mrt 312017
 

Binnenkort heb ik een afspraak met Meesteres Denise. Waarom ga ik weer naar haar? Ik weet dat ik helemaal niet tegen pijn kan. Dat ik me schaam als ze me vernedert. Helemaal als ze dat doet in het bijzijn van anderen. Waarom ga ik dan weer naar haar toe? En waarom laat ik toe wat ze met me wilt doen? Het is spanning , sensatie en natuurlijk haar betovering die me dwingt eens in de zoveel tijd een afspraak met haar te maken.
Ik herinner me hoe ik als zesjarig jongetje aan de hand van mijn opa over de kermis liep. Ik wilde het liefst in de achtbaan, hoewel ik eigenlijk niet durfde. Of in de spookbaan. Mijn opa vond het houten paard in de draaimolen mooi genoeg. Ik vond dat iets voor kleinere, saaie jongetjes. Ik was niet zo. Ik wilde spanning. Hetzelfde gevoel bestaat nog steeds als ik voor de deur van de studio van Meesteres Denise sta. Zin in de spanning, terwijl ik eigenlijk niet durf, vaak zelfs bang ben. Elke keer als ik een afspraak met haar heb neemt fantasie zich meester van me. Fantasieën over wat ze mogelijk met me gaat doen in combinatie met flauwe en soms heldere herinneringen van wat ze al met me gedaan heeft. De adrenaline is vanaf dat moment onstuitbaar. Mijn fantasie een rollarcoast. Zou mijn opa, die op het moment dat hij me aan de hand nam naar de kermis jonger was dan ik nu ben, ook dergelijke fantasieën gehad hebben? In mijn herinnering was het een keurige monogame man, die goed luisterde naar de pastoor in de kerk. De fantasie begint bij mij met tralies, kettingen en boeien.
Meestal zet de Meesteres mij enige tijd achter de tralies of stelt ze mij tentoon. Dan kunnen haar collega’s en bezoekers zien dat ik slechts een oud oninteressant mannetje ben. Ik voel dan de gevangenschap en volledige afhankelijkheid. Achter de tralies loopt bij mij de angst op wat er gaat gebeuren als ze me komt “bevrijden” en ik achter haar aan moet kruipen naar één van haar martelkamers. Natuurlijk kan ik niet ontkennen dat behalve de spanning ook de betovering van de Meesteres een rol speelt bij mijn dromen, bij mijn fantasie. Wauw, wat een mooie vrouw, wat een heerlijke rondingen! Maar als ik bij een bezoek mijn ogen wat te lang op haar decolleté richt wordt ze boos en krijg ik verwijten. Maar het is toch natuurlijk dat ik als gezonde man daarnaar kijk, eventueel gluur? Fantasieën en angst lopen in mijn hoofd door elkaar. Meesteres is lang niet altijd zachtzinnig.

Soms dreigt ze alleen om de spanning te laten oplopen. Zoals de keer dat ze met een spreidklem in mijn mond mij in een tandartsenstoel had gezet. Met een tang in haar hand klaar om zonder verdoving een rotte kies te trekken. Toen ik ondanks de mondklem probeerde te gillen van angst bleek dat ze me alleen bang had willen maken. Goed gelukt! Een andere keer had ze een huis-tuin-en keuken muizenval bij zich. Ik dacht ook enkel om me bang te maken. Maar nee, hij klapte dicht op het moment dat mijn lid op het plankje werd gelegd waar de snuit van de muis normaal het stukje kaas zoekt. Een muis breekt dan zijn nek. Voor mij leverde het een flinke blauwe plek op mijn lid op. Ik heb vreeslijk gegild. Met de bullwhip doet ze hetzelfde. De ene keer dreigt ze er mee en maakt me bang. Maar ik heb ook een keer mee moeten tellen tot 30 en werd met marks naar huis gestuurd.
Eén keer nam ze een jonge collega mee naar de kamer waar ik met mijn benen wijd aan het kruis vastgezet stond. Ze wilde de collega leren hoe je edele delen een kick geeft. Zij deed het voor en de jonge collega mocht het daarna zelf proberen. Ik was slechts een gebruiksvoorwerp, lesmateriaal. Maar heb het gevoeld!!! Aauw!! Lol hadden de dames onderling.
Wat doet ze bij het komende bezoek? Heeft ze dingen in petto die ik nu nog niet kan verzinnen? Welke van de martelwerktuigen die ik heb zien liggen heeft ze nog niet bij mij uitgeprobeerd? Of zet ze deze keer “gewoon” naalden door mijn ballen? Ze heeft er in het begin verschillende keren mee gedreigd, maar nog nooit gedaan. Als voormalig verpleegkundige op een operatiekamer is dat routine voor haar.

Mijn fantasie op het komende bezoek richt zich ook op de mogelijk rustige momenten. Soms zet ze me achter de tralies, legt ze me vast op een bondagebank of in een bondagezak om even uit te rusten. Lief! Maar bij het fantaseren daarover krijg ik bij voorbaat rillingen. Bang. Bang voor het spijkerbed op zolder. Angst dat ze me daar een keer op vastbind om me “rust” te gunnen. Natuurlijk, rationeel weet ik dat dat niet erg is, als ik tenminste niet beweeg. Hooguit rode kuiltjes een paar dagen op mijn rug. Ik weet dat fantasieën en dromen geen werkelijkheid zijn of hoeven te worden. Daarom durf ik ook te dromen dat ik op het spijkerbed tot rust kom. Maar er blijven dingen waar ik niet over durf te fantaseren. Ik weet dat meesteres ook vaardig is in knifeplay. Ik ben bang als ik daarover ga dromen dat ik midden in de nacht gillend wakker word. Niet altijd zet ze me uitsluitend met straf of pijn op mijn plaats. Haar fantasie om dat ook op andere manieren te doen is onuitputtelijk. Als ik me als een brulpaap gedraag doet ze graag een gag in mijn mond. Maar ook als ik te kijk sta of opgesloten in een kooi wil ze de gag laten zitten. Zodat na verloop van tijd de kwijl uit mijn mond loopt. Vreselijk vies! In mijn fantasie bespuugt ze me de volgende keer ook weer in mijn gezicht. Ook dat is zo’n moment waarbij ik wel in de grond kan zakken van schaamte en viezigheid.
Meesteres weet dat veel mannen boven de 60/65 jaar een iets vergrootte prostaat hebben. Dat kan er toe leiden dat zij hun plas moeilijker kunnen ophouden. Mijn opa had er vroeger ook last van. Nu ik soms. Maar als ik tijdens een bezoek hoge nood heb en naar het toilet wil, krijg ik van meesteres geen toestemming. Zij doet me dan een luier om en dwingt mij daarin te plassen. De resterende tijd moet ik dan met die natte luier rondlopen. Bah, wat een vieze nattigheid. Naast de pijn, viezigheid en schaamte geniet ik eerlijk gezegd altijd van een bezoek. Het geeft mij een kick afhankelijk te zijn van een prachtige vrouw. Die terwijl ik gebonden ben overal en op onverwachte momenten en plekken, hard of zacht mij mijn naakte lijf laat voelen. Ik voel mijn lijf tijdens en na een bezoek intenser. Een héérlijk gevoel. Ik blijf me één van de eerste keren dat ik bij haar was – jaren geleden – herinneren. Ze heeft me toen een corrigerende tik in mijn gezicht gegeven. Waarschijnlijk had ik een iets te vrijpostige opmerking gemaakt. Die tik kwam erg aan. Een tik in het gezicht is anders dan gestraft worden met de cane of een plak. Van de laatste gaat de pijn over. Een tik in mijn gezicht gaat bij mij tussen de oren zitten. Het is vernederend en laat een diep besef achter dat ze de baas over me is. Ik heb me sinds die tijd kennelijk beter gedragen want ik ben nooit meer op die manier gecorrigeerd.
Toch blijft de angst dat het weer kan gebeuren als ik me voorbereid op een bezoek. Is het echter alleen de angst of ook stiekem de hoop dat ze me weer op die manier op mijn plaats zet? Een dergelijke tik is immers niet alleen straf, maar ook een blijk dat ze om me geeft. Dat ze wilt dat ik het goed doe. En daarmee heel intiem. Soms vindt ze tegen het einde van mijn bezoek dat ik een hoogtepunt verdiend heb. Dan mag ik mezelf masturberen. Of – in het geval ik nog vastgebonden ben – wilt ze me daarbij helpen met haar terminator. Altijd let ze erop dat ik begin te kreunen en hijgen. Altijd vind ik het vernederend zo bezig te zijn en de daarbij horende geluiden maak. Helemaal als ze me bemoedigend “ach gossie, gossie gaat het zo moeilijk?” toefluistert als ze ziet dat ik op mijn leeftijd een beetje impotent ben. En mijn verschrompeld lid er lang over doet om groter te worden. Ik kan me niet voorstellen dat het gekreun en gehijg voor haar prettig zijn. Zeker als ik me realiseer dat er na mij andere bezoekers komen en morgen en overmorgen weer die allemaal dergelijke geluiden maken. Voor haar onprettig gekreun om steeds weer te moeten horen.
Ik denk echter dat ze dan geniet van ultimate femdom supremacy. Dat ze elke man dit kan laten doen. Waarom doe ik dit? Zou mijn opa op deze leeftijd ook nog dergelijke vulgaire geluiden gemaakt hebben? Ja, ik wil haar femdom supremacy graag bevestigen. Maar voor die bevestiging is het toch niet nodig dat ik dergelijke geluiden moet maken? Ik blijf dit doen, de spanning, de sensatie, de angsten, de afhankelijkheid van deze vrouw, ik kan het niet missen. Ook al moet ik er pijn voor lijden en me schamen bij de vernederingen.

Het grootste deel van mijn leven heb ik een normaal vanilla-bestaan gehad. Nooit geweten wat een rijkdom het kan zijn als een speeltje gebruikt te worden door zo’n prachtige vrouw! Ik zwijmel nu al bij de gedachte dat ik bij het begin van mijn komende bezoek eerst even onder haar hoge laarzen mag zitten! Dan voel ik mij veilig en geborgen!
Slaafaap, speeltje van Meesteres Denise

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide