feb 122018
 

Deel 3, episode 2
Femmalia Deel 4 Transport ( deel 2 en 3 in Opzoek naar mijn Horizon)

Die nacht regende het hard. De gevangen in de put waren doorweekt. Een van deze mannen was Hank Andrews, hij was een sportieve twintiger. De hele nacht had hij niet geslapen en liggen rillen van de kou. Naast hem zat zijn vriend Steven, ze kende elkaar al jaren. Beide waren ze nog beduusd wat hen was overkomen. Eigenlijk wisten ze het niet precies. Toen ze wakker werden in de kar hadden ze geen schoenen meer aan en waren ze geboeid. Praten was te strengste verboden. Iedere man die zijn mond opendeed, zonder dat hem wat gevraagd was. Kreeg klappen met de zweep.
Tegen de ochtendgloren werden de gevangen uit de put gehaald. ‘Lopen slaven, LOPEN OPSCHIETEN!!’ Het was de eerste keer dat Hank het woord ‘slaven’ had gehoord. De hele tijd had hij wel een vermoede gehad. Ook had hij vele verhalen gehoord. Maar verhalen, die hoorde hij zo vaak… ‘STRIPPEN NU!!’ Commandeerde dezelfde Dame. De meeste mannen begonnen met uitkleedden. ‘SNELLER SLAVEN SNELLER.’ En wederom knalde de zwepen in het rond. Het duurde dan ook niet lang of alle mannen stonden in hun Adamskostuum. De mannen werden bewaakt door het kleine leger van Keira. Een stuk of 50 60 nieuwsgierige Dames hadden de grootste lol. Alle mannen moesten naast elkaar gaan staan. Hank stond naast Steven. In de verte naderde twee vrouwen te paard. Het waren Keira en Daisy. ‘Attention.’ Riep de Dame luid… ‘Slaves head down’ Keira genoot hiervan. Ze vond niets leukers dan ‘verse’ slaven tot op het bod te vernederen. Door ze naakt uit te kleedden en er vlak voor arrogant voorbij te lopen. Om het nieuwe vlees te ‘inspecteren.’ Om de mooie ‘exemplaren’ te betasten. Ze te laten knielen, met haar rijzweep te slaan. Zo nu en dan selecteerde ze slaven voor haar persoonlijk bezit. Na een grondige inspectie werd iedere man van onder kaal geschoren, voorzien van een collar en kuisheidgordel.

Hank werd geschoren door een jonge meid van een jaar of 19. Ze was amper 1.60 groot, maar had er geen enkele moeite mee om hem op de knieën te krijgen. ‘Knielen slaaf’ zei ze streng. Toen dat niet snel genoeg ging naar haar zin. Greep ze Hank vol in zijn ballen en trok hem naar beneden en pakte een ijzeren collar die ze om zijn nek bevestigde. Hierna moest hij gaan liggen op een veldbed. ‘Stil liggen slaaf’ Daarop begon zij zijn schaamhaar weg te scheren. Ze hield gevaarlijk het vlijmscherpe mes bij zijn ballen. ‘Als je iets probeert wormpje…..dan snij ik hem eraf. BEGREPEN??’ ‘Ja’ antwoorde Hank aarzelend. Na dit tafereel greep de jonge Dame stevig om zijn ballen heen en pakte zij een ring die letterlijk met hangen en wurgen achter zijn balzak en penis heen ging. Op de een of andere manier was dat best opwindend. De penis van Hank was tot zijn eigen schaamte stijf geworden. Dit gebeurde wel bij meer slaven. Natuurlijk wist die jonge Dame dat ook, desalniettemin was dit een uitgelezen reden om de slaaf te straffen.
‘Jij vuile vieze geile slet’ riep ze het kwaad uit tegen hem. Om hem vervolgens met een rijzweep te slaan. Een tweede Dame kwam erbij. Deze Dame was zeker 10 of 15 jaar ouder en circa 1,80 meter groot. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ze aan haar jonge collega. Even later zat deze grote amazone vol boven op Hank. Een stalenkooi werd over Hank’s lid geschoven en met een slot bevestigd aan de ring die achter zijn balzak en penis zat. Zo werden alle mannen ontdaan van hun laatste waardigheid.
De mannen moesten achterelkaar gaan staan. Dezelfde grote amazone bevestigde tussen de collars van circa 20 slaven een ketting. Ze waren letterlijk als vee klaar voor transport. De voorste ketting werd bevestigd aan het zadel van een paard. Even later vertrok de caravan voor een lange zware dag lopen. Slaven die niet door liepen werden geslagen. Naar een paar uur lopen kregen de slaven wat water om te drinken. Hank was uitgeput. Zijn vriend Steven was geketend in de tweede groep van zo een twintig slaven. Ze keken naar elkaar met dode ogen. Hank dacht aan thuis. Zou hij daar ooit nog komen?

3 januari 2018 (deel 1)
Het was code oranje de hele dag al. Voor het eerst in de geschiedenis werden alle waterkeringen in Nederland gesloten. Wellicht hebben we 3 januari 2018 dan in een klap de kosten van dit project aan niet uit te betalen verzekeringsgelden terug verdient. In één klap! It is all-in the name. Nee, deze avond zou het zeker niet bij een klap blijven. Maar dat kon ik op het moment dat ik in Valkenswaard arriveerde uiteraard nog niet bevroedde. Lees verder »

jan 102018
 

Deel 2, episode 10  Game, set and match (Deel 2)  November 2017 (deel 4)

De grote finale van deze letterlijke ‘sjakie splash’ volgde snel. Ik werd besprongen door het Complete Dream Team. Mrs. Denise filmde het gebeuren voor een life stream. Hoeveel mannen kunnen nu zeggen dat ze door 5 Dames gelijktijdig worden besprongen en verwent. Okay, toegegeven het woordje ‘verwent’ kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Maar ik ben een man die kan zeggen, ja, ja…. een watje hahahaha, die het heeft meegemaakt dat gelijktijdig Mrs. Nina, Mrs. Rose en Mrs. Zascha. boven op mij lag. Ha, dat kunnen niet veel mensen zeggen. En als bonus ook nog Mrs. Samantha en Slavin Tara erbij. Tara…wat heb ik toch met die naam…… Vrijwel meteen duiken al die smurfen weer op mijn netvlies… Oh ja, Mrs. Tara, overigens voor alle duidelijkheid, niet te verwarren met een andere Nederlands Meesteres met dezelfde naam. ‘Mijn’ Tara is al lang gestopt…. Goed, it is all-in the name. Net zo goed heb ik dat met de naam Missy…. Oeps ik dwaal af…  Nadat de Dames met mij klaar waren… Jezus zeg… ‘Met mij klaar waren..’ Ik moet eerlijk bekennen dat ik al moeite zou hebben met een van die Dames. Goed mijn fantasie werd en wordt  letterlijk door dit voor – met de nadruk op – val, wel erg geprikkeld. Maar mijn bloed werd door de impact niet naar een centraal punt van mijn lichaam geleid, eerder naar de andere kant.. Maar de echte vernedering moest nog gaan beginnen. De volgende passage kan ik eigenlijk alleen maar met plaatsvervangende schaamte beschrijven. Het enige wat nog voor mij spreekt is, dat ik het moest doen….  Het begon nog allemaal vriendelijk, een van de Dames gooide een teddybeer naar mij toe. ‘Ga jij maar worstelen met de Teddybeer’ Daar lag ik dan letterlijk te rollenbollen met een Teddy beer…!!!! Hoe verzin je het….  ‘Daar kun je wel van winnen hè!’ ‘Laat jij de beer ook eens winnen.’ Eerlijk gezegd: op het moment dat jezelf ligt te rollen op worstelmatten met een teddybeer die ook nog een pamper aan heeft…Een Pamper!!!!! En voor mijn neus op amper 3 meter afstand zit het voltallige Dream Team en mijn Meesteres…. De vraag is dan: wat gaat er dan in je koppie rond??? Spoor jij daarboven nog wel? Stel er zou een ziekenwagen voorbij zijn gekomen, dan hadden die ziekenbroeders mij ongetwijfeld zonder pardon in een dwangbuis gehesen en me afgevoerd naar een inrichting, om de komende 5 jaar een soort van Teddyberenfobietherapie en groepsverband te volgen…. En bedankt!! Hahahahahahahahaha..   Goed zoals ik dit verhaal al schreef: als je denkt dat je het diepte punt hebt bereikt, dat het vanaf dit punt alleen nog maar beter kan gaan…. Als je dat denkt, in mijn geval dus: Als ik dat denk, en 2 meter voor mij zit die prachtige vrouw, die heerst over dat paradijs aan de Eindhovensweg 150, dan……

Tijd  Het leek wel of de tijd stil stond…. Het ging in een roes.. Ik wilde eigenlijk gaan liggen, had al bijna 36 uur niet of nauwelijks geslapen. Gewaakt, in die kamer waar ze nooit meer levend zou uitkomen. Even daarvoor was mijn moeder gekomen op mijn verzoek. We keken op richting haar bed en het leven trok uit haar lichaam vandaan. ‘He, Sjakie….. ze is….’ Het eerste wat ik zei was: ‘Nu ben ik weduwnaar’’  ……. En toen was het stil, het leek wel of de tijd stil stond. Apathisch keek ik voor mij uit…..  het duurde even voordat Ik weer in de realiteit terug kwam. Nu moest ik mijn kinderen vertellen dat hun moeder was gestorven. Ze waren bij oma, op de achtergrond hoorde ik een van mijn kinderen huilen… Ik kon haar niet troosten, niet in mijn armen pakken, knuffelen of kussen.
Ik kan heel goed praten over de dood van mijn vrouw en de lijdensweg die hier aan vooraf is gegaan. Van nature ben ik een positief mens, het glas is halfvol bij mij. Gemengde gevoelens overmeesteren mijn gemoedstoestand regelmatig. Hier heb ik met veel mensen over gesproken Een van die gevoelens heeft te maken met lust. Mijn bezoeken aan Mrs. Denise. Zij, net als een aantal dierbaren hebben mij regelmatig opgepept. Ik kan het verleden niet veranderen.  Hoewel ik rationeel weet dat zij dus allemaal gelijk hebben, lukt het niet altijd om emotioneel die stap te zetten. Niet in de laatste plaats omdat ik het zo erg voor Liesbeth en de kinderen vind. Nu ben ik van nature nog een positief mens. Als ik negatief zou zijn, dus het glas halfleeg, dan zou ik waarschijnlijk al verzopen zijn. In dit geval figuurlijk, dus niet in de alcohol.  Ik was voor mijn werk in Italië en we reden letterlijk Florence voorbij. Die stad was de laatste stad waar wij samen waren geweest. Een foto van die reis staat nog steeds op mijn telefoon. Na haar overlijden zag ik aan een van die foto’s dat ze toen waarschijnlijk al ziek was. Ik kan het medisch niet onderbouwen of bewijzen natuurlijk.   Ze hield een sleutel vast, een sleutel die behoorde tot een slot wat wij zo juist hadden bevestigd aan een bruggetje over de rivier de Arno. Het was of de tijd stilstond. We hadden geen tijd om in Florence te stoppen, we moesten verder. Ik keek naar mijn linkerhand en zag mijn trouwring zitten. Laatst vroeg Mrs. Denise. Waarom heb je die nog om? Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Waarom? Ja, waarom? Misschien wel omdat ik tegen beter weten in hoop dat de tijd stil blijft staan. Lees verder »

jan 092018
 

Deel 2, episode 10

House of Fantasy deel 13 (zie 11 en 12 in De Bel) Het duurde niet lang of alle aanwezige Dames kwamen kijken. ‘Ik heb een idee’ zei de Herin des Huizes monter. Daarop pakte ze diverse touwen die ze bevestigde aan de kuisheidgordel. Vanuit mijn ooghoeken zag ik zeker een stuk of 6 Dames staan. De ene nog mooier dan de ander. ‘Hé slaaf, heb ik gezegd dat jij mag kijken.’ Ze gebaarde vervolgens naar een Dame van zwart lang haar, waar zelfs sneeuwwitje jaloers op zou zijn. ‘Bind jij zijn armen vast op de rug?’ De Dame in kwestie had ik een keer eerder gezien. Haar hele arm was getatoeëerd. Ze keek me vervaarlijk aan.
‘Handen op je rug slaaf.’ Zei ze streng Snel volgde ik haar bevel op. Terwijl de Herin zeker een stuk of 5 touwen bevestigde aan de kuisheidgordel. Daarop gaf ze alle aanwezige Dames een uiteinde. Mijn jonge blonde kwelgeest was weer van de partij. Haar ogen glinsterde van genot. Evenals de blonde Dame met zwarte band. ‘Op mijn commando trekt iedereen gelijktijdig aan het touw. 1, 2, 3, NU AUWWWWW ‘1, 2, 3 NUUU’ AUWWWW Voor even stopte de kwelling en kreeg ik kans om bij te komen. ‘Stel je niet zo aan slaaf!’ zei ze de Herin mismoedig ‘Hoe kan zo een klein pikkie nu in hemelsnaam pijn doen. Dames attentie…….NUUUUUUU.’ AUWWWW…………1,2,3 NUUUUUUUUUU… ‘Meesteres.’ Zei ik met tranen in mijn ogen.. ‘please…..please…’ De jonge Dame met langblond haar schoot in de lach…..’please…..please’ deed ze mijn vernederend na. De volslanke Dame stak gelijktijdig haar duim en wijsvinger omhoog om de overige Dames duidelijk te maken middels dit handgebaar dat mijn mannelijkheid niet veel voorstelde. Dat resulteerde in een volgende lachsalvo Hahahahahahaha ‘Attentie….NUUUUU’. Ik keek naar boven, het was licht, nog nooit was het ligt zo helder geweest. Zo mooi. Kom…..Kom hier hoorde ik een voor mij herkenbare stem zeggen…… Luister…… Waar was ik in hemelsnaam? Ik had waarlijk geen flauw idee meer? Ik keek om mij heen, maar zag niets als alleen licht. Zweef ik, vroeg ik mij af. Plots voelde ik een geweldige optater………. Hé, dacht ik…..Wat een mooie vrouwen staan daar bij elkaar… Dat onschuldige gezicht van die jonge meid was niet te versmaden. Een Dame met volle rondingen stapte naar voren en streelde me lief over mijn lichaam. Ook een tweede blonde Dame met een mooi gespierd lichaam liep naar mij toe. Ze lachte lief. De Herin liep om mij heen en keek voor mijn gevoel tevreden op mij neer om vervolgens onverwacht venijnig in mijn rechter tepel te knijpen. AUWWWWWWW……… 1, 2, 3, NUUUUUU AUWWWWWWWWW
Voordat ik er erg in had draaide alles rond. De prachtige Dames danste om mij heen. Ik kon alleen maar meedraaien met de Dames. Dit leidde tot hilarische taferelen, tot groot genoegen van alle aanwezige Dames. Ik was kansloos. Compleet vernedert verslagen. Ik voelde mij zo nietig, zo klein. Compleet gebroken. Plotseling uit het niets moest ik weer aan mijn vrouw denken. Wat was daar ook alweer mee. Ik heb ze al zo lang niet meer gezien… Ze moet vast ongerust zijn?? Ik wilde wat zeggen tegen de Dames… Ik wilde zeggen: laat me gaan, ik moet naar mijn vrouw terug… Ze zal erg ongerust zijn…..’Meesteres’ zei ik ‘Meesteres….’ Er kwam geen reactie, het leek wel of ze mij niet hoorde…….. HELPPPPPPPP, HELPPP IK BEN HIER!!! Schreeuwde ik het uit, maar er kwam geen geluid uit mij. De Dames werden steeds vager. Het leek wel of ze oploste, vervaagde in de mist…… 1,2,3…….NUUUUUU OF NOOITTTTTTTTTT…. Lees verder »

nov 272017
 

Deel 2, Episode 9

De Bel

Oktober 2017 (deel 1)
Het zal rond 20.30 uur zijn geweest, voor de een of andere reden moest ik denken aan Metallica. Meer specifiek het nummer ‘For whom the bell tolls’. In mijn gedachte hoorde ik de bel klingelen die zo karakteristiek is voor dit nummer. Iedere Metalfan kent dit nummer. Dit nummer staat op een LP uit 1984 genaamd ‘Ride the Lightning’. Ik mag gerust zeggen een klassieker van de hoogste plank. Een stukje tekst uit het refrein van het gelijknamige nummer (Ride the lightning) schoot door mijn hoofd:   Burning in my brain, I can feel the flame’ In mijn gedachte hoorde ik de muziek erbij. Een aantal elementen die de heren bezingen op deze LP waren amper een uur eerder de revue gepasseerd onder leiding van het ‘orkest’ van Meesteres Denise. Ook zij heeft een dirigentstokje, oftewel Baton. Alleen, zij heeft er veel meer dan één en de meeste zijn een stuk langer. Geloof me: iedere slag is meer dan raak. AUWWW… Er is echt niemand die buiten de maat speelt.
Toen ik ‘Naar Valkenswaard’ reed belde ik ‘haar’ op. Wie is ‘haar’ zult U zich afvragen. ‘Haar’ is een oude bekende van mij. Dat begon ruim 10 dagen daarvoor. Toen ik mijn Ipad ’s nachts opende, na terugkomst van weer een geslaagd feestje in Duitsland.

‘Heb je verslagen op DP gelezen en zag dat je daar iets over ‘ons’ schreef, vandaar dit berichtje.’ (zie Opgesloten). ‘Haar’ dus was: de toenmalige partner van Piet. In tegenstelling tot ik in dat verhaal schreef is ze niet meer commercieel werkzaam. Ze heeft met haar advertenties in tientallen Massad’s gestaan. ‘Met haar heb ik (helaas) al lang geen contact meer gehad,’ Het was of we elkaar gister nog hadden gesproken. Ze, laat ik haar Ella noemen, was dus gestopt. Ook Ella is van de ‘oude stempel’. Ze miste vooral de ‘echte’ slaven. Als ik éen ding over mij zelf mag zeggen en schrijven, behalve dat ik een ontzettend watje ben en daarnaast erg onhandig hahaha, dat ik een ‘echte’ slaaf ben. Daar ben ik ontzettend trots op.

De ‘echte’ onder ons pikken dat er meteen uit. Ook Ella kon zich dat nog herinneren als de dag van gister. Het was erg leuk om ‘Haar’ weer gesproken te hebben en dat naar aanleiding van deze column. Zoveel mooie herinneringen met als basis die geweldige feestjes in Passion.

Passion,
zoveel mooie herinneringen.
die voor altijd blijven bestaan.
Een blinde kan zien,
wat een dove kan verstaan.

Zoveel weemoed,
jaren zijn voorbij  gegaan.
Duizenden gedachtes,
met een lach en een traan.

Oude vriendschap,
zover bij mij vandaan.
Zal onze herinnering aan
Passion, nooit vergaan.

Voor Wim…….. en al die andere…

House of Fantasy deel 11 (zie Terug naar Valkenswaard voor deel 9 en 10)
Moeizaam kroop in naar de deur, achter mij liep de jonge Dame met lang blond haar. Za had een kleine zweep gepakt en sloeg mij onverwacht fel op mijn billen…
‘Auwww’ zei ik van schrik.
‘Voort slaaf, opschieten we hebben niet de hele dag.’

Zo snel mogelijk kroop ik de trappen omhoog naar de zolder alwaar ik op handen en voeten begon te dweilen. Lopen ging niet, het dweilen ging eigenlijk best wel goed. Te goed naar oordeel van mijn mooie ‘kwelgeest’ die toezicht moest houden op mijn werk. Daarop pakte zij een ketting die ze vast maakte in het midden van de ketting tussen mijn polsboeien aan de ene kant en aan de andere kant aan mijn ballen. Uiteraard was deze ketting ook zeker niet te lang. Ik kon alleen met gebogen hoofd en bovenlichaam met mijn handen mijn hoofd aanraken. Dat maakte het dweilen veel moeilijker. Dit tot haar grote hilariteit. Haar lach was diep vernederend. Tussen mijn verwoede pogingen om te dweilen, bestookte zij mij met een zweep.
‘OPSCHIETEN SLAAF OPSCHIETEN’ commandeerde ze luid.
Toen ik eindelijk klaar was kroop ik voorzichtig van de trap af. Eerst mijn benen. Zij liep voor mij uit naar beneden en keek recht tegen mijn ballen aan.

‘Spreid je benen slaaf zover je kunt.’
Dat was uiteraard niet zover, vervolgens greep ze mij vol in de ballen. Ze tilde me er bijna aan op.
‘Opschieten slaaf…’
Onder aan de trap kwamen we wederom die andere blonde Dame tegen. Ze begon meteen te lachen en keek mij vervolgens streng aan.
‘Als je ook maar denkt aan ontsnappen slaafje, ook maar denkt ben je de mijne.’ Zei ze dreigend. Ik heb de zwarte band en kan je met links alle hoeken van het huis laten zien. Daarbij greep ze me vol bij mijn haar.
‘Sta op slaaf’ beval ze mij.. ‘recht staan’
Dat laatste ging nog al moeilijk..
‘RECHT STAAN SLAAF………. Je bent toch geen aap?’
‘Nou….’ zei mijn ‘vriendin’ met lang blond haar’, ‘wellicht moeten we hem pinda’s en bananen voeren, daarbij voelt hij zich heerlijk thuis in een kooi’
‘Nee, kijk nu eens goed…. Hij is te dom voor een aap en te lelijk. Merkte haar eveneens mooie collega op.
Dit leidde uiteraard weer tot een flinke lach partij tussen beide Dames. Ook de jonge vollere Dame kwam er bij staan.
‘Wat lachen jullie?’
‘We vonden dit slaafje op een aap lijken’
‘Nee joh, zei ze pardoes zonder de voorgaande conversatie te hebben gehoord.. ‘Daar is hij veel te dom en lelijk voor….’ Dit leidde tot een gigantische schaterlach die door het hele huis te horen was.
‘Wat is hier loos’ zei de Herin die op het tumult in de gang was afgekomen streng. Nog steeds stond ik er als een ‘zot’ bij.
‘Op je knieën slaaf’ blafte ze mij toe gelijktijdig aan mijn haren trekkend. ‘Hoever is hij?’ vroeg ze aan de jonge blonde Dame met lang haar.
‘De zolder heeft hij klaar.’
‘Opschieten dan…… Wat zit daar voor een ketting tussen de polsen en zijn ballen?’ Daarbij gaf ze een flinke ruk aan die ketting.
‘Oooh ehhh och Ja…’
Het werd me inmiddels zeer duidelijk wie de baas in huis was.
‘Hmmmm, maak maar los, het huis moet vanavond schoon zijn. Doorlopen Dames….. en jij zorgt dat hij zijn werk afkrijgt begrepen.’
‘Ja mevrouw.’ Zei ze een beetje beschaamd. ‘Sorry voor dit, ik was wellicht iets te enthousiast.
‘Is al goed, is al goed.’
Het was ook zo leuk om die slaven te vernederen. Daar kon ze zo van genieten.
‘KRUIPEN SLAAF…..VOORT PATSSSSSS’
In het volgende vertrek kreeg ik er uiteraard van langs.
‘Jij stomme slaaf……dank zij jou kreeg ik een reprimande. Daar ga jij voor betalen.’
‘Maar Meesteres……’ stamelde ik uit. PATSSS PATSSS PATSSSSS DWEILEN SLET.

Oktober 2017 (deel 2)
Daar stond ik weer, keurig op tijd mijn auto geparkeerd op een redelijk prominente plaats voor het huis. Ik zag dat net voor 19.00 uur een gast naar de voordeur liep. Zo een 2 minuten voor 19.00 uur. Dat had hij goed getimed.
Toen ik daar amper 2 minuten later stond, werd de deur geopend door de vrouw, als ik alleen al naar haar benen kijk…hmmmmmm…. Smelt ik weg: Mrs. Zascha. Ze lachte vriendelijk en PRIMEURRRRR!! Het was de allereerste keer dat ik niet dicht klapte maar zowaar me goed verstaanbaar kon maken. Voor wie haar nog niet kennen. Ze is een topper….
‘Volg me naar de kelder’.
Onhandig begon ik mij uit te kleden. Ik was amper begonnen of de deur ging al open.
‘Schiet eens op.’ Klonk het streng en ze sloot weer de deur.
Meteen was ik weer verkocht. Ze zag er weer ‘stunning’ uit…
‘Nog niet klaar…??’ Amper 20 seconde later…’ ‘Gaat allemaal van je tijd af’ en opnieuw ging de deur dicht. Zo snel mogelijk zat ik in mijn slavenhouding. Niet veel later ging weer de deur open. Ik hoorde zowaar goedkeuring.

Mrs. Denise liep de kelder binnen gevolgd door een Dame die ik tot op heden alleen kende van de website: Mrs. Samantha.
‘Wat heb jij een zwarte voeten zeg!!’ Zei ze mismoedig. ‘Moet je zien. Hoe komt dat?
‘Mijn sokken geven af Meesteres’
‘Smoesjes, altijd smoesjes die slaven.’ Ook Mrs. Zascha, die in en uit liep, liet haar minachting blijken.
‘Nu beslissen: Kelder of Zwart… Snel..’
‘Zwart Meesteres.’ Daar was ik al een hele tijd niet geweest.
‘Pak je spullen en snel een beetje’
Ik had alles zo goed en kwaad als het kon netjes onder de stoel gelegd. Maar het snel pakken van mijn kleren en twee tassen met gedichten, verhaal en presentjes viel niet mee. Tot overmaat vielen ook nog mijn sleutels en portemonnee uit mijn broekzak. Dit uiteraard weer begeleid door hoongeluiden van de aanwezige Dames.
‘Loop jij voorop??’
‘Nee, Meesteres.’ Snel liep ik de kelderruimte in richting douche om vervolgens Mrs. Denise en Mrs. Samantha te volgen naar de Zwarte Kamer.

Dream Team
Vaker heb ik geschreven over lichaamstaal. Bij mijn eerste hernieuwde ontmoeting met Mrs. Denise was het weer helemaal terug. We keken elkaar aan en we begrepen elkaar als de dag van gister.
Vaker heb ik complimenten ontvangen, zo interpreteer ik dat ten minste van de overige Dames in het huis. Onlangs nog van Mrs. Rose: jouw toewijding voor Mrs. Denise is zo mooi. Zij voelt instinctief dat ik authentiek ben. Dat het echt is, aan de andere kant voelde ik aan alles dat zij meende wat ze zei. Ik zag het in haar ogen. Mrs. Rose is absoluut niet de enige bij DP die zo oprecht uit de hoek kwam naar mij toe. Soortgelijke ervaringen heb ik met meerdere Dames zoals…Mrs. Nina, Zascha, Daisy, Manja… en vroeger ook Melody. Daarmee wil ik de niet genoemde Dames niet te kort doen, maar daar heb ik dergelijke ervaringen (nog) niet met meegemaakt.
Dit soort intermezzo’s vinden meestal tussen de bedrijven door plaats. Het kan een blink van een seconde zijn. Maar dan wordt er meer ‘gezegd’ dan bewijzen van spreken,  in een uur verbaal mogelijk is. Wat mij daarnaast opvalt is dat de Dames onderling erg plezierig met elkaar omgaan. Ik heb nog geen afgunst gezien of gevoeld. Toen mijn vrouw ruim 10 jaar geleden bij een gerenommeerde club werkzaam was, konden een aantal Dames elkaar niet luchten of zien. Er werden letterlijk gasten van elkaar afgesnoept.

De Dames bij DP vinden mijn geschiedenis met Mrs. Denise mooi. Ik zie regelmatig stralende ogen. Ware passie speel je niet die heb je of die heb je niet. Recentelijk was ik op die Femdom privé party. Dat heeft u kunnen lezen in mijn vorige verhalen. De hele avond had ik stralende ogen. Zonder brede bek, waar Mrs. Denise mij graag mee plaagt. Ik hoefde niets te zeggen, ik straalde energie uit, welke door de Dames zeer positief werd ontvangen.
Die avond zag ik aan de andere kant een ongelijke strijd in een Dom/sub relatie. Hij straalde niet, hij had het zo moeilijk in zijn rol en ik zweefde, ik had zonder moeite zwaarste bergrit in de Tour kunnen rijden. Zoveel plezier had ik. Ook toen ik in een zwaar metalen boeien constructie werd gezet, bleef ik stralen. Meermaals heb ik gehoord van de Dames bij DP dat ik zoveel plezier uitstraal. ‘Je leeft er echt naar toe hè!?’  Het is niet eens een vraag….

Mrs. Denise is trots en dat mag ze ook zijn, ze heeft een geweldig team geformeerd binnen DP. Die wisselwerking vind ik zo mooi om te zien. Of het nu Mrs. Nina is met haar guitige ogen, of Mrs. Rose, of Daisy, Zascha, Manja, Nicole.  De Dames stralen als sterren aan de hemel. Ik twijfel er niet aan dat de niet genoemde Dames niet stralen. Ik schrijf enkel uit eigen ervaring. In mijn vorige verhaal heb ik deze Dames niet voor niets omgedoopt tot het Dream Team, want dat zijn zij in de waarste zin van het woord. Het zal dan ook niet vreemd zijn waar mijn inspiratie met betrekking tot de House of Fantasy vandaan is gekomen. Ik zie dat verhaal ook als een soort van Hommage voor dit Dream Team.

Oktober 2017 (deel 3)
Wat onhandig legde ik mijn kleren neer op de zwarte kamer. Ik wilde alles netjes wegleggen, maar dat duurde allemaal te lang naar mening van Mrs. Denise. Ze sommeerde mij om naar de stoel te komen. Een bondage stoel waar een slaaf met gespreide benen op moet gaan zitten. Zodat de benen vastgezet kunnen worden. Wat ook precies de bedoeling was. Maar voordat ze mij vastmaakte aan deze stoel, kreeg ik een blinddoek om.
‘Laat je pik eens dansen. Zo ja’
Mijn lid was weer redelijk opgezwollen, niet in de laatste plaats door de voor mij nog vreemde ogen van Mrs. Samantha.
‘Zijn armen hoeven niet vast.’ Zei ze tegen Mrs. Samantha.
Ik kon alleen maar denken, hoe kan ik mijn gedicht voordragen, met een blinddoek voor. Lang hoefde ik niet te wachten op antwoord op mijn niet gestelde vraag. Mrs. Denise deed de blinddoek af, nadat enkele draadjes had bevestigd aan mijn pik.
‘Zo Sjakie, in welke tas zitten de gedichten.
‘In de zwarte Meesteres.’
Daarop vroeg zij aan Mrs. Samantha om de tas te pakken. Mijn verhaal viel er vrijwel meteen uit.
‘Hij heeft zijn handen vrij, zodat hij het gedicht kan opdragen.’
Ik wist al wat me te wachten stond. Mijn gedicht voordragen, terwijl zij mij ‘foltert met stroom’.
Voor iedereen die ‘Ride the Lightning’ van Metallica kent. Het was net een Elektrische stoel. Alleen het was niet ‘Burning in my brain’, ,maar ‘Burning in my dick’.

Het opdragen van mijn gedichten (zie onderaan het verhaal) werd een fiasco, tot grote hilariteit van beide Dames. Afwisselend ging de stroom omhoog en omlaag. Mijn voordracht was letterlijk en figuurlijk: waardeloos. Zoiets vind ik wel jammer, het zijn wel odes voor mijn Meesteres. Maar ik ben maar een slaaf… Als Mrs. Denise plezier heeft, heb ik dat meestal ook. Niet altijd op hetzelfde moment overigens…hahaha.
Met hangen en wurgen kreeg ik mijn gedicht opgelezen, want het was geen voordracht. Mijn presentjes vielen in goede aarde.
Sjakie, pak je pik vast en begin er mee te spelen.’
Daar was niet meer veel van over, eerlijk gezegd.
‘Komt er nog wat van?’
Er kwam werkelijk niets zinnigs meer uit mijn mond. Na nog een paar afwijzende opmerkingen over mij, richting Mrs. Samantha, gevolgd door nog een paar plaagstoten met stroom, werd ik verlost van de stroom. Het zal duidelijk zijn dat ik geen licht geef. Net bekomen van een overdaad aan energie kon ik het niet laten…..
‘SJAKIE…… Waarom kijk jij naar mijn tieten???’
‘Omdat ik er niet naast kan kijken’ kwam er volledig fout uit..
‘Wat???’
‘Ehh ja, omdat ik ze niet kan weerstaan.’ Ze heeft toch ook zo een mooi stel borsten…
Uiteraard ontving ik een verdiende oorvijg van haar.
Even later mocht ik gaan douche, onder in de kelder. Dit omdat de douche boven bezet was. Daar kwam ik opnieuw Mrs. Zascha tegen. Heerlijk is dat om zo vernederend naakt door hèt huis heen te lopen en gewoon een slaaf te zijn……

Balans
Het was circa 20.30 uur ’s avonds in een hotel in een stad waarvan wij Nederlanders de naam niet correct kunnen uitspreken. Uren, ja uren hadden we in de auto gezeten. Qua kilometers viel het nog wel mee, maar al met al had ik die dag zo een 400 km binnendoor gereden. En dat is veel zwaarder dan circa 700 kilometer autobaan.

Tegenover mij zat zij, die vrouw waar ik van mijn eigen vrouw dus nooit mee op reis had mogen gaan. Zij blond, 1,60 groot met een meer dan leuke voorgevel. Een Dame dus die qua figuur en uiterlijk menig mannenhart op hol jaagd. Het was de 6e keer dat ik met haar op pad was dit jaar. Een opgave die voor veel thuis blijvende partners een brug te ver kan zijn. Het vraagt om eindeloos veel vertrouwen. Zeker ook voor haar man. Beide keken we rustig op de menukaart.
Ik heb dit jaar ontzettend veel gesproken en gedeeld met haar, maar absoluut niet de lakens. Dat willen we allebei niet. Nou in principe lieg ik dan, ik blijf een man. Het is het gewoon niet waard. Ik heb haar echter niets verteld over mijn passie voor SM. Dat hou ik bij mij zelf. Hoe anders was dat tijdens een vriendenweekend, met mijn vriendengroep. Zij weten het en na het zoveelste biertje in een Irish Pub, kwamen weer de vragen. Vooral van een van mijn vrienden die toch wel nieuwsgierig is. In de goede zin van het woord. ‘Hoe is een parenclub? Jij bent daar toch weleens geweest vroeger?’ Je moet de persoon in kwestie kennen natuurlijk, want dan wordt die vraag alleen maar leuker. ‘Ja, antwoorde ik, en wel meer dan een keer ook’ Om maar te zwijgen over de privé orgies die we hebben meegemaakt.’ Natuurlijk werden zijn ogen groter. Goed ik ken zijn vrouw. Hahahaha en ik weet dat hij thuis ook geen ‘klote’ te vertellen heeft, zoals zoveel mannen. Net zo goed als ik dus in het verleden..
Met deze blonde vrouw kan ik dus zonder enkele vorm van spanning, dubbele agenda, jaloezie, reizen. Zij reist in haar hoedanigheid ook met andere mannen. Een van die mannen verzweeg angstvallig dat hij met een vrouw op reis ging. Tot het natuurlijk uitkwam, met als gevolg ruzie en stress. Feitelijk zijn de partners ontzettend onzeker over zichzelf. Of dat terecht is? Kan ik niet beoordelen. Ook mijn vrouw was onzeker over zichzelf, de spanningen die dat met zich mee bracht wil ik absoluut niet meer. Het gaat om balans, de juiste balans.

Gekscherend zeg ik wel eens 1/3 van de huwelijken stranden. Dat betekent grof weg dat de helft van de huwelijken niet goed zijn. Dat wil niet zeggen, dat ze helemaal niet goed zijn. In ieder geval zijn die relaties niet in balans. Ik hoef wat dat betreft niet ver om mij heen te kijken. In mijn eigen vrienden groep zie ik dat al. Hoewel ik niet wil beweren, dat die relaties slecht zijn. Daar heb ik dus met haar ook uitvoerig over gesproken. Nee, reizen met een aantrekkelijke blonde vrouw is zeker geen straf als je geen partner thuis hebt zitten.
Ik zat dus tegenover haar, zojuist had ik aan de ober doorgeven wat ik wilde eten. Als voorafje een rauwe tartaar, met ei, ui et cetera. Hoofd gerecht Filet Mignon. Ik maakte een foto van het voorgerecht, wat er waarlijk als een plaatje uitzag, gekscherend stuurde ik de foto door naar Mrs. Denise, snel volgde er een reactie. Waarop ik natuurlijk weer reageerde. Plots klonk uit het niets:
’Ben je aan het flirten?’ vroeg ze lachend…
‘Altijd’ zei ik zo nonchalant mogelijk.
‘ik zie het aan je ogen, die stralen’
Ik was sprakeloos en kon niets meer zeggen. Ogen liegen niet…..

Oktober 2017 (Deel 4)
Terwijl ik mij aan het afdrogen was, viel mij op dat alle deuren openstonden van de Kelder, met uitzondering van de deur richting de privéruimte. Iedereen die binnenkwam kon mij in principe zien. Iets zei me dat dit absoluut geen toeval was.

Snel zat ik weer in mijn slavenhouding met mijn gezicht strak naar beneden. Ik hoorde de deur opengaan, maar keek niet op. Er liep een Dame voorbij, even later gebaarde ze, staand bij de buitenste kelderdeur, dat ik moest komen. Snel kroop ik naar haar toe. Terug op weg naar de zwarte kamer. Uiteraard kroop ik veel te langzaam voor mijn machtige Heerseres. Wat uiteraard leidde tot het nodige commentaar. Toen ik er eindelijk was.
‘Opstaan Sjakie.’
Snel stond ik op.
‘Bind je eigen ballen af.’
Daarbij overhandigde ze een lang touw. Ik had dit vaak genoeg meegemaakt in mijn leven en begon fanatiek mijn ballen af te binden. Zeker niet te los. Dat inclusief het ‘splitsen’ van mijn ballen, door beide kanten van het touw diagonaal over mijn ballen heen te binden. Toen ik bijna klaar was nam zij letterlijk de touwtjes weer in eigen handen. Daarbij vergat ze niet voor de zekerheid om het touw nog eens goed strak aan te trekken. Uiteraard om te voorkomen dat een van mijn eigenwijze ballen weer eens het hazenpad kon kiezen…. Eerlijk gezegd leidde dat bij mij toch wel tot een aantal zuchten. De uiteindes van het touw bond ze onder mijn ballen bij elkaar. Als ervaren slaaf kon ik wel bedenken waarom…….

Mrs. Denise liep naar de andere kant van de zwarte kamer en pakte een gewicht. Eerlijk gezegd, zou ik niet weten hoeveel dit gewicht woog? 500 gr, 1 KG???? Meer….. Minder… Zoals wel vaker komt Mrs. Denise al spelenderwijs op de leukste ideeën. Ze liep terug naar de hoek van de kamer en pakte een bel, die ze naast het gewicht hing, dus eveneens aan mijn ballen.
Daarop pakte mijn Dirigente haar verlengde Baton, een rijzweep genaamd. Ze ging recht voor me staan.
‘Ik kan je hier met de ogen dicht raken waar ik wil.’
Uiteraard twijfel ik niet aan haar vakkundigheid. Ze demonstreerde haar kunsten op mijn lichaam. Uiteraard sloeg ze zeker niet voluit. Het leidde wel regelmatig tot een bij mij van pijn geschrokken gezicht. Ook liet ze het gewicht wat aan mijn ballen hing een paar keer naar beneden vallen.
‘Sjakie, we gaan naar beneden om een of meerdere Dames te laten oefenen hiermee.’ Zij liep voorop met twee van die rijzwepen in haar handen.
Ik volgde haar met enigszins gespreide benen, met het gewicht en bel bungelend tussen mijn benen. Terwijl zij bij de zoldertrap stond, riep ze naar boven: ‘Zascha, kom je naar beneden?’
Langzaam lopend, of beter gezegd strompelend, kwam ik naar beneden.
‘Sjakie’ Zei ze, ’je bent ongelogen met afstand de onhandigste slaaf die ik ken.’
Daar is ongetwijfeld geen woord aan gelogen. Nu is voor de gemiddelde man één ‘klokkenspel’ al een gewichtige opgave, Laat staan als er een gewicht en klok gehangen wordt aan het ‘klokkenspel’.
‘Ga op het podium staan’
Al snel liet ze afwisselend de beide rijzwepen hun werk doen. Ik stond met de neus naar haar toe. Ze raakte me met een vakkundige precisie overal exact waar ze me raken wilde. Op mijn boven lichaam, rond mijn schaamstreek, boven benen, onder benen….
‘Pak de ketting vast die boven je hangt.’ Beval ze mij.
En ze ging weer verder met mij ‘verwennen’. Uiteraard kon ze het niet laten om het gewicht een paar keer te laten vallen. Het geheel leidde bij mij tot veel pijn. Dit tot genoegen van Mrs. Denise en Mrs. Zascha. De tweede Dame nam een van de rijzwepen over.
‘Omdraaien Sjakie.’ Zei Mrs. Denise.
Vervolgens werd mijn rug en onderlichaam onderhanden genomen. Ook liet ze de gewichten weer eens vallen. Hoewel de nodige klappen ‘goed’ aankwamen, toonde Mrs. Denise genade voor mij, door te doseren en temporiseren.
‘Spring eens Sjakie’
Dat laatste was natuurlijk helemaal lachen voor de Dames. Ik sprong… het gewicht en de bel gingen omhoog en vielen vervolgens met een behoorlijk smakker weer omlaag AUWWW. Hierbij stond ik te dicht bij de achterwand van het podium. Het gewicht zwiepte van voor…….. naar ACHTER KABOEMMMM.. tegen de muur aan.
Na te zijn bekomen van de eerste sprong, werd dat ritueel nog een keer herhaalt. Voorzichtig was ik vooruit gaan staan, zodat ik niet weer met die gewichten tegen de muur zou beuken.

Beide Dames stonden nu voor mij en gingen verder met het ‘strelen’ van mijn lichaam, tot het punt dat ik mij zover boog c.q. verplaatste dat de bel klingelde…. BOIIIIIING!!
Dit tot grote tevredenheid van beide Meesteressen. Het werd voor mij meteen héél duidelijk ‘For whom the bell tolls…’ Geestelijk klingelde ook dat andere klokkenspel.

House of Fantasy (deel 12)
De hele middag had ik op handen en voeten gedweild en geschrobd. Met de jonge Dame met lang blond haar in mijn kielzog. Toen ik klaar was in het laatste vertrek, maakte ze de ballenboeien los. Daarvoor in de plaats zette ze een humbler om mijn ballen en pik. Ze gebruikte de vrijgekomen handboeien om mijn armen vast te zetten op mijn rug. Ik zat nu op mijn knieën met mijn gezicht op de grond. Voordat ze ging kietelde ze nog even onder mijn ballen. Mijn pik reageerde vrijwel meteen.
‘Och het slaafje is geil…..’ Daarop pakte ze mijn pik vast en trok er een paar keer rustig aan. ‘Zal ik jou eens lekker verwennen.’ Zei ze plotseling heel erg lief. Ik was voor even verrast. ‘Nou, hoor ik nog wat.’
‘Ja Meesteres Ja’ Kwam het nerveus uit mijn mond.
‘Hmmm……… wat heb je een geil pikkie slaafje..’ In de tussentijd trok ze nog een paar keer aan mijn penis. Ik werd geiler en geiler en begon te kreunen.
‘Zo wil ik het horen slaaf…Kreunen slaaf kreunen…’
‘Oooh Meesteres…. Oooo aaaa ooaa…….     AUWWWWWWWWWW.  Plotseling pakte ze met één hand stevig mijn ballen en sloeg ze met een zweepje hard op mijn strak gespannen ballen auwwww kermde ik het uit van de pijn.
‘Dacht jij werkelijk dat ik jou eens heerlijk klaar ging maken hahahahahahaha Echt niet.’ Daarop verliet ze de kamer.

Waar was ik toch beland?? De laatste 2 dagen?? Ergens kwam dit huis erg bekend voor. Of ik in een vorig leven hier ook niet al eens was geweest. Een vorig leven tjaaa… In mijn gedachte flitste beelden door mijn hoofd……. Beelden van een stel kameraden met een pilsje in de hand op een of ander terras….Vrienden… Ik zag de beelden of ik na mijzelf zat te kijken… Er was er een met een telefoon aan het klote….. Langzaam werd het beeld steeds duidelijker. Gezelligheid spatte van het terras af, het ene biertje naar het andere. Hé verrek die persoon met telefoon ben ik zelf. Vaag hoorde hij een van zijn vrienden zeggen: ben je nog steeds aan het sm’men ehhhh sms’en… Toen viel het kwartje…..zijn hart begon te huilen…. Tranen volgde niet veel later… Tranen die gevoed werden door weemoed… door, ja alles wat niet meer was……… Het werd hem helemaal duidelijk, het was een vrijgezellenfeestje hier niet ver vandaan. In gedachte zag ik de bus weer voorbij dit huis rijden. Ik was aan het sms’en met mijn latere vrouw…. Onze liefde was nog zo pril…

Voor dat ik er erg in had rook ik weer die heerlijke geur….. Het was de Herin van het huis….. ‘Wat lig jij hier te doen.’ Merkte ze spottend doch enigszins lief op. Ze maakte de humbler en polsboeien los en bevestigde een ketting aan de collar.
‘Volgen slaaf.’
Snel kroop ik achter haar aan.
‘Op staan, handen achter in je nek’ Rustig liep ze om mij heen. Links en rechts kneep ze mij, tikte me op mijn billen.
‘Heb ik gezegd dat je mij mag aankijken??  Zei ze plotseling streng ‘Naar beneden kijken slaaf‘
Ik voelde mij klein worden op een onderdeel van mijn lichaam na dan…… Dat groeide alleen maar…. Niet dat ze daar nu zo van onder de indruk was…
‘Je lekt slaaf…. Eigenlijk ben je ook maar een vieze geile slet. .haha’ Daarop liep ze even de kamer uit. Nu had ik de kans. Ik was niet geboeid…. Ik kon weggelopen……., maar bleef aan de grond genageld staan….. Ergens was ik blij dat ze weer terug was, het gaf mij een gerust gevoel. In haar handen had ze een klein apparaatje. Ik moest goedkijken…., maar daar kreeg ik simpelweg de kans niet voor, want voor ik er erg in had, greep ze mij vol achter mijn ballen en bevestigde strak een metalenring achter mijn ballen, vervolgens werd er een metalenkooi om mijn stijve pik geschoven. Het complete pakketje werd afgesloten met een hangslot.

‘Zo geil sletje, nu bepaal ik en alleen ik of je nog een stijf lulletje kunt krijgen… Een lul wil ik het niet noemen….Hahahahaha. Dit vinden de overige Dames ook vast leuk om te zien. Daarop maakte ze de ketting om mijn Collar los om deze vervolgens vast te maken aan de kuisheidgordel.
‘Lopen slaaf’ zei pardoes, gelijktijdig gaf ze een stevige ruk met de ketting. Ze paradeerde mij door het hele huis heen.
‘Kijk’ zei ze vrolijk tegen eenieder die ze tegenkwam….. ‘een slaafje aan de lijn’
Wordt vervolgd.

Einde in zicht
Vanaf mijn column de Piñata (deel 2 episode 4) heeft U het vervolgverhaal House of Fantasy kunnen lezen. Dit verhaal komt in mijn volgende column tot een climax. Met andere woorden: tot een einde.

Oktober 2017 (deel 5)
‘Omdraaien en klem je pik en ballen tussen je benen.’
Dat viel in deze gebonden positie nog niet mee. Door de hoge spanning op mijn ballen, deden deze al behoorlijk pijn.
‘Achter je klemmen’ waarschuwde ze me ‘Als wij je eikel raken is het je eigen schuld.’
Vervolgens werd ik door beide Dames opnieuw onderhanden genomen met de rijzweep.
Een paar slagen later leidde er toe dat door mijn reactie dat de bel opnieuw klingelde.
Dit wederom tot grote hilariteit bij de Dames. Na nog de nodige tikken te hebben ontvangen, werd ik verlost van het gewicht en de bel.
‘Zeg je geen dank U wel Meesteres.’
‘Dank U Meesteres.’ Haastte ik mij te zeggen.
‘Ik hang ze gewoon terug hè.’ Zei ze dreigend.

Ook mijn ballen werden bevrijdt
‘Ik heb hem zijn eigen ballen af laten binden.’ Zei ze tegen Mrs. Zascha spottend.
‘Je weet hoe hè?’ met hoe bedoelde ze, op welke manier zij het touw losmaakt.
Ja, dacht ik. Ik zette me al schrap, nog voordat ze het touw in een keer lostrok. AUWW.. Dat doet verdomde pijn kan ik zeggen. Dat laatste vind zij zo leuk.

‘Zo Sjakie, pak je penis vast en begin er mee te spelen.’
Het duurde even voordat het bloed weer zakte naar een lager niveau in mijn lichaam. Mrs. Denise had in de tussentijd mijn verhaal (Terug naar Valkenswaard) erbij gehaald en begon met lezen.
‘Wordt het nog wat?’
Langzaam kwam het leven terug. De deur van de privé ruimte naast de bar ging open. Mrs. Manja keek door de deuropening.
‘Nu zijn er zes vrouwenogen op je gericht is het nog niets’ Zij Mrs. Denise mismoedig.. ‘Is het lekker vroeg ze…’
‘Ja Meesteres’
‘Ik hoor je niet.’
Het leven kwam terug… Mrs. Denise en Mrs. Zascha gingen pontificaal voor mij zitten. Terwijl ik moest rukken.
‘Als je klaar durft te komen, vang je alles op.’ Daarop pakte ze een plastic handschoen die ze om mijn pik deed.
‘Kun jij alle vingers volspuiten?’
Tja wat moet ik daar nu opzeggen.. Niets dus..
Als ik het verhaal uit heb moet je klaarkomen.’ Na een paar minuten zei Mrs. Denise dat ik moest gaan zitten op het podium. ‘Door rukken… Ik hoor je niet.’
Mrs. Denise begon met lezen en ik hijgde en kreunde verder, daarbij blies ik lucht uit, die zij in haar gezicht voelde.
‘Ik wil die lucht niet voelen..’

In de tussentijd verliet Mrs. Zascha de bar en kwam weer terug. Ook zij zat voor mij. Wat heeft ze een mooi benen, viel me weer eens op. Zo krachtig. Graag zou ik daar weer eens klem tussen liggen. Ik heb haar afgelopen jaar leren kennen als een bijzonder leuke vrouw, met altijd een lach op haar gezicht. Zo ook nu.
Het bloed stroomde niet alleen naar mijn pik, maar ook in mijn armen. Ik was inmiddels een paar minuten intensief aan het rukken.
‘Ik tel tot 10, en bij 10 moet je klaarkomen.’
Ze telde veel langzamer als normaal, dit omdat ze haar telsnelheid had aangepast aan het einde van mijn verhaal.
‘Tja, eigenschuld, moet je maar niet zo lange verhalen schrijven.’  Zei Mrs. Denise.
Ik stond op springen en hield me dus in.’
‘Doorrukken’
Naarmate de minuten vorderde begon ik steeds meer steken in mijn hoofd te voelen. Dat begon bij 5 of 6….
Mijn arm was lam, bij 8 had ik mijn hoogtepunt, zonder klaarkomen bereikt. Mijn hoofdpijn nam verder toe. Dat was van de buitenkant absoluut niet te zien. Ik gaf zelf ook geen krimp. Bij 9 hield ik het niet meer, het leek wel of mijn hoofd uit elkaar zou klappen. ‘Burning in my brain.. I can feel….’
Ik ijlde: ‘Ik heb hoofd pijn’ en stond op.
‘Hè, mag jij opstaan’ zei Mrs. Denise oprecht verbaasd.
‘Nee, maar ik heb zo een hoofdpijn.’
‘Ga zitten.. 10…’
Voor mij was 10 niet het moment van spuiten, maar de spreekwoordelijke bel dat ik ‘out’ ging. De gong klonk door aan de binnenkant van mijn hoofd.
Mrs. Denise en Mrs. Zascha, zagen dat het inderdaad niet goed met mij ging en maande mij tot rust.
‘Ga zitten en plaats je handen tegen je hoofd aan.’ Vanaf dat moment was Mrs. Denise meteen Dokter en verpleegkundige Denise. Ze ontfermde zich meteen over mij. Dat laatste verbaasd mij niet, ik weet dat zij oprecht en altijd bezig is met het welzijn van haar ‘gasten’.

Ze gaf me alle tijd om bij te komen en een paracetamol. Het doet zo goed om in zo een goede handen te zijn. Dit was niet te voorspellen. Zelf zag ik het niet aankomen en maakte ik het niet kenbaar. Het belangrijkste gebaar kwam aan het einde.
Natuurlijk stond ik 10 minuten later enigszins beduusd onder de douche, de ontlading was niet gekomen. De plastic handschoen moest ik na de frisse douche weer om mijn penis schuiven.
‘Sjakie, hoe laat ga je naar bed?’
‘Waarschijnlijk rond 23.30 uur, als ik klaar ben met schrijven.’
‘Dan wil ik dat jij deze handschoen volspuit.’
‘Dank U Meesteres…’
‘Oh ja, en daarna knoop je de handschoen dicht en neem je hem morgen overal mee naar toe….’
………….wordt vervolgd.

Bij deze een speciaal woord van dank voor Mrs. Zascha en Mrs. Samantha..………
………………….Members of the Dream Team.

Engel
Daar zijn als het
er echt toe doet.
Dat voelt zo
verdomt goed.

Het is niet altijd,
zoals het zijn moet.
Menselijkheid is
wat alles vergoed.

In alles zijn we
altijd eerst mens.
Hoever we gaan,
ongeacht welke grens.

Ontfermt U zich als een
engel over mij heen.
Wat er ook gebeurt,
U laat me niet alleen.

Toen ik U nodig had.
was U daar voor mij.
Dat maakt mij zo
ontzettend blij.

Ontwaken
Dat wat mij altijd
zal blijven raken.
Kan ik niet schreeuwen,
van de hoogste daken.

Een gevoel dat ik
niet kan beschrijven.
Een gedachte die in
mijn geest zal verblijven.

Het ontastbare wat
ik niet kan grijpen.
Tot het moment dat
ik het zal begrijpen.

Gedachtes die nooit
werkelijk zullen zijn.
Verlangen naar de
Allermooiste rode wijn.

Gevangen in een web,
waar ik niet uit kan komen
Leef ik in de trance,
van mijn eigen dromen.

De slaap kan mij in
mijn dromen vermaken.
Tot het moment dat ik
onverbiddelijk zal ontwaken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nov 152017
 

Gepost op 15 november 2017 van slaaf c

Het heeft helaas lang geduurd voordat een afspraak voor een langdurige sessie met Mrs. Denise gemaakt kon worden. Het is namelijk niet eenvoudig voor mij om er een paar uurtjes tussenuit te piepen om me vervolgens te melden in DP bij mijn favoriete Meesteres. Het voelt als een veel te lang voorspel als je als onderdanige slaaf zo lang moet wachten op een sessie. De slaafse opwinding en geilheid, mijn opgekropte onderdanigheid en het vurige verlangen om stevig overheerst, vernederd en bestraft te worden door Mrs. Denise is soms buitengewoon moeilijk om te onderdrukken, echt heel moeilijk. Regelmatig waan ik me in DP en fantaseer ik over een sessie. Ook lees ik graag de verhalen op de site van DP waardoor mijn slaafse geilheid stevig aanwakkert. Heerlijk om te lezen hoe Mrs. Denise of een van Haar collega Meesteressen te keer gaan tijdens een sessie. Ongelooflijk wat een impact de SM-ervaring van andere slaven op mij heeft. Dan zou ik echt zo naar DP willen scheuren om mezelf geheel vrijwillig over te leveren ….

Hoewel het fantastisch is dat ik een afspraak op zak heb zit daar ook een schaduwzijde aan voor mij. De wetenschap dat Mrs. Denise mij systematisch en zonder pardon “genadeloos” gaat afmaken is namelijk ook heel zorgelijk. Ik heb SM ervaring genoeg om te weten dat het meer dan afschuwelijk is als mijn gigantische slaafse geilheid (in mijn geval synoniem aan al dat slavenzaad) door Mrs. Denise uit mijn lichaam en geest gehaald is. Juist dan ben ik super kwetsbaar voor vernedering en straf. Het is meer dan vreselijk als je niet weg kan of kan stoppen met iets als je dat zo graag wilt. Sterker nog, hoe vreselijk is het als je gedwongen wordt om juist dan handelingen te verrichten of machteloos moet toestaan dat je bestraft of vernederd wordt??? Juist omdat Mrs. Denise mij absoluut niet laat ontsnappen wanneer ik dat dolgraag wil vind ik nu achter de PC heerlijk en maakt me super geil. De komende sessie is beslist geen SM spel voor mij, het wordt keiharde SM werkelijkheid die mogelijk gemaakt wordt door een top Meesteres, Mrs. Denise. De afspraak staat nu vast en hoewel ik weet wat de waarde is van “bezint eer ge begint” volgen er nog enkele spannende dagen voordat ik mag aanbellen bij DP. Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen???

nov 152017
 

Ingestuurd op 12 oktober 2017 door slaaf c

Al geruime tijd heb ik persoonlijk contact met Meesteres Denise, in de studio, per mail en telefonisch heb ik Haar leren kennen als een buitengewone professionele Meesteres. Het zijn vooral enkele opvallende competenties die Haar tot zo’n begeerde Meesteres maken. Niet alleen is Denise een prachtige vrouw die zich perfect kan uitdossen tot een zeer dominante, ruige Meesteres zij heeft ook zeer fraai karaktereigenschappen en verworven competenties. Ik zal er een paar noemen die mij enorm aanspreken: Ze is open en eerlijk, uiterst betrouwbaar en discreet. Daarnaast is Ze vastberaden, bezit Ze humor en is Ze duidelijk in de communicatie. Ook kan Ze erg goed luisteren en realistische vragen stellen wat resulteert in Haar uiterst goed ontwikkelde inlevingsvermogen. Het verbaast mij niets dat Zij een hele fraaie Award heeft gewonnen in 2017, in mijn optiek meer dan verdiend, chapeau!!! Ook ben ik enorm onder de indruk van Haar site en die ademt ook professionalisme uit. Ook de Latijnse spreuk wat “onder mijn leiding ben je veilig” betekent, spreekt zeer tot mijn verbeelding.

Als goed ontwikkelde man van 50+ word ik door mijn omgeving gezien als iemand die open, eerlijk, vriendelijk en collegiaal is. Als leidinggevende binnen een grote onderneming word ik zelf als een tikkeltje dominant gezien, niemand twijfelt eraan als ik aanwezig ben wie de leiding heeft! Toch heb ik ook een heel andere kant waar familie, vrienden, buren en collega’s enorm van zouden opkijken als ze wisten wat….. Ik mag me namelijk graag laten domineren en onder dwang dingen moeten doen waar ik niet onder uit kan komen. Daarover heb ik uitvoerig gecommuniceerd met Meesteres Denise en Zij weet echt als geen ander wat ik nodig heb. Echter, het is voor mij niet echt makkelijk om een afspraak te maken. Zo zou ik best wel eens op een bi-slaven dag in Domination Palace willen zijn maar dat is helaas nog nooit mogelijk geweest (misschien is dat ook wel beter voor me!). Wel heb ik met “ my beloved Mistress Denise” een afspraak gemaakt die later dit jaar gaat plaatsvinden, vermoedelijk medio november. Het zal een langdurige sessie worden waarin slechts een beperkt aantal afspraken gemaakt zijn die door ons beiden gerespecteerd worden. De beperkingen zijn o.a. geen copra, zichtbare littekens of babybehandeling. Hoewel ik geen pijnslaaf ben heb ik veel van de mogelijkheden die Mrs. Denise in DP biedt “mogen” ondergaan. Zeker niet alle SM-handelingen die mogelijk zijn hebben mijn voorkeur. Toch wil ik zo min mogelijk SM handelingen uitsluiten om Meesteres Denise maximaal vrijheid van handelen te geven en dat kan vanwege mijn vertrouwen in Haar (immers, ik voel me veilig bij Haar). Wel ben ik een slaaf die erg opgewonden raakt van totale machteloosheid en het gevoel om compleet van de buitenwereld afgesloten te zijn. Meesteres Denise heeft in ons laatste gesprek o.a. toegezegd dat het voor mij fysiek onmogelijk zal zijn om te ontsnappen of om de SM-sessie voortijdig te eindigen. Ook mag ik een week voor de afspraak niet meer klaarkomen en is slechts 1 ejaculatie toegestaan tijdens de sessie. Daarna zal Meesteres Denise bepalen of ik voor het restant van de langdurige sessie een algeheel klaarkomverbod krijg of dat ik juist maximaal en zeer frequent mijn slavenzaad moet spuiten. Ook is afgesproken dat het hele aanwezige DP-team op de dag des onheils bevoegd is om mij te straffen of te vernederen. Ook raakt mijn slaafse brein op hol van de gemaakte afspraak om onder dwang van Mrs. Denise handelingen te verrichten of juist “iets” te moeten ondergaan tijdens deze sessie waarbij een andere slaaf betrokken is. Hoe dan ook, ik realiseer me dat er geen weg terug is als ik mij eenmaal geheel vrijwillig aan Meesteres Denise heb overgeleverd. Hoewel ik me volledig realiseer dat ik waanzinnig ga afzien tijdens deze ruige sessie en ik Meesteres Denise met zekerheid ga verafschuwen als het noodlot toeslaat, zal ik toch doorzetten en alle straf, vernedering en hopelijk ook wat beloning trotseren als een waardige slaaf. Mijn bezinning omvat ook het feit dat als ik niet zou gaan ik niet bevrijd word van mijn intense slaafse, onderdanige gevoelens. Ik ben zo blij dat Meesteres Denise zich over mij wilt ontfermen. Dank U Meesteres en hopelijk tot snel. Wordt vervolgd…..

okt 252017
 

Deel 2, episode 8

Een paar weken eerder…. (deel 1)
‘Hier komen slaaf’
Snel liep ik naar binnen toe.
‘Sta jij met je handen in je zakken?’
‘Ehhhhh ja Meesteres’
‘Goed…uitkleedden…. Helemaal en snel een beetje….’
‘Mag ik mijn schoenen aan houden?’
‘Ja…’ Was het antwoord van de Duitse Meesteres. Ik was beland op een privé Femdom party van een Meesteres die ik ken uit de clubscene. Een paar dagen daarvoor had ze mij uitgenodigd onder het mom van: Ik heb zaterdag een Femdom Barbecue en ik kan wel een paar slaafjes gebruiken om aan de ketting te leggen.. Enthousiast reageerde ik snel, dat ik die zaterdag tijd had. Nu moest ik mij in het bijzijn van 5 Dames uitkleedden. Naast deze Dames waren er ook nog 2 andere slaven. Ik was de eerste….. Buiten was het een graad of 15, gelukkig was het naast de BBQ niet zo koud.

Een van de Dames kwam naar buiten….. Daar stond ik dan poedelnaakt… ‘Brrrrrr’  zei ze ‘Ik vind het maar koud.’ Ze was casual gekleed, evenals de overige Dames. Ze gooide een overgooier over haar heen, zo een soort van poncho… Het maakte de vernedering alleen maar groter. Ik keek ogenschijnlijk beduusd, maar mijn ogen liegen niet…..nooit…. Een paar minuten later was de tweede slaaf aan de buurt om mij in mijn ‘Adams costumes’ te volgen. Zijn Meesteres (Dame met Poncho) en hem had ik een dag eerder leren kennen. Waar ik eindeloos kick op het naakt zijn……Ja stiekem….stiekem had ik dit gehoopt…. Gedroomd dat dit zou gebeuren. Alle vrouwen casual en ik een nietige naakte slaaf…. Dat naakt zijn was voor hem – denk ik tenminste – niet echt zijn ding……
Er was ook een derde slaaf aanwezig en ja, hem had ik de dag te voren ook voor de eerste keer ontmoet in ‘de club’. En ja, hij leek er wel een beetje op…. Maar nee, dat zal hij wel niet zijn? Nee toch?? Natuurlijk had de vrouw des Huizes mij al eens verteld, bij onze eerste ontmoeting, dat zij daar was geweest…….. (zie verderop in het verhaal)

Plagiaat
Al vaker heb ik geschreven dat ik graag de verhalen van mijn lotgenoten lees. Zo ook het verhaal van Regina (Naar Mrs. Denise in opdracht van Mrs. Marion) Met bewondering heb ik de toewijding van hem / haar gelezen. Wat een lef, respect is meer dan op zijn plaats. Dit zijn ‘spelletjes’ waar Mrs. Denise intens van geniet. Naast de interessante uiteenzetting van de gebeurtenis viel, mij vooral het einde van het verhaal op. Ik citeer:
Met nog een brandend
gevoel in mijn gedachte
Was het haar lichaamstaal
die de pijn verzachtte
Zonder lang na te denken maakte ik een foto van de zinsnede en stuurde deze naar Mrs. Denise. Daarbij appte ik o.a. ‘Lees de korte rijm. Dit lijkt wel erg veel op mijn werk. Kan toeval zijn, ik zie het
als een compliment’
Goed, het was al laat op de avond. De volgende dag dacht ik,  hier moet ik iets meedoen. Wederom opende ik het verhaal van Regina en scrolde ik snel naar beneden.. en las het korte gedicht en vergeleek het met mijn opening van ‘De black Box’. Letterlijk zelfs hahahaha. Het is niet erg als mede slachtoffers van de lusten en grillen van Mrs. Denise gebruik maken van mijn gedichten om gevoelens te verwoorden, maar een bronvermelding is wel op zijn plaats. Let wel: ik zie dit wel als een compliment van Regina. Dank je. Lees verder »

okt 172017
 

Ingestuurd op 15 oktober 2017 door slaafje tm

Ruim twee en een halve maand na mijn eerste contact met Meesteres Denise sta ik weer voor de deur van het Domination Palace in Valkenswaard. Ditmaal zonder de extreme zenuwen maar met een meubel dat ik voor Haar gemaakt heb. Natuurlijk heb ik me, zoals het hoort, zowel van binnen als van buiten volledig gewassen en overal netjes geschoren. En natuurlijk heb ik ditmaal wel de kuisheidsgordel om waar Meesteres Denise de vorige keer om vroeg. Sterker nog, dit is de 74e dag dat ik mij voor Meesteres Denise van orgasme onthoud. Lang niet altijd draag ik de CB6000, maar klaarkomen zit er niet meer in. De weekenden zijn erg moeilijk geweest. Het gebrek aan dagopvulling, in combinatie met de computer waarachter ik al zo veel porno heb gekeken. Op de plek waar mijn hand bijna automatisch mijn broek in duikt. Op die momenten is het ongelofelijk moeilijk geweest om niet weer één van de steeds extremer wordende video’s op te zoeken en te genieten van het genot dat ik mezelf al zo vaak had toegebracht. Vaak heb ik op die momenten bewust de CB gedragen en de sleuteltjes ver weggestopt om toch de verleiding te kunnen weerstaan. Maar ik heb volgehouden. Voor Meesteres Denise.

Dan de druk op de bel. Toch daar weer die zenuwen. Geluid aan de andere kant. De deur wordt geopend door wederom een wonderschone verschijning. Meesteres Nina, zo blijkt later. Ze kijkt licht verrast naar de spullen die ik bij heb. De pumps met een hak van zeker 15 centimeter, accentueren haar prachtige met zwart wetlooklegging omhulde benen. Over het sexy zwart lederen met hier en daar wat roze geaccentueerde korset, draagt Ze een stoer zwart lederen jasje. Het plaatje klopt helemaal. Met de hakken aan is Ze bijna even groot als de 1,85m die ik zelf ben. Achter me wordt de deur gesloten. Ik wacht even waarna ik naar de bar wordt geleid. Ik zet het meubel op de grond en neem plaats op een barkruk. Meesteres Nina biedt me vriendelijk een drankje aan, om daarna Meesteres Denise te gaan halen.

Wachtend op Meesteres Denise bedenk ik me dat het sleuteltje van de kuisheidsgordel in mijn broekzak zit en dat ik helemaal nog niet heb bedacht wat ik ermee ga doen. Zal ik het op de bar leggen? Zal ik het zometeen afgeven? Zal ik het er gewoon laten zitten en Meesteres Denise ermee verrassen? De keuze is bij lange na nog niet gemaakt als de deur open gaat en Meesteres Denise de ruimte binnen treedt. Natuurlijk ziet ook Zij er waanzinnig uit. Een sexy zwarte met kant afgezet truitje, net zoals Meesteres Nina een heerlijke sexy zwarte wetlook legging en natuurlijk die ongelofelijk sexy lederen laarzen. Wauw wat een vrouw! Met drie kussen wordt ik begroet. ‘Nou laat maar eens zien thijsje! Je hebt me wel nieuwsgierig gemaakt met je verhalen.’ Eigenlijk zonder echt een besluit te hebben gemaakt, reageer ik met ‘Eerst heb ik nog iets anders voor u.’ Ik haal het sleuteltje uit mijn broekzak en geef het aan Meesteres Denise. ‘Hah! Heel goed thijsje.’ Ze grijnst. ‘En nu dat meubel!’ Ik haal het meubel tevoorschijn en begin meteen enthousiast te vertellen over wat het is en wat je er allemaal mee kan. Al heel snel wordt mijn uitleg onderbroken. ‘Wacht maar even. Ik denk dat je het beter gewoon kunt demonstreren. Kleed je maar uit dan ga ik de rest even halen. Dan kunnen zij het ook meteen zien.‘ Ik heb amper door wat er is gebeurd, als Meesteres Denise opstaat van haar kruk en naar de deur loopt. ‘Wat sta je nou te gapen!? Schiet op en kleed je uit!’ De situatie wordt me steeds duidelijker. Ik sta op het punt precies dat te doen waar ik op school altijd al zo ongelofelijk veel moeite mee had. Ik doe mijn schoenen uit en zet ze netjes naast elkaar onder de bar. Mijn sokken volgen en ik stop ze in mijn schoenen. Presenteren voor een groep. Een groep ongelofelijk intimiderende sexy dames! IN MIJN BLOOTJE! Letterlijk een nachtmerrie die werkelijkheid wordt. Ik trek mijn shirt over mijn hoofd en leg het opgevouwen op mijn schoenen. Ik gok dat het kwam doordat de situatie zo ver buiten mijn comfortzone lag dat mijn lichaam er simpelweg geen reactie op wist. Een andere reden voor het bijna volledige gebrek aan zenuwen, kan ik namelijk niet verzinnen. Ook mijn broek is nu uit en ligt opgevouwen op het stapeltje. Even gaat de deur open. ‘Hier! Anders wordt het moeilijk demonstreren.’ Met een grijns gooit Meesteres Denise me het sleuteltje toe. Direct is Ze ook weer weg. Op de CB na ben ik nu volledig naakt. Ik steek het sleuteltje in het slotje en ben bezig met het ontdoen van de CB als de dames de ruimte binnen komen. Nu beginnen de zenuwen toch wel aan te wakkeren, al is het bij langena niet in de mate die ik vooraf zou hebben verwacht. Lees verder »

okt 172017
 

Ingestuurd op 9 oktober 2017 door cliënt jaapie

Ik weet het nog goed, het was op 16 augustus toen ik een mailtje stuurde met de vraag wat mij een nursing sessie ging kosten, dit omdat ik al heel lang liep met een fantasie, die ik nu wel eens werkelijkheid wilde laten worden. Daarop kreeg ik gauw een aardig mailtje terug van Mrs. Denise met daarin de gevraagde informatie. Nadat de meesteres en ik heel wat mail contact hadden gehad, en ik haar bijna de doktersjas van het lijf had gevraagd, wist ik het zeker, er moest een afspraak worden gemaakt.

Deze werd gemaakt voor zaterdag de 16de september, ik had gekozen voor een halve dag sessie, met daarin 2 nursing sessies van een uur. Ik had de meesteres belooft om een aantal weken voordat ik naar haar toe ging, haar mijn fantasie toe te sturen. Toen ik de 16de voor de deur stond… nee dat is voor later, maar eerst op speciaal verzoek van Zuster Denise, komt hier mijn fantasie.

Verhaal.

Van kinds af aan, heb ik het gevoel dat ik in het verkeerde lichaam zit. Toen ik daarvoor bij de huisarts kwam, heeft hij me doorgestuurd naar een psycholoog. Daar heb ik een aantal sessies gehad. Het was snel duidelijk, dat het gevoel wat ik had, klopte. De psycholoog vertelde mij dat ik zou lijden aan genderdysforie, en dat mijn huisarts, verdere stappen zou nemen, om mij geschikt te maken voor de medische transitie.

Toen ik weer bij de huisarts op het spreekuur kwam, vertelde hij wat er verder gebeuren ging.

Hij vertelde mij, dat ik een aantal onderzoeken zou krijgen, die uit zouden moeten wijzen, of ik wel klaar was voor een medische transitie. Tijdens die onderzoeken werd ik van top tot teen onderzocht, en had ik een gesprek met een seksuoloog.

Toen ik na 2 weken weer terug kwam bij de huisarts, vertelde hij mij het verdrietige nieuws dat de transitie nu niet zou kunnen plaatsvinden, omdat een aantal onderzoeken niet positief waren. Welke onderzoeken dat waren, vertelde de huisarts niet. Maar hij zei, dat het allemaal wel goed zou komen, want hij wist een specialist die gespecialiseerd was in het oplossen van lichamelijke beperkingen, en dat hij mij daar naar toe ging sturen. Hij vertelde mij wel dat het een zware, pijnlijke weg zou worden. Maar dat had ik er graag voor over, ik wilde immers vrouw worden.

Toen ik tegen de huisarts had gezegd, dat ik er toch voor wilde gaan, wenste hij mij heel veel sterkte, en gaf een document aan mij, en vertelde mij dat ik dit document moest afgeven aan de behandelaar van het medisch team van het DP. Dit document bleek het verslag te zijn van mijn onderzoeken. Lees verder »

okt 172017
 

Deel 2, Episode 7
1 september 2017 (1)

De Black Box
Met nog een brandend
gevoel in mijn gedachte
Was het haar lichaamstaal
die de pijn verzachtte

Alles was anders, dan verwacht. Rustig reed ik naar huis toe, begeleid door achtergrond muziek op de radio. Het was als een soort film. Een film waar ik de hoofdrol in speelde. De camera zoemde in op mijn hoofd, diep verzonken in gedachte. Met mijn kleine oogjes keek ik voor mij uit, zo nu en dan naar links kijkend…. De kijker ziet de hoofdpersoon peinzend kijken, zoals iemand die net iets heeft meegemaakt. Om het drama compleet te maken, wordt de scene begeleid met muziek. Heerlijk klassieke dromerige muziek met violen, orkest, sopraan en……..grunt Archhhh…..Epica…

Het was geen film, ook geen ‘kopfkino’. Mijn gedachtes waren niet verzonken in lust, mijn gedachtes waren verzonken in weemoed:
‘Zo Sjakie: hou je al van mij sinds 26 maart 2001.’ hoorde ik haar in mijn gedachte weer zeggen. Ja, dat was zo….. Houden van is een groter begrip dan liefde of verliefd zijn. Dit soort zinsneden zorgen voor weemoed. Voor dat wat is geweest, maar nooit meer terug komt. Nu was het geweest en was het wel terug gekomen. Raar…., maar voor dat wat lust bracht, moest eerst iemand gaan… Dat laatste…… Ja dat laatste kan ik geen plaats geven…..

Een paar dagen eerder had ik een afspraak bij een bedrijf in Duitsland, waar ik al circa 10 jaar zaken mee doe. Ik was al meer dan 2 jaar niet meer Vor Ort gewesen, zoals de Duitsers dat plachten te zeggen. Het was ergens in december 2015, toen mij het bericht bereikte dat de Geschäftsführer, was overleden. Met hem had ik een goede relatie, ook begreep ik dat hij er zelf een einde aan had gemaakt. Ik vertelde dat mijn vrouw, die amper een paar weken eerder te horen had gekregen, dat ze ongeneselijk ziek was…. Dat was uiteraard wrang en niet te begrijpen. Ook Missy kende hem, hetzij niet zo goed als ik.
Een paar jaar daarvoor had hij ons als huwelijksgeschenk, namens zijn firma een hotelbon cadeau gedaan van het Hilton Hotel in zijn stad. We stemde een weekend af en gingen er naar toe. Hij liet ons samen met zijn vrouw de stad zien…… Het was gewoon een van die herinneringen……… Ik vernam deze week dat hij een einde aan zijn leven had gemaakt op dezelfde dat Missy vernam dat ze ongeneselijk ziek was……
26 maart was de verjaardag van mijn schoonvader……. ………Mijn gedachtes schoten van links naar rechts… ….Een paar minuten eerder had ik nog rustig staan te praten met Mrs. Denise. Haar lichaamstaal vertelde dat ze mij begreep. Dat mijn adoratie voor haar een ‘gezonde’ adoratie is. Ik schrijf en loop op de lijn. Vele zouden hier niet mee om kunnen gaan, besef ik mij ter degen.
Ik had nog steeds een brandend gevoel in mijn lichaam, een gevoel dat er voor zorgde dat ik haar niet zou vergeten. De ‘filmmuziek’ bracht me in een staat van trance. Ik reed rustig verder, geen stress, alleen maar de gedachte over wat ik moest gaan schrijven, schrijven over de sessie die ik had mogen bleven en…… Ja en… wat ik moest doen met mijn nagels…………??

House of Fantasy (deel 7) (zie Opgesloten voor deel 5 en 6)
Ook mijn handen en benen werden vastgezet aan de tralies. Ik kon helemaal niets meer, tot slot deed ze me een blinddoek voor.‘Zo te zien vind hij het nog leuk ook.’ Merkte de jonge Dame met lang blond haar op.
Ik had geen benul meer van tijd, ik stond nog steeds vast tegen de tralies aan geketend. Door de blinddoek kon ik niets zien. Zo nu en dan liep er een Dame voorbij. Soms mij totaal negerend, de andere keer werd ik uitgelachen of werd ik geslagen of geknepen. Op de een of andere manier wond mij deze ‘exposure’ ontzettend op. Voor mijn gevoel moest het al erg laat zijn op de dag. Waar was ik toch beland? Iemand moest toch mijn auto hebben gevonden?
Ik wist niet wat ik ervan moest vinden, aan de ene kant miste ik mijn vrijheid, maar aan de andere kant wond mij deze benarde situatie ontzettend op. De Herin was streng maar fair, ik had meer schrik voor de jongere ietwat te enthousiaste Dames. Toegeven, zij waren een lust voor mijn ogen. Maar wat wilde deze Herin van mij? Dat werd me nog niet echt duidelijk.
Onherroepelijk dacht ik terug aan de afgelopen jaren. Ik was getrouwd met een vrouw die er niet meer was…. Er was veel gebeurt… en nu, en nu…sta ik hier… in gedachte zonk ik weg……

Ze lachte naar mij, zo juist had ik haar ring gekregen. Ze was blij en straalde van oor tot oor. Ze pakte mijn hand vast, warmte die ik net zo goed als zij al lang niet meer had gehad. Ze was trots op hem en op haar zelf. Een paar weken daarvoor hadden wij elkaar leren kennen Er was in die weken veel gebeurt….. Ik had haar meegenomen naar een Studio die ook dienstdeed als locatie voor feestjes. Ze deed mij haar Collar om, ik straalde net zo, als zij straalde. Het begin van iets heel moois….

Plotseling hoorde ik geroezemoes……. En schoot ik uit mijn slaap….
‘ssst……..ssst’ hoorde ik even later werd ik lichtjes bij de mondgrepen. Ik voelde iets tegen mijn lippen… Het was een rietje…. Water…..water… ik realiseerde mij niet meer hoeveel dorst ik had. Ik wilde wat zeggen…
‘Ssst’ klonk het uit de mond van een onbekende Dame die daar bij haar wijsvinger op mijn mond legde. Daarna streelde ze met haar handen mijn pik en ballen…. Het duurde niet lang of mijn lul stond weer kaarsrecht overeind. Ze zette haar nagels plagerig in mijn ballen, kneep er zachtjes in en verliet mij weer.
Kut, dacht ik kut….. Nu ben ik berengeil, ik kan niets en ben over mijn slaap heen. Dit wordt weer een hele lange nacht….. De geluiden van de nacht, van het huis, hielden mij lang wakker. Evenals de gedachte aan die Engel die mij water had gebracht en dat andere hmmmmmm…..
Uiteindelijk viel ik weer in slaap, dat laatste figuurlijk, tot dat mijn slaap weer wreed werd verstoort… Ik had waarlijk niets in de gaten, toen ik hele langzaam wat waterdruppels voelde. Voordat ik er erg in had, pleurde een van de dames een complete emmer water over mij heen…
‘Je zult wel dorst hebben.’ Hahahahahaha volgde een luidkeels gelach. Ik stond inmiddels te bibberen van de kou…..
‘Oo heeft ons slaafje het koud?’ Zei de Herin, terwijl zij de blinddoek afdeed. Uiteraard weer tot hilariteit van de aanwezige Dames. ‘Maak hem los’ Beval de Herin. De Dame met volle rondingen stapte naar voren om mij los te maken, daarbij keek ik haar even aan. Zou zij de Engel zijn? De Dame gaf letterlijk geen kick, sterker nog, ze greep me nog eens extra stevig in mijn ballen. Ze ontsloot de kooi en pakte mij meteen bij mijn rechter oor. Ze sleurde me mee naar de douche.
‘Liggen op je rug slaaf’ Hoorde ik haar streng zeggen.
‘ons zielig slaafje heeft het toch koud, dan is er niets lekkerder dan een warme douche……’
Oh jee, daar gaan we weer……. Lees verder »

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide