jul 012018
 

Deel 3 Episode 7
Zaterdag 5 mei 2018

What’s app: ‘Hoi Meesteres, ik zou graag 29 mei om 19.00 uur willen komen. Gaat dat?’ (13.35) ‘Dan heb ik vakantie.’ (15.34) Op dat moment zat ik in mijn stamkroeg.. ‘Wanneer kan wel Meesteres?’ (15.39) ‘Laatste week mei en eerste juni heb ik vakantie.’ (15.47) ‘Vrijdag 25 mei kan dus wel?’ (15.51) ‘Weet ik nog niet.’ (15.59) ‘Ok. Als U niet kunt, mag ik dan een sessie plannen met Mrs. Zascha..?’ (16.39) ‘NEE’ (16.42) Op het moment dat ik dit antwoord las zat ik nog steeds in mijn stamkroeg slap te ouwehoeren. Nee hahahaha, ik moest er wel om lachen, omdat ik weet dat zij, Mrs. Denise ongetwijfeld met haar quasi droge humor dat had gestuurd. Ik zal die Sjakie is even op het verkeerde been zetten. Dat was bijna gelukt, maar mijn gezond verstand won het van mijn emotie en de alcohol.. Rustig Sjakie rustig… laat je niet kennen en reageer slim en gevat… ‘Duidelijk…..hahahahaha (emoticon met tranende ogen van het lachen) .. Houd U mij op de hoogte over de 25ste?’ (17.15) ‘Ik bel je straks…FF eten’ (17.19) Yes dacht Yes…hahahaha, ik had mij niet uit de tent laten lokken… Ik reageerde met een duimpje omhoog (17.19)

Een kwartier later belde ze op, ik had al de nodige goudgele rakkers soldaat gemaakt. De telefoon ging en ik zag meteen wie het was. Snel liep ik naar buiten toe. Mijn ietwat dubbele tong was niet te verbergen. Zelf kon ze Haar eigen grap – ‘NEE’ – ook niet onderdrukken, aangezien ze meteen begon te lachen. We begrijpen elkaar wat dat betreft maar al te goed. Later werd duidelijk dat ze de 25ste ook niet kon. Natuurlijk mocht ik een afspraak met Mrs. Zascha maken. Ik had hier notabene in mijn verhaal ‘De Limbodanser’ nog over geschreven. ‘je wilt zeker weer worstelen?’ Was heer eerste reactie. Logisch natuurlijk, maar niet alleen dàt…. Uhhhhhhh neehee stelletje viezerikken….. Ja, ik ben ook van vlees en bloed… Ja, ook zij jaagt mijn hormonen op hol, maar ik ben een nette jonge man…ahmmm… Worstelen is leuk, Mrs. Zascha is ook héél leuk… Een sessie met Haar is voor mij ook een gebaar terug. Een gebaar voor al die keren dat zij belangeloos een rol heeft gespeeld in sessies met Mrs. Denise. Daarnaast weet ik, en dit heb ik voor de sessie geschreven, dat zij in staat moet zijn om mijn wens te realiseren… Worstelen is één ding, maar een zogenaamde ‘Tied Up match’ is andere koek. Zou het Haar lukken om mij tijdens het worstelen in een ‘Hogtie’ vast te binden? Met het verzoek; Als het lukt om mij op een vernederende manier te fotograferen, zodat Mrs. Denise hier ook nog om kan lachen. Dat is toch het minste wat ik voor Haar kan doen…hahaha.. Lees verder »

jun 062018
 

Deel 3, Episode 6
1 Mei 2018 (deel 1)

20.15 uur… ‘Sjakie, wat vond jij van mijn nieuw speeltje?’ ‘Heerlijk Meesteres…. ‘En?? ‘En ook zeer pijnlijk… ‘Hahahahaha… Hij staat daar..’ ‘Het leek wel of…….  Maar voor ik verder ga, het volgende: op de een of andere manier moest ik tijdens de bovenstaande dialoog denken aan de Griekse god Zeus?! Toen ik thuis kwam zocht ik meteen informatie over hem op internet, al lezend deed ik een onverwachte ontdekking. Voor diegene die niet weten wie Zeus was, bij deze een korte geschiedenisles….  ZEUS De oppergod van de oude Grieken, volgens de Griekse mythologie. Heerser over hemel en aarde, vader van de goden en de mensen. Hij was de zoon van Cronus en Rhea en werd geboren in de Diktaeische grot op Kreta. Hij versloeg de Titanen en stootte Cronus van de troon. Hij woonde op de berg Olympos in Thessalië. Hij was gehuwd met Hera en zijn lievelingsdochter was Athene, die uit zijn hoofd werd geboren. Zeus was de hemelgod, de beschermer van recht en moraal, van staat, huis en hof en van de gast. Bij de Romeinen werd Zeus Jupiter genoemd.

Zeus werd als baby gezoogd door de magische geit Amalthea op Kreta. Nadat Zeus, eenmaal volwassen, de Titanen en Giganten had verslagen, kreeg hij de absolute macht en werd hij de heerser over alles. Hij was de God van het licht en de donder en bliksem en hij toonde die macht met zijn karakteristieke attributen: de bliksemschicht, de scepter, de adelaar en de Aegis; het vel van de geit Amalthea, een ondoordringbaar schild. Met deze attributen was Zeus de handhaver van de maatschappelijke orde en hoofd van de vorstelijke macht. Hij oefende deze macht niet alleen uit over de mensen, maar ook over alle Goden. Uit zijn verbintenis met Hera (zijn vrouw en zuster) werden Ares, Ilythyie en Hebe geboren. Maar uit de vele liefdesverhoudingen van Zeus met andere godinnen en sterfelijke vrouwen, kwamen vele andere goden, halfgoden en helden uit de Griekse mythologie voort. Zeus kreeg met Leto de tweeling Apollo en Artemis. Bij Dione verwekte hij de godin van de liefde: Aphrodite. Uit een verhouding met zijn andere zus Demeter werd Persephone geboren. Bij Leda verwekte hij de tweeling Castor en Pollux en hun zusje Helena, die een grote rol speelde in de Trojaanse oorlog. De zoon van Zeus: Herakles werd op aarde geboren. Zeus verleidde prinses Alkmene tijdens de afwezigheid van haar echtgenoot, door zich als haar echtgenoot Amphitryon te vermommen, waarna zij een tweeling kreeg: Herakles, de zoon van Zeus en Alkmene en Iphikles, de zoon van Amphitryon en Alkmene. (Bron: De Griekse Gids, www.grieksegids.nl/mythologie/zeus.php

Als U dit stukje tekst goed heeft gelezen, valt U in ieder geval een aantal vetgedrukt woorden op. Toch met afstand het meeste valt mij Dione op. Een simpele maar snelle zoektocht op internet leverde precies op wat ik al dacht toen ik die naam voor de eerste keer las. De naam Denise stamt af van Dione…..

  • Dione is een voornaam en afkomstig van Theia, een koningin uit de Griekse mythologie. Haar naam kan worden vertaald als “koningin van het licht” of “Hemelkoningin”. Een variant van de naam is Dionne. Ook afleiding van Dionysos, naam van de Griekse god van de wijn. (Bron: Wikipedia)
  • Denise is een meisjesnaam. Het is de vrouwelijke variant van de jongensnaam Dennis. Deze is afgeleid van Dionysos, de Griekse god van de wijn. Onder meer de volgende namen zijn varianten of afgeleiden van Denise: Deniese, Dionisia, Dionne, Dionysia, Niza. (Bron: Wikipedia)

….. een van de geliefde van Zeus en moeder van Aphrodite, godin van de liefde en de schoonheid. Of dit toeval is, is voor mij geen vraag…………..Verder ook helemaal niet relevant. Maar mijn goddelijke adoratie voor Haar is dus niet helemaal gebaseerd op louter toeval hahahahaha… Lees verder »

mei 082018
 

Deel 3, episode 5
April 2018 (deel 1)
Voor de goede verstaander onder U en die zullen er wellicht wel zijn. Dit is dus deel 3, nummer 5. God weet waarom ik ooit eens begonnen ben met het nummeren van mijn verhalen. Waarom spreek ik nu van deel 3? Eerlijkheidshalve dien ik te bekennen dat toen ik met deel 1 nummer 1 begon, het betreffende verhaal niet voor mij deel 1 nummer 1 was. Ja dat was het wel…. Ja, begrijpt U het nog… Het schrijven van deze column is begonnen, zonder te weten waar het spreekwoordelijke schip strand. Met andere woorden, toen ik begon in juli 2016 – en ergens is dit onbedoeld een mooi bruggetje, maar daar later meer over – had ik geen benul waar het heen zou gaan. Ik zat volop in een rouwproces omtrent het verlies van mijn vrouw en besloot gewoon keihard op te schrijven hoe ongelofelijk ‘kut’ dat was. Toen ik na 10 verhalen daarmee klaar was, bleken de eerste 10 verhalen met terugwerkende kracht dus ‘deel 1’ te zijn: voilà.         Aangezien deel 2 ook uit 10 columns bestaat, overigens niet geheel toevallig!!, betekent dit automatische dat deel 3 nummer 5, de 25ste sessie met Mrs. Denise was voor Sjakie 2.0. Dit heugelijke zilveren jubileum kon ik uiteraard niet zomaar aan mij voorbij laten gaan. Ik dook hiervoor speciaal even terug in mijn ‘archief’, want ik was benieuwd om de hoeveelste sessie dit dan in totaal gaat. Ook hier later meer over.  Om een en ander in te leiden appte ik haar een beetje vaag: ‘Meesteres vraagje: deze keer Rood of Wit? Ik bedoel geen wijn? Kan ook allebei.    ‘euh Wit.    ‘Ok wordt het Wit… Ja eens een andere kleur… U kunt nog steeds voor Rood kiezen.    ‘En Rood.’    ‘Mooi, gaat ook goed samen. Goede keus.’        Het ging in dit geval over Rozen, ik vond dat ik haar voor iedere sessie een Roos moest geven. Het was zo rond de paasdagen. Ik wenste Mrs. Denise leuke dagen toe.         Tweede paasdag appte ik weer:    ‘Nog 24 uur Meesteres….. iets met rood en wit hè hmmm ja. Is een bijzondere sessie, vergelijkbaar met een zilveren jubileum.. Gr Uw slaafje..    ‘Rozen’ was haar krachtige antwoord.    ‘Ja, dat zou zomaar kunnen’ antwoorde ik cryptisch.    ‘Wijn’    ‘Nee, dan alleen wit voor U. Voor alle lezers, Mrs. Denise drinkt géén rode wijn.    ‘Yes.’ Antwoorde ze. Zij verstaat de kunst als geen ander om met heel weinig woorden veel te zeggen. Daarop ging ze verder: ‘Robijn in witgoud.’    ‘Hmmmm, out of my league and budget…. Ehhh Way out of my league.’   

Femmalia Deel 9 Verkocht (Deel 8 in De Humbler)
Het zweet liep over zijn rug naar beneden. Hij durfde amper te kijken van schaamte. Even later stond hij op het podium. Het was zo onwerkelijk. Amper twee weken daarvoor was hij nog een vrije jonge man geweest. Het schoot door zijn hoofd heen. Hij was met Steven aan het vissen geweest. Zoals zo vaak. Die ochtend was hij vroeg van huis gegaan, had zijn paard gepakt en was hij naar Steven gereden die een paar kilometer verder op woonde. Hij realiseerde zich nu ineens dat hij thuis niet eens afscheid had genomen van zijn moeder.        Ze hadden hun visspullen bij en reden naar hun favoriete visstekkie aan de rivier. Waarom ze naar een uur of wat besloten om juist die stek te verlaten was hem nog steeds een raadsel. Ja, de vissen wilde niet echt bijten… Maar dat was wel vaker geweest. Het was Hank’s eigen idee geweest. Steven had eigenlijk niet mee willen gaan. Hij had hem overtuigd om verder stroomopwaarts te gaan….        Een fel licht scheen plots in zijn ogen. Verdoofd hoorde hij: ‘Ladies, this young slave is in a splended condition……..        Ze waren verder stroom op gereden, waar ze een leuke geschikte plaats hadden gevonden. Dat dachten ze ten minste. Maar ook hier vingen ze letterlijk bot. Net toen ze hun boeltje wilde pakken, hoorde ze in de verte geluid. Hij had Steven overgehaald om te gaan kijken. Ze lieten hun paarden achter en slopen richting de rand van het bos. In de verte zagen ze ruiters en twee koetsen. Toen ze dichter bij kwamen zagen ze tot hun verbazing dat het allemaal vrouwen waren. En wat voor vrouwen. Hank kreeg vrijwel meteen een stijve van het aanschouwen van al dat vrouwelijk schoon.    Ze hadden hun kamp opgeslagen. Steven had weg willen gaan. Maar toen de Dames zich gingen verfrissen in de rivier…. Schaamteloos trokken zij hun kleren uit. Hank en Steven hadden niet gezien wat voor een koets het was. Hij was vooral verblind geweest door de schoonheid.        ‘Wie biedt er FE 2500… Kom Dames, deze slaaf is van veel markten thuis’ Daarop liep Keira naar hem toe en greep hem vol bij zijn ballen. Hank’s lid zwol meteen op. ‘Kijk Dames, dit slaafje wordt er nog geil van ook.’        Hoelang ze hadden liggen gluren wist hij niet meer. Maar kennelijk was hun aanwezigheid niet onopgemerkt gebleven. Ze waren beide totaal verrast geweest toen ze vanachter werden beslopen. Hij was zo geil geweest. Het geluk stond in zijn ogen, toen er plotseling twee vrouwelijke jagers achter hen stonden. De ene hield hen onder schot met haar pijl en boog en de andere met een zwaard. De onbewapende jonge mannen werden zo uit de bosjes gedreven naar het kamp van de vrouwen.    ‘Gluurders’ schreeuwde de ene hard tegen een van de leidsters. Later bleek het dè leidster te zijn.        Het eerste bod was gedaan door een vrouw met strak lang zwart haar in een paardenstaart. Een vrouw gekleed in een sjiek mantelpakje, lopend op hoge hakken, met een Latina uiterlijk. Ze werd snel overboden door een vrouw met net zo een vet accent als lichaam. De teller stond snel op FE 5000        ‘Well well boys, what do we have here?’    ‘Wij betrapte ze Lady’    ‘Ok, keten deze twee.’    Ketenen, had Hank nog gedacht…    ‘Maar …. Maar..’ Stamelde hij uit.. Voor hij er erg in had kreeg hij een harde klap tegen zijn hoofd aan en verloor hij zijn bewust zijn…    Plots kwam Hank weer terug in de werkelijkheid:        ‘The Lady overthere FE 6000  ……. 7000 ……… 8000’ Voordat hij er erg in had stond de teller op FE 15.000. Het laatste bod was gedaan door die stevige vrouw. Ze keek hem triomfantelijk aan.    ‘So boyyyy’zei ze kleinerend met een vet zuidelijk Amerikaans accent ‘You will be my slut hahaha.’    Hank was nu helemaal bij positieve. Hij zag zichzelf al deze weerzinwekkende vrouw oraal bevredigen. Bahhhhh.    ‘Wie biedt er meer?…. Ladies wie biedt er meer? …… Eenmaal………Andermaal    Plots ging er een bordje omhoog’ De stevige vrouw had het niet gezien. En zat met een vol vieze grijns op haar gezicht…     ‘FE 20.000,- hoorde Hank vanuit de zaal’ Keira keek in de richting van de andere biedster.    ‘Dammit’ Schreeuwde ze boos…. ‘    ‘You can’t win em all Marcy’ zei Keira.    Hank had niet gezien wie hem had gekocht. Claudia liep weer het podium op en pakte de ketting die om zijn nek zat stevig vast en sleurde hem naar een vertrek naast de veiling. Ze kneep hem wederom stevig in zijn ballen.     ‘Luister slaaf, als je goed meewerkt zet ik je handen niet op je rug vast.‘    Hank kon alleen maar alles gewillig ondergaan. Daarop werd zijn lul weer opgesloten in een kuisheidsgordel en hij zelf in een kleine kooi.

April 2018 (deel 2)
Oh ja dat bruggetje…… Het was die dag in juli 2016, mijn eerste nieuw bezoek aan DP, aan die Meesteres die zo belangrijk voor mij was geweest. Ik had die dag een bos rozen gekocht.        Citaat Een nieuw begin    22 juli 2016 (2)    Ik liep met een bos bloemen naar de ingang, 12 rode en 1 witte roos. Net voordat ik richting voordeur liep, hoorde ik iemand luid lachen. Ik had het gevoel dat de persoon in kwestie mij uitlachte, wat dus niet zo hoeft te zijn. En als het wel zo was, haal ik mijn schouders er voor op, want wat weet die naïeve sterveling nou wat die bos bloemen voor mij betekent. Maar bovenal wat de ontvangster van deze bloemen voor mij betekent heeft tot nu toe? Helemaal niets, laat hem maar vooral dom lachen.        De 13 rozen stonden voor de jaren die ik haar niet had gezien. Die ene witte voor een nieuw begin. Het gaat altijd om symbolen. Ik had de rozen achter in mijn auto liggen, mijn auto stond redelijk dicht bij geparkeerd. Ik liep snel naar de achterklep met in een hand de tas met verhalen (ja, dat leest U goed!!) en gedichten en in de andere hand mijn Smartphone. Dit om mijn world clock App goed in de gaten te houden. Ook nu weer lukte het mij om op de seconde nauwkeurig aan te bellen. Het blijft voor mij een sport.        Het duurde niet lang of een mooie blonde Dame met gespierd lichaam opende de deur. Wat een vrouw is die Mrs. Zascha toch hè, ik mag haar erg graag. Ze is altijd vrolijk en goedlachs en niet te beroert om mij tot op het bot te vernederen. Wat wil een man nog meer? Ooohh ja stelletje viezeriken, dat ook natuurlijk. Als ik eerlijk moet bekennen, zou ik graag weer met mijn hoofd vastgeklemd zitten tussen haar machtige pythons. Ik kan dat moeiteloos voor mijzelf visualiseren. Nee, stelletje geilbakken dat niet of, maakt ook geen ruk uit…of toch wel? Of niet? Kolere…. Waar was ik o ja… Ja verdomme, schrijven met geile gedachtes is niet altijd even gemakkelijk…… Zij weet net als ik dat er nog een derde ronde volgt… In gedachte zie ik mij al kansloos vastgeklemd liggen terwijl zij mij daarna aan het vastbinden is. Steevast eindig ik in een of andere ‘Hogtie’, het is dat ze nog net geen appel in mijn bek propt en met lippenstift ‘pig’ op mijn reet schrijft… Is dat een wens van mijn gedachte, vraagt U zich nu wellicht af? Voor alle duidelijkheid, Mrs. Denise heeft mijn input om mij compleet voor lul te zetten absoluut niet nodig, maar ze zou ongetwijfeld de grootste lol er om hebben. Ik zie haar al binnen komen.    ‘Loser….Loser…met hoeveel heb je nu weer verloren?’ Terwijl Mrs. Zascha er triomfantelijk naast staat in een victory pose met een been op mijn lichaam de andere ernaast en twee armen half gebogen de lucht in. Ik antwoord zoiets als ‘Oempf oempf..’    ‘Valt niet mee hè, praten met een appel in je bek hahaha Overigens een varken zegt oink oink hahaha. Doe eens een varken na….’ Aaaahhhh hell…. Shit….  Bij de les blijven Sjakie..    Goed, ik dwaal weer eens helemaal af, Mrs. Zascha begeleide mij dus naar de bar.    ‘Zo, zijn die voor mij? Vroeg ze lachend. Aan mijn pretoogjes kon ze zien dat dit niet het geval was. Ik moest namelijk meteen denken aan een nieuw verhaal wat ik aan het schrijven ben.        In voorgaande columns heeft U het verhaal House of Fantasy kunnen lezen, toen ik begon te schrijven en publiceren, was er nog absoluut geen einde, laat staan dat ik wist hoe het zou eindigen. Uiteindelijk het heb ik de laatste 7 of 8 delen geschreven voordat ik ze in mijn columns publiceerde. Bij Femmalia, had ik daarvan geleerd. Dat verhaal heb ik eerst helemaal geschreven, waarbij ik eerlijk gezegd: schreeuw om Feedback… Dus ben ik nu al bezig met weer iets nieuws… en ja dat zorgt nu al voor voorpret hahahaha. Net zo goed dat ik voorpret heb voor een verrassing voor Mrs. Denise zoals een fruitmandje, kerstpakket, bloemetje. De Dames hebben – reken maar – ook veel voorpret achter de coulisse. Dat heel zeker niet alleen bij mij, maar ook bij jullie. Zoals ik vaak tegen Smurf zeg. In de sessie hebben de Dames de grootste lol, en na afloop wij ook… Zo ook weer deze ronde…     

Op weg naar het Oosten (deel 6) (deel 4 en 5 in De Humbler)
‘Jij gaat meerdere Meesteressen dienen..?’    Die kwam binnen als een donderslag bij heldere hemel…….. Ik was groggy… Mrs. Denise stelde een simpele vraag. Ik zat op dat moment in een hotelkamer…    ‘Ik weet het niet? Ik ga niet over één nacht ijs. Zij weet wie U bent. Ik ben daar heel eerlijk in geweest. Ook over mijn verleden met U.’    De waarheid is, dat ik nog niet ‘klaar’ ben. Klaar in de zin dat ik voor de tweede keer de deur bij DP voor de laatste keer dicht maak. Dit heb ik ook uitvoerig met Herrin Gabriele besproken. ‘Als U wilt weten wie ik ben, moet U mijn verhalen lezen’ Zei ik tegen haar. Aangezien zij niet zo goed Nederlands spreekt, ben ik begonnen met het vertalen van mijn verhalen. Ze geven namelijk een inzage in mijn ziel. Deze eerlijkheid stelde ze zeer op prijs. Met als gevolg dat we zonder te spelen, al vele ‘kilometers’ hebben afgelegd. Op die eerste Femdom party was ze trots geweest. Ik liep met een schild om mijn nek rond: Sklave von Herrin Gabriele. Ze was trots omdat ik als een van de weinige de slaven de etiketten ken. Zij voelde zich groeien en dat is voor een Meesteres zo belangrijk in Haar rol als Dominant.        Na een sessie (Zoete Druiven) sprak ik rustig met Mrs. Denise. Kon ik haar uitleggen face to face, hoe de vork in de steel zat. Herrin Gabriele wist dat ik naar Valkenswaard ging, ze appte mij en wenste mij veel plezier en vroeg mij om Mrs. Denise de groeten te doen. Als ik hier met mijn nuchtere verstand over nadenk… Dan is dat van Haar (Herrin Gabriele) een héél groots gebaar. Een gebaar waar veel vertrouwen uit spreekt. Mrs. Denise nam de groeten aan en gaf ze terug. Ik zit nu letterlijk tussen twee ‘grote’ vrouwen in. Ja ik ben super trots op beide Dames. Ik heb uren zitten vertalen, met behulp van google translate, maar dan nog… Ze zijn iedere minuut waard geweest, want daardoor kan Herrin Gabriele mij veel beter begrijpen.        Veel Meesteressen zouden dit absoluut niet accepteren. Ik denk ook op voorhand niet willen begrijpen. Zich aangetast voelen in hun eer of ego. Dat laatste is echter een teken van onzekerheid in mijn ogen. Mijn openkaart heeft mij nu dit gebracht. Natuurlijk is qua spel Mrs. Denise veel verder, maar dat is geen vergelijk: Mrs. Denise is voor mij de Champions League van de SM. Het gaat om het plezier, om het onderling respect, om elkaar te leren kennen. Herrin Gabriele gaat zeer zorgvuldig te werk, iets wat mij veel vertrouwen geeft.        Zo ook de 2e party na die bewuste veiling. Dit was een echte BDSM play party. Zowel Dominante mannen als Vrouwen. Buiten SM spreken we met elkaar als gelijke, maar als de party begint ben ik haar slaaf, zeer strikt. Praten met andere is niet aan de orde. Als ik niets hoef te doen, b.v. drinken halen, zit ik op mijn knieën voor Haar of masseer ik Haar voeten. Dat is overigens het enige moment dat Zij soms moeite heeft om in Haar rol te blijven. Ze geniet daar namelijk intens van. Terwijl ik deze avond veelal laag aan de bodem zat, waar ik volgens Haar ook thuis hoor (Heerlijk!!) Spraken zij – Herrin Gabriele en Haar partner – met andere bezoekers. Daar laag aan de grond hoorde ik hun zeer positief over mij als slaaf praten. Hoe Zij mij amper een maand eerder op een slavenveiling had gekocht…. Kan het mooier?? Ik kan nu schrijven dat ik slaaf ben van een vrouw die mij letterlijk heeft gekocht. Goed… goed het was maar € 10,00, maar toch..

April 2018 (deel 3)
Naakt zat ik klaar in mijn slavenhouding, wachtend op die machtige Meesteres. Op de barkruk lag een grote bos bloemen. Toen ik een paar minuten daarvoor van mijn auto naar de voordeur liep, zat die lach van die naïeve sterveling nog in mijn hoofd. Het voelde ergens ongemakkelijk. Dat gaat natuurlijk helemaal nergens om, maar goed… De deur ging open, ik bleef strak naar de bodem kijken tot dat zij mij gebood om haar te begroeten, wat ik deed door haar de punten van haar laars te kussen.    ‘Zo Sjakie, heb je iets voor mij?’ Zei Mrs. Denise vrolijk. Ik heb altijd iets voor haar, maar het kwartje viel in dit geval met vertraging….. ‘Ehhh Ja’ toen pas begreep dit slome slaafje, dat zij doelde op die bloemen.     ‘Waarvoor deze eer?’    ‘Het is vandaag een jubileum Meesteres.. De 25ste keer sinds Sjakie 2.0.’ Snel zette ze de Rozen, 13 rode en 12 Witte achter in het water. Aan alle slaven: Mrs. Denise kan rozen zeker waarderen (hint)    Normaal overhandig ik mijn presentje na het voordragen van mijn tweede gedicht, nu was de volgorde andersom. De gedichten Thuis en Rozen heeft U kunnen lezen onder het verslag (De Humbler) Naast het verslag met een leuke voorkant: een soort van ‘Comics’ tekening van een Meesteres met aan haar voeten een slaaf met een Humbler achter zijn ballen. Had ik nog een tweede verhaal ingebonden. Een hele oude uit mijn archief. Toen ik toch aan het zoeken was, kwam ik het verslag tegen wat ik voor haar geschreven had in Augustus 2002. Dat verhaal, ja sommige dingen veranderen dus ècht nooit!!!! Had ik destijds ‘Klungel slaaf’ genoemd hahahaha. Goed, ik ben geboren met twee linkerhanden. Kunt U nagaan hoe lastig dat is met typen hahahaha!! Dit verslag had ik voorzien van een foto uit de ‘oude doos’. Voor de lezers die weleens op de twitterpagina van Mrs. Denise kijken, daar stond deze foto tussen. Ik moet ook eerlijk bekennen, daar stonden 4 foto’s tussen, op zo een moment word ik overspoeld door weemoed…        Na de plichtplegingen mocht ik lopen na de kelder, ja om praktische redenen want alle kleren dragen en een tas en een Spa rood gaat kruipend wat moeilijk in één keer Hahaha.        ‘Ga je douchen Sjakie je kent de weg.’    Op dat moment was ik extra op mijn hoede, ik was aan het wachtte…….    ‘Als je klaar bent klop je op de deur.’ Daarop dus… De laatste keer had ik geklopt, terwijl ze er geen opdracht voor het gegeven (Lees De Humbler)    ‘Heb jij een goede oog – hand coördinatie?’ Vroeg ze tussen neus en lippen.    ‘Nee, niet echt Meesteres.’ Ik ga ervan uit dat zij deze vraag stelde om mij nog eens extra er op te wijzen dat ik op zijn zachts gezegd erg onhandig ben. Of zoals een gemiddelde doorsnee Nederlander niet de vraag stelt bij de Warme Bakker ’s ochtends om 09.00 uur: ‘Heeft U nog vers brood?’ Andersom is overigens ook niet handig van de dame achter de toonbank: ‘Kan ik U helpen?’ ‘Dat hoop ik wel mevrouw, want anders kunt U beter wat anders gaan doen……’         Na een heerlijke warme douche, snel mijn Spa rood leeg gedronken te hebben. Nam ik wederom plaats in mijn slavenhouding en klopte ik op de deur……

Tante Denise
Zoals doen gebruikelijk in mijn hele ritueel omtrent mijn ontmoetingen met de vrouw die (waarschijnlijk) onbereikbaar zal zijn gedurende de rest van mijn huidige aardse leven. Ja, dit leven… Schreef ik, net als altijd dus weer een wens en aangezien ik alles documenteer op volgorde wist ik dat dit wens nr. 25 was. Dat is een jubileum, daar moest ik uiteraard iets meedoen.         In een van mijn voorgaande columns heb ik al eens geschreven, dat ik al die oude verhalen weer terug heb gevonden. Mooi vastgelegd op een CD. Voor mij zijn deze van onschatbare waarde. In diverse columns heb ik stukken tekst uit het verleden verwerkt. Nu was mijn vraag aan mijzelf. Hoe vaak heb ik Mrs. Denise in die hoedanigheid bezocht. Simpel alle verhalen optellen en je hebt het antwoord op de vraag, zie ik in gedachte menigeen denken. Maar zo eenvoudig is dat niet. Ik heb namelijk meer verhalen geschreven dan sessies met Mrs. Denise. Hoe kan dat, zult U zich wellicht afvragen. Nou heel simpel: Mrs. Denise is in die periode door omstandigheden een tijdje uit de running geweest. Tot twee keer toe. Waarom is niet relevant. Dat kon ik mij nog wel herinneren, maar hoeveel sessies dat totaal waren wist ik dus niet meer. Daarnaast zijn er 2 sessies niet vereeuwigd op papier. De vraag van haar kwam pas naar de 3e sessie. Hierdoor zijn sessie 2 en 3 niet vastgelegd.        En aangezien ik aan de naam van het verhaal dus niet kon zien, moest ik de oude verhalen openen en in de tekst duiken… Juist dat… dat is confronterend… In de goede zin van het woord. Het duurde dan ook niet lang voordat ik met mijn geest over ‘Memory lane’ reed. Ik nam een afslag bij exit 2. Melancholy (Weemoed) één afslag na de afrit ‘Absence’ (gemis) en voor ‘Memory’. Het voelde zo verdomd goed, maar gelijktijdig kreeg ik een leeg gevoel van binnen. Er was en er is geen leven waarin zowel Mrs. Denise als Missy gelijktijdig konden zijn. Als ik mijn eigen werk terug lees en het contact dat ik toen met haar had…. Hoever was ik dan gekomen met haar, als ik Missy nooit had ontmoet? Deze vraag stellen is als een dolk door mijn hart steken. Letterlijk kleeft er bloed aan die vraag. Het bloed van mijn kinderen.        Het was rond carnaval toen ik haar appte dat ik met mijn kinderen een paar dagen weg ging. Ik schreef: ‘Ergens bent U een klein beetje Tante Denise’. Ik kan me nu meteen voorstellen dat een aantal, met name, mannelijke lezers dat nu op hun netvlies helder voor ogen heeft staan… Tante Denise, gekleed in een grijs mantelpakje, daaronder een witte bloes waarvan de bovenste knoopjes los zijn aangezien deze iets te klein is voor haar borsten. Half hoge hakken en een knotje in het haar complementeren haar outfit.. Streng kijkend achter een brilletje, wat zo ongeveer op het puntje van haar neus rust…. Ahmmm ja… maken het plaatje helemaal af. Uhhhhhh ooooh…. Dat ja, stelletje viezeriken hahahaha… NEE… Heren, zo dus niet!!!! Alhoewel dat geen verkeerde gedachte is….!! Haar repliek was zoals altijd erg uitvoerig ‘Haha Tante.’ Het mooie is, hoe uitgebreid ook haar antwoord was, interpreteer ik dit, dat zij dit opvat als een compliment. Want het is ook een compliment. Voor diegene die mijn columns niet allemaal hebben gelezen. Zonder Mrs. Denise was de kans groot dat mijn kinderen er niet waren geweest.        Ik was dus op Memory Lane en las stukken uit mijn eigen verhalen. Daarin zag ik als het ware de vrouw achter de Meesteres. De mens, wij zijn op de eerste plaats allemaal mensen. Ja, zij vindt de rol die ze speelt, nou ja speelt!! Meer dan leuk, het is de liefde voor het spel wat Haar drijft. Dat maakt het ook zo ontzettend mooi. De relatie die we toen hadden ging verder dan Meesteres / slaaf. Destijds vroeg ik mij af: wat is de drijfveer van een Meesteres? Wat is haar kick? Wat brengt de energie? Het genot, om te zien hoe een ander geniet en groeit in het spel is antwoord op deze vraag. Wellicht was ik voor haar destijds een mooi voorbeeld. Zo onzeker als ik binnenkwam… Ze kneedde mij, hoe Zij wilde. Ik betaalde dat terug met dankbaarheid. Hoe mooi moet het dan zijn om jaren later te horen dat Zij feitelijk aan de wieg heeft gestaan van twee levens. Wellicht was ik ook zonder haar tussenkomst vader geworden, misschien met een andere vrouw? Maar zo is het leven niet gelopen. Ik kan me wel voorstellen dat ze daar destijds wel een goed gevoel aan over heeft gehouden. Uiteindelijk heb ik zorgvuldig uitgerekend hoe vaak ik Haar heb mogen bezoeken. Voor mijn kinderen zal Zij waarschijnlijk ‘ergens’ altijd de Tante blijven, die ze nooit zullen kennen.

April 2018 (deel 4)
Na een paar minuten kwam Mrs. Denise lachend binnen. Ze was al begonnen met het lezen van mijn verhaal. In het voorwoord had ik onder andere geschreven:    De sessie was – mag ik wel schrijven – gewoon TOP!!. Natuurlijk, de ene sessie loopt beter dan de andere. Het ene verhaal of gedicht van mij is ook beter dan het andere. Deze ronde werd ik op mijn wenken bediend. Ik had maar één echte angst: dat die ene bal van mij weer eens ‘verstoppertje’ ging spelen. Gelukkig was dat niet het geval deze ronde, mede dankzij Uw vakbekwame handen. Ik kan gerust schrijven dat U beschikt over een goed ‘balgevoel’….        Juist dat laatste was eigenlijk te leuk om niet te gebruiken, vandaar dat ik dit nu met terugwerkende kracht vermeld. Deze zinsnede was dus ook bij Mrs. Denise in goede aarde gevallen. Ook mijn wens kon haar goed bekoren. Op de een of andere manier had ik spreekwoordelijk de wind vol in de zeilen. Ik kon voor de verandering niet veel fout doen leek het wel. Waren het de Rozen die Haar betoverd hadden?? Het zal wel altijd een raadsel blijven. Zij sommeerde mij om na de 2e kamer in de kelder te kruipen.     ‘Ga recht zitten op je knieën’ Ik wist wat er ging gebeuren. Weldra deed ze mij een halsband om, ik had niet gezien hoe deze eruit zag. Het voelde hemels hoe zij voor mij stond en ik met mijn neus ter hoogte van Haar middel. Machteloos bevestigde zij de halsband om mijn nek, mijn lid zwol meteen op.    ‘Opstaan’ was Haar volgende bevel. Daarop greep ze meteen mijn ballen om deze met een touwtje af te binden. ‘Balgevoel hè’, zei ze lachend. ‘Altijd weer die ene eigenwijze bal van jouw.’ Maar ook nu liet ze deze bal niet uit haar vingers glippen… En dat vond ik toch erg… Haha. Vervolgens pakte ze handboeien met een ketting van circa 50 cm er tussen. De ketting ging tussen mijn benen door naar de andere hand. Hij was meer dan lang genoeg. Als laatste kwam ze aanzetten met handboeien met een korte ketting tussen de boeien. Zeg maar de standaard boeien.     ‘Ben je links of rechts Sjakie?’    ‘Rechts Meesteres.’     Voor ik er erg in had was de ene kant van de handboeien bevestigd om mijn ballen en de andere aan de ketting vlakbij mijn linker pols.    ‘Kom Sjakie strek je eens uit.’ Ha Ha Ha Ha… leuk…!!! Hahahaha. Ze pakte de ketting die aan de Collar zat vast. ‘Sjakie, deze halsband is veel te stoer voor jouw. Ik moet eigenlijk een halsbandje hebben als voor mijn hondje Pebbles…’  Voor alle duidelijkheid Pebbles is een Chiwawa hondje en geloof mij, ze is nog een grotere Diva dan Haar baasje hahahaha… Ik wist meteen wat ze bedoelde in mijn hoofd zag ik al van die lullige roze halsbandjes voorbij komen.  In de andere kelderruimte aangekomen, strompelend natuurlijk, mocht ik weer op mijn knieën plaats nemen. Het zag er weer eens ontzettend onbeholpen uit, dit was pas het begin. Mrs. Denise kon haar lachen amper inhouden. Ze liep naar de privékamer toe om niet veel later terug te komen met die heerlijke spontane blonde worstel Engel. Ja, jullie zullen wel denken die Sjakie is zo een watje, die kan er echt niets van. Goed, goed dat is wel zo… Maar voor iedereen met een grote mond: Afspraak maken met Mrs. Zascha.. DOEN.. is echt ontzettend leuk. Mrs. Zascha kon natuurlijk haar lachen niet inhouden bij het aanzien van zo een hoopje ellende…. Daarop pakte Mrs. Denise een papiertje en dat sloeg ze tegen mijn voorhoofd..

Toestemming
Het was meneer Slaafaap die mij triggerde, ja meneer zoals ik hem al noemde in mijn column ‘Zoete Druiven. Eigenlijk was mijn Column al klaar, maar ik vond een aanvulling / c.q. reactie op zijn verslag ‘Weggelopen slaaf (5 april jl.) op zijn plaats. In dit verslag bekende hij dat hij zonder toestemming en te vragen was weggelopen van Mrs. Denise naar Mrs. Akira. Hij was bang dat hij geen deel meer uit maakt van de ‘Slavenstal’ van Mrs. Denise. Slavenstal?  Slavenstal? Juist daar had Mrs. Denise bij mijn kennismaking in 2001 het ook al over. ‘Ik wil niet iedereen in mijn slavenstal hebben.’ Zo iets dergelijks zei ze destijds tegen mij. Aandachtig las ik het eerlijke verhaal van hem. Zijn worsteling tussen de Meesteres die hem in 2013 onder zijn hoede nam en zijn hernieuwde kennismaking met Mrs. Akira. Als lotgenoot begrijp ik maar al te goed waar hij doorheen gaat. Hij wil beide Dames niets te kort doen.        Bij deze wil ik wel het volgende corrigeren ik citeer letterlijk uit zijn verslag: ‘Ik weet dat een andere vaste gast van haar, slaaf Sjakie – die hier regelmatig columns schrijft – van Haar toestemming heeft om zich bij slavenveilingen tijdelijk te verkopen.    Dat is feitelijk dus niet waar. Mrs. Denise heeft dat nooit van mij vereist, ook heb ik nooit om toestemming daarvoor gevraagd. Wel heb ik Mrs. Denise altijd op de hoogte gehouden. Ook over andere party’s. Ik wil dit graag rechtzetten, niet om mijn (onze!) zeer gewaardeerde lotgenoot terecht te wijze, maar om andere ‘gasten’ niet afteschrikken. Ik vind zijn verhalen overigens altijd zeer respectvol en oprecht geschreven, dit terzijde.        Wel vraag ik haar altijd om toestemming om andere Dames te mogen bedanken voor de in principe vrijwillige bijdrages in sessies. Ook vraag ik haar toestemming om met andere Dames af te spreken, zoals het worstelen met Mrs. Zascha. Dit honoreert Mrs. Denise altijd, precies zoals Meneer Slaafaap het geschreven heeft. Ik citeer: Meesteres Denise houdt Haar bezit dus niet éénkennig voor Haar alleen. Ze deelt het met anderen. Dat is natuurlijk logisch, omdat DP in eerste plaats een commercieel huis is. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Het niet melden is alleen niet zo handig.         In 2002 vond ik Mrs. Tara (niet te verwarren met de huidige Mrs. Tara ergens in Nederland of Slavin Tara bij DP) een geweldig leuk jonge Meesteres / Meid. Zeg maar net als Mrs. Nina. Mrs. Denise stelde toen zelf voor om met haar eens een sessie te spelen, het voelde voor mij toen als vreemd gaan. Als echte SM’er geniet Mrs. Denise ervan als (oprechte) gasten zich ontwikkelen. Evenals de Dames in haar Dream Team.         Zoals U heeft kunnen lezen heb ik in Duitsland nu ook een Meesteres, Herrin Gabriele. Zij weet dat ik Mrs. Denise bezoek. Evenals dat Mrs. Denise weet dat ik in de party scene slaaf ben van haar. Waarom kan dat? Strikt genomen moet dat voor Mrs. Denise niets uitmaken, ik vind echter dat ik haar dat wel moet vertellen. Eerlijk daarin moet zijn. Herrin Gabriele vraagt enthousiast hoe het was. Binnenkort is er weer een veiling, ik weet niet of Herrin Gabriele aanwezig kan zijn door haar nieuwe werk. Ik heb haar gevraagd of ik mij mag laten veilen als zij er niet is. Ik moet me vooraf namelijk aanmelden..    Ja, dat mag. Ook heb ik aangegeven dat zij de veiling mag intrekken als ze er wel is. Dat heet: respect voor elkaar hebben. Maar het geeft ook aan dat beide Dames veel vertrouwen in zich zelf hebben.         Belangrijk is dus om eerlijk te zijn. Daarnaast moet er balans zijn tussen wat een Meesteres geeft en neemt. Niet voor niets heb ik al vaak geschreven dat Mrs. Denise niet meer vraagt dan zij geeft. Herrin Gabriele zit wat dat betreft op een lijn.  Of het handig was hoe Meneer Slaafaap dat tussen beide Dames heeft aangepakt? Dat is niet aan mij… Maar ik wens hem wel het allerbeste toe..

April 2018 (deel 5)
‘Wij gaan het spelletje Wie ben ik spelen’    O mijn god, dacht ik… Goed focus Sjakie. ‘Ben ik een man?’    ‘Kan!’ ‘Een persoon?’     ‘Kan’ ‘Een vrouw?’ ‘Kan.’     ‘Besta ik echt? ‘Kan..’ ‘Een stripfiguur’ ‘Kan’    ‘ehhhhhhhh’ ‘Sjakie schiet op…’ ‘Ehhh… ben ik een slaaf?’     ‘UHHHH Fout’ vervolgens kneep ze mij in mijn tepels..  ‘Auw’…     ‘Kom ik uit Nederland?’ ‘Kan’  ‘Duitsland?’ ‘kan ook’     ‘Heeft U geen hint voor mij?’ ‘Een hint kun je krijgen Sjakie, maar die moet je wel kopen’. Natuurlijk…. dacht ik vanzelfsprekend.     ‘Goed zei ze’ en ze stond op en liep naar de privékamer.     ‘Wat is dit Sjakie?’ vroeg ze aan mij terwijl ze een Cane horizontaal voor mij hield:     ‘Een Cane Meesteres?’ ‘Of Sjakie?’ ‘Een stok?’ zei ik aarzelend. ‘juist Sjakie’ Als beloning sloeg ze mij een keer op mijn bil.. gvd die kwam aan zeg AUWWW!! hahahaha…..    Inmiddels zat ik compleet op een dood spoor.. Wat in hemelsnaam moest ik vragen?? ‘Ben ik het zelf Meesteres?’ Uhhhhh fout… daar gaan we weer…’ Ik moet eerlijkheidshalve wel erbij vermelden dat Mrs. Denise echt deze ronde heel erg lief voor mij was, dat schrijf ik niet om te slijmen, maar ik ken haar nagels die ik ooit liefkozend Sinistra en Destra heb genoemd maar al te goed. Heeft U nog een hint voor mij Meesteres. In de tussentijd was het blaadje dat op mijn voorgevel zat al zeker een keer of 10 gevallen. Reden te meer voor Mrs. Denise om deze keer op keer met ‘snelheid’ terug te plakken … patssss.     ‘Sjakie opstaan…. Dans eens…. Is dat dansen???’    Goed tijd om even te visualiseren, natuurlijk leek het nergens op. Het spreekt vanzelf dat ik weinig ritmisch gevoel heb. Met die lange ketting van rechterpols tussen mijn benen door naar de linker pols en een handboei van mijn ballen naar de ketting aan de linker pols ging dat al niet eenvoudig. Maar voor jullie beeldvorming. Wie herinnert zich noch de Muppetshow? De grote openingsscène….. die grote dansende Monsters, ja die en dan 10X erger ongeveer. Ja zo zag het er ongeveer uit, waarbij mijn hoofd er ongeveer moet hebben uitgezien als dat van Frozzy the Bear.    ‘Dansen en een stok….?? Dansen en een stok’ Het lijkt wel als ik de rol van slaaf op mij neem, dat ik dan werkelijk zo snel van begrip wordt, zoals de Dames het mij meestal ook toebijten..’    ‘Het heeft ook iets met dat domme Limbotaaltje van jouw te maken’ Zei Mrs. Zascha…    ‘Oooo een Limbodanser.’    ‘Hèèè Hèèè ein..duh lijk!!!!……  Zei Mrs. Denise, als of ze moe geworden was van mijn geklungel. ‘Goed kunnen we nu gaan beginnen met Limbodansen.’    Het werd zonder meer een ‘geboeide’ vertoning. Ik ben al een houtenklaas.    Ik moest steeds onder de Cane door dansen (dansen wil ik het niet noemen!!!)     ‘Als je de stok raakt krijg je 5 slagen’    Natuurlijk ging de stok steeds verder omlaag. Totdat ik hem raakte.    ‘5 slagen Sjakie, presenteer je kont’    Met angst en beven stond ik klaar, ik verwachte een paar venijnige tikken en slagen met de Cane. Maar ze kwamen niet, ze aaide mij… Ja zelfs ik vond dat aaien. (Dank U Meesteres) Ondertussen kroop ik werkelijk kansloos over de grond.    ‘Hahahaha, die zou niet misstaan in her rijtje Carrousel, Piñata, Teddybeer neuken (citeer ik nog steeds met plaatsvervangende schaamte!!). Ze had helemaal gelijk.    ‘Oog hand coördinatie, Sjakie kun jij teennagels lakken?’    ‘Geen flauw idee Meesteres.’     Terwijl Mrs. Denise rustig mijn verhaal ging lezen, lag ik hopeloos te klooien met nagellak. Ik kleurde haar nagels nog slechter in dan mijn dochter van 9, die sinds kort ook wat Make up heeft. Dat laatste is overigens ook pure SM, vooral de spoor die zij erbij achterlaat. Goed mijn dochter is een klein beetje het surrogaat nichtje van Mrs. Denise. Overigens, niet voor het een of het ander, maar als ik de naam voor haar alleen had mogen kiezen…. Ja, dan had zij… Maar ik was niet alleen en het leek mij ook naar mijn vrouw toe niet gepast… Wat een bekentenis bijna aan het einde van deze column tussen het limbodansen en nagellakken in. Het was dus weer eens hopeloos. ‘Wat ben jij onhandig zeg.’ Het verbaasd mij overigens dat zij daar nog over verbaasd is. Mijn onhandigheid is zo vanzelfsprekend als om 09.00 ’s ochtends vers brood bij de bakker. En als er nog ooit een nieuwe verfilming komt van Inspecteur Clouseau, dan hoeft ik niet eens auditie te doen. Ik hoef alleen mij zelf te zijn…    ‘Zascha… Kom eens kijken!!’    Die meewarige blik van haar terwijl ze nee schud. Alleen daarom al zou ik haar naar afloop een kus willen geven.     ‘En nu?? Vroeg Mrs. Denise.    ‘Er afhalen Meesteres?’     ‘Juist Sjakie, weet je hoe?’    ‘Ja Meesteres dat heb ik een keer moeten doen, weet U nog?’ (lees de Black Box) Dat was ook die keer dat Rose (ook zo een lieve meid) bijna over mijn zaad uitgleed. Hahaha.    ‘Ga in de douche staan en speel met je zelf’ Ik hoor je niet.    Ik had het ongelofelijke voorrecht dat ik als het ware stiekem in een hoekje naar mijn Meesteres mocht kijken. Zo lekker genietend van haar schoonheid. Het duurde wel even voordat ik mijn leger weer paraat had. Toen plotseling Mrs. Manja naar binnen kwam, gaf dat een extra boost. Zij zag er ook werkelijk waar ‘Stunning’ uit…Nonde…godv. djuu zeg….. Mijn zaad kon nog maar één kant uit. Gelukkig wisten ‘ze’ die arme celletjes van mij, niet dat ze in de afgoot zouden eindigen.    ‘Blijf maar even kijken Manja, dat vindt hij alleen maar geil’. Dat is dus een waarheid als een koe..    Het duurde niet lang of ik stond op springer.    ‘Spuit alles maar richting doucheputje’ zei ze quasi ongeïnteresseerd ‘Ja, daar ga ik mijn handen niet aan vuil maken.’ Zei ze tegen Mrs. Manja.    ‘Mag ik komen Meesteres?’    ‘Sprinkel maar alles richting de douche. Sjakie sprinkelt altijd’ Zei ze afkeurend tegen Manja.     ‘Het duurde niet lang of al mijn geiligheid spoot ik de douche in….’    Een paar minuten later, toen ik alles opgeruimd en schoonmaakt had, mocht ik Mrs. Denise voor de 25ste keer bedanken….    De volgende dag appte ik al lopend door de lokale Hema:     ‘Ik heb heerlijk geslapen, ben alweer op 3/4e van het nieuwe verhaal… Hoe zal ik het toch eens gaan noemen hahaha. Heb al een idee…    ‘Mooi zo.’ Was haar korte maar krachtige antwoord terwijl de rozen inmiddels prachtig in haar woonkamer stonden. Het leven kan mooi zijn, ook voor een mislukte limbodanser…       

Wordt vervolgd          

Rituelen
Dat moment
dat zich herhaalt.
Een zienswijze in een
stramien vertaalt.

Een innerlijk drang
mag niet wijken.
Zodat vastigheid,
niet kan verstrijken.

Alles gevangen, in
een ultiem woord.
Verstrengeld in een
onzichtbaar koord.

Het drukt op mij
als een zwaar deken.
Toch wil ik dit
niet verbreken.

Terugkerend, daar
waar het niet kan gaan.
Is het enkel de geur,
die we kunnen verstaan.

Het voelt als
engelen die strelen.
Graag laat ik mij
Leiden door rituelen.

Nostalgie
Het verleden,
terugkijkend naar toen.
Is als weemoed,
zonder een warme zoen.

Een gevoel dat
warmte heeft gebracht.
Zo terugdenkend,
met veel smacht.

Hunkerend om mijn
hele ziel te geven.
Om het verleden
opnieuw te beleven.

Om juist daar nu
weer te verschijnen.
Alvorens herinneringen
voorgoed verdwijnen.

Teruglezend uit
eigen geschreven werk.
Maakt dat gevoel
weer IJzer sterk.

Ik mis de controle
Ik heb geen regie.
Dankzij U geniet
ik van de nostalgie.

 

 

 

 

 

 

 

apr 042018
 

Deel 3, episode 4

6 maart 2018 (deel 1) Stelt U eens voor geachte lezer. Het is avond, zo rond 20.30 uur. U neemt plaats op de bank nadat U chips en drank heeft klaar gezet. U zapt naar Netflix en drukt op play, weldra verschijnt de begin tune van één van Hollywoods grote film producties. Na het intro met bijbehorende muziek beland U midden in een scène. In dit geval een bizarre scène… Bent U er nog allemaal bij? Juist, U aanschouwt die bizarre scène.   ‘Aaah…..Aaaahhhh….. Aaaahh.. Aaahh..’ Een man van middelbare leeftijd kreunt in een nog al ongemakkelijke positie, laat maar gewoon zeggen: gênante positie, net alsof hij aan het bevallen is. Hij trekt daar bij de meest idiote gezichten. Op het aller slechtste moment stopt opeens de film.  Nu hoort U een voice-over, dit geval is de voice-over dezelfde persoon als het ‘lijdend voorwerp’. Hij zegt:  ‘Dàt daar, …..dat ben ik’. De film gaat weer verder. In het volgende shot ziet U een prachtige vrouw in een zwart zeer mooi en strak vormende Catsuit, met laarzen tot over haar knieën met stiletto hakken. De vrouw kijkt het ‘lijdend voorwerp’ gevaarlijk en sexy aan. De film stopt weer en de voice-over spreekt. ‘en dàt….   … dat is mijn Meesteres, haar naam is Denise.’ De film gaat weer verder. In het volgende shot draait de Meesteres aan een knopje en het ‘Lijdend voorwerp’ reageert. AUWWWWW’ Waarop de Meesteres sadistisch lacht.  ‘Hahaha Sjakie, ik kan multitasken..’  De film stopt nu opnieuw, met een van pijn geschrokken gezicht bij het ‘lijdend voorwerp en een triomfantelijke grijns op het gezicht van de Meesteres. De voice-over begint weer te praten:  ‘Ja dat is mijn Meesteres, zij maakt mij gelukkig’ Zegt hij met een zalige stem…. ‘Ehhhh…….. …..meestal dan ten minste. En nu.. nu zit ik er weer eens letterlijk en figuurlijk klote bij, maar daar later meer over. Ik heb dat nodig, ik bezoek haar circa één keer in de maand, overigens meestal zit ik er minder klote bij, ehh, eerlijk gezegd zit ik er iedere keer zó klote bij’ – De voice-over begint vervolgens aan de volgende opsomming  –‘De vorige keer was mijn reet verandert in een dartbord…… – of toen die keer dat ze mij met een teddybeer liet neuken èn worstelen..  .. of bond ze een Smurf op mijn rug…….trok ze mij een pamper aan,  Maakte ze van mij een Piñata …….liet ze mij als een Carrousel ronddraaien. – al deze momenten ziet U simultaan met de tekst één voor één op het beeldscherm verschijnen met de meest idiote gelaatstrekking op het gezicht van het ‘Lijdend voorwerp’. ‘Ja,’ gaat de voice-over verder:  ‘ik hou van deze vrouw. Ze is zo lief voor mij’ De film gaat weer verder. ‘Aaah aahh archh auuwww ahh’ kreunt het lijdend voorwerp. Terwijl de voice-over nu praat terwijl de film doorspeelt…..  Daar zit ik dan weer en warempel ik moest denken aan de bevalling van mijn kinderen. Ooo ja, hoe was ik hier nu terecht gekomen… Het begon allemaal een uurtje eerder toen ik op een mooie dag in maart om stipt 19.00 uur aanbelde. Trinnngg….  In mijn handen droeg ik een zwarte tas met mijn ‘huiswerk’. Tot mijn grote vreugde maakte the one and only Mrs. Denise de deur zelf open.’ ‘Helemaal rechtdoor lopen Sjakie, naar de kelder en haal de grijns van je gezicht af.’ Die grijns, die grijns komt automatisch opzetten als ik in haar buurt kom. Ze was gekleed in een heerlijke zwarte Catsuit… Wat staat die haar toch weer goed zeg. ‘Uitkleedden Sjakie en douche…. De rest komt later wel’ Hé, we veranderen van routine deze ronde… Net zo leuk. Een paar minuten later zat ik in slavenhouding klaar voor de deur en klopte ik eenmaal op de deur. Na een paar minuten ging de deur open. ‘heb jij geklopt?’ ‘Ja Meesteres, om aan te geven dat ik klaar was.’ ‘Heb ik daarvoor opdracht gegeven dan?’ ‘Ehhh nee Meesteres.’ ‘Waarom doe jij dat dan??’ ‘Omdat ik dat altijd moet doen Meesteres’ ‘Slaven die zelf denken….. daar komt niets van… of niet Sjakie’ ‘Ja Meesteres..’ Dát is dus de Meesteres die ik zo ontzettend aanbid…… schrijf ik met hartjes in mijn ogen.    Lees verder »

mrt 082018
 

Deel 3, episode 3

Op weg naar het oosten 1 Ik kan en mag wel schrijven dat het nieuwe jaar stormachtig is begonnen. In mijn vorige verhaal schreef ik nog over Code Oranje en het historische moment dat alle vijf waterkeringen gelijktijdig waren gesloten. Een paar weken later trok er weer een stevige storm over ons landje heen. Op TV en internet wemelt het inmiddels van beelden van omgekiepte vrachtauto’s, omvallende bomen, afgewaaide daken etc, etc.. Ook mijn jaar is letterlijk stormachtig begonnen, een heerlijke sessie aan het begin van het jaar, waarbij Mrs. Denise mij letterlijk liet springen tot weer een meer dan interessante ‘slavenveiling’ in Duitsland. Uiteraard informeerde ik Mrs. Denise, al is het alleen maar om even een glimlach op mijn gezicht te hebben. Glimlach? Ja glimlach:    ‘Morgen weer slavenveiling.. Ik zal wel weer in de uitverkoop worden gezet met een bordje ‘sale’ om mijn nek met 70% korting!’    90%’ Was haar droge antwoord hierop. Een glimlach vult mijn gezicht. Maar ook deze keer werd ik weer verkocht. Tja de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Zoiets zou Mrs. Denise kunnen schrijven. Hahaha. De waarheid ligt een stukje genuanceerder, inmiddels leer ik natuurlijk steeds meer mensen in het Duitse BDSM wereldje kennen. Maar zij leren mij ook kennen als een oprechte en eerlijke slaaf. Tevens pluk ik de vruchten van de ‘etiketten’ die Mrs. Denise mij heeft  geleerd. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat vele slaafjes die etiketten niet kennen. De opzet van deze avonden is vrij simpel, vooraf kan eenieder zich aanmelden door het invullen van lijstje met ‘do en don’ts’  om ‘versteigert’ te worden. Rond 21.00 uur worden alle ‘Waren’ apart genomen in een ruimte en legt de veiling Meesteres kort de procedure uit. Eerst volgt er een slavenbezichtiging, waarbij de slaven en slavinnen niet beroerd mogen worden. In dit geval kregen we allemaal een zwarte kap over ons hoofd heen en werden we met kettingen aan elkaar gelegd. Na de bezichtiging werden we de zaal ingeleid en met opbod verkocht. Als slaaf word je geacht om je zelf te presenteren. Daarbij moet je door de menigte lopen, zodat iedereen de slaven/slavinnen goed kan zien.. De veiling Meester verteld het publiek wat de slaaf of slavin wel of niet wil doen. De Meesteres prijst haar slaven/slavinnen nog eens extra aan.    Dat rondlopen is voor mij dus geen straf. Als er geboden wordt, moet de slaaf of slavin lopen naar de persoon die het laatste bod heeft gedaan enz. Als slaaf/slavin heb je het recht om vooraf bepaalde personen uit te sluiten. In mijn gevallen zijn dat alle mannen, maar dat kan ook een bepaalde Meesteres zijn. Als je verkocht wordt, ben je 1 uur lang slaaf/slavin van de kopende Meester/Meesteres. In het spel mag altijd genade worden geroepen. De organisatie houdt er toezicht op, dat iedereen zich aan de regels houd. Er wordt niet gespeeld met echt geld. Iedereen die mee wil doen kan vooraf om speelgeld vragen. Zij krijgen een blanco envelop, niemand weet hoeveel daar in zit. Slaven die niet verkocht worden, worden aan het einde van de veiling opnieuw aangeboden. In de tweede instantie wordt bijna iedereen verkocht. De opzet is laagdrempelig en de sfeer zeer gemoedelijk. Dit spel wordt tweemaal op een avond gespeeld, alleen de tweede ronde is doorgaans veel minder plechtig.                    

9 Februari 2018 (deel 1)
Met mijn verhaal Code Oranje in de tas reed ik richting Valkenswaard met de wetenschap dat de wijze heren van het KNMI Code Geel hadden af gekondigd? Wat moet je daar toch in hemelsnaam mee? Het gaat ook werkelijk nergens over. Is dat toeval? Ik weet het niet, ik weet wel dat ik in mijn leven, hoe zal ik het omschrijven?? Ehhh ja: aparte fase ben terecht gekomen. Apart hmmm, tja daar later meer over. Het begon eigenlijk al een dag eerder, of beter gezegd ruim twee weken eerder. Helaas moest Meesteres Denise mijn afspraak verzetten. Ze gaf het ruim op tijd aan, meer dan een week van te voren. Zij is daar heel strikt in. Eigenlijk reageerde ze op mijn app. ‘Meesteres a.s. Zaterdag ga ik naar een Femdom Party in Duitsland.’ Een Duitse Meesteres heeft mij gevraagd haar slaaf te zijn op deze Party. Dezelfde Dame heeft mij vorige week gekocht op een Slavenveiling.’Ok, leuk voor je’ Haar antwoord was heel droog geschreven, maar ik herken inmiddels haar schrijfstijl en ik weet dat zij dit meent. De sessie werd een week uitgesteld. Een jaar geleden zou ik daar geestelijk veel meer moeite mee hebben gehad. Het jaar was amper begonnen en ik was al op twee Party’s geweest. Ik probeer de tijd die ik aan mijn ‘hobby’ besteed zoveel mogelijk te doseren. Ja, U leest het goed. HOBBY. Ik ben waarlijk tot de conclusie gekomen dat SM mijn belangrijkste HOBBY is. En Hobby’s kosten nu eenmaal geld. Als ik paardenliefhebber ben en dat kost 10K per jaar. Tja Paarden zijn een hobby, héél normaal. Ik weet niet wat SM mij kost? Kost het mij iets dan? Het brengt mij in ieder geval zoveel moois.. Ik was voor zaken bijna de hele week in het buitenland geweest. Ik zat klaar om terug te vliegen, verveelde mij en dacht aan de dag van morgen en appte:    ‘Ik heb zo een zin in morgenavond. Hmmm ik sta op het punt om terug te vliegen.‘Mooi, dan heb je nog de tijd om een scenario voor morgen te bedenken om mij te entertainen’ Antwoorde ze snel.‘Oepsss… is om mijn gestuntel en geklungel afkeurend kunnen lachen ook entertainment?’ appte ik vragend  terug ‘Deels’. Antwoorde ze. Kijk die heb ik alvast in de pocket. Dus mijn onbeholpen gedrag heeft zowaar een functie, geen grote functie, maar toch. Mijn zelfachting is gestegen van minus 20 naar minus 19 Hahahaha.

Femmalia deel 6 Brandmerken (zie deel 4 en 5 in Code Oranje)
Met een stralende lach op haar gezicht ontwaakte Keira, naast haar lag Daisy. Ze dacht terug aan een heftige nacht vol passie en vuur. Ze stapte naakt uit bed en liep naar de douche. Even later liet ze de warme stralen stromen over haar zongebruinde lichaam. Ze sloot haar ogen, plotseling voelde zij van achter een hand één van haar prachtige borsten strelen. Keira draaide zich om en stond oog in oog met Daisy. Hun beider borsten drukte zachtjes tegen elkaar aan. Ze kuste elkaar teder, waarbij een vrije hand de erogene zone opzocht…. Het duurde niet lang of beide Dames waren nat van binnen en buiten…. hmmmmmmm Hoe anders was het in het cellencomplex amper een kilometer verder. Hank had amper kunnen slapen op de kille harde stenen vloer. Rond 07.00 uur werden ze gewekt doordat een van de bewaakster hard met een knuppel tegen de tralies aan sloeg. ‘Wakker worden slaven jullie ontbijt…’  Een tweede Dame gooide een paar hompen brood naar binnen waar de hongerige slaven op af doken.  Het was lang niet genoeg voor iedereen. Hank had een stuk kunnen bemachtigen, zijn vriend Steven was minder gelukkig. Hij besloot zijn stuk met hem te delen. Niet iedereen was zo gelukkig. Aan het ontbijt vroeg Daisy aan Keira: ‘Mag ik ze nu brandmerken’ met pretoogjes. ‘Echt wel hahahaha’ Circa een half uur later verlieten de Dames hun onderkomen en gingen ze terug naar de ‘waren’. De slaven keken angstig voor hun uit. Ze hadden gezien en geroken dat kolen worden aangestoken. ‘Open de cel en haal de slaven er een voor een eruit.’ De eerste slaaf werd ruw door een van de bewaaksters, een ware amazone van ruim 1,80 meter groot en gespierd. Lachend keek ze de slaaf in de ogen en greep hem bij zijn collar. Twee andere Dames richtte gevaarlijk hun speren richting de overige slaven. De eerste slaaf moest over een bok gaan staan, met zijn billen omhoog. Daisy pakte de gloeiend hete pook. ‘Heerlijk, heerlijk’ zei ze sadistisch hahahaha en ze plantte het brandmerk op de billen van de arme slaaf.. Die een ijzige kreet van pijn uitsloeg. Daarop werd hij terug in de cel gesmeten.  ‘Volgende slaaf’ zei Daisy vrolijk…..Bij Hank en Steven zat de angst er diep in. Ze hadden geen kans. Ze werden als makke lammetjes gebrandmerkt. Tot het moment dat die grote amazone voor Hank stond. Automatisch zette hij een stap terug. Maar de amazone was veel te snel en greep hem vol in zijn ballen. Ze sleurde hem lachend aan zijn kuisheidgordel de cel uit. ‘Oooh wat hebben we hier dan voor een zoet slaafje.’ Zei Daisy vertederend terwijl ze Hank hard aan zijn over zijn haren trok. Hank sloot zijn ogen en zag in een flits zijn oude leven voorbij vliegen. Tijden dat hij heerlijk aan het vissen was of aan het jagen in het bos… Zijn eerste vriendinnetje… De eerste keer seks…. AUWWWWWW schreeuwde hij het uit als nooit te voren. Hij rook zijn eigen vlees branden..‘Wel done Ladies’ zei Keira lachend, ‘het vlees is gebraden hahahaha. Morgen maken we de papieren in orde en kunnen we door naar de slavenmarkt, maar voordat we dat doen volgt eerst de slavenschouw.’    ‘Schouw?’ vroeg Daisy verbaast. Ja, ik nodig altijd een aantal relaties uit. Ze kunnen dan voor de veiling slaven kopen in alle rust.   

9 Februari 2018 (deel 2)

Lees verder »
feb 122018
 

Deel 3, episode 2
Femmalia Deel 4 Transport ( deel 2 en 3 in Opzoek naar mijn Horizon)

Die nacht regende het hard. De gevangen in de put waren doorweekt. Een van deze mannen was Hank Andrews, hij was een sportieve twintiger. De hele nacht had hij niet geslapen en liggen rillen van de kou. Naast hem zat zijn vriend Steven, ze kende elkaar al jaren. Beide waren ze nog beduusd wat hen was overkomen. Eigenlijk wisten ze het niet precies. Toen ze wakker werden in de kar hadden ze geen schoenen meer aan en waren ze geboeid. Praten was te strengste verboden. Iedere man die zijn mond opendeed, zonder dat hem wat gevraagd was. Kreeg klappen met de zweep.
Tegen de ochtendgloren werden de gevangen uit de put gehaald. ‘Lopen slaven, LOPEN OPSCHIETEN!!’ Het was de eerste keer dat Hank het woord ‘slaven’ had gehoord. De hele tijd had hij wel een vermoede gehad. Ook had hij vele verhalen gehoord. Maar verhalen, die hoorde hij zo vaak… ‘STRIPPEN NU!!’ Commandeerde dezelfde Dame. De meeste mannen begonnen met uitkleedden. ‘SNELLER SLAVEN SNELLER.’ En wederom knalde de zwepen in het rond. Het duurde dan ook niet lang of alle mannen stonden in hun Adamskostuum. De mannen werden bewaakt door het kleine leger van Keira. Een stuk of 50 60 nieuwsgierige Dames hadden de grootste lol. Alle mannen moesten naast elkaar gaan staan. Hank stond naast Steven. In de verte naderde twee vrouwen te paard. Het waren Keira en Daisy. ‘Attention.’ Riep de Dame luid… ‘Slaves head down’ Keira genoot hiervan. Ze vond niets leukers dan ‘verse’ slaven tot op het bod te vernederen. Door ze naakt uit te kleedden en er vlak voor arrogant voorbij te lopen. Om het nieuwe vlees te ‘inspecteren.’ Om de mooie ‘exemplaren’ te betasten. Ze te laten knielen, met haar rijzweep te slaan. Zo nu en dan selecteerde ze slaven voor haar persoonlijk bezit. Na een grondige inspectie werd iedere man van onder kaal geschoren, voorzien van een collar en kuisheidgordel.

Hank werd geschoren door een jonge meid van een jaar of 19. Ze was amper 1.60 groot, maar had er geen enkele moeite mee om hem op de knieën te krijgen. ‘Knielen slaaf’ zei ze streng. Toen dat niet snel genoeg ging naar haar zin. Greep ze Hank vol in zijn ballen en trok hem naar beneden en pakte een ijzeren collar die ze om zijn nek bevestigde. Hierna moest hij gaan liggen op een veldbed. ‘Stil liggen slaaf’ Daarop begon zij zijn schaamhaar weg te scheren. Ze hield gevaarlijk het vlijmscherpe mes bij zijn ballen. ‘Als je iets probeert wormpje…..dan snij ik hem eraf. BEGREPEN??’ ‘Ja’ antwoorde Hank aarzelend. Na dit tafereel greep de jonge Dame stevig om zijn ballen heen en pakte zij een ring die letterlijk met hangen en wurgen achter zijn balzak en penis heen ging. Op de een of andere manier was dat best opwindend. De penis van Hank was tot zijn eigen schaamte stijf geworden. Dit gebeurde wel bij meer slaven. Natuurlijk wist die jonge Dame dat ook, desalniettemin was dit een uitgelezen reden om de slaaf te straffen.
‘Jij vuile vieze geile slet’ riep ze het kwaad uit tegen hem. Om hem vervolgens met een rijzweep te slaan. Een tweede Dame kwam erbij. Deze Dame was zeker 10 of 15 jaar ouder en circa 1,80 meter groot. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ze aan haar jonge collega. Even later zat deze grote amazone vol boven op Hank. Een stalenkooi werd over Hank’s lid geschoven en met een slot bevestigd aan de ring die achter zijn balzak en penis zat. Zo werden alle mannen ontdaan van hun laatste waardigheid.
De mannen moesten achterelkaar gaan staan. Dezelfde grote amazone bevestigde tussen de collars van circa 20 slaven een ketting. Ze waren letterlijk als vee klaar voor transport. De voorste ketting werd bevestigd aan het zadel van een paard. Even later vertrok de caravan voor een lange zware dag lopen. Slaven die niet door liepen werden geslagen. Naar een paar uur lopen kregen de slaven wat water om te drinken. Hank was uitgeput. Zijn vriend Steven was geketend in de tweede groep van zo een twintig slaven. Ze keken naar elkaar met dode ogen. Hank dacht aan thuis. Zou hij daar ooit nog komen?

3 januari 2018 (deel 1)
Het was code oranje de hele dag al. Voor het eerst in de geschiedenis werden alle waterkeringen in Nederland gesloten. Wellicht hebben we 3 januari 2018 dan in een klap de kosten van dit project aan niet uit te betalen verzekeringsgelden terug verdient. In één klap! It is all-in the name. Nee, deze avond zou het zeker niet bij een klap blijven. Maar dat kon ik op het moment dat ik in Valkenswaard arriveerde uiteraard nog niet bevroedde. Lees verder »

jan 102018
 

Deel 2, episode 10  Game, set and match (Deel 2)  November 2017 (deel 4)

De grote finale van deze letterlijke ‘sjakie splash’ volgde snel. Ik werd besprongen door het Complete Dream Team. Mrs. Denise filmde het gebeuren voor een life stream. Hoeveel mannen kunnen nu zeggen dat ze door 5 Dames gelijktijdig worden besprongen en verwent. Okay, toegegeven het woordje ‘verwent’ kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Maar ik ben een man die kan zeggen, ja, ja…. een watje hahahaha, die het heeft meegemaakt dat gelijktijdig Mrs. Nina, Mrs. Rose en Mrs. Zascha. boven op mij lag. Ha, dat kunnen niet veel mensen zeggen. En als bonus ook nog Mrs. Samantha en Slavin Tara erbij. Tara…wat heb ik toch met die naam…… Vrijwel meteen duiken al die smurfen weer op mijn netvlies… Oh ja, Mrs. Tara, overigens voor alle duidelijkheid, niet te verwarren met een andere Nederlands Meesteres met dezelfde naam. ‘Mijn’ Tara is al lang gestopt…. Goed, it is all-in the name. Net zo goed heb ik dat met de naam Missy…. Oeps ik dwaal af…  Nadat de Dames met mij klaar waren… Jezus zeg… ‘Met mij klaar waren..’ Ik moet eerlijk bekennen dat ik al moeite zou hebben met een van die Dames. Goed mijn fantasie werd en wordt  letterlijk door dit voor – met de nadruk op – val, wel erg geprikkeld. Maar mijn bloed werd door de impact niet naar een centraal punt van mijn lichaam geleid, eerder naar de andere kant.. Maar de echte vernedering moest nog gaan beginnen. De volgende passage kan ik eigenlijk alleen maar met plaatsvervangende schaamte beschrijven. Het enige wat nog voor mij spreekt is, dat ik het moest doen….  Het begon nog allemaal vriendelijk, een van de Dames gooide een teddybeer naar mij toe. ‘Ga jij maar worstelen met de Teddybeer’ Daar lag ik dan letterlijk te rollenbollen met een Teddy beer…!!!! Hoe verzin je het….  ‘Daar kun je wel van winnen hè!’ ‘Laat jij de beer ook eens winnen.’ Eerlijk gezegd: op het moment dat jezelf ligt te rollen op worstelmatten met een teddybeer die ook nog een pamper aan heeft…Een Pamper!!!!! En voor mijn neus op amper 3 meter afstand zit het voltallige Dream Team en mijn Meesteres…. De vraag is dan: wat gaat er dan in je koppie rond??? Spoor jij daarboven nog wel? Stel er zou een ziekenwagen voorbij zijn gekomen, dan hadden die ziekenbroeders mij ongetwijfeld zonder pardon in een dwangbuis gehesen en me afgevoerd naar een inrichting, om de komende 5 jaar een soort van Teddyberenfobietherapie en groepsverband te volgen…. En bedankt!! Hahahahahahahahaha..   Goed zoals ik dit verhaal al schreef: als je denkt dat je het diepte punt hebt bereikt, dat het vanaf dit punt alleen nog maar beter kan gaan…. Als je dat denkt, in mijn geval dus: Als ik dat denk, en 2 meter voor mij zit die prachtige vrouw, die heerst over dat paradijs aan de Eindhovensweg 150, dan……

Tijd  Het leek wel of de tijd stil stond…. Het ging in een roes.. Ik wilde eigenlijk gaan liggen, had al bijna 36 uur niet of nauwelijks geslapen. Gewaakt, in die kamer waar ze nooit meer levend zou uitkomen. Even daarvoor was mijn moeder gekomen op mijn verzoek. We keken op richting haar bed en het leven trok uit haar lichaam vandaan. ‘He, Sjakie….. ze is….’ Het eerste wat ik zei was: ‘Nu ben ik weduwnaar’’  ……. En toen was het stil, het leek wel of de tijd stil stond. Apathisch keek ik voor mij uit…..  het duurde even voordat Ik weer in de realiteit terug kwam. Nu moest ik mijn kinderen vertellen dat hun moeder was gestorven. Ze waren bij oma, op de achtergrond hoorde ik een van mijn kinderen huilen… Ik kon haar niet troosten, niet in mijn armen pakken, knuffelen of kussen.
Ik kan heel goed praten over de dood van mijn vrouw en de lijdensweg die hier aan vooraf is gegaan. Van nature ben ik een positief mens, het glas is halfvol bij mij. Gemengde gevoelens overmeesteren mijn gemoedstoestand regelmatig. Hier heb ik met veel mensen over gesproken Een van die gevoelens heeft te maken met lust. Mijn bezoeken aan Mrs. Denise. Zij, net als een aantal dierbaren hebben mij regelmatig opgepept. Ik kan het verleden niet veranderen.  Hoewel ik rationeel weet dat zij dus allemaal gelijk hebben, lukt het niet altijd om emotioneel die stap te zetten. Niet in de laatste plaats omdat ik het zo erg voor Liesbeth en de kinderen vind. Nu ben ik van nature nog een positief mens. Als ik negatief zou zijn, dus het glas halfleeg, dan zou ik waarschijnlijk al verzopen zijn. In dit geval figuurlijk, dus niet in de alcohol.  Ik was voor mijn werk in Italië en we reden letterlijk Florence voorbij. Die stad was de laatste stad waar wij samen waren geweest. Een foto van die reis staat nog steeds op mijn telefoon. Na haar overlijden zag ik aan een van die foto’s dat ze toen waarschijnlijk al ziek was. Ik kan het medisch niet onderbouwen of bewijzen natuurlijk.   Ze hield een sleutel vast, een sleutel die behoorde tot een slot wat wij zo juist hadden bevestigd aan een bruggetje over de rivier de Arno. Het was of de tijd stilstond. We hadden geen tijd om in Florence te stoppen, we moesten verder. Ik keek naar mijn linkerhand en zag mijn trouwring zitten. Laatst vroeg Mrs. Denise. Waarom heb je die nog om? Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Waarom? Ja, waarom? Misschien wel omdat ik tegen beter weten in hoop dat de tijd stil blijft staan. Lees verder »

jan 092018
 

Deel 2, episode 10

House of Fantasy deel 13 (zie 11 en 12 in De Bel) Het duurde niet lang of alle aanwezige Dames kwamen kijken. ‘Ik heb een idee’ zei de Herin des Huizes monter. Daarop pakte ze diverse touwen die ze bevestigde aan de kuisheidgordel. Vanuit mijn ooghoeken zag ik zeker een stuk of 6 Dames staan. De ene nog mooier dan de ander. ‘Hé slaaf, heb ik gezegd dat jij mag kijken.’ Ze gebaarde vervolgens naar een Dame van zwart lang haar, waar zelfs sneeuwwitje jaloers op zou zijn. ‘Bind jij zijn armen vast op de rug?’ De Dame in kwestie had ik een keer eerder gezien. Haar hele arm was getatoeëerd. Ze keek me vervaarlijk aan.
‘Handen op je rug slaaf.’ Zei ze streng Snel volgde ik haar bevel op. Terwijl de Herin zeker een stuk of 5 touwen bevestigde aan de kuisheidgordel. Daarop gaf ze alle aanwezige Dames een uiteinde. Mijn jonge blonde kwelgeest was weer van de partij. Haar ogen glinsterde van genot. Evenals de blonde Dame met zwarte band. ‘Op mijn commando trekt iedereen gelijktijdig aan het touw. 1, 2, 3, NU AUWWWWW ‘1, 2, 3 NUUU’ AUWWWW Voor even stopte de kwelling en kreeg ik kans om bij te komen. ‘Stel je niet zo aan slaaf!’ zei ze de Herin mismoedig ‘Hoe kan zo een klein pikkie nu in hemelsnaam pijn doen. Dames attentie…….NUUUUUUU.’ AUWWWW…………1,2,3 NUUUUUUUUUU… ‘Meesteres.’ Zei ik met tranen in mijn ogen.. ‘please…..please…’ De jonge Dame met langblond haar schoot in de lach…..’please…..please’ deed ze mijn vernederend na. De volslanke Dame stak gelijktijdig haar duim en wijsvinger omhoog om de overige Dames duidelijk te maken middels dit handgebaar dat mijn mannelijkheid niet veel voorstelde. Dat resulteerde in een volgende lachsalvo Hahahahahahaha ‘Attentie….NUUUUU’. Ik keek naar boven, het was licht, nog nooit was het ligt zo helder geweest. Zo mooi. Kom…..Kom hier hoorde ik een voor mij herkenbare stem zeggen…… Luister…… Waar was ik in hemelsnaam? Ik had waarlijk geen flauw idee meer? Ik keek om mij heen, maar zag niets als alleen licht. Zweef ik, vroeg ik mij af. Plots voelde ik een geweldige optater………. Hé, dacht ik…..Wat een mooie vrouwen staan daar bij elkaar… Dat onschuldige gezicht van die jonge meid was niet te versmaden. Een Dame met volle rondingen stapte naar voren en streelde me lief over mijn lichaam. Ook een tweede blonde Dame met een mooi gespierd lichaam liep naar mij toe. Ze lachte lief. De Herin liep om mij heen en keek voor mijn gevoel tevreden op mij neer om vervolgens onverwacht venijnig in mijn rechter tepel te knijpen. AUWWWWWWW……… 1, 2, 3, NUUUUUU AUWWWWWWWWW
Voordat ik er erg in had draaide alles rond. De prachtige Dames danste om mij heen. Ik kon alleen maar meedraaien met de Dames. Dit leidde tot hilarische taferelen, tot groot genoegen van alle aanwezige Dames. Ik was kansloos. Compleet vernedert verslagen. Ik voelde mij zo nietig, zo klein. Compleet gebroken. Plotseling uit het niets moest ik weer aan mijn vrouw denken. Wat was daar ook alweer mee. Ik heb ze al zo lang niet meer gezien… Ze moet vast ongerust zijn?? Ik wilde wat zeggen tegen de Dames… Ik wilde zeggen: laat me gaan, ik moet naar mijn vrouw terug… Ze zal erg ongerust zijn…..’Meesteres’ zei ik ‘Meesteres….’ Er kwam geen reactie, het leek wel of ze mij niet hoorde…….. HELPPPPPPPP, HELPPP IK BEN HIER!!! Schreeuwde ik het uit, maar er kwam geen geluid uit mij. De Dames werden steeds vager. Het leek wel of ze oploste, vervaagde in de mist…… 1,2,3…….NUUUUUU OF NOOITTTTTTTTTT…. Lees verder »

nov 272017
 

Deel 2, Episode 9

De Bel

Oktober 2017 (deel 1)
Het zal rond 20.30 uur zijn geweest, voor de een of andere reden moest ik denken aan Metallica. Meer specifiek het nummer ‘For whom the bell tolls’. In mijn gedachte hoorde ik de bel klingelen die zo karakteristiek is voor dit nummer. Iedere Metalfan kent dit nummer. Dit nummer staat op een LP uit 1984 genaamd ‘Ride the Lightning’. Ik mag gerust zeggen een klassieker van de hoogste plank. Een stukje tekst uit het refrein van het gelijknamige nummer (Ride the lightning) schoot door mijn hoofd:   Burning in my brain, I can feel the flame’ In mijn gedachte hoorde ik de muziek erbij. Een aantal elementen die de heren bezingen op deze LP waren amper een uur eerder de revue gepasseerd onder leiding van het ‘orkest’ van Meesteres Denise. Ook zij heeft een dirigentstokje, oftewel Baton. Alleen, zij heeft er veel meer dan één en de meeste zijn een stuk langer. Geloof me: iedere slag is meer dan raak. AUWWW… Er is echt niemand die buiten de maat speelt.
Toen ik ‘Naar Valkenswaard’ reed belde ik ‘haar’ op. Wie is ‘haar’ zult U zich afvragen. ‘Haar’ is een oude bekende van mij. Dat begon ruim 10 dagen daarvoor. Toen ik mijn Ipad ’s nachts opende, na terugkomst van weer een geslaagd feestje in Duitsland.

‘Heb je verslagen op DP gelezen en zag dat je daar iets over ‘ons’ schreef, vandaar dit berichtje.’ (zie Opgesloten). ‘Haar’ dus was: de toenmalige partner van Piet. In tegenstelling tot ik in dat verhaal schreef is ze niet meer commercieel werkzaam. Ze heeft met haar advertenties in tientallen Massad’s gestaan. ‘Met haar heb ik (helaas) al lang geen contact meer gehad,’ Het was of we elkaar gister nog hadden gesproken. Ze, laat ik haar Ella noemen, was dus gestopt. Ook Ella is van de ‘oude stempel’. Ze miste vooral de ‘echte’ slaven. Als ik éen ding over mij zelf mag zeggen en schrijven, behalve dat ik een ontzettend watje ben en daarnaast erg onhandig hahaha, dat ik een ‘echte’ slaaf ben. Daar ben ik ontzettend trots op.

De ‘echte’ onder ons pikken dat er meteen uit. Ook Ella kon zich dat nog herinneren als de dag van gister. Het was erg leuk om ‘Haar’ weer gesproken te hebben en dat naar aanleiding van deze column. Zoveel mooie herinneringen met als basis die geweldige feestjes in Passion.

Passion,
zoveel mooie herinneringen.
die voor altijd blijven bestaan.
Een blinde kan zien,
wat een dove kan verstaan.

Zoveel weemoed,
jaren zijn voorbij  gegaan.
Duizenden gedachtes,
met een lach en een traan.

Oude vriendschap,
zover bij mij vandaan.
Zal onze herinnering aan
Passion, nooit vergaan.

Voor Wim…….. en al die andere…

House of Fantasy deel 11 (zie Terug naar Valkenswaard voor deel 9 en 10)
Moeizaam kroop in naar de deur, achter mij liep de jonge Dame met lang blond haar. Za had een kleine zweep gepakt en sloeg mij onverwacht fel op mijn billen…
‘Auwww’ zei ik van schrik.
‘Voort slaaf, opschieten we hebben niet de hele dag.’

Zo snel mogelijk kroop ik de trappen omhoog naar de zolder alwaar ik op handen en voeten begon te dweilen. Lopen ging niet, het dweilen ging eigenlijk best wel goed. Te goed naar oordeel van mijn mooie ‘kwelgeest’ die toezicht moest houden op mijn werk. Daarop pakte zij een ketting die ze vast maakte in het midden van de ketting tussen mijn polsboeien aan de ene kant en aan de andere kant aan mijn ballen. Uiteraard was deze ketting ook zeker niet te lang. Ik kon alleen met gebogen hoofd en bovenlichaam met mijn handen mijn hoofd aanraken. Dat maakte het dweilen veel moeilijker. Dit tot haar grote hilariteit. Haar lach was diep vernederend. Tussen mijn verwoede pogingen om te dweilen, bestookte zij mij met een zweep.
‘OPSCHIETEN SLAAF OPSCHIETEN’ commandeerde ze luid.
Toen ik eindelijk klaar was kroop ik voorzichtig van de trap af. Eerst mijn benen. Zij liep voor mij uit naar beneden en keek recht tegen mijn ballen aan.

‘Spreid je benen slaaf zover je kunt.’
Dat was uiteraard niet zover, vervolgens greep ze mij vol in de ballen. Ze tilde me er bijna aan op.
‘Opschieten slaaf…’
Onder aan de trap kwamen we wederom die andere blonde Dame tegen. Ze begon meteen te lachen en keek mij vervolgens streng aan.
‘Als je ook maar denkt aan ontsnappen slaafje, ook maar denkt ben je de mijne.’ Zei ze dreigend. Ik heb de zwarte band en kan je met links alle hoeken van het huis laten zien. Daarbij greep ze me vol bij mijn haar.
‘Sta op slaaf’ beval ze mij.. ‘recht staan’
Dat laatste ging nog al moeilijk..
‘RECHT STAAN SLAAF………. Je bent toch geen aap?’
‘Nou….’ zei mijn ‘vriendin’ met lang blond haar’, ‘wellicht moeten we hem pinda’s en bananen voeren, daarbij voelt hij zich heerlijk thuis in een kooi’
‘Nee, kijk nu eens goed…. Hij is te dom voor een aap en te lelijk. Merkte haar eveneens mooie collega op.
Dit leidde uiteraard weer tot een flinke lach partij tussen beide Dames. Ook de jonge vollere Dame kwam er bij staan.
‘Wat lachen jullie?’
‘We vonden dit slaafje op een aap lijken’
‘Nee joh, zei ze pardoes zonder de voorgaande conversatie te hebben gehoord.. ‘Daar is hij veel te dom en lelijk voor….’ Dit leidde tot een gigantische schaterlach die door het hele huis te horen was.
‘Wat is hier loos’ zei de Herin die op het tumult in de gang was afgekomen streng. Nog steeds stond ik er als een ‘zot’ bij.
‘Op je knieën slaaf’ blafte ze mij toe gelijktijdig aan mijn haren trekkend. ‘Hoever is hij?’ vroeg ze aan de jonge blonde Dame met lang haar.
‘De zolder heeft hij klaar.’
‘Opschieten dan…… Wat zit daar voor een ketting tussen de polsen en zijn ballen?’ Daarbij gaf ze een flinke ruk aan die ketting.
‘Oooh ehhh och Ja…’
Het werd me inmiddels zeer duidelijk wie de baas in huis was.
‘Hmmmm, maak maar los, het huis moet vanavond schoon zijn. Doorlopen Dames….. en jij zorgt dat hij zijn werk afkrijgt begrepen.’
‘Ja mevrouw.’ Zei ze een beetje beschaamd. ‘Sorry voor dit, ik was wellicht iets te enthousiast.
‘Is al goed, is al goed.’
Het was ook zo leuk om die slaven te vernederen. Daar kon ze zo van genieten.
‘KRUIPEN SLAAF…..VOORT PATSSSSSS’
In het volgende vertrek kreeg ik er uiteraard van langs.
‘Jij stomme slaaf……dank zij jou kreeg ik een reprimande. Daar ga jij voor betalen.’
‘Maar Meesteres……’ stamelde ik uit. PATSSS PATSSS PATSSSSS DWEILEN SLET.

Oktober 2017 (deel 2)
Daar stond ik weer, keurig op tijd mijn auto geparkeerd op een redelijk prominente plaats voor het huis. Ik zag dat net voor 19.00 uur een gast naar de voordeur liep. Zo een 2 minuten voor 19.00 uur. Dat had hij goed getimed.
Toen ik daar amper 2 minuten later stond, werd de deur geopend door de vrouw, als ik alleen al naar haar benen kijk…hmmmmmm…. Smelt ik weg: Mrs. Zascha. Ze lachte vriendelijk en PRIMEURRRRR!! Het was de allereerste keer dat ik niet dicht klapte maar zowaar me goed verstaanbaar kon maken. Voor wie haar nog niet kennen. Ze is een topper….
‘Volg me naar de kelder’.
Onhandig begon ik mij uit te kleden. Ik was amper begonnen of de deur ging al open.
‘Schiet eens op.’ Klonk het streng en ze sloot weer de deur.
Meteen was ik weer verkocht. Ze zag er weer ‘stunning’ uit…
‘Nog niet klaar…??’ Amper 20 seconde later…’ ‘Gaat allemaal van je tijd af’ en opnieuw ging de deur dicht. Zo snel mogelijk zat ik in mijn slavenhouding. Niet veel later ging weer de deur open. Ik hoorde zowaar goedkeuring.

Mrs. Denise liep de kelder binnen gevolgd door een Dame die ik tot op heden alleen kende van de website: Mrs. Samantha.
‘Wat heb jij een zwarte voeten zeg!!’ Zei ze mismoedig. ‘Moet je zien. Hoe komt dat?
‘Mijn sokken geven af Meesteres’
‘Smoesjes, altijd smoesjes die slaven.’ Ook Mrs. Zascha, die in en uit liep, liet haar minachting blijken.
‘Nu beslissen: Kelder of Zwart… Snel..’
‘Zwart Meesteres.’ Daar was ik al een hele tijd niet geweest.
‘Pak je spullen en snel een beetje’
Ik had alles zo goed en kwaad als het kon netjes onder de stoel gelegd. Maar het snel pakken van mijn kleren en twee tassen met gedichten, verhaal en presentjes viel niet mee. Tot overmaat vielen ook nog mijn sleutels en portemonnee uit mijn broekzak. Dit uiteraard weer begeleid door hoongeluiden van de aanwezige Dames.
‘Loop jij voorop??’
‘Nee, Meesteres.’ Snel liep ik de kelderruimte in richting douche om vervolgens Mrs. Denise en Mrs. Samantha te volgen naar de Zwarte Kamer.

Dream Team
Vaker heb ik geschreven over lichaamstaal. Bij mijn eerste hernieuwde ontmoeting met Mrs. Denise was het weer helemaal terug. We keken elkaar aan en we begrepen elkaar als de dag van gister.
Vaker heb ik complimenten ontvangen, zo interpreteer ik dat ten minste van de overige Dames in het huis. Onlangs nog van Mrs. Rose: jouw toewijding voor Mrs. Denise is zo mooi. Zij voelt instinctief dat ik authentiek ben. Dat het echt is, aan de andere kant voelde ik aan alles dat zij meende wat ze zei. Ik zag het in haar ogen. Mrs. Rose is absoluut niet de enige bij DP die zo oprecht uit de hoek kwam naar mij toe. Soortgelijke ervaringen heb ik met meerdere Dames zoals…Mrs. Nina, Zascha, Daisy, Manja… en vroeger ook Melody. Daarmee wil ik de niet genoemde Dames niet te kort doen, maar daar heb ik dergelijke ervaringen (nog) niet met meegemaakt.
Dit soort intermezzo’s vinden meestal tussen de bedrijven door plaats. Het kan een blink van een seconde zijn. Maar dan wordt er meer ‘gezegd’ dan bewijzen van spreken,  in een uur verbaal mogelijk is. Wat mij daarnaast opvalt is dat de Dames onderling erg plezierig met elkaar omgaan. Ik heb nog geen afgunst gezien of gevoeld. Toen mijn vrouw ruim 10 jaar geleden bij een gerenommeerde club werkzaam was, konden een aantal Dames elkaar niet luchten of zien. Er werden letterlijk gasten van elkaar afgesnoept.

De Dames bij DP vinden mijn geschiedenis met Mrs. Denise mooi. Ik zie regelmatig stralende ogen. Ware passie speel je niet die heb je of die heb je niet. Recentelijk was ik op die Femdom privé party. Dat heeft u kunnen lezen in mijn vorige verhalen. De hele avond had ik stralende ogen. Zonder brede bek, waar Mrs. Denise mij graag mee plaagt. Ik hoefde niets te zeggen, ik straalde energie uit, welke door de Dames zeer positief werd ontvangen.
Die avond zag ik aan de andere kant een ongelijke strijd in een Dom/sub relatie. Hij straalde niet, hij had het zo moeilijk in zijn rol en ik zweefde, ik had zonder moeite zwaarste bergrit in de Tour kunnen rijden. Zoveel plezier had ik. Ook toen ik in een zwaar metalen boeien constructie werd gezet, bleef ik stralen. Meermaals heb ik gehoord van de Dames bij DP dat ik zoveel plezier uitstraal. ‘Je leeft er echt naar toe hè!?’  Het is niet eens een vraag….

Mrs. Denise is trots en dat mag ze ook zijn, ze heeft een geweldig team geformeerd binnen DP. Die wisselwerking vind ik zo mooi om te zien. Of het nu Mrs. Nina is met haar guitige ogen, of Mrs. Rose, of Daisy, Zascha, Manja, Nicole.  De Dames stralen als sterren aan de hemel. Ik twijfel er niet aan dat de niet genoemde Dames niet stralen. Ik schrijf enkel uit eigen ervaring. In mijn vorige verhaal heb ik deze Dames niet voor niets omgedoopt tot het Dream Team, want dat zijn zij in de waarste zin van het woord. Het zal dan ook niet vreemd zijn waar mijn inspiratie met betrekking tot de House of Fantasy vandaan is gekomen. Ik zie dat verhaal ook als een soort van Hommage voor dit Dream Team.

Oktober 2017 (deel 3)
Wat onhandig legde ik mijn kleren neer op de zwarte kamer. Ik wilde alles netjes wegleggen, maar dat duurde allemaal te lang naar mening van Mrs. Denise. Ze sommeerde mij om naar de stoel te komen. Een bondage stoel waar een slaaf met gespreide benen op moet gaan zitten. Zodat de benen vastgezet kunnen worden. Wat ook precies de bedoeling was. Maar voordat ze mij vastmaakte aan deze stoel, kreeg ik een blinddoek om.
‘Laat je pik eens dansen. Zo ja’
Mijn lid was weer redelijk opgezwollen, niet in de laatste plaats door de voor mij nog vreemde ogen van Mrs. Samantha.
‘Zijn armen hoeven niet vast.’ Zei ze tegen Mrs. Samantha.
Ik kon alleen maar denken, hoe kan ik mijn gedicht voordragen, met een blinddoek voor. Lang hoefde ik niet te wachten op antwoord op mijn niet gestelde vraag. Mrs. Denise deed de blinddoek af, nadat enkele draadjes had bevestigd aan mijn pik.
‘Zo Sjakie, in welke tas zitten de gedichten.
‘In de zwarte Meesteres.’
Daarop vroeg zij aan Mrs. Samantha om de tas te pakken. Mijn verhaal viel er vrijwel meteen uit.
‘Hij heeft zijn handen vrij, zodat hij het gedicht kan opdragen.’
Ik wist al wat me te wachten stond. Mijn gedicht voordragen, terwijl zij mij ‘foltert met stroom’.
Voor iedereen die ‘Ride the Lightning’ van Metallica kent. Het was net een Elektrische stoel. Alleen het was niet ‘Burning in my brain’, ,maar ‘Burning in my dick’.

Het opdragen van mijn gedichten (zie onderaan het verhaal) werd een fiasco, tot grote hilariteit van beide Dames. Afwisselend ging de stroom omhoog en omlaag. Mijn voordracht was letterlijk en figuurlijk: waardeloos. Zoiets vind ik wel jammer, het zijn wel odes voor mijn Meesteres. Maar ik ben maar een slaaf… Als Mrs. Denise plezier heeft, heb ik dat meestal ook. Niet altijd op hetzelfde moment overigens…hahaha.
Met hangen en wurgen kreeg ik mijn gedicht opgelezen, want het was geen voordracht. Mijn presentjes vielen in goede aarde.
Sjakie, pak je pik vast en begin er mee te spelen.’
Daar was niet meer veel van over, eerlijk gezegd.
‘Komt er nog wat van?’
Er kwam werkelijk niets zinnigs meer uit mijn mond. Na nog een paar afwijzende opmerkingen over mij, richting Mrs. Samantha, gevolgd door nog een paar plaagstoten met stroom, werd ik verlost van de stroom. Het zal duidelijk zijn dat ik geen licht geef. Net bekomen van een overdaad aan energie kon ik het niet laten…..
‘SJAKIE…… Waarom kijk jij naar mijn tieten???’
‘Omdat ik er niet naast kan kijken’ kwam er volledig fout uit..
‘Wat???’
‘Ehh ja, omdat ik ze niet kan weerstaan.’ Ze heeft toch ook zo een mooi stel borsten…
Uiteraard ontving ik een verdiende oorvijg van haar.
Even later mocht ik gaan douche, onder in de kelder. Dit omdat de douche boven bezet was. Daar kwam ik opnieuw Mrs. Zascha tegen. Heerlijk is dat om zo vernederend naakt door hèt huis heen te lopen en gewoon een slaaf te zijn……

Balans
Het was circa 20.30 uur ’s avonds in een hotel in een stad waarvan wij Nederlanders de naam niet correct kunnen uitspreken. Uren, ja uren hadden we in de auto gezeten. Qua kilometers viel het nog wel mee, maar al met al had ik die dag zo een 400 km binnendoor gereden. En dat is veel zwaarder dan circa 700 kilometer autobaan.

Tegenover mij zat zij, die vrouw waar ik van mijn eigen vrouw dus nooit mee op reis had mogen gaan. Zij blond, 1,60 groot met een meer dan leuke voorgevel. Een Dame dus die qua figuur en uiterlijk menig mannenhart op hol jaagd. Het was de 6e keer dat ik met haar op pad was dit jaar. Een opgave die voor veel thuis blijvende partners een brug te ver kan zijn. Het vraagt om eindeloos veel vertrouwen. Zeker ook voor haar man. Beide keken we rustig op de menukaart.
Ik heb dit jaar ontzettend veel gesproken en gedeeld met haar, maar absoluut niet de lakens. Dat willen we allebei niet. Nou in principe lieg ik dan, ik blijf een man. Het is het gewoon niet waard. Ik heb haar echter niets verteld over mijn passie voor SM. Dat hou ik bij mij zelf. Hoe anders was dat tijdens een vriendenweekend, met mijn vriendengroep. Zij weten het en na het zoveelste biertje in een Irish Pub, kwamen weer de vragen. Vooral van een van mijn vrienden die toch wel nieuwsgierig is. In de goede zin van het woord. ‘Hoe is een parenclub? Jij bent daar toch weleens geweest vroeger?’ Je moet de persoon in kwestie kennen natuurlijk, want dan wordt die vraag alleen maar leuker. ‘Ja, antwoorde ik, en wel meer dan een keer ook’ Om maar te zwijgen over de privé orgies die we hebben meegemaakt.’ Natuurlijk werden zijn ogen groter. Goed ik ken zijn vrouw. Hahahaha en ik weet dat hij thuis ook geen ‘klote’ te vertellen heeft, zoals zoveel mannen. Net zo goed als ik dus in het verleden..
Met deze blonde vrouw kan ik dus zonder enkele vorm van spanning, dubbele agenda, jaloezie, reizen. Zij reist in haar hoedanigheid ook met andere mannen. Een van die mannen verzweeg angstvallig dat hij met een vrouw op reis ging. Tot het natuurlijk uitkwam, met als gevolg ruzie en stress. Feitelijk zijn de partners ontzettend onzeker over zichzelf. Of dat terecht is? Kan ik niet beoordelen. Ook mijn vrouw was onzeker over zichzelf, de spanningen die dat met zich mee bracht wil ik absoluut niet meer. Het gaat om balans, de juiste balans.

Gekscherend zeg ik wel eens 1/3 van de huwelijken stranden. Dat betekent grof weg dat de helft van de huwelijken niet goed zijn. Dat wil niet zeggen, dat ze helemaal niet goed zijn. In ieder geval zijn die relaties niet in balans. Ik hoef wat dat betreft niet ver om mij heen te kijken. In mijn eigen vrienden groep zie ik dat al. Hoewel ik niet wil beweren, dat die relaties slecht zijn. Daar heb ik dus met haar ook uitvoerig over gesproken. Nee, reizen met een aantrekkelijke blonde vrouw is zeker geen straf als je geen partner thuis hebt zitten.
Ik zat dus tegenover haar, zojuist had ik aan de ober doorgeven wat ik wilde eten. Als voorafje een rauwe tartaar, met ei, ui et cetera. Hoofd gerecht Filet Mignon. Ik maakte een foto van het voorgerecht, wat er waarlijk als een plaatje uitzag, gekscherend stuurde ik de foto door naar Mrs. Denise, snel volgde er een reactie. Waarop ik natuurlijk weer reageerde. Plots klonk uit het niets:
’Ben je aan het flirten?’ vroeg ze lachend…
‘Altijd’ zei ik zo nonchalant mogelijk.
‘ik zie het aan je ogen, die stralen’
Ik was sprakeloos en kon niets meer zeggen. Ogen liegen niet…..

Oktober 2017 (Deel 4)
Terwijl ik mij aan het afdrogen was, viel mij op dat alle deuren openstonden van de Kelder, met uitzondering van de deur richting de privéruimte. Iedereen die binnenkwam kon mij in principe zien. Iets zei me dat dit absoluut geen toeval was.

Snel zat ik weer in mijn slavenhouding met mijn gezicht strak naar beneden. Ik hoorde de deur opengaan, maar keek niet op. Er liep een Dame voorbij, even later gebaarde ze, staand bij de buitenste kelderdeur, dat ik moest komen. Snel kroop ik naar haar toe. Terug op weg naar de zwarte kamer. Uiteraard kroop ik veel te langzaam voor mijn machtige Heerseres. Wat uiteraard leidde tot het nodige commentaar. Toen ik er eindelijk was.
‘Opstaan Sjakie.’
Snel stond ik op.
‘Bind je eigen ballen af.’
Daarbij overhandigde ze een lang touw. Ik had dit vaak genoeg meegemaakt in mijn leven en begon fanatiek mijn ballen af te binden. Zeker niet te los. Dat inclusief het ‘splitsen’ van mijn ballen, door beide kanten van het touw diagonaal over mijn ballen heen te binden. Toen ik bijna klaar was nam zij letterlijk de touwtjes weer in eigen handen. Daarbij vergat ze niet voor de zekerheid om het touw nog eens goed strak aan te trekken. Uiteraard om te voorkomen dat een van mijn eigenwijze ballen weer eens het hazenpad kon kiezen…. Eerlijk gezegd leidde dat bij mij toch wel tot een aantal zuchten. De uiteindes van het touw bond ze onder mijn ballen bij elkaar. Als ervaren slaaf kon ik wel bedenken waarom…….

Mrs. Denise liep naar de andere kant van de zwarte kamer en pakte een gewicht. Eerlijk gezegd, zou ik niet weten hoeveel dit gewicht woog? 500 gr, 1 KG???? Meer….. Minder… Zoals wel vaker komt Mrs. Denise al spelenderwijs op de leukste ideeën. Ze liep terug naar de hoek van de kamer en pakte een bel, die ze naast het gewicht hing, dus eveneens aan mijn ballen.
Daarop pakte mijn Dirigente haar verlengde Baton, een rijzweep genaamd. Ze ging recht voor me staan.
‘Ik kan je hier met de ogen dicht raken waar ik wil.’
Uiteraard twijfel ik niet aan haar vakkundigheid. Ze demonstreerde haar kunsten op mijn lichaam. Uiteraard sloeg ze zeker niet voluit. Het leidde wel regelmatig tot een bij mij van pijn geschrokken gezicht. Ook liet ze het gewicht wat aan mijn ballen hing een paar keer naar beneden vallen.
‘Sjakie, we gaan naar beneden om een of meerdere Dames te laten oefenen hiermee.’ Zij liep voorop met twee van die rijzwepen in haar handen.
Ik volgde haar met enigszins gespreide benen, met het gewicht en bel bungelend tussen mijn benen. Terwijl zij bij de zoldertrap stond, riep ze naar boven: ‘Zascha, kom je naar beneden?’
Langzaam lopend, of beter gezegd strompelend, kwam ik naar beneden.
‘Sjakie’ Zei ze, ’je bent ongelogen met afstand de onhandigste slaaf die ik ken.’
Daar is ongetwijfeld geen woord aan gelogen. Nu is voor de gemiddelde man één ‘klokkenspel’ al een gewichtige opgave, Laat staan als er een gewicht en klok gehangen wordt aan het ‘klokkenspel’.
‘Ga op het podium staan’
Al snel liet ze afwisselend de beide rijzwepen hun werk doen. Ik stond met de neus naar haar toe. Ze raakte me met een vakkundige precisie overal exact waar ze me raken wilde. Op mijn boven lichaam, rond mijn schaamstreek, boven benen, onder benen….
‘Pak de ketting vast die boven je hangt.’ Beval ze mij.
En ze ging weer verder met mij ‘verwennen’. Uiteraard kon ze het niet laten om het gewicht een paar keer te laten vallen. Het geheel leidde bij mij tot veel pijn. Dit tot genoegen van Mrs. Denise en Mrs. Zascha. De tweede Dame nam een van de rijzwepen over.
‘Omdraaien Sjakie.’ Zei Mrs. Denise.
Vervolgens werd mijn rug en onderlichaam onderhanden genomen. Ook liet ze de gewichten weer eens vallen. Hoewel de nodige klappen ‘goed’ aankwamen, toonde Mrs. Denise genade voor mij, door te doseren en temporiseren.
‘Spring eens Sjakie’
Dat laatste was natuurlijk helemaal lachen voor de Dames. Ik sprong… het gewicht en de bel gingen omhoog en vielen vervolgens met een behoorlijk smakker weer omlaag AUWWW. Hierbij stond ik te dicht bij de achterwand van het podium. Het gewicht zwiepte van voor…….. naar ACHTER KABOEMMMM.. tegen de muur aan.
Na te zijn bekomen van de eerste sprong, werd dat ritueel nog een keer herhaalt. Voorzichtig was ik vooruit gaan staan, zodat ik niet weer met die gewichten tegen de muur zou beuken.

Beide Dames stonden nu voor mij en gingen verder met het ‘strelen’ van mijn lichaam, tot het punt dat ik mij zover boog c.q. verplaatste dat de bel klingelde…. BOIIIIIING!!
Dit tot grote tevredenheid van beide Meesteressen. Het werd voor mij meteen héél duidelijk ‘For whom the bell tolls…’ Geestelijk klingelde ook dat andere klokkenspel.

House of Fantasy (deel 12)
De hele middag had ik op handen en voeten gedweild en geschrobd. Met de jonge Dame met lang blond haar in mijn kielzog. Toen ik klaar was in het laatste vertrek, maakte ze de ballenboeien los. Daarvoor in de plaats zette ze een humbler om mijn ballen en pik. Ze gebruikte de vrijgekomen handboeien om mijn armen vast te zetten op mijn rug. Ik zat nu op mijn knieën met mijn gezicht op de grond. Voordat ze ging kietelde ze nog even onder mijn ballen. Mijn pik reageerde vrijwel meteen.
‘Och het slaafje is geil…..’ Daarop pakte ze mijn pik vast en trok er een paar keer rustig aan. ‘Zal ik jou eens lekker verwennen.’ Zei ze plotseling heel erg lief. Ik was voor even verrast. ‘Nou, hoor ik nog wat.’
‘Ja Meesteres Ja’ Kwam het nerveus uit mijn mond.
‘Hmmm……… wat heb je een geil pikkie slaafje..’ In de tussentijd trok ze nog een paar keer aan mijn penis. Ik werd geiler en geiler en begon te kreunen.
‘Zo wil ik het horen slaaf…Kreunen slaaf kreunen…’
‘Oooh Meesteres…. Oooo aaaa ooaa…….     AUWWWWWWWWWW.  Plotseling pakte ze met één hand stevig mijn ballen en sloeg ze met een zweepje hard op mijn strak gespannen ballen auwwww kermde ik het uit van de pijn.
‘Dacht jij werkelijk dat ik jou eens heerlijk klaar ging maken hahahahahahaha Echt niet.’ Daarop verliet ze de kamer.

Waar was ik toch beland?? De laatste 2 dagen?? Ergens kwam dit huis erg bekend voor. Of ik in een vorig leven hier ook niet al eens was geweest. Een vorig leven tjaaa… In mijn gedachte flitste beelden door mijn hoofd……. Beelden van een stel kameraden met een pilsje in de hand op een of ander terras….Vrienden… Ik zag de beelden of ik na mijzelf zat te kijken… Er was er een met een telefoon aan het klote….. Langzaam werd het beeld steeds duidelijker. Gezelligheid spatte van het terras af, het ene biertje naar het andere. Hé verrek die persoon met telefoon ben ik zelf. Vaag hoorde hij een van zijn vrienden zeggen: ben je nog steeds aan het sm’men ehhhh sms’en… Toen viel het kwartje…..zijn hart begon te huilen…. Tranen volgde niet veel later… Tranen die gevoed werden door weemoed… door, ja alles wat niet meer was……… Het werd hem helemaal duidelijk, het was een vrijgezellenfeestje hier niet ver vandaan. In gedachte zag ik de bus weer voorbij dit huis rijden. Ik was aan het sms’en met mijn latere vrouw…. Onze liefde was nog zo pril…

Voor dat ik er erg in had rook ik weer die heerlijke geur….. Het was de Herin van het huis….. ‘Wat lig jij hier te doen.’ Merkte ze spottend doch enigszins lief op. Ze maakte de humbler en polsboeien los en bevestigde een ketting aan de collar.
‘Volgen slaaf.’
Snel kroop ik achter haar aan.
‘Op staan, handen achter in je nek’ Rustig liep ze om mij heen. Links en rechts kneep ze mij, tikte me op mijn billen.
‘Heb ik gezegd dat je mij mag aankijken??  Zei ze plotseling streng ‘Naar beneden kijken slaaf‘
Ik voelde mij klein worden op een onderdeel van mijn lichaam na dan…… Dat groeide alleen maar…. Niet dat ze daar nu zo van onder de indruk was…
‘Je lekt slaaf…. Eigenlijk ben je ook maar een vieze geile slet. .haha’ Daarop liep ze even de kamer uit. Nu had ik de kans. Ik was niet geboeid…. Ik kon weggelopen……., maar bleef aan de grond genageld staan….. Ergens was ik blij dat ze weer terug was, het gaf mij een gerust gevoel. In haar handen had ze een klein apparaatje. Ik moest goedkijken…., maar daar kreeg ik simpelweg de kans niet voor, want voor ik er erg in had, greep ze mij vol achter mijn ballen en bevestigde strak een metalenring achter mijn ballen, vervolgens werd er een metalenkooi om mijn stijve pik geschoven. Het complete pakketje werd afgesloten met een hangslot.

‘Zo geil sletje, nu bepaal ik en alleen ik of je nog een stijf lulletje kunt krijgen… Een lul wil ik het niet noemen….Hahahahaha. Dit vinden de overige Dames ook vast leuk om te zien. Daarop maakte ze de ketting om mijn Collar los om deze vervolgens vast te maken aan de kuisheidgordel.
‘Lopen slaaf’ zei pardoes, gelijktijdig gaf ze een stevige ruk met de ketting. Ze paradeerde mij door het hele huis heen.
‘Kijk’ zei ze vrolijk tegen eenieder die ze tegenkwam….. ‘een slaafje aan de lijn’
Wordt vervolgd.

Einde in zicht
Vanaf mijn column de Piñata (deel 2 episode 4) heeft U het vervolgverhaal House of Fantasy kunnen lezen. Dit verhaal komt in mijn volgende column tot een climax. Met andere woorden: tot een einde.

Oktober 2017 (deel 5)
‘Omdraaien en klem je pik en ballen tussen je benen.’
Dat viel in deze gebonden positie nog niet mee. Door de hoge spanning op mijn ballen, deden deze al behoorlijk pijn.
‘Achter je klemmen’ waarschuwde ze me ‘Als wij je eikel raken is het je eigen schuld.’
Vervolgens werd ik door beide Dames opnieuw onderhanden genomen met de rijzweep.
Een paar slagen later leidde er toe dat door mijn reactie dat de bel opnieuw klingelde.
Dit wederom tot grote hilariteit bij de Dames. Na nog de nodige tikken te hebben ontvangen, werd ik verlost van het gewicht en de bel.
‘Zeg je geen dank U wel Meesteres.’
‘Dank U Meesteres.’ Haastte ik mij te zeggen.
‘Ik hang ze gewoon terug hè.’ Zei ze dreigend.

Ook mijn ballen werden bevrijdt
‘Ik heb hem zijn eigen ballen af laten binden.’ Zei ze tegen Mrs. Zascha spottend.
‘Je weet hoe hè?’ met hoe bedoelde ze, op welke manier zij het touw losmaakt.
Ja, dacht ik. Ik zette me al schrap, nog voordat ze het touw in een keer lostrok. AUWW.. Dat doet verdomde pijn kan ik zeggen. Dat laatste vind zij zo leuk.

‘Zo Sjakie, pak je penis vast en begin er mee te spelen.’
Het duurde even voordat het bloed weer zakte naar een lager niveau in mijn lichaam. Mrs. Denise had in de tussentijd mijn verhaal (Terug naar Valkenswaard) erbij gehaald en begon met lezen.
‘Wordt het nog wat?’
Langzaam kwam het leven terug. De deur van de privé ruimte naast de bar ging open. Mrs. Manja keek door de deuropening.
‘Nu zijn er zes vrouwenogen op je gericht is het nog niets’ Zij Mrs. Denise mismoedig.. ‘Is het lekker vroeg ze…’
‘Ja Meesteres’
‘Ik hoor je niet.’
Het leven kwam terug… Mrs. Denise en Mrs. Zascha gingen pontificaal voor mij zitten. Terwijl ik moest rukken.
‘Als je klaar durft te komen, vang je alles op.’ Daarop pakte ze een plastic handschoen die ze om mijn pik deed.
‘Kun jij alle vingers volspuiten?’
Tja wat moet ik daar nu opzeggen.. Niets dus..
Als ik het verhaal uit heb moet je klaarkomen.’ Na een paar minuten zei Mrs. Denise dat ik moest gaan zitten op het podium. ‘Door rukken… Ik hoor je niet.’
Mrs. Denise begon met lezen en ik hijgde en kreunde verder, daarbij blies ik lucht uit, die zij in haar gezicht voelde.
‘Ik wil die lucht niet voelen..’

In de tussentijd verliet Mrs. Zascha de bar en kwam weer terug. Ook zij zat voor mij. Wat heeft ze een mooi benen, viel me weer eens op. Zo krachtig. Graag zou ik daar weer eens klem tussen liggen. Ik heb haar afgelopen jaar leren kennen als een bijzonder leuke vrouw, met altijd een lach op haar gezicht. Zo ook nu.
Het bloed stroomde niet alleen naar mijn pik, maar ook in mijn armen. Ik was inmiddels een paar minuten intensief aan het rukken.
‘Ik tel tot 10, en bij 10 moet je klaarkomen.’
Ze telde veel langzamer als normaal, dit omdat ze haar telsnelheid had aangepast aan het einde van mijn verhaal.
‘Tja, eigenschuld, moet je maar niet zo lange verhalen schrijven.’  Zei Mrs. Denise.
Ik stond op springen en hield me dus in.’
‘Doorrukken’
Naarmate de minuten vorderde begon ik steeds meer steken in mijn hoofd te voelen. Dat begon bij 5 of 6….
Mijn arm was lam, bij 8 had ik mijn hoogtepunt, zonder klaarkomen bereikt. Mijn hoofdpijn nam verder toe. Dat was van de buitenkant absoluut niet te zien. Ik gaf zelf ook geen krimp. Bij 9 hield ik het niet meer, het leek wel of mijn hoofd uit elkaar zou klappen. ‘Burning in my brain.. I can feel….’
Ik ijlde: ‘Ik heb hoofd pijn’ en stond op.
‘Hè, mag jij opstaan’ zei Mrs. Denise oprecht verbaasd.
‘Nee, maar ik heb zo een hoofdpijn.’
‘Ga zitten.. 10…’
Voor mij was 10 niet het moment van spuiten, maar de spreekwoordelijke bel dat ik ‘out’ ging. De gong klonk door aan de binnenkant van mijn hoofd.
Mrs. Denise en Mrs. Zascha, zagen dat het inderdaad niet goed met mij ging en maande mij tot rust.
‘Ga zitten en plaats je handen tegen je hoofd aan.’ Vanaf dat moment was Mrs. Denise meteen Dokter en verpleegkundige Denise. Ze ontfermde zich meteen over mij. Dat laatste verbaasd mij niet, ik weet dat zij oprecht en altijd bezig is met het welzijn van haar ‘gasten’.

Ze gaf me alle tijd om bij te komen en een paracetamol. Het doet zo goed om in zo een goede handen te zijn. Dit was niet te voorspellen. Zelf zag ik het niet aankomen en maakte ik het niet kenbaar. Het belangrijkste gebaar kwam aan het einde.
Natuurlijk stond ik 10 minuten later enigszins beduusd onder de douche, de ontlading was niet gekomen. De plastic handschoen moest ik na de frisse douche weer om mijn penis schuiven.
‘Sjakie, hoe laat ga je naar bed?’
‘Waarschijnlijk rond 23.30 uur, als ik klaar ben met schrijven.’
‘Dan wil ik dat jij deze handschoen volspuit.’
‘Dank U Meesteres…’
‘Oh ja, en daarna knoop je de handschoen dicht en neem je hem morgen overal mee naar toe….’
………….wordt vervolgd.

Bij deze een speciaal woord van dank voor Mrs. Zascha en Mrs. Samantha..………
………………….Members of the Dream Team.

Engel
Daar zijn als het
er echt toe doet.
Dat voelt zo
verdomt goed.

Het is niet altijd,
zoals het zijn moet.
Menselijkheid is
wat alles vergoed.

In alles zijn we
altijd eerst mens.
Hoever we gaan,
ongeacht welke grens.

Ontfermt U zich als een
engel over mij heen.
Wat er ook gebeurt,
U laat me niet alleen.

Toen ik U nodig had.
was U daar voor mij.
Dat maakt mij zo
ontzettend blij.

Ontwaken
Dat wat mij altijd
zal blijven raken.
Kan ik niet schreeuwen,
van de hoogste daken.

Een gevoel dat ik
niet kan beschrijven.
Een gedachte die in
mijn geest zal verblijven.

Het ontastbare wat
ik niet kan grijpen.
Tot het moment dat
ik het zal begrijpen.

Gedachtes die nooit
werkelijk zullen zijn.
Verlangen naar de
Allermooiste rode wijn.

Gevangen in een web,
waar ik niet uit kan komen
Leef ik in de trance,
van mijn eigen dromen.

De slaap kan mij in
mijn dromen vermaken.
Tot het moment dat ik
onverbiddelijk zal ontwaken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

okt 252017
 

Deel 2, episode 8

Een paar weken eerder…. (deel 1)
‘Hier komen slaaf’
Snel liep ik naar binnen toe.
‘Sta jij met je handen in je zakken?’
‘Ehhhhh ja Meesteres’
‘Goed…uitkleedden…. Helemaal en snel een beetje….’
‘Mag ik mijn schoenen aan houden?’
‘Ja…’ Was het antwoord van de Duitse Meesteres. Ik was beland op een privé Femdom party van een Meesteres die ik ken uit de clubscene. Een paar dagen daarvoor had ze mij uitgenodigd onder het mom van: Ik heb zaterdag een Femdom Barbecue en ik kan wel een paar slaafjes gebruiken om aan de ketting te leggen.. Enthousiast reageerde ik snel, dat ik die zaterdag tijd had. Nu moest ik mij in het bijzijn van 5 Dames uitkleedden. Naast deze Dames waren er ook nog 2 andere slaven. Ik was de eerste….. Buiten was het een graad of 15, gelukkig was het naast de BBQ niet zo koud.

Een van de Dames kwam naar buiten….. Daar stond ik dan poedelnaakt… ‘Brrrrrr’  zei ze ‘Ik vind het maar koud.’ Ze was casual gekleed, evenals de overige Dames. Ze gooide een overgooier over haar heen, zo een soort van poncho… Het maakte de vernedering alleen maar groter. Ik keek ogenschijnlijk beduusd, maar mijn ogen liegen niet…..nooit…. Een paar minuten later was de tweede slaaf aan de buurt om mij in mijn ‘Adams costumes’ te volgen. Zijn Meesteres (Dame met Poncho) en hem had ik een dag eerder leren kennen. Waar ik eindeloos kick op het naakt zijn……Ja stiekem….stiekem had ik dit gehoopt…. Gedroomd dat dit zou gebeuren. Alle vrouwen casual en ik een nietige naakte slaaf…. Dat naakt zijn was voor hem – denk ik tenminste – niet echt zijn ding……
Er was ook een derde slaaf aanwezig en ja, hem had ik de dag te voren ook voor de eerste keer ontmoet in ‘de club’. En ja, hij leek er wel een beetje op…. Maar nee, dat zal hij wel niet zijn? Nee toch?? Natuurlijk had de vrouw des Huizes mij al eens verteld, bij onze eerste ontmoeting, dat zij daar was geweest…….. (zie verderop in het verhaal)

Plagiaat
Al vaker heb ik geschreven dat ik graag de verhalen van mijn lotgenoten lees. Zo ook het verhaal van Regina (Naar Mrs. Denise in opdracht van Mrs. Marion) Met bewondering heb ik de toewijding van hem / haar gelezen. Wat een lef, respect is meer dan op zijn plaats. Dit zijn ‘spelletjes’ waar Mrs. Denise intens van geniet. Naast de interessante uiteenzetting van de gebeurtenis viel, mij vooral het einde van het verhaal op. Ik citeer:
Met nog een brandend
gevoel in mijn gedachte
Was het haar lichaamstaal
die de pijn verzachtte
Zonder lang na te denken maakte ik een foto van de zinsnede en stuurde deze naar Mrs. Denise. Daarbij appte ik o.a. ‘Lees de korte rijm. Dit lijkt wel erg veel op mijn werk. Kan toeval zijn, ik zie het
als een compliment’
Goed, het was al laat op de avond. De volgende dag dacht ik,  hier moet ik iets meedoen. Wederom opende ik het verhaal van Regina en scrolde ik snel naar beneden.. en las het korte gedicht en vergeleek het met mijn opening van ‘De black Box’. Letterlijk zelfs hahahaha. Het is niet erg als mede slachtoffers van de lusten en grillen van Mrs. Denise gebruik maken van mijn gedichten om gevoelens te verwoorden, maar een bronvermelding is wel op zijn plaats. Let wel: ik zie dit wel als een compliment van Regina. Dank je. Lees verder »

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide