet verkocht worden, worden aan het einde van de veiling opnieuw aangeboden. In de tweede instantie wordt bijna iedereen verkocht. De opzet is laagdrempelig en de sfeer zeer gemoedelijk. Dit spel wordt tweemaal op een avond gespeeld, alleen de tweede ronde is doorgaans veel minder plechtig.                    

9 Februari 2018 (deel 1)
Met mijn verhaal Code Oranje in de tas reed ik richting Valkenswaard met de wetenschap dat de wijze heren van het KNMI Code Geel hadden af gekondigd? Wat moet je daar toch in hemelsnaam mee? Het gaat ook werkelijk nergens over. Is dat toeval? Ik weet het niet, ik weet wel dat ik in mijn leven, hoe zal ik het omschrijven?? Ehhh ja: aparte fase ben terecht gekomen. Apart hmmm, tja daar later meer over. Het begon eigenlijk al een dag eerder, of beter gezegd ruim twee weken eerder. Helaas moest Meesteres Denise mijn afspraak verzetten. Ze gaf het ruim op tijd aan, meer dan een week van te voren. Zij is daar heel strikt in. Eigenlijk reageerde ze op mijn app. ‘Meesteres a.s. Zaterdag ga ik naar een Femdom Party in Duitsland.’ Een Duitse Meesteres heeft mij gevraagd haar slaaf te zijn op deze Party. Dezelfde Dame heeft mij vorige week gekocht op een Slavenveiling.’Ok, leuk voor je’ Haar antwoord was heel droog geschreven, maar ik herken inmiddels haar schrijfstijl en ik weet dat zij dit meent. De sessie werd een week uitgesteld. Een jaar geleden zou ik daar geestelijk veel meer moeite mee hebben gehad. Het jaar was amper begonnen en ik was al op twee Party’s geweest. Ik probeer de tijd die ik aan mijn ‘hobby’ besteed zoveel mogelijk te doseren. Ja, U leest het goed. HOBBY. Ik ben waarlijk tot de conclusie gekomen dat SM mijn belangrijkste HOBBY is. En Hobby’s kosten nu eenmaal geld. Als ik paardenliefhebber ben en dat kost 10K per jaar. Tja Paarden zijn een hobby, héél normaal. Ik weet niet wat SM mij kost? Kost het mij iets dan? Het brengt mij in ieder geval zoveel moois.. Ik was voor zaken bijna de hele week in het buitenland geweest. Ik zat klaar om terug te vliegen, verveelde mij en dacht aan de dag van morgen en appte:    ‘Ik heb zo een zin in morgenavond. Hmmm ik sta op het punt om terug te vliegen.‘Mooi, dan heb je nog de tijd om een scenario voor morgen te bedenken om mij te entertainen’ Antwoorde ze snel.‘Oepsss… is om mijn gestuntel en geklungel afkeurend kunnen lachen ook entertainment?’ appte ik vragend  terug ‘Deels’. Antwoorde ze. Kijk die heb ik alvast in de pocket. Dus mijn onbeholpen gedrag heeft zowaar een functie, geen grote functie, maar toch. Mijn zelfachting is gestegen van minus 20 naar minus 19 Hahahaha.

Femmalia deel 6 Brandmerken (zie deel 4 en 5 in Code Oranje)
Met een stralende lach op haar gezicht ontwaakte Keira, naast haar lag Daisy. Ze dacht terug aan een heftige nacht vol passie en vuur. Ze stapte naakt uit bed en liep naar de douche. Even later liet ze de warme stralen stromen over haar zongebruinde lichaam. Ze sloot haar ogen, plotseling voelde zij van achter een hand één van haar prachtige borsten strelen. Keira draaide zich om en stond oog in oog met Daisy. Hun beider borsten drukte zachtjes tegen elkaar aan. Ze kuste elkaar teder, waarbij een vrije hand de erogene zone opzocht…. Het duurde niet lang of beide Dames waren nat van binnen en buiten…. hmmmmmmm Hoe anders was het in het cellencomplex amper een kilometer verder. Hank had amper kunnen slapen op de kille harde stenen vloer. Rond 07.00 uur werden ze gewekt doordat een van de bewaakster hard met een knuppel tegen de tralies aan sloeg. ‘Wakker worden slaven jullie ontbijt…’  Een tweede Dame gooide een paar hompen brood naar binnen waar de hongerige slaven op af doken.  Het was lang niet genoeg voor iedereen. Hank had een stuk kunnen bemachtigen, zijn vriend Steven was minder gelukkig. Hij besloot zijn stuk met hem te delen. Niet iedereen was zo gelukkig. Aan het ontbijt vroeg Daisy aan Keira: ‘Mag ik ze nu brandmerken’ met pretoogjes. ‘Echt wel hahahaha’ Circa een half uur later verlieten de Dames hun onderkomen en gingen ze terug naar de ‘waren’. De slaven keken angstig voor hun uit. Ze hadden gezien en geroken dat kolen worden aangestoken. ‘Open de cel en haal de slaven er een voor een eruit.’ De eerste slaaf werd ruw door een van de bewaaksters, een ware amazone van ruim 1,80 meter groot en gespierd. Lachend keek ze de slaaf in de ogen en greep hem bij zijn collar. Twee andere Dames richtte gevaarlijk hun speren richting de overige slaven. De eerste slaaf moest over een bok gaan staan, met zijn billen omhoog. Daisy pakte de gloeiend hete pook. ‘Heerlijk, heerlijk’ zei ze sadistisch hahahaha en ze plantte het brandmerk op de billen van de arme slaaf.. Die een ijzige kreet van pijn uitsloeg. Daarop werd hij terug in de cel gesmeten.  ‘Volgende slaaf’ zei Daisy vrolijk…..Bij Hank en Steven zat de angst er diep in. Ze hadden geen kans. Ze werden als makke lammetjes gebrandmerkt. Tot het moment dat die grote amazone voor Hank stond. Automatisch zette hij een stap terug. Maar de amazone was veel te snel en greep hem vol in zijn ballen. Ze sleurde hem lachend aan zijn kuisheidgordel de cel uit. ‘Oooh wat hebben we hier dan voor een zoet slaafje.’ Zei Daisy vertederend terwijl ze Hank hard aan zijn over zijn haren trok. Hank sloot zijn ogen en zag in een flits zijn oude leven voorbij vliegen. Tijden dat hij heerlijk aan het vissen was of aan het jagen in het bos… Zijn eerste vriendinnetje… De eerste keer seks…. AUWWWWWW schreeuwde hij het uit als nooit te voren. Hij rook zijn eigen vlees branden..‘Wel done Ladies’ zei Keira lachend, ‘het vlees is gebraden hahahaha. Morgen maken we de papieren in orde en kunnen we door naar de slavenmarkt, maar voordat we dat doen volgt eerst de slavenschouw.’    ‘Schouw?’ vroeg Daisy verbaast. Ja, ik nodig altijd een aantal relaties uit. Ze kunnen dan voor de veiling slaven kopen in alle rust.   

9 Februari 2018 (deel 2)

Lees verder »
feb 122018
 

Deel 3, episode 2
Femmalia Deel 4 Transport ( deel 2 en 3 in Opzoek naar mijn Horizon)

Die nacht regende het hard. De gevangen in de put waren doorweekt. Een van deze mannen was Hank Andrews, hij was een sportieve twintiger. De hele nacht had hij niet geslapen en liggen rillen van de kou. Naast hem zat zijn vriend Steven, ze kende elkaar al jaren. Beide waren ze nog beduusd wat hen was overkomen. Eigenlijk wisten ze het niet precies. Toen ze wakker werden in de kar hadden ze geen schoenen meer aan en waren ze geboeid. Praten was te strengste verboden. Iedere man die zijn mond opendeed, zonder dat hem wat gevraagd was. Kreeg klappen met de zweep.
Tegen de ochtendgloren werden de gevangen uit de put gehaald. ‘Lopen slaven, LOPEN OPSCHIETEN!!’ Het was de eerste keer dat Hank het woord ‘slaven’ had gehoord. De hele tijd had hij wel een vermoede gehad. Ook had hij vele verhalen gehoord. Maar verhalen, die hoorde hij zo vaak… ‘STRIPPEN NU!!’ Commandeerde dezelfde Dame. De meeste mannen begonnen met uitkleedden. ‘SNELLER SLAVEN SNELLER.’ En wederom knalde de zwepen in het rond. Het duurde dan ook niet lang of alle mannen stonden in hun Adamskostuum. De mannen werden bewaakt door het kleine leger van Keira. Een stuk of 50 60 nieuwsgierige Dames hadden de grootste lol. Alle mannen moesten naast elkaar gaan staan. Hank stond naast Steven. In de verte naderde twee vrouwen te paard. Het waren Keira en Daisy. ‘Attention.’ Riep de Dame luid… ‘Slaves head down’ Keira genoot hiervan. Ze vond niets leukers dan ‘verse’ slaven tot op het bod te vernederen. Door ze naakt uit te kleedden en er vlak voor arrogant voorbij te lopen. Om het nieuwe vlees te ‘inspecteren.’ Om de mooie ‘exemplaren’ te betasten. Ze te laten knielen, met haar rijzweep te slaan. Zo nu en dan selecteerde ze slaven voor haar persoonlijk bezit. Na een grondige inspectie werd iedere man van onder kaal geschoren, voorzien van een collar en kuisheidgordel.

Hank werd geschoren door een jonge meid van een jaar of 19. Ze was amper 1.60 groot, maar had er geen enkele moeite mee om hem op de knieën te krijgen. ‘Knielen slaaf’ zei ze streng. Toen dat niet snel genoeg ging naar haar zin. Greep ze Hank vol in zijn ballen en trok hem naar beneden en pakte een ijzeren collar die ze om zijn nek bevestigde. Hierna moest hij gaan liggen op een veldbed. ‘Stil liggen slaaf’ Daarop begon zij zijn schaamhaar weg te scheren. Ze hield gevaarlijk het vlijmscherpe mes bij zijn ballen. ‘Als je iets probeert wormpje…..dan snij ik hem eraf. BEGREPEN??’ ‘Ja’ antwoorde Hank aarzelend. Na dit tafereel greep de jonge Dame stevig om zijn ballen heen en pakte zij een ring die letterlijk met hangen en wurgen achter zijn balzak en penis heen ging. Op de een of andere manier was dat best opwindend. De penis van Hank was tot zijn eigen schaamte stijf geworden. Dit gebeurde wel bij meer slaven. Natuurlijk wist die jonge Dame dat ook, desalniettemin was dit een uitgelezen reden om de slaaf te straffen.
‘Jij vuile vieze geile slet’ riep ze het kwaad uit tegen hem. Om hem vervolgens met een rijzweep te slaan. Een tweede Dame kwam erbij. Deze Dame was zeker 10 of 15 jaar ouder en circa 1,80 meter groot. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ze aan haar jonge collega. Even later zat deze grote amazone vol boven op Hank. Een stalenkooi werd over Hank’s lid geschoven en met een slot bevestigd aan de ring die achter zijn balzak en penis zat. Zo werden alle mannen ontdaan van hun laatste waardigheid.
De mannen moesten achterelkaar gaan staan. Dezelfde grote amazone bevestigde tussen de collars van circa 20 slaven een ketting. Ze waren letterlijk als vee klaar voor transport. De voorste ketting werd bevestigd aan het zadel van een paard. Even later vertrok de caravan voor een lange zware dag lopen. Slaven die niet door liepen werden geslagen. Naar een paar uur lopen kregen de slaven wat water om te drinken. Hank was uitgeput. Zijn vriend Steven was geketend in de tweede groep van zo een twintig slaven. Ze keken naar elkaar met dode ogen. Hank dacht aan thuis. Zou hij daar ooit nog komen?

3 januari 2018 (deel 1)
Het was code oranje de hele dag al. Voor het eerst in de geschiedenis werden alle waterkeringen in Nederland gesloten. Wellicht hebben we 3 januari 2018 dan in een klap de kosten van dit project aan niet uit te betalen verzekeringsgelden terug verdient. In één klap! It is all-in the name. Nee, deze avond zou het zeker niet bij een klap blijven. Maar dat kon ik op het moment dat ik in Valkenswaard arriveerde uiteraard nog niet bevroedde. Lees verder »

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide