apr 042018
 

Deel 3, episode 4

6 maart 2018 (deel 1) Stelt U eens voor geachte lezer. Het is avond, zo rond 20.30 uur. U neemt plaats op de bank nadat U chips en drank heeft klaar gezet. U zapt naar Netflix en drukt op play, weldra verschijnt de begin tune van één van Hollywoods grote film producties. Na het intro met bijbehorende muziek beland U midden in een scène. In dit geval een bizarre scène… Bent U er nog allemaal bij? Juist, U aanschouwt die bizarre scène.   ‘Aaah…..Aaaahhhh….. Aaaahh.. Aaahh..’ Een man van middelbare leeftijd kreunt in een nog al ongemakkelijke positie, laat maar gewoon zeggen: gênante positie, net alsof hij aan het bevallen is. Hij trekt daar bij de meest idiote gezichten. Op het aller slechtste moment stopt opeens de film.  Nu hoort U een voice-over, dit geval is de voice-over dezelfde persoon als het ‘lijdend voorwerp’. Hij zegt:  ‘Dàt daar, …..dat ben ik’. De film gaat weer verder. In het volgende shot ziet U een prachtige vrouw in een zwart zeer mooi en strak vormende Catsuit, met laarzen tot over haar knieën met stiletto hakken. De vrouw kijkt het ‘lijdend voorwerp’ gevaarlijk en sexy aan. De film stopt weer en de voice-over spreekt. ‘en dàt….   … dat is mijn Meesteres, haar naam is Denise.’ De film gaat weer verder. In het volgende shot draait de Meesteres aan een knopje en het ‘Lijdend voorwerp’ reageert. AUWWWWW’ Waarop de Meesteres sadistisch lacht.  ‘Hahaha Sjakie, ik kan multitasken..’  De film stopt nu opnieuw, met een van pijn geschrokken gezicht bij het ‘lijdend voorwerp en een triomfantelijke grijns op het gezicht van de Meesteres. De voice-over begint weer te praten:  ‘Ja dat is mijn Meesteres, zij maakt mij gelukkig’ Zegt hij met een zalige stem…. ‘Ehhhh…….. …..meestal dan ten minste. En nu.. nu zit ik er weer eens letterlijk en figuurlijk klote bij, maar daar later meer over. Ik heb dat nodig, ik bezoek haar circa één keer in de maand, overigens meestal zit ik er minder klote bij, ehh, eerlijk gezegd zit ik er iedere keer zó klote bij’ – De voice-over begint vervolgens aan de volgende opsomming  –‘De vorige keer was mijn reet verandert in een dartbord…… – of toen die keer dat ze mij met een teddybeer liet neuken èn worstelen..  .. of bond ze een Smurf op mijn rug…….trok ze mij een pamper aan,  Maakte ze van mij een Piñata …….liet ze mij als een Carrousel ronddraaien. – al deze momenten ziet U simultaan met de tekst één voor één op het beeldscherm verschijnen met de meest idiote gelaatstrekking op het gezicht van het ‘Lijdend voorwerp’. ‘Ja,’ gaat de voice-over verder:  ‘ik hou van deze vrouw. Ze is zo lief voor mij’ De film gaat weer verder. ‘Aaah aahh archh auuwww ahh’ kreunt het lijdend voorwerp. Terwijl de voice-over nu praat terwijl de film doorspeelt…..  Daar zit ik dan weer en warempel ik moest denken aan de bevalling van mijn kinderen. Ooo ja, hoe was ik hier nu terecht gekomen… Het begon allemaal een uurtje eerder toen ik op een mooie dag in maart om stipt 19.00 uur aanbelde. Trinnngg….  In mijn handen droeg ik een zwarte tas met mijn ‘huiswerk’. Tot mijn grote vreugde maakte the one and only Mrs. Denise de deur zelf open.’ ‘Helemaal rechtdoor lopen Sjakie, naar de kelder en haal de grijns van je gezicht af.’ Die grijns, die grijns komt automatisch opzetten als ik in haar buurt kom. Ze was gekleed in een heerlijke zwarte Catsuit… Wat staat die haar toch weer goed zeg. ‘Uitkleedden Sjakie en douche…. De rest komt later wel’ Hé, we veranderen van routine deze ronde… Net zo leuk. Een paar minuten later zat ik in slavenhouding klaar voor de deur en klopte ik eenmaal op de deur. Na een paar minuten ging de deur open. ‘heb jij geklopt?’ ‘Ja Meesteres, om aan te geven dat ik klaar was.’ ‘Heb ik daarvoor opdracht gegeven dan?’ ‘Ehhh nee Meesteres.’ ‘Waarom doe jij dat dan??’ ‘Omdat ik dat altijd moet doen Meesteres’ ‘Slaven die zelf denken….. daar komt niets van… of niet Sjakie’ ‘Ja Meesteres..’ Dát is dus de Meesteres die ik zo ontzettend aanbid…… schrijf ik met hartjes in mijn ogen.    Lees verder »

mrt 082018
 

Deel 3, episode 3

Op weg naar het oosten 1 Ik kan en mag wel schrijven dat het nieuwe jaar stormachtig is begonnen. In mijn vorige verhaal schreef ik nog over Code Oranje en het historische moment dat alle vijf waterkeringen gelijktijdig waren gesloten. Een paar weken later trok er weer een stevige storm over ons landje heen. Op TV en internet wemelt het inmiddels van beelden van omgekiepte vrachtauto’s, omvallende bomen, afgewaaide daken etc, etc.. Ook mijn jaar is letterlijk stormachtig begonnen, een heerlijke sessie aan het begin van het jaar, waarbij Mrs. Denise mij letterlijk liet springen tot weer een meer dan interessante ‘slavenveiling’ in Duitsland. Uiteraard informeerde ik Mrs. Denise, al is het alleen maar om even een glimlach op mijn gezicht te hebben. Glimlach? Ja glimlach:    ‘Morgen weer slavenveiling.. Ik zal wel weer in de uitverkoop worden gezet met een bordje ‘sale’ om mijn nek met 70% korting!’    90%’ Was haar droge antwoord hierop. Een glimlach vult mijn gezicht. Maar ook deze keer werd ik weer verkocht. Tja de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Zoiets zou Mrs. Denise kunnen schrijven. Hahaha. De waarheid ligt een stukje genuanceerder, inmiddels leer ik natuurlijk steeds meer mensen in het Duitse BDSM wereldje kennen. Maar zij leren mij ook kennen als een oprechte en eerlijke slaaf. Tevens pluk ik de vruchten van de ‘etiketten’ die Mrs. Denise mij heeft  geleerd. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat vele slaafjes die etiketten niet kennen. De opzet van deze avonden is vrij simpel, vooraf kan eenieder zich aanmelden door het invullen van lijstje met ‘do en don’ts’  om ‘versteigert’ te worden. Rond 21.00 uur worden alle ‘Waren’ apart genomen in een ruimte en legt de veiling Meesteres kort de procedure uit. Eerst volgt er een slavenbezichtiging, waarbij de slaven en slavinnen niet beroerd mogen worden. In dit geval kregen we allemaal een zwarte kap over ons hoofd heen en werden we met kettingen aan elkaar gelegd. Na de bezichtiging werden we de zaal ingeleid en met opbod verkocht. Als slaaf word je geacht om je zelf te presenteren. Daarbij moet je door de menigte lopen, zodat iedereen de slaven/slavinnen goed kan zien.. De veiling Meester verteld het publiek wat de slaaf of slavin wel of niet wil doen. De Meesteres prijst haar slaven/slavinnen nog eens extra aan.    Dat rondlopen is voor mij dus geen straf. Als er geboden wordt, moet de slaaf of slavin lopen naar de persoon die het laatste bod heeft gedaan enz. Als slaaf/slavin heb je het recht om vooraf bepaalde personen uit te sluiten. In mijn gevallen zijn dat alle mannen, maar dat kan ook een bepaalde Meesteres zijn. Als je verkocht wordt, ben je 1 uur lang slaaf/slavin van de kopende Meester/Meesteres. In het spel mag altijd genade worden geroepen. De organisatie houdt er toezicht op, dat iedereen zich aan de regels houd. Er wordt niet gespeeld met echt geld. Iedereen die mee wil doen kan vooraf om speelgeld vragen. Zij krijgen een blanco envelop, niemand weet hoeveel daar in zit. Slaven die niet verkocht worden, worden aan het einde van de veiling opnieuw aangeboden. In de tweede instantie wordt bijna iedereen verkocht. De opzet is laagdrempelig en de sfeer zeer gemoedelijk. Dit spel wordt tweemaal op een avond gespeeld, alleen de tweede ronde is doorgaans veel minder plechtig.                    

9 Februari 2018 (deel 1)
Met mijn verhaal Code Oranje in de tas reed ik richting Valkenswaard met de wetenschap dat de wijze heren van het KNMI Code Geel hadden af gekondigd? Wat moet je daar toch in hemelsnaam mee? Het gaat ook werkelijk nergens over. Is dat toeval? Ik weet het niet, ik weet wel dat ik in mijn leven, hoe zal ik het omschrijven?? Ehhh ja: aparte fase ben terecht gekomen. Apart hmmm, tja daar later meer over. Het begon eigenlijk al een dag eerder, of beter gezegd ruim twee weken eerder. Helaas moest Meesteres Denise mijn afspraak verzetten. Ze gaf het ruim op tijd aan, meer dan een week van te voren. Zij is daar heel strikt in. Eigenlijk reageerde ze op mijn app. ‘Meesteres a.s. Zaterdag ga ik naar een Femdom Party in Duitsland.’ Een Duitse Meesteres heeft mij gevraagd haar slaaf te zijn op deze Party. Dezelfde Dame heeft mij vorige week gekocht op een Slavenveiling.’Ok, leuk voor je’ Haar antwoord was heel droog geschreven, maar ik herken inmiddels haar schrijfstijl en ik weet dat zij dit meent. De sessie werd een week uitgesteld. Een jaar geleden zou ik daar geestelijk veel meer moeite mee hebben gehad. Het jaar was amper begonnen en ik was al op twee Party’s geweest. Ik probeer de tijd die ik aan mijn ‘hobby’ besteed zoveel mogelijk te doseren. Ja, U leest het goed. HOBBY. Ik ben waarlijk tot de conclusie gekomen dat SM mijn belangrijkste HOBBY is. En Hobby’s kosten nu eenmaal geld. Als ik paardenliefhebber ben en dat kost 10K per jaar. Tja Paarden zijn een hobby, héél normaal. Ik weet niet wat SM mij kost? Kost het mij iets dan? Het brengt mij in ieder geval zoveel moois.. Ik was voor zaken bijna de hele week in het buitenland geweest. Ik zat klaar om terug te vliegen, verveelde mij en dacht aan de dag van morgen en appte:    ‘Ik heb zo een zin in morgenavond. Hmmm ik sta op het punt om terug te vliegen.‘Mooi, dan heb je nog de tijd om een scenario voor morgen te bedenken om mij te entertainen’ Antwoorde ze snel.‘Oepsss… is om mijn gestuntel en geklungel afkeurend kunnen lachen ook entertainment?’ appte ik vragend  terug ‘Deels’. Antwoorde ze. Kijk die heb ik alvast in de pocket. Dus mijn onbeholpen gedrag heeft zowaar een functie, geen grote functie, maar toch. Mijn zelfachting is gestegen van minus 20 naar minus 19 Hahahaha.

Femmalia deel 6 Brandmerken (zie deel 4 en 5 in Code Oranje)
Met een stralende lach op haar gezicht ontwaakte Keira, naast haar lag Daisy. Ze dacht terug aan een heftige nacht vol passie en vuur. Ze stapte naakt uit bed en liep naar de douche. Even later liet ze de warme stralen stromen over haar zongebruinde lichaam. Ze sloot haar ogen, plotseling voelde zij van achter een hand één van haar prachtige borsten strelen. Keira draaide zich om en stond oog in oog met Daisy. Hun beider borsten drukte zachtjes tegen elkaar aan. Ze kuste elkaar teder, waarbij een vrije hand de erogene zone opzocht…. Het duurde niet lang of beide Dames waren nat van binnen en buiten…. hmmmmmmm Hoe anders was het in het cellencomplex amper een kilometer verder. Hank had amper kunnen slapen op de kille harde stenen vloer. Rond 07.00 uur werden ze gewekt doordat een van de bewaakster hard met een knuppel tegen de tralies aan sloeg. ‘Wakker worden slaven jullie ontbijt…’  Een tweede Dame gooide een paar hompen brood naar binnen waar de hongerige slaven op af doken.  Het was lang niet genoeg voor iedereen. Hank had een stuk kunnen bemachtigen, zijn vriend Steven was minder gelukkig. Hij besloot zijn stuk met hem te delen. Niet iedereen was zo gelukkig. Aan het ontbijt vroeg Daisy aan Keira: ‘Mag ik ze nu brandmerken’ met pretoogjes. ‘Echt wel hahahaha’ Circa een half uur later verlieten de Dames hun onderkomen en gingen ze terug naar de ‘waren’. De slaven keken angstig voor hun uit. Ze hadden gezien en geroken dat kolen worden aangestoken. ‘Open de cel en haal de slaven er een voor een eruit.’ De eerste slaaf werd ruw door een van de bewaaksters, een ware amazone van ruim 1,80 meter groot en gespierd. Lachend keek ze de slaaf in de ogen en greep hem bij zijn collar. Twee andere Dames richtte gevaarlijk hun speren richting de overige slaven. De eerste slaaf moest over een bok gaan staan, met zijn billen omhoog. Daisy pakte de gloeiend hete pook. ‘Heerlijk, heerlijk’ zei ze sadistisch hahahaha en ze plantte het brandmerk op de billen van de arme slaaf.. Die een ijzige kreet van pijn uitsloeg. Daarop werd hij terug in de cel gesmeten.  ‘Volgende slaaf’ zei Daisy vrolijk…..Bij Hank en Steven zat de angst er diep in. Ze hadden geen kans. Ze werden als makke lammetjes gebrandmerkt. Tot het moment dat die grote amazone voor Hank stond. Automatisch zette hij een stap terug. Maar de amazone was veel te snel en greep hem vol in zijn ballen. Ze sleurde hem lachend aan zijn kuisheidgordel de cel uit. ‘Oooh wat hebben we hier dan voor een zoet slaafje.’ Zei Daisy vertederend terwijl ze Hank hard aan zijn over zijn haren trok. Hank sloot zijn ogen en zag in een flits zijn oude leven voorbij vliegen. Tijden dat hij heerlijk aan het vissen was of aan het jagen in het bos… Zijn eerste vriendinnetje… De eerste keer seks…. AUWWWWWW schreeuwde hij het uit als nooit te voren. Hij rook zijn eigen vlees branden..‘Wel done Ladies’ zei Keira lachend, ‘het vlees is gebraden hahahaha. Morgen maken we de papieren in orde en kunnen we door naar de slavenmarkt, maar voordat we dat doen volgt eerst de slavenschouw.’    ‘Schouw?’ vroeg Daisy verbaast. Ja, ik nodig altijd een aantal relaties uit. Ze kunnen dan voor de veiling slaven kopen in alle rust.   

9 Februari 2018 (deel 2)

Lees verder »
feb 122018
 

Deel 3, episode 2
Femmalia Deel 4 Transport ( deel 2 en 3 in Opzoek naar mijn Horizon)

Die nacht regende het hard. De gevangen in de put waren doorweekt. Een van deze mannen was Hank Andrews, hij was een sportieve twintiger. De hele nacht had hij niet geslapen en liggen rillen van de kou. Naast hem zat zijn vriend Steven, ze kende elkaar al jaren. Beide waren ze nog beduusd wat hen was overkomen. Eigenlijk wisten ze het niet precies. Toen ze wakker werden in de kar hadden ze geen schoenen meer aan en waren ze geboeid. Praten was te strengste verboden. Iedere man die zijn mond opendeed, zonder dat hem wat gevraagd was. Kreeg klappen met de zweep.
Tegen de ochtendgloren werden de gevangen uit de put gehaald. ‘Lopen slaven, LOPEN OPSCHIETEN!!’ Het was de eerste keer dat Hank het woord ‘slaven’ had gehoord. De hele tijd had hij wel een vermoede gehad. Ook had hij vele verhalen gehoord. Maar verhalen, die hoorde hij zo vaak… ‘STRIPPEN NU!!’ Commandeerde dezelfde Dame. De meeste mannen begonnen met uitkleedden. ‘SNELLER SLAVEN SNELLER.’ En wederom knalde de zwepen in het rond. Het duurde dan ook niet lang of alle mannen stonden in hun Adamskostuum. De mannen werden bewaakt door het kleine leger van Keira. Een stuk of 50 60 nieuwsgierige Dames hadden de grootste lol. Alle mannen moesten naast elkaar gaan staan. Hank stond naast Steven. In de verte naderde twee vrouwen te paard. Het waren Keira en Daisy. ‘Attention.’ Riep de Dame luid… ‘Slaves head down’ Keira genoot hiervan. Ze vond niets leukers dan ‘verse’ slaven tot op het bod te vernederen. Door ze naakt uit te kleedden en er vlak voor arrogant voorbij te lopen. Om het nieuwe vlees te ‘inspecteren.’ Om de mooie ‘exemplaren’ te betasten. Ze te laten knielen, met haar rijzweep te slaan. Zo nu en dan selecteerde ze slaven voor haar persoonlijk bezit. Na een grondige inspectie werd iedere man van onder kaal geschoren, voorzien van een collar en kuisheidgordel.

Hank werd geschoren door een jonge meid van een jaar of 19. Ze was amper 1.60 groot, maar had er geen enkele moeite mee om hem op de knieën te krijgen. ‘Knielen slaaf’ zei ze streng. Toen dat niet snel genoeg ging naar haar zin. Greep ze Hank vol in zijn ballen en trok hem naar beneden en pakte een ijzeren collar die ze om zijn nek bevestigde. Hierna moest hij gaan liggen op een veldbed. ‘Stil liggen slaaf’ Daarop begon zij zijn schaamhaar weg te scheren. Ze hield gevaarlijk het vlijmscherpe mes bij zijn ballen. ‘Als je iets probeert wormpje…..dan snij ik hem eraf. BEGREPEN??’ ‘Ja’ antwoorde Hank aarzelend. Na dit tafereel greep de jonge Dame stevig om zijn ballen heen en pakte zij een ring die letterlijk met hangen en wurgen achter zijn balzak en penis heen ging. Op de een of andere manier was dat best opwindend. De penis van Hank was tot zijn eigen schaamte stijf geworden. Dit gebeurde wel bij meer slaven. Natuurlijk wist die jonge Dame dat ook, desalniettemin was dit een uitgelezen reden om de slaaf te straffen.
‘Jij vuile vieze geile slet’ riep ze het kwaad uit tegen hem. Om hem vervolgens met een rijzweep te slaan. Een tweede Dame kwam erbij. Deze Dame was zeker 10 of 15 jaar ouder en circa 1,80 meter groot. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ze aan haar jonge collega. Even later zat deze grote amazone vol boven op Hank. Een stalenkooi werd over Hank’s lid geschoven en met een slot bevestigd aan de ring die achter zijn balzak en penis zat. Zo werden alle mannen ontdaan van hun laatste waardigheid.
De mannen moesten achterelkaar gaan staan. Dezelfde grote amazone bevestigde tussen de collars van circa 20 slaven een ketting. Ze waren letterlijk als vee klaar voor transport. De voorste ketting werd bevestigd aan het zadel van een paard. Even later vertrok de caravan voor een lange zware dag lopen. Slaven die niet door liepen werden geslagen. Naar een paar uur lopen kregen de slaven wat water om te drinken. Hank was uitgeput. Zijn vriend Steven was geketend in de tweede groep van zo een twintig slaven. Ze keken naar elkaar met dode ogen. Hank dacht aan thuis. Zou hij daar ooit nog komen?

3 januari 2018 (deel 1)
Het was code oranje de hele dag al. Voor het eerst in de geschiedenis werden alle waterkeringen in Nederland gesloten. Wellicht hebben we 3 januari 2018 dan in een klap de kosten van dit project aan niet uit te betalen verzekeringsgelden terug verdient. In één klap! It is all-in the name. Nee, deze avond zou het zeker niet bij een klap blijven. Maar dat kon ik op het moment dat ik in Valkenswaard arriveerde uiteraard nog niet bevroedde. Lees verder »

jan 102018
 

Deel 2, episode 10  Game, set and match (Deel 2)  November 2017 (deel 4)

De grote finale van deze letterlijke ‘sjakie splash’ volgde snel. Ik werd besprongen door het Complete Dream Team. Mrs. Denise filmde het gebeuren voor een life stream. Hoeveel mannen kunnen nu zeggen dat ze door 5 Dames gelijktijdig worden besprongen en verwent. Okay, toegegeven het woordje ‘verwent’ kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Maar ik ben een man die kan zeggen, ja, ja…. een watje hahahaha, die het heeft meegemaakt dat gelijktijdig Mrs. Nina, Mrs. Rose en Mrs. Zascha. boven op mij lag. Ha, dat kunnen niet veel mensen zeggen. En als bonus ook nog Mrs. Samantha en Slavin Tara erbij. Tara…wat heb ik toch met die naam…… Vrijwel meteen duiken al die smurfen weer op mijn netvlies… Oh ja, Mrs. Tara, overigens voor alle duidelijkheid, niet te verwarren met een andere Nederlands Meesteres met dezelfde naam. ‘Mijn’ Tara is al lang gestopt…. Goed, it is all-in the name. Net zo goed heb ik dat met de naam Missy…. Oeps ik dwaal af…  Nadat de Dames met mij klaar waren… Jezus zeg… ‘Met mij klaar waren..’ Ik moet eerlijk bekennen dat ik al moeite zou hebben met een van die Dames. Goed mijn fantasie werd en wordt  letterlijk door dit voor – met de nadruk op – val, wel erg geprikkeld. Maar mijn bloed werd door de impact niet naar een centraal punt van mijn lichaam geleid, eerder naar de andere kant.. Maar de echte vernedering moest nog gaan beginnen. De volgende passage kan ik eigenlijk alleen maar met plaatsvervangende schaamte beschrijven. Het enige wat nog voor mij spreekt is, dat ik het moest doen….  Het begon nog allemaal vriendelijk, een van de Dames gooide een teddybeer naar mij toe. ‘Ga jij maar worstelen met de Teddybeer’ Daar lag ik dan letterlijk te rollenbollen met een Teddy beer…!!!! Hoe verzin je het….  ‘Daar kun je wel van winnen hè!’ ‘Laat jij de beer ook eens winnen.’ Eerlijk gezegd: op het moment dat jezelf ligt te rollen op worstelmatten met een teddybeer die ook nog een pamper aan heeft…Een Pamper!!!!! En voor mijn neus op amper 3 meter afstand zit het voltallige Dream Team en mijn Meesteres…. De vraag is dan: wat gaat er dan in je koppie rond??? Spoor jij daarboven nog wel? Stel er zou een ziekenwagen voorbij zijn gekomen, dan hadden die ziekenbroeders mij ongetwijfeld zonder pardon in een dwangbuis gehesen en me afgevoerd naar een inrichting, om de komende 5 jaar een soort van Teddyberenfobietherapie en groepsverband te volgen…. En bedankt!! Hahahahahahahahaha..   Goed zoals ik dit verhaal al schreef: als je denkt dat je het diepte punt hebt bereikt, dat het vanaf dit punt alleen nog maar beter kan gaan…. Als je dat denkt, in mijn geval dus: Als ik dat denk, en 2 meter voor mij zit die prachtige vrouw, die heerst over dat paradijs aan de Eindhovensweg 150, dan……

Tijd  Het leek wel of de tijd stil stond…. Het ging in een roes.. Ik wilde eigenlijk gaan liggen, had al bijna 36 uur niet of nauwelijks geslapen. Gewaakt, in die kamer waar ze nooit meer levend zou uitkomen. Even daarvoor was mijn moeder gekomen op mijn verzoek. We keken op richting haar bed en het leven trok uit haar lichaam vandaan. ‘He, Sjakie….. ze is….’ Het eerste wat ik zei was: ‘Nu ben ik weduwnaar’’  ……. En toen was het stil, het leek wel of de tijd stil stond. Apathisch keek ik voor mij uit…..  het duurde even voordat Ik weer in de realiteit terug kwam. Nu moest ik mijn kinderen vertellen dat hun moeder was gestorven. Ze waren bij oma, op de achtergrond hoorde ik een van mijn kinderen huilen… Ik kon haar niet troosten, niet in mijn armen pakken, knuffelen of kussen.
Ik kan heel goed praten over de dood van mijn vrouw en de lijdensweg die hier aan vooraf is gegaan. Van nature ben ik een positief mens, het glas is halfvol bij mij. Gemengde gevoelens overmeesteren mijn gemoedstoestand regelmatig. Hier heb ik met veel mensen over gesproken Een van die gevoelens heeft te maken met lust. Mijn bezoeken aan Mrs. Denise. Zij, net als een aantal dierbaren hebben mij regelmatig opgepept. Ik kan het verleden niet veranderen.  Hoewel ik rationeel weet dat zij dus allemaal gelijk hebben, lukt het niet altijd om emotioneel die stap te zetten. Niet in de laatste plaats omdat ik het zo erg voor Liesbeth en de kinderen vind. Nu ben ik van nature nog een positief mens. Als ik negatief zou zijn, dus het glas halfleeg, dan zou ik waarschijnlijk al verzopen zijn. In dit geval figuurlijk, dus niet in de alcohol.  Ik was voor mijn werk in Italië en we reden letterlijk Florence voorbij. Die stad was de laatste stad waar wij samen waren geweest. Een foto van die reis staat nog steeds op mijn telefoon. Na haar overlijden zag ik aan een van die foto’s dat ze toen waarschijnlijk al ziek was. Ik kan het medisch niet onderbouwen of bewijzen natuurlijk.   Ze hield een sleutel vast, een sleutel die behoorde tot een slot wat wij zo juist hadden bevestigd aan een bruggetje over de rivier de Arno. Het was of de tijd stilstond. We hadden geen tijd om in Florence te stoppen, we moesten verder. Ik keek naar mijn linkerhand en zag mijn trouwring zitten. Laatst vroeg Mrs. Denise. Waarom heb je die nog om? Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Waarom? Ja, waarom? Misschien wel omdat ik tegen beter weten in hoop dat de tijd stil blijft staan. Lees verder »

jan 092018
 

Deel 2, episode 10

House of Fantasy deel 13 (zie 11 en 12 in De Bel) Het duurde niet lang of alle aanwezige Dames kwamen kijken. ‘Ik heb een idee’ zei de Herin des Huizes monter. Daarop pakte ze diverse touwen die ze bevestigde aan de kuisheidgordel. Vanuit mijn ooghoeken zag ik zeker een stuk of 6 Dames staan. De ene nog mooier dan de ander. ‘Hé slaaf, heb ik gezegd dat jij mag kijken.’ Ze gebaarde vervolgens naar een Dame van zwart lang haar, waar zelfs sneeuwwitje jaloers op zou zijn. ‘Bind jij zijn armen vast op de rug?’ De Dame in kwestie had ik een keer eerder gezien. Haar hele arm was getatoeëerd. Ze keek me vervaarlijk aan.
‘Handen op je rug slaaf.’ Zei ze streng Snel volgde ik haar bevel op. Terwijl de Herin zeker een stuk of 5 touwen bevestigde aan de kuisheidgordel. Daarop gaf ze alle aanwezige Dames een uiteinde. Mijn jonge blonde kwelgeest was weer van de partij. Haar ogen glinsterde van genot. Evenals de blonde Dame met zwarte band. ‘Op mijn commando trekt iedereen gelijktijdig aan het touw. 1, 2, 3, NU AUWWWWW ‘1, 2, 3 NUUU’ AUWWWW Voor even stopte de kwelling en kreeg ik kans om bij te komen. ‘Stel je niet zo aan slaaf!’ zei ze de Herin mismoedig ‘Hoe kan zo een klein pikkie nu in hemelsnaam pijn doen. Dames attentie…….NUUUUUUU.’ AUWWWW…………1,2,3 NUUUUUUUUUU… ‘Meesteres.’ Zei ik met tranen in mijn ogen.. ‘please…..please…’ De jonge Dame met langblond haar schoot in de lach…..’please…..please’ deed ze mijn vernederend na. De volslanke Dame stak gelijktijdig haar duim en wijsvinger omhoog om de overige Dames duidelijk te maken middels dit handgebaar dat mijn mannelijkheid niet veel voorstelde. Dat resulteerde in een volgende lachsalvo Hahahahahahaha ‘Attentie….NUUUUU’. Ik keek naar boven, het was licht, nog nooit was het ligt zo helder geweest. Zo mooi. Kom…..Kom hier hoorde ik een voor mij herkenbare stem zeggen…… Luister…… Waar was ik in hemelsnaam? Ik had waarlijk geen flauw idee meer? Ik keek om mij heen, maar zag niets als alleen licht. Zweef ik, vroeg ik mij af. Plots voelde ik een geweldige optater………. Hé, dacht ik…..Wat een mooie vrouwen staan daar bij elkaar… Dat onschuldige gezicht van die jonge meid was niet te versmaden. Een Dame met volle rondingen stapte naar voren en streelde me lief over mijn lichaam. Ook een tweede blonde Dame met een mooi gespierd lichaam liep naar mij toe. Ze lachte lief. De Herin liep om mij heen en keek voor mijn gevoel tevreden op mij neer om vervolgens onverwacht venijnig in mijn rechter tepel te knijpen. AUWWWWWWW……… 1, 2, 3, NUUUUUU AUWWWWWWWWW
Voordat ik er erg in had draaide alles rond. De prachtige Dames danste om mij heen. Ik kon alleen maar meedraaien met de Dames. Dit leidde tot hilarische taferelen, tot groot genoegen van alle aanwezige Dames. Ik was kansloos. Compleet vernedert verslagen. Ik voelde mij zo nietig, zo klein. Compleet gebroken. Plotseling uit het niets moest ik weer aan mijn vrouw denken. Wat was daar ook alweer mee. Ik heb ze al zo lang niet meer gezien… Ze moet vast ongerust zijn?? Ik wilde wat zeggen tegen de Dames… Ik wilde zeggen: laat me gaan, ik moet naar mijn vrouw terug… Ze zal erg ongerust zijn…..’Meesteres’ zei ik ‘Meesteres….’ Er kwam geen reactie, het leek wel of ze mij niet hoorde…….. HELPPPPPPPP, HELPPP IK BEN HIER!!! Schreeuwde ik het uit, maar er kwam geen geluid uit mij. De Dames werden steeds vager. Het leek wel of ze oploste, vervaagde in de mist…… 1,2,3…….NUUUUUU OF NOOITTTTTTTTTT…. Lees verder »

nov 272017
 

Deel 2, Episode 9

De Bel

Oktober 2017 (deel 1)
Het zal rond 20.30 uur zijn geweest, voor de een of andere reden moest ik denken aan Metallica. Meer specifiek het nummer ‘For whom the bell tolls’. In mijn gedachte hoorde ik de bel klingelen die zo karakteristiek is voor dit nummer. Iedere Metalfan kent dit nummer. Dit nummer staat op een LP uit 1984 genaamd ‘Ride the Lightning’. Ik mag gerust zeggen een klassieker van de hoogste plank. Een stukje tekst uit het refrein van het gelijknamige nummer (Ride the lightning) schoot door mijn hoofd:   Burning in my brain, I can feel the flame’ In mijn gedachte hoorde ik de muziek erbij. Een aantal elementen die de heren bezingen op deze LP waren amper een uur eerder de revue gepasseerd onder leiding van het ‘orkest’ van Meesteres Denise. Ook zij heeft een dirigentstokje, oftewel Baton. Alleen, zij heeft er veel meer dan één en de meeste zijn een stuk langer. Geloof me: iedere slag is meer dan raak. AUWWW… Er is echt niemand die buiten de maat speelt.
Toen ik ‘Naar Valkenswaard’ reed belde ik ‘haar’ op. Wie is ‘haar’ zult U zich afvragen. ‘Haar’ is een oude bekende van mij. Dat begon ruim 10 dagen daarvoor. Toen ik mijn Ipad ’s nachts opende, na terugkomst van weer een geslaagd feestje in Duitsland.

‘Heb je verslagen op DP gelezen en zag dat je daar iets over ‘ons’ schreef, vandaar dit berichtje.’ (zie Opgesloten). ‘Haar’ dus was: de toenmalige partner van Piet. In tegenstelling tot ik in dat verhaal schreef is ze niet meer commercieel werkzaam. Ze heeft met haar advertenties in tientallen Massad’s gestaan. ‘Met haar heb ik (helaas) al lang geen contact meer gehad,’ Het was of we elkaar gister nog hadden gesproken. Ze, laat ik haar Ella noemen, was dus gestopt. Ook Ella is van de ‘oude stempel’. Ze miste vooral de ‘echte’ slaven. Als ik éen ding over mij zelf mag zeggen en schrijven, behalve dat ik een ontzettend watje ben en daarnaast erg onhandig hahaha, dat ik een ‘echte’ slaaf ben. Daar ben ik ontzettend trots op.

De ‘echte’ onder ons pikken dat er meteen uit. Ook Ella kon zich dat nog herinneren als de dag van gister. Het was erg leuk om ‘Haar’ weer gesproken te hebben en dat naar aanleiding van deze column. Zoveel mooie herinneringen met als basis die geweldige feestjes in Passion.

Passion,
zoveel mooie herinneringen.
die voor altijd blijven bestaan.
Een blinde kan zien,
wat een dove kan verstaan.

Zoveel weemoed,
jaren zijn voorbij  gegaan.
Duizenden gedachtes,
met een lach en een traan.

Oude vriendschap,
zover bij mij vandaan.
Zal onze herinnering aan
Passion, nooit vergaan.

Voor Wim…….. en al die andere…

House of Fantasy deel 11 (zie Terug naar Valkenswaard voor deel 9 en 10)
Moeizaam kroop in naar de deur, achter mij liep de jonge Dame met lang blond haar. Za had een kleine zweep gepakt en sloeg mij onverwacht fel op mijn billen…
‘Auwww’ zei ik van schrik.
‘Voort slaaf, opschieten we hebben niet de hele dag.’

Zo snel mogelijk kroop ik de trappen omhoog naar de zolder alwaar ik op handen en voeten begon te dweilen. Lopen ging niet, het dweilen ging eigenlijk best wel goed. Te goed naar oordeel van mijn mooie ‘kwelgeest’ die toezicht moest houden op mijn werk. Daarop pakte zij een ketting die ze vast maakte in het midden van de ketting tussen mijn polsboeien aan de ene kant en aan de andere kant aan mijn ballen. Uiteraard was deze ketting ook zeker niet te lang. Ik kon alleen met gebogen hoofd en bovenlichaam met mijn handen mijn hoofd aanraken. Dat maakte het dweilen veel moeilijker. Dit tot haar grote hilariteit. Haar lach was diep vernederend. Tussen mijn verwoede pogingen om te dweilen, bestookte zij mij met een zweep.
‘OPSCHIETEN SLAAF OPSCHIETEN’ commandeerde ze luid.
Toen ik eindelijk klaar was kroop ik voorzichtig van de trap af. Eerst mijn benen. Zij liep voor mij uit naar beneden en keek recht tegen mijn ballen aan.

‘Spreid je benen slaaf zover je kunt.’
Dat was uiteraard niet zover, vervolgens greep ze mij vol in de ballen. Ze tilde me er bijna aan op.
‘Opschieten slaaf…’
Onder aan de trap kwamen we wederom die andere blonde Dame tegen. Ze begon meteen te lachen en keek mij vervolgens streng aan.
‘Als je ook maar denkt aan ontsnappen slaafje, ook maar denkt ben je de mijne.’ Zei ze dreigend. Ik heb de zwarte band en kan je met links alle hoeken van het huis laten zien. Daarbij greep ze me vol bij mijn haar.
‘Sta op slaaf’ beval ze mij.. ‘recht staan’
Dat laatste ging nog al moeilijk..
‘RECHT STAAN SLAAF………. Je bent toch geen aap?’
‘Nou….’ zei mijn ‘vriendin’ met lang blond haar’, ‘wellicht moeten we hem pinda’s en bananen voeren, daarbij voelt hij zich heerlijk thuis in een kooi’
‘Nee, kijk nu eens goed…. Hij is te dom voor een aap en te lelijk. Merkte haar eveneens mooie collega op.
Dit leidde uiteraard weer tot een flinke lach partij tussen beide Dames. Ook de jonge vollere Dame kwam er bij staan.
‘Wat lachen jullie?’
‘We vonden dit slaafje op een aap lijken’
‘Nee joh, zei ze pardoes zonder de voorgaande conversatie te hebben gehoord.. ‘Daar is hij veel te dom en lelijk voor….’ Dit leidde tot een gigantische schaterlach die door het hele huis te horen was.
‘Wat is hier loos’ zei de Herin die op het tumult in de gang was afgekomen streng. Nog steeds stond ik er als een ‘zot’ bij.
‘Op je knieën slaaf’ blafte ze mij toe gelijktijdig aan mijn haren trekkend. ‘Hoever is hij?’ vroeg ze aan de jonge blonde Dame met lang haar.
‘De zolder heeft hij klaar.’
‘Opschieten dan…… Wat zit daar voor een ketting tussen de polsen en zijn ballen?’ Daarbij gaf ze een flinke ruk aan die ketting.
‘Oooh ehhh och Ja…’
Het werd me inmiddels zeer duidelijk wie de baas in huis was.
‘Hmmmm, maak maar los, het huis moet vanavond schoon zijn. Doorlopen Dames….. en jij zorgt dat hij zijn werk afkrijgt begrepen.’
‘Ja mevrouw.’ Zei ze een beetje beschaamd. ‘Sorry voor dit, ik was wellicht iets te enthousiast.
‘Is al goed, is al goed.’
Het was ook zo leuk om die slaven te vernederen. Daar kon ze zo van genieten.
‘KRUIPEN SLAAF…..VOORT PATSSSSSS’
In het volgende vertrek kreeg ik er uiteraard van langs.
‘Jij stomme slaaf……dank zij jou kreeg ik een reprimande. Daar ga jij voor betalen.’
‘Maar Meesteres……’ stamelde ik uit. PATSSS PATSSS PATSSSSS DWEILEN SLET.

Oktober 2017 (deel 2)
Daar stond ik weer, keurig op tijd mijn auto geparkeerd op een redelijk prominente plaats voor het huis. Ik zag dat net voor 19.00 uur een gast naar de voordeur liep. Zo een 2 minuten voor 19.00 uur. Dat had hij goed getimed.
Toen ik daar amper 2 minuten later stond, werd de deur geopend door de vrouw, als ik alleen al naar haar benen kijk…hmmmmmm…. Smelt ik weg: Mrs. Zascha. Ze lachte vriendelijk en PRIMEURRRRR!! Het was de allereerste keer dat ik niet dicht klapte maar zowaar me goed verstaanbaar kon maken. Voor wie haar nog niet kennen. Ze is een topper….
‘Volg me naar de kelder’.
Onhandig begon ik mij uit te kleden. Ik was amper begonnen of de deur ging al open.
‘Schiet eens op.’ Klonk het streng en ze sloot weer de deur.
Meteen was ik weer verkocht. Ze zag er weer ‘stunning’ uit…
‘Nog niet klaar…??’ Amper 20 seconde later…’ ‘Gaat allemaal van je tijd af’ en opnieuw ging de deur dicht. Zo snel mogelijk zat ik in mijn slavenhouding. Niet veel later ging weer de deur open. Ik hoorde zowaar goedkeuring.

Mrs. Denise liep de kelder binnen gevolgd door een Dame die ik tot op heden alleen kende van de website: Mrs. Samantha.
‘Wat heb jij een zwarte voeten zeg!!’ Zei ze mismoedig. ‘Moet je zien. Hoe komt dat?
‘Mijn sokken geven af Meesteres’
‘Smoesjes, altijd smoesjes die slaven.’ Ook Mrs. Zascha, die in en uit liep, liet haar minachting blijken.
‘Nu beslissen: Kelder of Zwart… Snel..’
‘Zwart Meesteres.’ Daar was ik al een hele tijd niet geweest.
‘Pak je spullen en snel een beetje’
Ik had alles zo goed en kwaad als het kon netjes onder de stoel gelegd. Maar het snel pakken van mijn kleren en twee tassen met gedichten, verhaal en presentjes viel niet mee. Tot overmaat vielen ook nog mijn sleutels en portemonnee uit mijn broekzak. Dit uiteraard weer begeleid door hoongeluiden van de aanwezige Dames.
‘Loop jij voorop??’
‘Nee, Meesteres.’ Snel liep ik de kelderruimte in richting douche om vervolgens Mrs. Denise en Mrs. Samantha te volgen naar de Zwarte Kamer.

Dream Team
Vaker heb ik geschreven over lichaamstaal. Bij mijn eerste hernieuwde ontmoeting met Mrs. Denise was het weer helemaal terug. We keken elkaar aan en we begrepen elkaar als de dag van gister.
Vaker heb ik complimenten ontvangen, zo interpreteer ik dat ten minste van de overige Dames in het huis. Onlangs nog van Mrs. Rose: jouw toewijding voor Mrs. Denise is zo mooi. Zij voelt instinctief dat ik authentiek ben. Dat het echt is, aan de andere kant voelde ik aan alles dat zij meende wat ze zei. Ik zag het in haar ogen. Mrs. Rose is absoluut niet de enige bij DP die zo oprecht uit de hoek kwam naar mij toe. Soortgelijke ervaringen heb ik met meerdere Dames zoals…Mrs. Nina, Zascha, Daisy, Manja… en vroeger ook Melody. Daarmee wil ik de niet genoemde Dames niet te kort doen, maar daar heb ik dergelijke ervaringen (nog) niet met meegemaakt.
Dit soort intermezzo’s vinden meestal tussen de bedrijven door plaats. Het kan een blink van een seconde zijn. Maar dan wordt er meer ‘gezegd’ dan bewijzen van spreken,  in een uur verbaal mogelijk is. Wat mij daarnaast opvalt is dat de Dames onderling erg plezierig met elkaar omgaan. Ik heb nog geen afgunst gezien of gevoeld. Toen mijn vrouw ruim 10 jaar geleden bij een gerenommeerde club werkzaam was, konden een aantal Dames elkaar niet luchten of zien. Er werden letterlijk gasten van elkaar afgesnoept.

De Dames bij DP vinden mijn geschiedenis met Mrs. Denise mooi. Ik zie regelmatig stralende ogen. Ware passie speel je niet die heb je of die heb je niet. Recentelijk was ik op die Femdom privé party. Dat heeft u kunnen lezen in mijn vorige verhalen. De hele avond had ik stralende ogen. Zonder brede bek, waar Mrs. Denise mij graag mee plaagt. Ik hoefde niets te zeggen, ik straalde energie uit, welke door de Dames zeer positief werd ontvangen.
Die avond zag ik aan de andere kant een ongelijke strijd in een Dom/sub relatie. Hij straalde niet, hij had het zo moeilijk in zijn rol en ik zweefde, ik had zonder moeite zwaarste bergrit in de Tour kunnen rijden. Zoveel plezier had ik. Ook toen ik in een zwaar metalen boeien constructie werd gezet, bleef ik stralen. Meermaals heb ik gehoord van de Dames bij DP dat ik zoveel plezier uitstraal. ‘Je leeft er echt naar toe hè!?’  Het is niet eens een vraag….

Mrs. Denise is trots en dat mag ze ook zijn, ze heeft een geweldig team geformeerd binnen DP. Die wisselwerking vind ik zo mooi om te zien. Of het nu Mrs. Nina is met haar guitige ogen, of Mrs. Rose, of Daisy, Zascha, Manja, Nicole.  De Dames stralen als sterren aan de hemel. Ik twijfel er niet aan dat de niet genoemde Dames niet stralen. Ik schrijf enkel uit eigen ervaring. In mijn vorige verhaal heb ik deze Dames niet voor niets omgedoopt tot het Dream Team, want dat zijn zij in de waarste zin van het woord. Het zal dan ook niet vreemd zijn waar mijn inspiratie met betrekking tot de House of Fantasy vandaan is gekomen. Ik zie dat verhaal ook als een soort van Hommage voor dit Dream Team.

Oktober 2017 (deel 3)
Wat onhandig legde ik mijn kleren neer op de zwarte kamer. Ik wilde alles netjes wegleggen, maar dat duurde allemaal te lang naar mening van Mrs. Denise. Ze sommeerde mij om naar de stoel te komen. Een bondage stoel waar een slaaf met gespreide benen op moet gaan zitten. Zodat de benen vastgezet kunnen worden. Wat ook precies de bedoeling was. Maar voordat ze mij vastmaakte aan deze stoel, kreeg ik een blinddoek om.
‘Laat je pik eens dansen. Zo ja’
Mijn lid was weer redelijk opgezwollen, niet in de laatste plaats door de voor mij nog vreemde ogen van Mrs. Samantha.
‘Zijn armen hoeven niet vast.’ Zei ze tegen Mrs. Samantha.
Ik kon alleen maar denken, hoe kan ik mijn gedicht voordragen, met een blinddoek voor. Lang hoefde ik niet te wachten op antwoord op mijn niet gestelde vraag. Mrs. Denise deed de blinddoek af, nadat enkele draadjes had bevestigd aan mijn pik.
‘Zo Sjakie, in welke tas zitten de gedichten.
‘In de zwarte Meesteres.’
Daarop vroeg zij aan Mrs. Samantha om de tas te pakken. Mijn verhaal viel er vrijwel meteen uit.
‘Hij heeft zijn handen vrij, zodat hij het gedicht kan opdragen.’
Ik wist al wat me te wachten stond. Mijn gedicht voordragen, terwijl zij mij ‘foltert met stroom’.
Voor iedereen die ‘Ride the Lightning’ van Metallica kent. Het was net een Elektrische stoel. Alleen het was niet ‘Burning in my brain’, ,maar ‘Burning in my dick’.

Het opdragen van mijn gedichten (zie onderaan het verhaal) werd een fiasco, tot grote hilariteit van beide Dames. Afwisselend ging de stroom omhoog en omlaag. Mijn voordracht was letterlijk en figuurlijk: waardeloos. Zoiets vind ik wel jammer, het zijn wel odes voor mijn Meesteres. Maar ik ben maar een slaaf… Als Mrs. Denise plezier heeft, heb ik dat meestal ook. Niet altijd op hetzelfde moment overigens…hahaha.
Met hangen en wurgen kreeg ik mijn gedicht opgelezen, want het was geen voordracht. Mijn presentjes vielen in goede aarde.
Sjakie, pak je pik vast en begin er mee te spelen.’
Daar was niet meer veel van over, eerlijk gezegd.
‘Komt er nog wat van?’
Er kwam werkelijk niets zinnigs meer uit mijn mond. Na nog een paar afwijzende opmerkingen over mij, richting Mrs. Samantha, gevolgd door nog een paar plaagstoten met stroom, werd ik verlost van de stroom. Het zal duidelijk zijn dat ik geen licht geef. Net bekomen van een overdaad aan energie kon ik het niet laten…..
‘SJAKIE…… Waarom kijk jij naar mijn tieten???’
‘Omdat ik er niet naast kan kijken’ kwam er volledig fout uit..
‘Wat???’
‘Ehh ja, omdat ik ze niet kan weerstaan.’ Ze heeft toch ook zo een mooi stel borsten…
Uiteraard ontving ik een verdiende oorvijg van haar.
Even later mocht ik gaan douche, onder in de kelder. Dit omdat de douche boven bezet was. Daar kwam ik opnieuw Mrs. Zascha tegen. Heerlijk is dat om zo vernederend naakt door hèt huis heen te lopen en gewoon een slaaf te zijn……

Balans
Het was circa 20.30 uur ’s avonds in een hotel in een stad waarvan wij Nederlanders de naam niet correct kunnen uitspreken. Uren, ja uren hadden we in de auto gezeten. Qua kilometers viel het nog wel mee, maar al met al had ik die dag zo een 400 km binnendoor gereden. En dat is veel zwaarder dan circa 700 kilometer autobaan.

Tegenover mij zat zij, die vrouw waar ik van mijn eigen vrouw dus nooit mee op reis had mogen gaan. Zij blond, 1,60 groot met een meer dan leuke voorgevel. Een Dame dus die qua figuur en uiterlijk menig mannenhart op hol jaagd. Het was de 6e keer dat ik met haar op pad was dit jaar. Een opgave die voor veel thuis blijvende partners een brug te ver kan zijn. Het vraagt om eindeloos veel vertrouwen. Zeker ook voor haar man. Beide keken we rustig op de menukaart.
Ik heb dit jaar ontzettend veel gesproken en gedeeld met haar, maar absoluut niet de lakens. Dat willen we allebei niet. Nou in principe lieg ik dan, ik blijf een man. Het is het gewoon niet waard. Ik heb haar echter niets verteld over mijn passie voor SM. Dat hou ik bij mij zelf. Hoe anders was dat tijdens een vriendenweekend, met mijn vriendengroep. Zij weten het en na het zoveelste biertje in een Irish Pub, kwamen weer de vragen. Vooral van een van mijn vrienden die toch wel nieuwsgierig is. In de goede zin van het woord. ‘Hoe is een parenclub? Jij bent daar toch weleens geweest vroeger?’ Je moet de persoon in kwestie kennen natuurlijk, want dan wordt die vraag alleen maar leuker. ‘Ja, antwoorde ik, en wel meer dan een keer ook’ Om maar te zwijgen over de privé orgies die we hebben meegemaakt.’ Natuurlijk werden zijn ogen groter. Goed ik ken zijn vrouw. Hahahaha en ik weet dat hij thuis ook geen ‘klote’ te vertellen heeft, zoals zoveel mannen. Net zo goed als ik dus in het verleden..
Met deze blonde vrouw kan ik dus zonder enkele vorm van spanning, dubbele agenda, jaloezie, reizen. Zij reist in haar hoedanigheid ook met andere mannen. Een van die mannen verzweeg angstvallig dat hij met een vrouw op reis ging. Tot het natuurlijk uitkwam, met als gevolg ruzie en stress. Feitelijk zijn de partners ontzettend onzeker over zichzelf. Of dat terecht is? Kan ik niet beoordelen. Ook mijn vrouw was onzeker over zichzelf, de spanningen die dat met zich mee bracht wil ik absoluut niet meer. Het gaat om balans, de juiste balans.

Gekscherend zeg ik wel eens 1/3 van de huwelijken stranden. Dat betekent grof weg dat de helft van de huwelijken niet goed zijn. Dat wil niet zeggen, dat ze helemaal niet goed zijn. In ieder geval zijn die relaties niet in balans. Ik hoef wat dat betreft niet ver om mij heen te kijken. In mijn eigen vrienden groep zie ik dat al. Hoewel ik niet wil beweren, dat die relaties slecht zijn. Daar heb ik dus met haar ook uitvoerig over gesproken. Nee, reizen met een aantrekkelijke blonde vrouw is zeker geen straf als je geen partner thuis hebt zitten.
Ik zat dus tegenover haar, zojuist had ik aan de ober doorgeven wat ik wilde eten. Als voorafje een rauwe tartaar, met ei, ui et cetera. Hoofd gerecht Filet Mignon. Ik maakte een foto van het voorgerecht, wat er waarlijk als een plaatje uitzag, gekscherend stuurde ik de foto door naar Mrs. Denise, snel volgde er een reactie. Waarop ik natuurlijk weer reageerde. Plots klonk uit het niets:
’Ben je aan het flirten?’ vroeg ze lachend…
‘Altijd’ zei ik zo nonchalant mogelijk.
‘ik zie het aan je ogen, die stralen’
Ik was sprakeloos en kon niets meer zeggen. Ogen liegen niet…..

Oktober 2017 (Deel 4)
Terwijl ik mij aan het afdrogen was, viel mij op dat alle deuren openstonden van de Kelder, met uitzondering van de deur richting de privéruimte. Iedereen die binnenkwam kon mij in principe zien. Iets zei me dat dit absoluut geen toeval was.

Snel zat ik weer in mijn slavenhouding met mijn gezicht strak naar beneden. Ik hoorde de deur opengaan, maar keek niet op. Er liep een Dame voorbij, even later gebaarde ze, staand bij de buitenste kelderdeur, dat ik moest komen. Snel kroop ik naar haar toe. Terug op weg naar de zwarte kamer. Uiteraard kroop ik veel te langzaam voor mijn machtige Heerseres. Wat uiteraard leidde tot het nodige commentaar. Toen ik er eindelijk was.
‘Opstaan Sjakie.’
Snel stond ik op.
‘Bind je eigen ballen af.’
Daarbij overhandigde ze een lang touw. Ik had dit vaak genoeg meegemaakt in mijn leven en begon fanatiek mijn ballen af te binden. Zeker niet te los. Dat inclusief het ‘splitsen’ van mijn ballen, door beide kanten van het touw diagonaal over mijn ballen heen te binden. Toen ik bijna klaar was nam zij letterlijk de touwtjes weer in eigen handen. Daarbij vergat ze niet voor de zekerheid om het touw nog eens goed strak aan te trekken. Uiteraard om te voorkomen dat een van mijn eigenwijze ballen weer eens het hazenpad kon kiezen…. Eerlijk gezegd leidde dat bij mij toch wel tot een aantal zuchten. De uiteindes van het touw bond ze onder mijn ballen bij elkaar. Als ervaren slaaf kon ik wel bedenken waarom…….

Mrs. Denise liep naar de andere kant van de zwarte kamer en pakte een gewicht. Eerlijk gezegd, zou ik niet weten hoeveel dit gewicht woog? 500 gr, 1 KG???? Meer….. Minder… Zoals wel vaker komt Mrs. Denise al spelenderwijs op de leukste ideeën. Ze liep terug naar de hoek van de kamer en pakte een bel, die ze naast het gewicht hing, dus eveneens aan mijn ballen.
Daarop pakte mijn Dirigente haar verlengde Baton, een rijzweep genaamd. Ze ging recht voor me staan.
‘Ik kan je hier met de ogen dicht raken waar ik wil.’
Uiteraard twijfel ik niet aan haar vakkundigheid. Ze demonstreerde haar kunsten op mijn lichaam. Uiteraard sloeg ze zeker niet voluit. Het leidde wel regelmatig tot een bij mij van pijn geschrokken gezicht. Ook liet ze het gewicht wat aan mijn ballen hing een paar keer naar beneden vallen.
‘Sjakie, we gaan naar beneden om een of meerdere Dames te laten oefenen hiermee.’ Zij liep voorop met twee van die rijzwepen in haar handen.
Ik volgde haar met enigszins gespreide benen, met het gewicht en bel bungelend tussen mijn benen. Terwijl zij bij de zoldertrap stond, riep ze naar boven: ‘Zascha, kom je naar beneden?’
Langzaam lopend, of beter gezegd strompelend, kwam ik naar beneden.
‘Sjakie’ Zei ze, ’je bent ongelogen met afstand de onhandigste slaaf die ik ken.’
Daar is ongetwijfeld geen woord aan gelogen. Nu is voor de gemiddelde man één ‘klokkenspel’ al een gewichtige opgave, Laat staan als er een gewicht en klok gehangen wordt aan het ‘klokkenspel’.
‘Ga op het podium staan’
Al snel liet ze afwisselend de beide rijzwepen hun werk doen. Ik stond met de neus naar haar toe. Ze raakte me met een vakkundige precisie overal exact waar ze me raken wilde. Op mijn boven lichaam, rond mijn schaamstreek, boven benen, onder benen….
‘Pak de ketting vast die boven je hangt.’ Beval ze mij.
En ze ging weer verder met mij ‘verwennen’. Uiteraard kon ze het niet laten om het gewicht een paar keer te laten vallen. Het geheel leidde bij mij tot veel pijn. Dit tot genoegen van Mrs. Denise en Mrs. Zascha. De tweede Dame nam een van de rijzwepen over.
‘Omdraaien Sjakie.’ Zei Mrs. Denise.
Vervolgens werd mijn rug en onderlichaam onderhanden genomen. Ook liet ze de gewichten weer eens vallen. Hoewel de nodige klappen ‘goed’ aankwamen, toonde Mrs. Denise genade voor mij, door te doseren en temporiseren.
‘Spring eens Sjakie’
Dat laatste was natuurlijk helemaal lachen voor de Dames. Ik sprong… het gewicht en de bel gingen omhoog en vielen vervolgens met een behoorlijk smakker weer omlaag AUWWW. Hierbij stond ik te dicht bij de achterwand van het podium. Het gewicht zwiepte van voor…….. naar ACHTER KABOEMMMM.. tegen de muur aan.
Na te zijn bekomen van de eerste sprong, werd dat ritueel nog een keer herhaalt. Voorzichtig was ik vooruit gaan staan, zodat ik niet weer met die gewichten tegen de muur zou beuken.

Beide Dames stonden nu voor mij en gingen verder met het ‘strelen’ van mijn lichaam, tot het punt dat ik mij zover boog c.q. verplaatste dat de bel klingelde…. BOIIIIIING!!
Dit tot grote tevredenheid van beide Meesteressen. Het werd voor mij meteen héél duidelijk ‘For whom the bell tolls…’ Geestelijk klingelde ook dat andere klokkenspel.

House of Fantasy (deel 12)
De hele middag had ik op handen en voeten gedweild en geschrobd. Met de jonge Dame met lang blond haar in mijn kielzog. Toen ik klaar was in het laatste vertrek, maakte ze de ballenboeien los. Daarvoor in de plaats zette ze een humbler om mijn ballen en pik. Ze gebruikte de vrijgekomen handboeien om mijn armen vast te zetten op mijn rug. Ik zat nu op mijn knieën met mijn gezicht op de grond. Voordat ze ging kietelde ze nog even onder mijn ballen. Mijn pik reageerde vrijwel meteen.
‘Och het slaafje is geil…..’ Daarop pakte ze mijn pik vast en trok er een paar keer rustig aan. ‘Zal ik jou eens lekker verwennen.’ Zei ze plotseling heel erg lief. Ik was voor even verrast. ‘Nou, hoor ik nog wat.’
‘Ja Meesteres Ja’ Kwam het nerveus uit mijn mond.
‘Hmmm……… wat heb je een geil pikkie slaafje..’ In de tussentijd trok ze nog een paar keer aan mijn penis. Ik werd geiler en geiler en begon te kreunen.
‘Zo wil ik het horen slaaf…Kreunen slaaf kreunen…’
‘Oooh Meesteres…. Oooo aaaa ooaa…….     AUWWWWWWWWWW.  Plotseling pakte ze met één hand stevig mijn ballen en sloeg ze met een zweepje hard op mijn strak gespannen ballen auwwww kermde ik het uit van de pijn.
‘Dacht jij werkelijk dat ik jou eens heerlijk klaar ging maken hahahahahahaha Echt niet.’ Daarop verliet ze de kamer.

Waar was ik toch beland?? De laatste 2 dagen?? Ergens kwam dit huis erg bekend voor. Of ik in een vorig leven hier ook niet al eens was geweest. Een vorig leven tjaaa… In mijn gedachte flitste beelden door mijn hoofd……. Beelden van een stel kameraden met een pilsje in de hand op een of ander terras….Vrienden… Ik zag de beelden of ik na mijzelf zat te kijken… Er was er een met een telefoon aan het klote….. Langzaam werd het beeld steeds duidelijker. Gezelligheid spatte van het terras af, het ene biertje naar het andere. Hé verrek die persoon met telefoon ben ik zelf. Vaag hoorde hij een van zijn vrienden zeggen: ben je nog steeds aan het sm’men ehhhh sms’en… Toen viel het kwartje…..zijn hart begon te huilen…. Tranen volgde niet veel later… Tranen die gevoed werden door weemoed… door, ja alles wat niet meer was……… Het werd hem helemaal duidelijk, het was een vrijgezellenfeestje hier niet ver vandaan. In gedachte zag ik de bus weer voorbij dit huis rijden. Ik was aan het sms’en met mijn latere vrouw…. Onze liefde was nog zo pril…

Voor dat ik er erg in had rook ik weer die heerlijke geur….. Het was de Herin van het huis….. ‘Wat lig jij hier te doen.’ Merkte ze spottend doch enigszins lief op. Ze maakte de humbler en polsboeien los en bevestigde een ketting aan de collar.
‘Volgen slaaf.’
Snel kroop ik achter haar aan.
‘Op staan, handen achter in je nek’ Rustig liep ze om mij heen. Links en rechts kneep ze mij, tikte me op mijn billen.
‘Heb ik gezegd dat je mij mag aankijken??  Zei ze plotseling streng ‘Naar beneden kijken slaaf‘
Ik voelde mij klein worden op een onderdeel van mijn lichaam na dan…… Dat groeide alleen maar…. Niet dat ze daar nu zo van onder de indruk was…
‘Je lekt slaaf…. Eigenlijk ben je ook maar een vieze geile slet. .haha’ Daarop liep ze even de kamer uit. Nu had ik de kans. Ik was niet geboeid…. Ik kon weggelopen……., maar bleef aan de grond genageld staan….. Ergens was ik blij dat ze weer terug was, het gaf mij een gerust gevoel. In haar handen had ze een klein apparaatje. Ik moest goedkijken…., maar daar kreeg ik simpelweg de kans niet voor, want voor ik er erg in had, greep ze mij vol achter mijn ballen en bevestigde strak een metalenring achter mijn ballen, vervolgens werd er een metalenkooi om mijn stijve pik geschoven. Het complete pakketje werd afgesloten met een hangslot.

‘Zo geil sletje, nu bepaal ik en alleen ik of je nog een stijf lulletje kunt krijgen… Een lul wil ik het niet noemen….Hahahahaha. Dit vinden de overige Dames ook vast leuk om te zien. Daarop maakte ze de ketting om mijn Collar los om deze vervolgens vast te maken aan de kuisheidgordel.
‘Lopen slaaf’ zei pardoes, gelijktijdig gaf ze een stevige ruk met de ketting. Ze paradeerde mij door het hele huis heen.
‘Kijk’ zei ze vrolijk tegen eenieder die ze tegenkwam….. ‘een slaafje aan de lijn’
Wordt vervolgd.

Einde in zicht
Vanaf mijn column de Piñata (deel 2 episode 4) heeft U het vervolgverhaal House of Fantasy kunnen lezen. Dit verhaal komt in mijn volgende column tot een climax. Met andere woorden: tot een einde.

Oktober 2017 (deel 5)
‘Omdraaien en klem je pik en ballen tussen je benen.’
Dat viel in deze gebonden positie nog niet mee. Door de hoge spanning op mijn ballen, deden deze al behoorlijk pijn.
‘Achter je klemmen’ waarschuwde ze me ‘Als wij je eikel raken is het je eigen schuld.’
Vervolgens werd ik door beide Dames opnieuw onderhanden genomen met de rijzweep.
Een paar slagen later leidde er toe dat door mijn reactie dat de bel opnieuw klingelde.
Dit wederom tot grote hilariteit bij de Dames. Na nog de nodige tikken te hebben ontvangen, werd ik verlost van het gewicht en de bel.
‘Zeg je geen dank U wel Meesteres.’
‘Dank U Meesteres.’ Haastte ik mij te zeggen.
‘Ik hang ze gewoon terug hè.’ Zei ze dreigend.

Ook mijn ballen werden bevrijdt
‘Ik heb hem zijn eigen ballen af laten binden.’ Zei ze tegen Mrs. Zascha spottend.
‘Je weet hoe hè?’ met hoe bedoelde ze, op welke manier zij het touw losmaakt.
Ja, dacht ik. Ik zette me al schrap, nog voordat ze het touw in een keer lostrok. AUWW.. Dat doet verdomde pijn kan ik zeggen. Dat laatste vind zij zo leuk.

‘Zo Sjakie, pak je penis vast en begin er mee te spelen.’
Het duurde even voordat het bloed weer zakte naar een lager niveau in mijn lichaam. Mrs. Denise had in de tussentijd mijn verhaal (Terug naar Valkenswaard) erbij gehaald en begon met lezen.
‘Wordt het nog wat?’
Langzaam kwam het leven terug. De deur van de privé ruimte naast de bar ging open. Mrs. Manja keek door de deuropening.
‘Nu zijn er zes vrouwenogen op je gericht is het nog niets’ Zij Mrs. Denise mismoedig.. ‘Is het lekker vroeg ze…’
‘Ja Meesteres’
‘Ik hoor je niet.’
Het leven kwam terug… Mrs. Denise en Mrs. Zascha gingen pontificaal voor mij zitten. Terwijl ik moest rukken.
‘Als je klaar durft te komen, vang je alles op.’ Daarop pakte ze een plastic handschoen die ze om mijn pik deed.
‘Kun jij alle vingers volspuiten?’
Tja wat moet ik daar nu opzeggen.. Niets dus..
Als ik het verhaal uit heb moet je klaarkomen.’ Na een paar minuten zei Mrs. Denise dat ik moest gaan zitten op het podium. ‘Door rukken… Ik hoor je niet.’
Mrs. Denise begon met lezen en ik hijgde en kreunde verder, daarbij blies ik lucht uit, die zij in haar gezicht voelde.
‘Ik wil die lucht niet voelen..’

In de tussentijd verliet Mrs. Zascha de bar en kwam weer terug. Ook zij zat voor mij. Wat heeft ze een mooi benen, viel me weer eens op. Zo krachtig. Graag zou ik daar weer eens klem tussen liggen. Ik heb haar afgelopen jaar leren kennen als een bijzonder leuke vrouw, met altijd een lach op haar gezicht. Zo ook nu.
Het bloed stroomde niet alleen naar mijn pik, maar ook in mijn armen. Ik was inmiddels een paar minuten intensief aan het rukken.
‘Ik tel tot 10, en bij 10 moet je klaarkomen.’
Ze telde veel langzamer als normaal, dit omdat ze haar telsnelheid had aangepast aan het einde van mijn verhaal.
‘Tja, eigenschuld, moet je maar niet zo lange verhalen schrijven.’  Zei Mrs. Denise.
Ik stond op springen en hield me dus in.’
‘Doorrukken’
Naarmate de minuten vorderde begon ik steeds meer steken in mijn hoofd te voelen. Dat begon bij 5 of 6….
Mijn arm was lam, bij 8 had ik mijn hoogtepunt, zonder klaarkomen bereikt. Mijn hoofdpijn nam verder toe. Dat was van de buitenkant absoluut niet te zien. Ik gaf zelf ook geen krimp. Bij 9 hield ik het niet meer, het leek wel of mijn hoofd uit elkaar zou klappen. ‘Burning in my brain.. I can feel….’
Ik ijlde: ‘Ik heb hoofd pijn’ en stond op.
‘Hè, mag jij opstaan’ zei Mrs. Denise oprecht verbaasd.
‘Nee, maar ik heb zo een hoofdpijn.’
‘Ga zitten.. 10…’
Voor mij was 10 niet het moment van spuiten, maar de spreekwoordelijke bel dat ik ‘out’ ging. De gong klonk door aan de binnenkant van mijn hoofd.
Mrs. Denise en Mrs. Zascha, zagen dat het inderdaad niet goed met mij ging en maande mij tot rust.
‘Ga zitten en plaats je handen tegen je hoofd aan.’ Vanaf dat moment was Mrs. Denise meteen Dokter en verpleegkundige Denise. Ze ontfermde zich meteen over mij. Dat laatste verbaasd mij niet, ik weet dat zij oprecht en altijd bezig is met het welzijn van haar ‘gasten’.

Ze gaf me alle tijd om bij te komen en een paracetamol. Het doet zo goed om in zo een goede handen te zijn. Dit was niet te voorspellen. Zelf zag ik het niet aankomen en maakte ik het niet kenbaar. Het belangrijkste gebaar kwam aan het einde.
Natuurlijk stond ik 10 minuten later enigszins beduusd onder de douche, de ontlading was niet gekomen. De plastic handschoen moest ik na de frisse douche weer om mijn penis schuiven.
‘Sjakie, hoe laat ga je naar bed?’
‘Waarschijnlijk rond 23.30 uur, als ik klaar ben met schrijven.’
‘Dan wil ik dat jij deze handschoen volspuit.’
‘Dank U Meesteres…’
‘Oh ja, en daarna knoop je de handschoen dicht en neem je hem morgen overal mee naar toe….’
………….wordt vervolgd.

Bij deze een speciaal woord van dank voor Mrs. Zascha en Mrs. Samantha..………
………………….Members of the Dream Team.

Engel
Daar zijn als het
er echt toe doet.
Dat voelt zo
verdomt goed.

Het is niet altijd,
zoals het zijn moet.
Menselijkheid is
wat alles vergoed.

In alles zijn we
altijd eerst mens.
Hoever we gaan,
ongeacht welke grens.

Ontfermt U zich als een
engel over mij heen.
Wat er ook gebeurt,
U laat me niet alleen.

Toen ik U nodig had.
was U daar voor mij.
Dat maakt mij zo
ontzettend blij.

Ontwaken
Dat wat mij altijd
zal blijven raken.
Kan ik niet schreeuwen,
van de hoogste daken.

Een gevoel dat ik
niet kan beschrijven.
Een gedachte die in
mijn geest zal verblijven.

Het ontastbare wat
ik niet kan grijpen.
Tot het moment dat
ik het zal begrijpen.

Gedachtes die nooit
werkelijk zullen zijn.
Verlangen naar de
Allermooiste rode wijn.

Gevangen in een web,
waar ik niet uit kan komen
Leef ik in de trance,
van mijn eigen dromen.

De slaap kan mij in
mijn dromen vermaken.
Tot het moment dat ik
onverbiddelijk zal ontwaken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

okt 252017
 

Deel 2, episode 8

Een paar weken eerder…. (deel 1)
‘Hier komen slaaf’
Snel liep ik naar binnen toe.
‘Sta jij met je handen in je zakken?’
‘Ehhhhh ja Meesteres’
‘Goed…uitkleedden…. Helemaal en snel een beetje….’
‘Mag ik mijn schoenen aan houden?’
‘Ja…’ Was het antwoord van de Duitse Meesteres. Ik was beland op een privé Femdom party van een Meesteres die ik ken uit de clubscene. Een paar dagen daarvoor had ze mij uitgenodigd onder het mom van: Ik heb zaterdag een Femdom Barbecue en ik kan wel een paar slaafjes gebruiken om aan de ketting te leggen.. Enthousiast reageerde ik snel, dat ik die zaterdag tijd had. Nu moest ik mij in het bijzijn van 5 Dames uitkleedden. Naast deze Dames waren er ook nog 2 andere slaven. Ik was de eerste….. Buiten was het een graad of 15, gelukkig was het naast de BBQ niet zo koud.

Een van de Dames kwam naar buiten….. Daar stond ik dan poedelnaakt… ‘Brrrrrr’  zei ze ‘Ik vind het maar koud.’ Ze was casual gekleed, evenals de overige Dames. Ze gooide een overgooier over haar heen, zo een soort van poncho… Het maakte de vernedering alleen maar groter. Ik keek ogenschijnlijk beduusd, maar mijn ogen liegen niet…..nooit…. Een paar minuten later was de tweede slaaf aan de buurt om mij in mijn ‘Adams costumes’ te volgen. Zijn Meesteres (Dame met Poncho) en hem had ik een dag eerder leren kennen. Waar ik eindeloos kick op het naakt zijn……Ja stiekem….stiekem had ik dit gehoopt…. Gedroomd dat dit zou gebeuren. Alle vrouwen casual en ik een nietige naakte slaaf…. Dat naakt zijn was voor hem – denk ik tenminste – niet echt zijn ding……
Er was ook een derde slaaf aanwezig en ja, hem had ik de dag te voren ook voor de eerste keer ontmoet in ‘de club’. En ja, hij leek er wel een beetje op…. Maar nee, dat zal hij wel niet zijn? Nee toch?? Natuurlijk had de vrouw des Huizes mij al eens verteld, bij onze eerste ontmoeting, dat zij daar was geweest…….. (zie verderop in het verhaal)

Plagiaat
Al vaker heb ik geschreven dat ik graag de verhalen van mijn lotgenoten lees. Zo ook het verhaal van Regina (Naar Mrs. Denise in opdracht van Mrs. Marion) Met bewondering heb ik de toewijding van hem / haar gelezen. Wat een lef, respect is meer dan op zijn plaats. Dit zijn ‘spelletjes’ waar Mrs. Denise intens van geniet. Naast de interessante uiteenzetting van de gebeurtenis viel, mij vooral het einde van het verhaal op. Ik citeer:
Met nog een brandend
gevoel in mijn gedachte
Was het haar lichaamstaal
die de pijn verzachtte
Zonder lang na te denken maakte ik een foto van de zinsnede en stuurde deze naar Mrs. Denise. Daarbij appte ik o.a. ‘Lees de korte rijm. Dit lijkt wel erg veel op mijn werk. Kan toeval zijn, ik zie het
als een compliment’
Goed, het was al laat op de avond. De volgende dag dacht ik,  hier moet ik iets meedoen. Wederom opende ik het verhaal van Regina en scrolde ik snel naar beneden.. en las het korte gedicht en vergeleek het met mijn opening van ‘De black Box’. Letterlijk zelfs hahahaha. Het is niet erg als mede slachtoffers van de lusten en grillen van Mrs. Denise gebruik maken van mijn gedichten om gevoelens te verwoorden, maar een bronvermelding is wel op zijn plaats. Let wel: ik zie dit wel als een compliment van Regina. Dank je. Lees verder »

okt 172017
 

Deel 2, Episode 7
1 september 2017 (1)

De Black Box
Met nog een brandend
gevoel in mijn gedachte
Was het haar lichaamstaal
die de pijn verzachtte

Alles was anders, dan verwacht. Rustig reed ik naar huis toe, begeleid door achtergrond muziek op de radio. Het was als een soort film. Een film waar ik de hoofdrol in speelde. De camera zoemde in op mijn hoofd, diep verzonken in gedachte. Met mijn kleine oogjes keek ik voor mij uit, zo nu en dan naar links kijkend…. De kijker ziet de hoofdpersoon peinzend kijken, zoals iemand die net iets heeft meegemaakt. Om het drama compleet te maken, wordt de scene begeleid met muziek. Heerlijk klassieke dromerige muziek met violen, orkest, sopraan en……..grunt Archhhh…..Epica…

Het was geen film, ook geen ‘kopfkino’. Mijn gedachtes waren niet verzonken in lust, mijn gedachtes waren verzonken in weemoed:
‘Zo Sjakie: hou je al van mij sinds 26 maart 2001.’ hoorde ik haar in mijn gedachte weer zeggen. Ja, dat was zo….. Houden van is een groter begrip dan liefde of verliefd zijn. Dit soort zinsneden zorgen voor weemoed. Voor dat wat is geweest, maar nooit meer terug komt. Nu was het geweest en was het wel terug gekomen. Raar…., maar voor dat wat lust bracht, moest eerst iemand gaan… Dat laatste…… Ja dat laatste kan ik geen plaats geven…..

Een paar dagen eerder had ik een afspraak bij een bedrijf in Duitsland, waar ik al circa 10 jaar zaken mee doe. Ik was al meer dan 2 jaar niet meer Vor Ort gewesen, zoals de Duitsers dat plachten te zeggen. Het was ergens in december 2015, toen mij het bericht bereikte dat de Geschäftsführer, was overleden. Met hem had ik een goede relatie, ook begreep ik dat hij er zelf een einde aan had gemaakt. Ik vertelde dat mijn vrouw, die amper een paar weken eerder te horen had gekregen, dat ze ongeneselijk ziek was…. Dat was uiteraard wrang en niet te begrijpen. Ook Missy kende hem, hetzij niet zo goed als ik.
Een paar jaar daarvoor had hij ons als huwelijksgeschenk, namens zijn firma een hotelbon cadeau gedaan van het Hilton Hotel in zijn stad. We stemde een weekend af en gingen er naar toe. Hij liet ons samen met zijn vrouw de stad zien…… Het was gewoon een van die herinneringen……… Ik vernam deze week dat hij een einde aan zijn leven had gemaakt op dezelfde dat Missy vernam dat ze ongeneselijk ziek was……
26 maart was de verjaardag van mijn schoonvader……. ………Mijn gedachtes schoten van links naar rechts… ….Een paar minuten eerder had ik nog rustig staan te praten met Mrs. Denise. Haar lichaamstaal vertelde dat ze mij begreep. Dat mijn adoratie voor haar een ‘gezonde’ adoratie is. Ik schrijf en loop op de lijn. Vele zouden hier niet mee om kunnen gaan, besef ik mij ter degen.
Ik had nog steeds een brandend gevoel in mijn lichaam, een gevoel dat er voor zorgde dat ik haar niet zou vergeten. De ‘filmmuziek’ bracht me in een staat van trance. Ik reed rustig verder, geen stress, alleen maar de gedachte over wat ik moest gaan schrijven, schrijven over de sessie die ik had mogen bleven en…… Ja en… wat ik moest doen met mijn nagels…………??

House of Fantasy (deel 7) (zie Opgesloten voor deel 5 en 6)
Ook mijn handen en benen werden vastgezet aan de tralies. Ik kon helemaal niets meer, tot slot deed ze me een blinddoek voor.‘Zo te zien vind hij het nog leuk ook.’ Merkte de jonge Dame met lang blond haar op.
Ik had geen benul meer van tijd, ik stond nog steeds vast tegen de tralies aan geketend. Door de blinddoek kon ik niets zien. Zo nu en dan liep er een Dame voorbij. Soms mij totaal negerend, de andere keer werd ik uitgelachen of werd ik geslagen of geknepen. Op de een of andere manier wond mij deze ‘exposure’ ontzettend op. Voor mijn gevoel moest het al erg laat zijn op de dag. Waar was ik toch beland? Iemand moest toch mijn auto hebben gevonden?
Ik wist niet wat ik ervan moest vinden, aan de ene kant miste ik mijn vrijheid, maar aan de andere kant wond mij deze benarde situatie ontzettend op. De Herin was streng maar fair, ik had meer schrik voor de jongere ietwat te enthousiaste Dames. Toegeven, zij waren een lust voor mijn ogen. Maar wat wilde deze Herin van mij? Dat werd me nog niet echt duidelijk.
Onherroepelijk dacht ik terug aan de afgelopen jaren. Ik was getrouwd met een vrouw die er niet meer was…. Er was veel gebeurt… en nu, en nu…sta ik hier… in gedachte zonk ik weg……

Ze lachte naar mij, zo juist had ik haar ring gekregen. Ze was blij en straalde van oor tot oor. Ze pakte mijn hand vast, warmte die ik net zo goed als zij al lang niet meer had gehad. Ze was trots op hem en op haar zelf. Een paar weken daarvoor hadden wij elkaar leren kennen Er was in die weken veel gebeurt….. Ik had haar meegenomen naar een Studio die ook dienstdeed als locatie voor feestjes. Ze deed mij haar Collar om, ik straalde net zo, als zij straalde. Het begin van iets heel moois….

Plotseling hoorde ik geroezemoes……. En schoot ik uit mijn slaap….
‘ssst……..ssst’ hoorde ik even later werd ik lichtjes bij de mondgrepen. Ik voelde iets tegen mijn lippen… Het was een rietje…. Water…..water… ik realiseerde mij niet meer hoeveel dorst ik had. Ik wilde wat zeggen…
‘Ssst’ klonk het uit de mond van een onbekende Dame die daar bij haar wijsvinger op mijn mond legde. Daarna streelde ze met haar handen mijn pik en ballen…. Het duurde niet lang of mijn lul stond weer kaarsrecht overeind. Ze zette haar nagels plagerig in mijn ballen, kneep er zachtjes in en verliet mij weer.
Kut, dacht ik kut….. Nu ben ik berengeil, ik kan niets en ben over mijn slaap heen. Dit wordt weer een hele lange nacht….. De geluiden van de nacht, van het huis, hielden mij lang wakker. Evenals de gedachte aan die Engel die mij water had gebracht en dat andere hmmmmmm…..
Uiteindelijk viel ik weer in slaap, dat laatste figuurlijk, tot dat mijn slaap weer wreed werd verstoort… Ik had waarlijk niets in de gaten, toen ik hele langzaam wat waterdruppels voelde. Voordat ik er erg in had, pleurde een van de dames een complete emmer water over mij heen…
‘Je zult wel dorst hebben.’ Hahahahahaha volgde een luidkeels gelach. Ik stond inmiddels te bibberen van de kou…..
‘Oo heeft ons slaafje het koud?’ Zei de Herin, terwijl zij de blinddoek afdeed. Uiteraard weer tot hilariteit van de aanwezige Dames. ‘Maak hem los’ Beval de Herin. De Dame met volle rondingen stapte naar voren om mij los te maken, daarbij keek ik haar even aan. Zou zij de Engel zijn? De Dame gaf letterlijk geen kick, sterker nog, ze greep me nog eens extra stevig in mijn ballen. Ze ontsloot de kooi en pakte mij meteen bij mijn rechter oor. Ze sleurde me mee naar de douche.
‘Liggen op je rug slaaf’ Hoorde ik haar streng zeggen.
‘ons zielig slaafje heeft het toch koud, dan is er niets lekkerder dan een warme douche……’
Oh jee, daar gaan we weer……. Lees verder »

sep 112017
 

Deel 2, episode 6

‘Kopfkino’
Natuurlijk hou ik van Mrs. Denise. In principe al vanaf 26 maart 2001. Dat is in mijn hart nooit meer helemaal overgegaan. Ja, ik had ze jaren niet gezien. Maar het wereldje is klein en enkele van mijn kennissen zijn ook bekende van haar. Destijds was er nog geen facebook. Feitelijk heb ik met dit medium tot het overlijden van mijn vrouw niets gedaan. Niet in de laatste plaats omdat ik nu niet echt handig ben met computers. Tussen mijn ‘vrienden’ zitten vele mensen uit het wereldje. Als ik bij vrienden van vrienden ga kijken is de cirkel al bijna rond.

Mrs. Denise zal altijd onbereikbaar blijven voor mij, hoe dicht ik ook bij haar ben. In mijn fantasie ben ik graag haar ‘thuisslaaf’ die naakt geketend zijn Meesteres moet dienen. Slapend in een kooi. Maar fantasie…….. Duitsers gebruiken daar ook wel het woordje ‘Kopfkino’ voor, vrij vertaald: Hoofd bioscoop. Vele van mijn metgezellen hebben oneindige geile fantasieën. Maar de werklelijkheid is totaal anders dan de fantasie….. Veel slaven hebben het besef niet dat hun fantasie niet te realiseren is. Zij willen spel, hun spel…. Maar als slaaf heb je niets te willen. Je bent maar een slaaf, de Meesteres bepaald en als zij zin heeft om jou de vloer te laten dweilen, dan dweil je de vloer. En als zij jou moe is en vervolgens 4 uur in een kooi zet… Of je kunt daarna naar huis toe…

Mrs. Denise weet dit als geen ander. Natuurlijk maakt zij mij gek, maar wel binnen de grenzen. Zij vraagt niet meer dan ze kan of wil geven. Daarom hou ik nog meer van haar, omdat ze mijn zwakte voor haar niet uitbuit of misbruikt. Zoals er zovele Domina’s zijn die dat wel (zouden) doen. Mrs. Denise was op vakantie geweest, een reden voor mij om niet te appen. Hoewel ik haar altijd ook in dit medium zeer respectvol benader, liet ik haar bewust met rust.

In mijn ‘kopfkino’ speelt vaak dezelfde film, met één of meer hoofdrolspeelsters. Regelmatig hebben deze ‘films’ een ‘happy ending’!

11 Augustus 2017 (deel 1)
Het was zo als het was, ik ben beperkt in tijd en de sessie met Mrs. Denise viel precies op de verjaardag van Missy. Weer een ‘leuke’, voor mijn schuldgevoel. Maar het leven gaat verder. Ik had een herinnering de wereld in gestuurd zoals ik dat wel vaker doe. Smurf kwam een stuk gebak eten…. En de tijd vervloog….. Om klokslag belde ik aan… even later opende een jonge blonde Meesteres, met lange haren de deur. Ik had meteen weer een brok in de keel. Mrs. Nina is gewoon een mooie vrouw en een Meesteres in hart en nieren. Ten minste als haar ogen niet liegen. De afgelopen weken had ik wat over en weer gemaild met haar. Ze reageerde enthousiast en spontaan, zoals ik haar ken…..

‘We gaan naar de kelder’ zei ze vriendelijk met een welgemeende lach op haar gezicht. ‘Uitkleedden’ je kent het protocol…
‘Ja Meesteres…’ antwoorde ik nog steeds met een brok in mijn keel.
‘Wat wil je drinken?’
‘Spa rood Meesteres’ Dat laatste kwam er alweer iets soepeler uit gelukkig.
Potverdomme Sjakie, ben je de 40 ruim gepasseerd, heb je jarenlange ervaring op dit gebied. Ben je getrouwd geweest met een Domina en nog sta jij met de bek vol tanden?!?!?!?? Sommige dingen gaan nooit meer over denk ik. Wellicht dat we in een andere setting wel gezellig kunnen kletsen… hahaha.

Snel kleedde ik mij uit en stapte ik in de douche. Net onder de douche vandaan opende Mrs. Denise de deur….

‘Ben je nog niet klaar?’ Zei ze gevat.
Ik keek haar aan en was meteen weer verkocht…. Tja daarom ben ik slaaf en is zij Meesteres. Haar Catsuit zat als gegoten en het accentueerde haar prachtige figuur. Dat in schril contrast tot mijn mollige naakte lichaam.

Een paar minuten later droeg ik mijn gedichten voor haar op. Haar complimenten nam ik dankbaar in ontvangst.
‘wat vind je van anaal?’ vroeg ze zo ‘out of the blue’.
‘Ik zal moeten innemen wat U wilt.’ Was mijn neutrale maar eerlijke antwoord. Hierop verliet ze voor even de kamer, het teken voor mij om weer in mijn slavenhouding te gaan zitten.

Ik weet niet hoe dat voor andere ‘slaven’ is… zeker op ‘feestjes’ geeft die houding mij een veilig gevoel. Met een veilig gevoel bedoel ik vooral dat ik weet welke houding ik moet innemen. Als slaaf gewoon ergens staan, past niet binnen het spel. Als ik in de slavenhouding zit voel ik mij gewoon goed. Ik wil laten zien dat ik veel respect heb voor de Meesteres. Mrs. Denise weet dat ook wel zonder die houding, maar het hoort er gewoon bij…. Lees verder »

aug 122017
 

Deel 2, episode 5

De melkmachine

17 juli 2017 rond 20.00 uur.
‘Je kunt het afkopen Sjakie’ zei Mrs. Denise plotseling.
Was dit mijn redding uit een benarde positie, waarin ik mijzelf in had gepositioneerd?
‘De Bullwhip….., hoeveel?’
Ik keek haar vragend aan en antwoorde oprecht.
‘Hier heb ik werkelijk 0 ervaring mee, hoeveel moet ik zeggen?’
‘Doe je het?’
‘Ja Meesteres’, was mijn enige keus.
‘Goed’ zei ze, natuurlijk wist zij dat ik ja ging zeggen. ‘3 slagen.’
Dat klinkt aller redelijkst, maar uitervaring was ik aan het wachtte op de adder die spreekwoordelijk onder het gras vandaan kwam.
‘Alle Dames drie maal….hahaha’ Daarop riep ze achtereenvolgens Mrs. Zascha, Mrs. Morgan en Daisy naar binnen….
‘Sjakie heeft de Bullwhip verdient………’

House of Fantasy (deel 3) vervolg (zie De Piñata)
Zonder een woord te zeggen volgde ik haar…….. …..het was de geur die mij tot in mijn diepste poriën hypnotiseerde. Ik wilde wat zeggen, maar zij maakte een gebaar met haar rechterwijsvinger voor haar gesloten diep rode lippen.. ‘sssssssssst’. Ze pakte een hondenketting en bevestigde deze aan de collar die ze gelijktijdig afsloot met een klein slotje. De sleutel verdween aan een ketting, die tussen haar borsten hing. Het was haar niet ontgaan dat mijn mannelijkheid wakker was geworden. Hij stond inmiddels recht overeind…. Ze keek meewarig langzaam naar beneden. Mijn ogen zwijmelde, zij keek me lief aan. Ik voelde haar warmte in mij overvloeien en sloot langzaam mijn ogen en droomde weg……

Plotseling lag ik op bed en kwam ze in een witte badjas naast mij op bed zitten. De badjas zat losjes dicht met een stoffenband en gaf een beetje inkijk ter hoogte van haar borsten. Ook bij haar middel was er bijna inzage tot de eindzone… Bijna… Vertederend keek zij mij aan en ging ze met haar handen richting de stoffenband. Ze stond op het punt om deze los te maken. Het moment dat ik haar hemelse warme lichaam zou mogen aanschouwen. Ook mijn mannelijkheid ontging dit niet, hij stond inmiddels kaarsrecht overeind en wilde maar al te graag op onderzoek gaan in haar liefdes grot. Ik draaide langzaam in haar richting en wilde aanstalten maken…..
‘AUUUUWWWW!!!!’! Schreeuwde ik het uit van de pijn. De Herin van het huis kneep me fel met haar vlijmscherpe nagels in mijn tepels. De tranen stonden in mijn ogen.
‘OPSTAAN SLAAF’ Beet ze me fel en streng toe, daarbij gaf ze gelijktijdig een ferme ruk aan de hondenketting. Daarna greep ze me vol met haar scherpe nagels in mijn ballen…
‘AUUUUWWWWW!!!!’ kermde ik het opnieuw uit van de pijn.
‘Is er wat slaafje?’ Vroeg ze lachend…..
Ik was inmiddels helemaal van mijn roze wolk afgedonderd… Ook mijn mannelijkheid was flink geschrokken, getuige het feit er niet veel meer van over was.
‘Wat is dat nou slaafje’ Zei ze beteuterd…..
Ik kon geen woord over mijn lippen krijgen. Ik was gehypnotiseerd door de geur die om haar heen hing. Ik zat gevangen in haar web, even later letterlijk in een kooitje, waar ik maar amper in paste…..

Moeizaam zocht ik naar een houding waar ik mij enigszins mee op mijn gemak voelde. Een houding die ik overigens niet kon vinden. De Herin had de ruimte waarin de kooi stond inmiddels weer verlaten en de lamp uit gemaakt. Daar zat ik dan gevangen in een vreemd huis, geen besef meer van tijd….Hé, dacht ik, dat is raar…. ….die beelden komen met bekend voor….. Naast mij zat mijn vrouw, met een buil vol popcorn. Niet mijn ding, voor mij liever een zak M&M’s. Het was donker, voor ons hing een heel groot scherm…. De muziek schalde door de hele zaal heen. Ik probeerde te kijken wat er speelde….. Allemaal mensen verkleed met angstaanjagende maskers….. Een stad……., Ik zag mijn vrouw zitten, maar besefte niet dat ze leefde…. Beter gezegd, ik had niet het besef dat ze niet meer leefde… Ze zei wat.
‘Hé dat is de ‘dia de Muertes’
‘Wat zeg je??’ Vroeg ik haar.
‘Dat is de dag des doods’
Het kwartje viel, het was SPECTRE van James Bond, de film…. Dit was de laatste film die ik met haar in de bioscoop had gezien.

In de verte hoorde ik iets………. Plots was ik klaar wakker, kennelijk was ik in die veel te kleine kooi toch in slaap gevallen. Een jonge Dame, met lang blond haar keek me vernederend aan… Ze
begon te lachen.
‘Is dat hem? Vroeg ze aan een tweede Dame die ik niet kon zien.
‘Yep’ was haar korte antwoord.. in combinatie met de geur die ze meenam, was ik meteen weer op mijn hoede. Het was de Herin des Huizes zelf…. De jonge Dame opende de kooi en beval mij om uit de kooi te kruipen…
‘Wat gaan we met hem doen?’ Vroeg ze nieuwsgierig.

Juli 2017 (deel 1)

Daar stond ik weer, buiten was het meer dan 25 graden. Toen Daisy de deur openmaakte. Ik raak eerlijk is eerlijk steeds meer onder de indruk van haar. Wat ik opdat moment niet wist was dat ik later die avond letter ‘onder indruk’ zou zijn. Deze jonge Dame verstaat haar vak en heeft geen moeite om dit nederige slaafje op zijn plaats te zetten.
‘Weet je hoe een gorilla loopt?’
Ik boog me voorover.
‘Met de nokken op de grond. Lopen als een gorilla.’ Sommeerde ze mij.
Dat viel niet mee met een tas in de hand.
‘Uitkleedde en snel’ zei ze streng. ‘Op je knieën, komt er nog wat van?’ Ze zette meteen de toon. ‘Wachtte in de slavenhouding’
Daar zat ik weer in de bar, met de deur open. Iedereen kon me zien. Daar had deze jonge Dame mij fijntjes op gewezen, toen ik een Dame in de gang zag lopen. Niet dat ik dat erg vind hoor. Hahahaha
Het duurde niet lang of Mrs. Denise kwam er aan. ‘Opschieten Sjakie, we hebben niet veel tijd, we gaan filmen vandaag.’ Of het de normaalste zaak van de wereld is….

Er was een tijd dat ik dit absoluut had geweigerd, maar ze kent mij, en ik haar.
‘We gaan een nieuw apparaatje uittesten en jij hebt de primeur.’
Snel pakte ik mijn poëzie erbij. Voordat ik met mijn voordracht begon.
‘Hé heb jij het verhaal van ‘A’ gelezen (Meesteres Pijn, posted 15-7-2017)
‘Ja’ zei ik lachend, ‘Fantastisch, erg leuk’
Mijn gedichten vielen in positieve aarde bij Mrs. Denise, ik zag haar tevreden kijken. (zie onderaan dit verhaal)

Na alle plichtplegingen verliet ze de bar om de spulletjes op te bergen. Natuurlijk had ik het verslag van ‘A’ gelezen. Toevallig erg snel. Ik was die zaterdag naar Metalfest in Eindhoven geweest, aangezien Smurf om gezondheid reden niet van de partij kon zijn had ik een kaartje over. Wat doe je dan als rechtgeaarde slaaf: dan biedt je het kaartje als eerste aan je Meesters aan. Ze bedankte, overigens niet echt verwonderlijk hahahaha, voor de eer. Toen ik die nacht thuis kwam, keek ik snel nog even op mijn Ipad. Regelmatig check ik de verhalen op de site van DP en mijn oog viel meteen op: ik citeer ‘Lieve Sjakie en Slaafaap, Al jaren lees ik jullie belevenissen, jullie onderwerping aan m.n. Meesteres Denise en jullie verslaafdheid aan haar’. Snel las ik het verhaal van ‘A’.

Met bewondering lees ik de verslagen van mijn lotgenoten, waaronder ook die van Slaafaap.
Het woordje ‘verslaafdheid’ is bij mij zeker van toepassing. Dit woord zegt alles. Ja, ik ben verslaafd aan Mrs. Denise, ja ik ben een slaaf van haar. Iedereen beleefd SM op zijn eigen manier. Als ik het goed begrepen heb, is Slaafaap net als ik geen masochist. Ik heb ontzettend veel respect wat hij al heeft ondergaan voor Mrs. Denise. Spreekwoordelijk neem ik daar mijn petje voor af.

Ik was in mijn verhaal (De volgende stap) wellicht wat ‘hard’ naar ‘A’ in samenspel met wat woordspelingen. Dat staat helemaal los van mijn respect. Mijn opmerkingen zijn verwoordingen van mijn gedachtes in het ‘heetst van de strijd’. Ik lag te ploeteren en had het inderdaad moeilijk. Maar na afloop had ik samen nog wel een pilsje willen drinken om er smakelijk, nou ja aaaaarchhh!! om te lachen. Smurf en ik lachen ons na afloop altijd de pleuris. De Dames tijdens het spel, heerlijk gewoon. Dat is respectvol genieten met zijn allen…..
‘Sta op, pak je spullen. We gaan naar boven.’

Op weg naar de Horizon 1
De man keek op de kalender, het was alweer een jaar geleden. Een jaar ‘vrij’ man, een jaar waarin rouw, lust, verdriet, frustratie, geilheid, vermoeidheid, woede, vreugde elkaar opvolgde in een te hoog tempo. Hij keek in de spiegel bijna net zo vaak als naar haar foto’s. Hij had dingen gedaan die zij zou hebben afgekeurd en daarover voelt hij zich schuldig. Ook voelt hij zich schuldig voor zijn passie voor zijn Meesteres. De man was in gedachte verzonken. Een goede vriend had recentelijk over een medium gesproken. Over contact met het hiernamaals. Moest hij daar in geloven, iedereen wil daarin geloven. De vraag was eerder, durfde hij de confrontatie met haar aan?

Zijn vriend springt doorgaans niet in zeven sloten gelijk. Is geen fantast en net als de man al helemaal niet gelovig. De man begreep dat relaties vooralsnog niet zijn ding zijn. Seks staat daar los van, dagelijks brengt hij zijn kinderen naar school, na anderhalf jaar kent hij alle moeders die er rondlopen. Veel van naam, hij kan niet ontkennen, dat er meerdere zijn die zijn mannelijkheid op hol jagen. Maar uiteindelijk kan hij niet zonder SM. De vernedering zet zijn hart in vuur en vlam.

Zijn Meesteres had hem al zo vaak getrakteerd. Ja getrakteerd. Bijna alle Dames van het Huis hadden hem al eens in vol ornaat gezien. Hem uitgelachen. Hoe klein hij soms dan ook was, des te groter was zijn geestelijk genot. Het was juist dàt, wat Zij altijd begrepen had. Vanaf de eerste dag dat hij als nederig mannetje zo zenuwachtig als een parelhoentje naar binnen was gelopen. Zelfs zijn eigen vouw had zijn lust nooit zo goed aangevoeld als Zij…

Onbewust stelde hij zich de vraag: hoeveel relaties gaan naar de kloten? Een ding was voor hem duidelijk, hij vond vele Dames interessant, ook buiten de ‘moeders’ van zijn school om, maar hij had zijn handen vol aan zijn eigen kinderen en thuis situatie. Een moeder met 2 of 3 kinderen en een ex met een hoop gezeik….. Hij kende te veel voorbeelden…. Ja seks, alleen seks dat wilde hij wel, maar de rest…..

Nu een jaar later, nog steeds functioneert de man op zijn werk niet na behoren, is een buitenlandsproject een vlucht uit de dagelijks rompslomp. Heerlijk is het dan om eenmaal die vrouw te bezoeken die niet vraagt, wat ze niet kan geven. Maar hem wel een oprecht gevoel geeft om voor te leven:

Soms met een lach,
soms met een traan,
is zij altijd dicht bij
en altijd ver vandaan.

De man kijkt wederom in de spiegel, steeds meer grijshaar is zijn deel. Dat zal niet meer minder worden. Hoelang kan ik haar nog volgen? Vraagt hij zich af. Kom ik wel dichterbij? Zijn gemoedstoestand geeft hem voor nu de juiste richting. De man denkt aan haar en dat maakt hem blij…………..

Juli 2017 (deel 2)
Weldra stonden we in de witte kamer. Dé kamer van Mrs. Denise.
‘Daar heb jij niet zoveel mee?’ Had ze in het verleden wel eens gezegd.
Dat is inmiddels wel achterhaald. In deze ruimte heeft ze mij al eens naar hemelse hoogtes gedreven. (zie o.a. Ergens, maar waar).
Ik mocht me snel gaan douche, nadat ze me eerst geplaagd had met haar 2 schatjes Sinistra en Destra. De nagels van haar linker en rechterhand. Als de dood ben ik voor deze waarlijk prachtige en
vlijmscherpe nagels. Ze prikte met haar nagels in mijn tepels.

‘Duwen sjakie’ beval ze mij…
‘Auw……..
‘Is dat duwen?’
Daarna liet ze mij begaan. Ik had geen idee wat mij te wachten stond. Een paar minuten later zat ik alweer in de slavenhouding klaar, toen ik duidelijk meerdere voetstappen de trap op hoorde komen. Yes, dacht ik, heb ik de geluk weer. Wat een voorrecht. Natuurlijk, er zou gefilmd gaan worden. Maar hoe en wat?? Daar zat ik weer als ‘lulletje Rozenwater’ in vol ornaat… Toegegeven, vooral ‘vol’ en weinig ‘ornaat’…..

‘Wat is dat nu?’ Zei Mrs. Denise. Zij stond voor mij en werd vergezeld door de Dame die met circa 20-0, met worstelen van mij had gewonnen. (zie Mijn ogen straalde)…The one and only… Mrs. Zascha. Daarnaast ook nog een hele mooie jonge blonde vrouw met een paar prachtige lange benen, om over de rest van haar lichaam maar te zwijgen….. Haar had ik nog niet eerder ontmoet, maar net als de meeste andere mannen. Ja wij zijn het zwakke geslacht! Lag ik al in de hoek voor dat de eerste klap werd uitgedeeld. Wat straalde haar benen een power uit… Heerlijk natuurlijk en op en top vernederend. Dank U Mrs. Denise… Ik heb het hier natuurlijk over Mrs. Morgan. Toen kwam ook nog Daisy naar boven. Ik begin haar echt leuk te vinden. Zij is een topper. Als slaaf heb ik haar al een paar keer mogen ontmoeten en ik zie haar gewoon groeien in haar rol. Dikke kus Daisy.
Het was diezelfde Daisy, die de toon zette door met haar neus vlak voor mijn geïntimideerde pikkie te gaan zitten.
‘Ik heb een vergrootglas nodig’ zei ze vernederend.
‘Waar is hij?’ Vroeg Mrs. Denise.
‘Koffie drinken?’ zei ik in een vragende vorm…
Nadat de Dames mij weer eens tot op het bot hadden vernederd. Wist ik me waarlijk geen houding meer aan te nemen…..
‘Kruip de kamer in.’
Nog voor ‘de actie’ ging beginnen was ik al in de zevende hemel… Die vernedering…..

Een jaar later
Er zijn van die momenten die zichtbaar een grote invloed hebben op het leven. Los van de geboorte van mijn kinderen, zijn dat er voor mij een paar. Mijn eerste ontmoeting met Mrs. Denise is daar absoluut een van. Als ik nu in andere verhalen van gasten lees, welke indruk zei achter laat, verbaast mij dat geenszins. Nu alweer een jaar geleden zei ik tegen Smurf, als ik weer naar DP ga dan zet ik een deur open die ik niet meer kan sluiten. Als ik A zeg dan volgt ook automatisch B.
Mijn leven stond toch al op zijn kop, mijn vrouw was net overleden en mijn hormonen draaide in een ander ritme dan mijn rouwgevoelens. SM maakt dagelijks deel uit van mijn leven in mijn geest. Ook toen mijn vouw ziek was. Het gekke is en eigenlijk ook maar goed ook, dat Denise toen totaal geen deel uit maakte van mijn gedachte patroon. Dat had ik geestelijk niet kunnen handelen. Dat laatste is niet omdat Zij te veel vraagt of onredelijke zaken. In tegendeel, maar dat is mijn geweten.

Begin juli 2016 bezocht ik de Showboat met onder andere mijn goede vriendin en haar zus. Ik kwam daar die avond de vroegere Mrs. Tara tegen. Het werd een hele aparte belevenis met tegenstrijdige gevoelens. Toen ik op 22 juli 2016 bij DP weer naar binnenliep, leek het wel of de tijd had stilgestaan. Of ik nooit was weggeweest. Meteen viel ik weer als een blok voor deze vrouw. Uiteraard moest ik haar vertrouwen weer terug winnen, zo voelde dat voor mij. Een reünie die weldra een vervolg kreeg. De rest heeft u allen kunnen lezen in mijn column.
Nu een jaar later met vele geile en botergeile ervaringen, is mijn gevoel hetzelfde als pak en beet 15 jaar geleden. Voordat ik Missy leerde kennen. Wat ik voel voor haar is niet tastbaar, ik voel dat ze er voor mij is. Ja ik geef veel van mezelf, maar niet omdat zij dat vraagt. Juist, omdat zij dat niet vraagt. Mrs. Denise vraagt niet wat, ze niet kan geven. Ze is er gewoon als ik haar nodig heb, dat kan een blik in haar ogen zijn, een korte knuffel, een opmerking. Feitelijk is haar lichaamstaal en lichaamstaal liegt niet. Daarbij leest zij mijn lichaamstaal blindelings en weet ze precies hoeveel ik kan incasseren. Zij respecteert mij… Ik weet als geen ander:

nooit zal ik dichter
bij haar komen,
Dat belet met niet om
eindeloos te dromen.

Intens genieten
Soms veel pijn.
Het is mijn lot en
zo zal het altijd zijn.

Juli 2017 (deel 3)
‘Ga op de stoel zitten?’ gebood Mrs. Denise mij, terwijl ze gelijktijdig haar nieuwe speeltje introduceerde aan de overige Dames. Ik was letterlijk maar een gebruiksvoorwerp. Ik had ook nog geen idee wat voor speeltje he was. Ik kijk ook weleens op haar twitteraccount, maar niet dagelijks.
Daar zat ik dan weer in de gynaecologestoel.
‘Benen in de beugels’ Deze werden vervolgens vastgezet door twee Dames. Eerlijk gezegd was ik zo overweldigd dat ik niet meer of Mrs. Zascha mijn linker enkel vast maakte of Daisy, of Mrs. Morgan. Feitelijk ging het figuurlijk slag over slag in dit geval zonder te slaan. Wel werd ik aan alle kanten gekieteld en links en rechts om beurten geknepen. Stilzitten ging echt niet meer, tot ergernis van Mrs. Denise, terwijl ze in de tussentijd een masker had gepakt.

Het was een groot masker, wat absoluut noodzakelijk was om te voorkomen dat de film zou mislukken door mijn lelijk smoelwerk….
‘Kun je wat zien?’ Vroeg Mrs. Denise
‘Je moet door de gaatjes kijken’ Merkte een van de Dames kleinerend op. Wat uiteraard leidde tot een lachsalvo bij de overige Dames. Ik lachte achter het masker feitelijk net zo hard mee.
‘Wat een lelijk masker…hahahaha’

Door het masker kon ik wel wat zien, maar mijn zicht werd toch behoorlijk ontnomen. In de tussentijd bleven de diverse handen mijn lichaam kietelen, knijpen en zo nu en dan ook strelen. Totdat Mrs. Denise iets op mijn tepels plaatste. Het leken wel een soort van zuignapjes. Zoals ze weleens tepels vacuüm trekken. Maar dan anders. Het zorgde voor geen onprettig gevoel.|
Zo sjakie, we gaan vandaag ons nieuwe speeltje op jou uittesten.’
De tepels werden een paar minuutjes verwend op verschillende standen en snelheden. Tot het moment dat een ander orgaan, ten zuiden van mijn navel aan de beurt was. Deze machine had verschillende hulpmiddelen. Zelf kon ik niets zien.
‘Denise, deze is veel te groot voor hem pak maar een kleinere’ Zei een van de Dames.
‘Die is ook al te groot voor hem’
‘Ja, die ook…. Pak maar de kleinste die er is. Hahahahahahah. De Dames kregen er steeds meer lol in. ‘Hé… de kleinste past niet’
‘Nou zeg hahahaha hij groeit…’hahahahaha..
Ik voelde het koude glijmiddel over mijn penis lopen, terwijl Mrs. Denise begon te experimenteren met de hulpstukken die ik van mijn positie uit niet kon zien….. Het voelde …………………..

Op weg naar de Horizon 2
PATSSSS!!!! Knalde de hamer keihard op de tafel…. Op de achtergrond hoorde hij: ‘Verkauft an die Lady da hinter’ (Verkocht aan die vrouw daar achter) Wijzend met haar arm in die richting. De man stond poedelnaakt met zijn handen achter zijn hoofd naast deze vrouw. Een voor hem vreemde vrouw. Hij was verkocht. De man had jarenlang met deze fantasie geleefd. Het was nu al voor de tweede keer de waarheid geworden.

Een paar maanden ervoor had hij nog op een contact advertentie gereageerd. Feitelijk kon dat het begin zijn van vele verplichtingen die hij niet aan wilde en kan gaan. Zijn Meesteres had hem bij de hand genomen toen hij met haar begon te wandelen ongeveer een jaar geleden. ‘Neem mijn hand en wandel met mij mee……’ Dat had hij gedaan. Tot het moment dat zij aangaf dat hij zelf zijn weg naar de Horizon moest vinden. Bij de eerste splitsing was hij de verkeerde kant opgelopen. Hij was een pad opgelopen verder van haar vandaan, met uiteindelijk een onvermijdelijke breuk. Snel was hij omgekeerd en terug gerend naar de splitsing.

Nu was hij op een slavenveiling in Duitsland, op een party die zover hij wist, geen gelijke kent in zijn vaderland. Nadat hij snel het geld had overhandigd in opdracht van zijn nieuwe Meesteres, ging hij op de knieën zitten. Precies zoals zij het hem ooit had geleerd. Hij was nu 1 uur lang slaaf van deze onbekende vrouw. Het spel zou beginnen op het moment dat alle slaven en slavinnen waren verkocht.
Het werd een gedenkwaardige avond, de vrouw in kwestie bleek een verleden te hebben als Meesteres en dat was te merken ook. Ze beheerste de kneepjes van het vak. Ze liet er spreekwoordelijk geen gras overgroeien. De man wilde slaaf zijn en dat kon hij krijgen ook. Met wederzijds goedvinden bleef hij haar slaaf tot het einde van de avond, alvorens hij haar opbiechtte welke Dame hem op het pad had gezet. Trots liet hij haar foto zien…..

Voldaan reed de man naar huis toe, voor even voelde hij zichzelf in balans. Ja, natuurlijk wist zij, dat hij zich zou laten veilen. Ze wenste hem veel plezier. Uiteraard zou hij haar informeren over deze avond en het onbegrijpelijke dat ook ‘hij’ was verkocht…. Iets waar hij met haar al meermalen om had gelachen. De man was echter vooral voldaan dat hij op een weg zat die richting de Horizon ging, waarbij hij zover kon gaan als hij wilde, maar niet verder weg zou geraken van Haar, zijn Meesteres. Geen verplichtingen….leven…… zo lang het nog kan…

Juli 2017 (deel 4)
Het voelde……. Verrukkelijk…. Zowel letterlijk als figuurlijk… Mijn gezicht zat verscholen achter het masker, terwijl een ‘melkmachine’ mij letterlijk aan het ‘melken’ was. Ik zwijmelde weg, gelijktijdig bewoog ik mijn pik omhoog om zoveel mogelijk te genieten……..
Sjakie……… sjakie…….. sjakie hoorde ik in de verte……. Is het lekker… Hé wat is dat? Wie is dat….. Hmmm… Slaap ik of ben ik wakker. Ik probeerde mezelf te knijpen, op de een of andere manier lukte dat niet……..
‘Sjakie, voel je verschil’ Vroeg Mrs. Denise..
Plots schrok ik……. ‘Ehhhh ja Meesteres’
‘Is het lekker?’
‘Ja heerlijk Meesteres….’
In de verte hoorde ik weer die stem: ‘Geniet Sjakie, geniet hiervan, zolang het nog kan……’ De stem verdween vervolgens in het niets……….. Opletten Sjakie, dacht ik…. Er staat een heel kordon aan zaadcellen gereed om er uit te spuiten. Snel trok ik mijn penis terug….
‘Is er wat Sjakie?’
‘Ik kwam bijna klaar Meesteres?’ zei ik haastig.
‘We kunnen hem hier letterlijk mee leeg melken…’ hahahahahaha’

Keer op keer zakte ik geestelijk weg in een soort oase tussen hemel en aarde, terwijl Mrs. Denise doorging met experimenteren. Zo nu en dan werd ik opgeschrikt door scherpe nagels onder mijn voeten, tepels en ballen. Eerlijk is eerlijk het kietelen met nagels onder mijn ballen vind ik heerlijk. Dank U….dank U…. Dames…
Ik bleef zodoende in staat van opperste opwinding. Nog twee keer moest ik mij pontificaal inhouden, om niet klaar te komen. De aanwezig Dames waren in mijn gemoedstoestand inmiddels verandert in feeën van genot. De lachsalvo’s ging tot op het bot en bereikte haar doel met uiterste precisie: mijn ziel, ik voelde mij zo naakt, zo gezien, zo……… zo…… zo dat ik er geen woorden meer voor heb en toen moest het mooiste nog komen……….
‘Doe zijn masker maar af’ zij Mrs. Denise tegen een van de Dames. ‘en leg de stoel maar plat.’
‘Je had wat geschreven’ ging ze quasi ongeïnteresseerd verder ‘over …. Sitting… Ja ik had mijn bril niet op… Wat sjakie?’
‘Facesitting..’ zei ik nerveus en te onduidelijk…..
‘Feest fitting…..Feest….hahahaha
‘Ben maar blij als het geen fartsitting wordt’ Vulde Mrs. Denise aan.

Terwijl ik plat op de stoel zat, ging Daisy pontificaal op mijn gezicht zitten. Een hemels genot, de melkmachine werd weer aangezet, weldra zwijmelde ik weer helemaal weg. Zo nu en dan kreeg ik de mogelijkheid om naar adem te happen als Daisy haar billen ietwat verplaatste…. Ik waande me in de hemel, helemaal toen Daisy haar ‘vrouwelijkheid’ plaatste boven mijn mond……… Dit kan toch niet waar zijn…….. Mijn penis werd op en top verwend, daarboven op kwam dat ik nu letterlijk onder indruk was van Daisy…. Ik liet me als het ware helemaal mee stromen op de golven. Als een surfer die plat op zijn plank ligt en rustig terug drijft via een paar halfhoge heerlijke golven.

Het waarom weet ik niet, maar ik kon de verleiding niet 100% weerstaan en stak een klein beetje mijn tong uit. Zeg maar het tipje van de tong. Ik beroerde Daisy lichtelijk… Mijn geest was inmiddels hoog in de wolken, toen ik plotseling een smakkerd naar beneden maakte…..
‘Sjakie ik voel jou tong’ zei Daisy.
Meteen sloot ik mijn mond.’
‘Wat is dat Sjakie?’ Zei Mrs. Denise streng!!!!
‘Ik hapte naar lucht’ probeerde ik mezelf te redden…….
De Dames lieten het erbij…… voor nu’

‘Zo meteen krijg je een minuut om klaar te komen.’ Daisy lag zo een beetje in een (voor de worstelliefhebbers) ‘reverse headlock’ Oftewel met haar benen om mijn nek en haar neus richting mijn mannelijk….nou ja ehhh dat dus…..hahaha. Vervolgens ging ze weer op mijn gezicht zitten….. De melkmachine dreef me net niet naar de top van de berg………… Vooral door mijn ademhaling. Gelukkig kreeg ik, nadat ik losgemaakt was van de stoel, een herkansing… Op mijn knieën tussen deze 4 fantastische Dames in….. Binnen de kortste keren spoot ik mijn zaad de vrije wereld in…………

House of Fantasy (deel 4)
‘Wat gaan we met hem doen?’ Vroeg ze nieuwsgierig. Een lach verscheen op haar gezicht.
‘Wat?’ Vroeg ze lachend.
‘Wacht en zie’ zei de Herin….
‘Och och och toe nou toch, je maakt me zo nieuwsgierig’ Met haar ondeugend pretoogjes.
Ik sloeg dit tafereel met verwondering waar… Wezenloos staarde ik bijna verdoofd naar de Herin. Het spreekwoordelijk kwijl liep nog net niet langs mijn lippen omlaag.
‘WAT SLAAF’ schreeuwde ze plots tegen mij ‘ZIT JIJ ONGENEERD NAAR MIJN TIETEN TE KIJKEN??’
De Herin had waarlijk prachtige borsten, en haar kledij accentueerde deze mooie ‘exemplaren’ tot achter de komma.
‘Ehhhhh’ PATSSSSSSSS knalde het in mijn gezicht, nog voordat ik haar vraag kon beantwoorden.
‘Hij vindt je borsten kennelijk mooi’ zei de jonge Dame tegen de Herin.
‘Vind jij mijn borsten mooi slaaf? Vroeg de Herin mij direct.
‘Ehhhhh, ja Meesteres’ Antwoorde ik aarzelend.
‘Ja, dus!!’ Zei de Herin tegen haar jonge collega.’ Heb ik weer……, weer een slaaf die zijn ogen niet kan afhouden van mijn borsten.’
Beschaamd durfde ik haar niet meer aan te kijken.
‘Nu weet ik nog niet wat je wilt gaan doen met hem?’
‘Vertel ik je zo, je gaat het leuk vinden.’ Zei ze lachend. ‘Jij wel tenminste hahahahahaha…. Langzaam liep de Herin naar de blonde Dame en fluisterde wat in haar oren. In mijn ooghoeken zag ik vrijwel meteen de binnenpret van haar lichaam afspatten vergezeld met een twinkeling in haar ogen die insloegen als een bliksem. Daarop verliet ze de kamer.

De Herin beval mij om op te staan, vergezeld van een ferme ruk aan de ketting. Een paar minuten later zaten mijn polsen geketend aan een spreidstand die aan een ketting bevestigd zat. Mijn beide benen werden links en rechts van mij met behulp van lerenriemen vast gemaakt aan de zelfde spreidstang. Een lerenriem achter mijn rug zorgde ervoor dat ik zat. Ik leek wel een parkiet op een stokje. Hulpeloos zat ik erbij, maar het aanblik op het hemelse lichaam van de Herin zorgde ervoor dat mijn mannelijkheid weer tot volle wasdom was gekomen.
‘ Jij vieze geile SLETTT!!! Die je bent…. PATTTTS’ sloeg ze mij op mijn pik. ‘Wie denk jij wel niet dat je bent. Dat is nu afgelopen…. ‘ Daarop kreeg ik een blinddoek om.

Ze verliet de kamer, ik kon waarlijk niets meer zien. Ik probeerde te luisteren, maar hoorde niets. Ik dacht dat de deur openging, maar ging die wel open. Hoorde ik voetstappen? Waren er wel voetstappen? Voelde ik haar Borsten? Rook ik die geur, of werden mijn zintuigen volledig in de war geschopt? Wat deed ik hier?? Raakte ik plotseling in paniek, ik wilde het uitschreeuwen, maar durfde het niet. Iets blokkeerde mij, maar wat??

‘Hoi’, hoorde ik een stem zeggen. ‘Ga je met me mee?’
‘Waarheen?’ vroeg ik.
‘Sssssst, stel geen vragen.’ Terwijl ze een arm pakte liepen we door de winkelstraat. De vrouw naast me lachte vriendelijk, haar ogen glinsterde van geluk. Ze pakte een envelop en overhandigde die mij:
‘Ik wil dat jij deze zo meteen openmaakt en leest. Je begrijpt dat je de opdracht moet uitvoeren hahaha’
‘Hahaha’ Lachte ik met haar mee, niet wetend waarom ik lachte. Ja eigenlijk wel, ik zag het plezier in haar ogen, en dat deed mij zo verdomd goed om te zien. Het waren de ogen van de liefde….. Inmiddels zaten we bij de plaatselijke Hema koffie te drinken….
‘Open de envelop maar?’
Snel las ik de inhoud geluidloos, de overige gasten hoefde het namelijk niet te horen. Ze begon al te lachen toen ik mijn wenkbrauwen fronste………..
‘Ja, lach maar……’ zei ik sarcastisch als een boer met kiespijn………………..
Wordt vervolgd.

Juli 2017 rond 20.00 uur. (deel 2)
Na een frisse douche, zat ik een paar minuten later heerlijk maar voldaan in de bar. Met een Spa Rood voor mijn neus.
‘Wat was dat met die tong’ vroeg Mrs. Denise, voor mij ten minste ‘out of the blue’
‘Ehhhh ja…. Ik ….’
‘Had ik toestemming gegeven?’
‘Ehhh nee Meesteres.’
‘Wat gaan we hiermee doen?’
‘Een bosje bloemen Meesteres? Probeerde ik nog…
‘Bloemen, bloemen, dat is een geschenk…… Ik weet het goed gemaakt…..
Oh jee dacht ik…..
’14 dagen niet klaarkomen’
Ik keek haar daarop vertedert aan… ‘En mijn puppyoogjes werken niet…?’ vroeg ik zo zielig mogelijk.
‘Oh shit ehh heb dit weekend een Femdom Party…..’
Voor mij kwam er toch nog onverwacht een alternatief.
‘Je kunt het afkopen Sjakie’ zei Mrs. Denise plotseling.
Was dit mijn redding uit een benarde positie, waarin ik mijzelf in had gepositioneerd.
‘De Bullwhip….., hoeveel?’

Ik keek haar vragend aan en antwoorde oprecht.
‘Hier heb ik werkelijk 0 ervaring mee, hoeveel moet ik zeggen?’
‘Doe je het?’
‘Ja Meesteres’, was mijn enige keus.
‘Goed’ zei ze, natuurlijk wist zij dat ik ja ging zeggen. ‘3 slagen.’
Dat klinkt aller redelijkst, maar uitervaring was ik aan het wachtte op de adder die spreekwoordelijk onder het gras vandaan kwam.
‘Alle Dames drie maal….hahaha’ Daarop riep ze achtereenvolgens Mrs. Zascha, Mrs. Morgan en Daisy naar binnen….
‘Sjakie heeft de Bullwhip verdient………’ Enthousiast kwamen de Dames de bar binnen.
Alle Dames 3 slagen, omdat hij zijn tong niet binnen kon houden..’
Die ‘slip of the tong’ moest ik nu gaan bekopen.
‘Ga op het podium staan.’

De eerste Dame die de Bull Whip ter hand nam was Mrs. Zascha. Nerveus stond ik op het podium, angstig af te wachtte wat ging gebeuren……..Patssssss. ‘Een Meesteres, dank U’ antwoorde ik automatisch. Twee en drie volgde snel. Mijn geluk was dat ik gekleed was. Nog wel….. Dat vond Mrs. Denise ook…. ‘Sjakie, broek omlaag, onderbroek ook en T-shirt omhoog’…… Daar stond ik weer bijna naakt voor de Dames…. Mrs. Morgan was de tweede Dame. Zij ging genadig met mij om. Als derde volgde Daisy. Zij had alle redenen om mij te straffen. Hoewel zij zeker kan uitdelen, Ik heb al vaker mogen incasseren van haar liet ook zij mij in 2 van de 3 slagen ‘ontsnappen’. Dat wil zeggen: alle klappen heb ik zeer zeker goed gevoeld, een daarvan alleen erger…. Goed dat waren er dus 9.
Hé’ zei Mrs. Denise lachend ‘Nu ben ik aan de beurt.’ Geen haar op mijn hoofd die er aandacht om te protesteren. Zij spaarde mij zeker niet. Haar eerste klap spatte op mijn schouder. Ik zakte ineen van de pijn….
‘Opstaan……’ zei ze streng….. De laatste twee slagen had ze meer genade met mij. Later zei ze: ‘ik sloeg maar op 30%’ Ik geloof haar meteen…..
‘Hij bood me gewoon kaartjes aan voor Metalfest.’ Zij ze afkeurend tegen de andere Dames. ‘Ik en die herrie……..’ Heerlijk, alleen daarom bood ik deze kaartjes aan. Omdat ik weet dat ze deze geste weldegelijk waardeert en me er ongetwijfeld mee gaat lopen afzeiken hahahaha….. Wat volgde was het bedanken van alle Dames individueel…… Als laatste Mrs. Denise. Op mijn knieën zitten kust ik haar eerste laars….PATSSSSS, knalde ze de Bull Whip onder mijn billen langs tegen mijn ballen en buik tot 2 of 3 keer toe. Het venijn zat deze keer wel heel letterlijk in de staartje……..

…………………wordt vervolgd

Bij deze een speciaal woord van dank in willekeurige volgorde voor:

Zascha
Morgan
Daisy
Voor zowel het pijn als plezier……….

Hemel
Hoog in de hemel,
ver hier vandaan.
Naar de plaats waar
U mij heen liet gaan.

Zover weg, weerloos
in Uw handen.
Wist ik niet, waar
ik zou belanden

U wees mij de weg.
ik wist niet waar heen.
Maar dank zij U,
ben ik niet alleen.

Stuur ik daar, waar U
mij heen heeft geleid.
Zonder te vragen
volg ik U beleid.

Die richting, heeft
mij al zoveel gebracht.
Leidt U mij naar dat
wat ik niet verwacht.

Hier op mijn knieën,
met stralende ogen.
Heeft U de hemel
naar de aarde bewogen.

Extase
Zo een waarlijk genot.
Letterlijk gesmoord.
Uit mijn ooghoeken was
het de hemel die gloort.

Met mijn neus
diep in de boter.
Werd mijn pik,
alleen maar groter.

Het lag op het
puntje van mijn tong.
Welke ik maar met
moeite bedwong.

Hulpeloos gebonden.
Naar adem happen.
Kon mijn lust niet
meer verslappen.

Mijn fantasie kan
dit gevoel niet geven.
Een genot om
Eindeloos te beleven.

Woestijnen trotseren.
voor de ultieme oase.
Om door te zweven in,
een trance van extase.

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide