nov 222018
 

Deel 4, episode 2
30 oktober 2018 (deel 1)
Het voelde of ik naakt was…. Ja, zo liep ik deze avond weer naar buiten… Voor even sloot ik mijn ogen en realiseerde ik weer, waarom ik mij naakt voelde. Een glimlach kwam op mijn gezicht. Ja, het was goed zo, zo moest het zijn. Had ik nu eindelijk die cirkel doorbroken? Amper anderhalf uur eerder arriveerde ik met ruim twee weken vertraging op dat ene adres aan de Eindhovenseweg 150. De vertraging was het gevolg van een zeer onverwachte last minute vakantie met een goede vriendin van mij. Daarvoor nogmaals mijn dank, ik weet namelijk dat zij mijn columns leest. Eigenlijk had ik een afspraak gemaakt met Mrs. Manja, daar later meer over. Omdat ik wist dat Mrs. Denise ook op vakantie zou gaan. Achteraf gezien kwam mijn vakantie toevallig goed uit. Ik vroeg me nog af: zou ik Mrs. Denise op het vliegveld tegen komen? ‘Met Mrs. Manja?’ Reageerde Mrs. Denise verbaasd. Het was haar reactie op mijn Appje, van een paar weken daarvoor. (26-9-2018)

Ik wist dat zij op vakantie ging en ik keek in mijn agenda. Ik probeer een bepaalde cyclus aan te houden. Als ik hier van afwijk, heeft dat invloed op a.s. sessies en party’s. Bij voorkeur plan ik geen sessie met Mrs. Denise in na een ‘party’. Andersom kan wel, maar liever ook niet te dicht op elkaar. Simpel gezegd, ik probeer de tijd te verdelen. Dat lukt niet altijd…. Ik stuurde Mrs. Denise – met pijn in mijn hart – een appje, om te vragen of ik tijdens haar vakantie een sessie mocht in plannen met Mrs. Manja. Eerlijk gezegd voelde dit als verraad. Niet alleen ten opzichte van Mrs. Denise, maar ook tegenover Mrs. Zascha. Wellicht klinkt het basaal. Het is maar commercie?!?! Nee, dat is het niet, ja toch wel…. F#ck, ik heb een meer dan leuke band met Mrs. Zascha….. In alles met Haar proef ik wederzijds respect en oprechtheid, en ik vroeg om een afspraak met Mrs. Manja????? Laat ik voorop stellen, dat ik in deze zeker mijn lust fantasie heb gevolgd. Uiteraard heb ik haar al vaker ontmoet in dit hemelse Fantasy House. Eigenlijk werd ik ruim 2,5 jaar geleden al getriggerd door één bepaalde foto die ik van haar zag. Nog voordat ik Mrs. Zascha heb mogen leren kennen. Mrs. Manja was / is onbereikbaar, omdat ik – schrijf ik met stralende ogen – slaaf ben van Mrs. Denise. Ik voelde mij oprecht schuldig en kon dan ook niets anders doen, dan Mrs. Zascha een appje sturen en het boetekleed aan trekken. Ik vond dat zij dat van mij moest horen. Ere wie ere toekomt. Ze nam het erg goed op. Toch voelde ik mij daar niet goed onder.

Door een toevallig omstandigheid, zou ik sneller boete kunnen doen dan verwacht. Hier later meer over in deze column. Dus met ruim twee weken vertraging stond ik voor de deur, het weer was plat gezegd klote, het verkeer dan meestal ook. Ik was eerder weg als normaal, toch werd het weer eens een ouderwetse race tegen de klok, die ik met hangen en wurgen won. Toen vond ook nog mijn world clock app het nodig om te gaan ‘etteren’ en dat resulteerde in twee keer kort aanbellen…… Godverdehuppelekolere nog eens aan toe….. Even later ging de deur open.. Voordat ik wist keek ik kort in de ogen van……… Ja, van die vrouw, zij laat ook mijn ogen stralen, niet alleen Mrs. Denise… Uitgerekend de vrouw die ik voor mijn gevoel ook had verraden. Ik was blij om haar te zien. Mrs. Zascha en ik gaan goed door één deur, mits ik een paar kilo afval…..hahahahaha.. Bij deze een dikke knuffel lieve schat….

House of Fantasy, De tweede ronde deel 4
De Dame met het gif zwarte haar en prachtige tatoeages maakte de rem van het bed los en reed het bed de kamer uit, onderwijl dat zij dat deed vroeg ze: ‘Wat moet ik met het infuus doen?’ ‘Laat dat maar zitten, wellicht dat we later nog andere tests met hem gaan uithalen.’ ‘Tests….tests’ vroeg ik bang. ‘Muil houden slaaf, anders krijg je een gag in de mond’ ‘Een wat…. maar….maar …… oempf oempf ….’ Voor dat ik er erg in had zat de gag op zijn plaats. Daarbij keek ik recht in de ogen van die blonde gespierde Dame. ‘Doe hem ook maar een blinddoek voor’ Nu werd het zwart voor mijn ogen….. ‘Zullen we kijken of zijn ‘pielenman’ nog tot leven wil komen?’ vroeg Bloem. ‘Maak er maar pielenmannetje van!’ Merkte de Dame met volle rondingen zeer Ad rem op. Hahahahahahahaha.. ‘Warempel nog eens aan toe zeg…’zei Gina verbaasd ‘Hij begint weer te groeien.. Och och och…’ ging ze betuttelend verder terwijl ze met één hand lief door mijn haar streek. ‘Ons klein slaafje..’ Vervolgens voelde ik een hand die lief mijn penis streelde. Weldra verscheen het eerste voorvocht… ‘BAHHHH’ ging Gina verder ‘Jij vieze geile slaaf…’ ‘DAMESSSS’ klonk het plotseling fel door… ‘Jullie mogen hem later melken’. Zei de Dokter.. ‘Jij Tanja, breng hem naar zijn nieuwe ‘verblijf’, zoals ik jouw al eerder vroeg.’ Hmm Tanja dus, die met dat gif zwarte haar heet Tanja, ten minste dat meende ik mij te verstaan. GVD, dacht ik eigenlijk is dit berengeil, wat een lekkere wijv……. AUWWWWW schreeuwde ik het van de pijn uit. De vlijmscherpe nagels van de Dokter hadden mijn tepels ongeveer doorboort. ‘Zo vieze geile slet’ zei ze met die heerlijke stem van haar. ‘Dat pikkie van jouw komt later aan de beurt. Tanja stop jij even die oorpl……’ Plotseling werd het helemaal stil. Ik zag niets, ik hoorde niets en ik kon niet meer praten. Ik voelde dat het bed rollen, vervolgens hoorde ik heel ver weg hoe een deur openging. Het voelde koud aan in deze kamer. Ik kon me niet bewegen, hoe ik het ook probeerde…. Even later sukkelde ik weg….

(Flash Back)
Het duurde niet lang voordat ik weer terug ging naar wijk Noord, nummer 5. Het was letterlijk een zoete inval aldaar. Veel mensen die over de vloer kwamen waren gelijkgestemde. BDSM was absoluut geen taboe. Plotseling wenkte ze naar mij: ‘Kom naar boven en daar uitkleden.’ Snel ging ik naar boven toe en kleedde mij zonder te aarzelen uit. Het duurde niet lang voordat zij boven was. Zij was Missy, ook wel mijn missie…… Ze inspecteerde mij van top tot teen. Haar vriendin Angel vond dit ook wel interessant. Daar op de eerste verdieping hadden ze een ‘speelkamer’ even later stond ik vast in een bondage in combinatie met bamboe stokken. De herinnering kwam langzaam naar boven, een goed gevoel maakte zich meester van mijn gevoel, of beter gezegd ‘Meesteres’ van mijn gevoel. Ik groef en groef in mijn gedachte, maar ik zag alleen maar zwart… Waar is die herinnering?? Waar.. Ik begon me in mijn eigen droom af te vragen of ik wakker was of niet. Nee, ik wil niet wakker worden.. ‘Aaahhhh… hu u hu hu rrrrrrrr hu u hu u rrrrrrrrr’

Plotseling liepen de rillingen over mijn lichaam van de schrik. Alsof er ijskoud water over mij heen was gegooid. Nog steeds kon ik niets zien, horen of zeggen. Mijn hartslag ging als een gek te keer. Uit het niets – voor mij dan – werd ik gegrepen bij mijn haar… Ik voelde lichte strelingen over mijn lichaam lopen van nek naar borst, naar de navel… voorbij de navel richting schaamstreek tot aan het begin van mijn penis. Opgewonden verlangde ik dat deze vingers en nagels verder gingen. Maar ze stopte…… Ik was nu klaar wakker, kon me niet bewegen en de Dame in kwestie – wie het ook was?? – was verdwenen. Ik had het inmiddels koud en mijn schouders begonnen pijn te doen… Totaal voor mij onverwacht werd de blinddoek verwijdert.

30 oktober 2018 (deel 2)
‘Twee keer bellen Sjakie’ zei Mrs. Zascha vermanend… Vanaf dat moment weet ik mij eigenlijk al geen houding meer aan te nemen. Ze bedwelmt mij met haar charme, uitstraling.. ‘Ja, ik twijfelde of ik de eerste de bel wel goed had ingedrukt?’ ‘Smoesjes Sjakie, altijd maar weer smoesjes’ Stuntelig begon ik mij snel uit te kleden, ik was nog niet halverwege of de Grand Lady kwam al binnen lopen. Overigens leuk dat Slaafaap de term Grand Lady ook gebruikt. Dat doet gewoon eer aan deze fantastische Meesteres. (Dit is een hint!! Fellow slaves!!) ‘Schiet eens op Sjakie, nog niet klaar.?’ Zei ze al denigrerend nee schuddend……. Ik was al dagen in een meer dan goed humeur, ik had energie, ogen die meer licht gaven dan de zon. Godzijdank zijn ze zo klein, anders kunnen mensen mij niet meer aankijken zonder een zonnebril op te zetten. Mrs. Denise weet waarom. Zij was indirect debet hier aan, schrijf ik cryptisch. Even later zat ik klaar op mijn knieën….. voor mijn gedichten. Beide gedichten hadden voor mij een meer dan speciale betekenis. U kunt deze lezen onder mijn vorige column. Cirkel en Oneindig, de titels van deze twee poëtische uitspattingen. Uiteraard had ik bijbehorend presentje voor mijn Meesteres.

Inmiddels had ik weer het grote voorrecht dat zowel ‘mijn vriendin’ Mrs. Zascha en Rose mee kwamen luisteren naar mijn gedichten. Uiteraard niet nadat Mrs. Denise eerst even venijnig in mijn rechter tepel met Haar moordwapens kneep. Het gedicht Cirkel viel voor Mrs. Denise helemaal op Haar plaats. Zij keek mij aan en we begrepen elkaar. Ze had Mrs. Zascha, vooraf hier over bij gepraat. Oneindig had een andere betekenis. Laat ik bewust cryptisch blijven, het presentje voor Mrs. Denise zat tussen een Cirkel en Oneindig in. Daarbij hebben de meeste gasten van DP hier al eens kennis mee gemaakt. U kunt uw antwoord inzenden na…… en onder de goede inzendingen verloot ik wellicht een zak droplullen……!!!! Het was maar een kleine moeite om een doosje heerlijke bonbons mee te nemen voor de Dames van het Dream Team.

Later deze avond, wist ik weer waarom ik dat regelmatig doe. Ik beleef zoveel plezier met die Dames, eigenlijk zou het gewoon leuk zijn om met deze toppers een avondje te gaan stappen. Ik weet zeker dat het beregezellig wordt, maar voor nu was ik ondertussen berengeil… ‘Sjakie heb jij je duikbrevet gehaald op vakantie??’ Vroeg Mrs. Zascha verwondert. Inderdaad de wonderen zijn de wereld nog niet uit. ‘Zal met wat zijn geweest? Ik zie het al helemaal voor mij dat jij minstens vier duikinstructeurs hebt versleten!’ Vulde Mrs. Denise meewarig aan. ‘Het viel in het begin niet mee Meesteres.’ ‘Nee, wat valt er aan jouw nu wel mee?’ Hahahahahaha ‘Doe is voor hoe jij te water ging’ Goed het werd dus weer een vervolg op de serie: exercitie hopeloos…. Zonder zelf verdere aanvullingen te doen, wisten zij precies ‘hoe’ ik het had gedaan. De Dames knikte dan ook beide demonstratief nee, met een gezichtsuitdrukkingen op oneindig. Plons…blub, blub blub…….!!!

Peppersteak……
Het was een woensdagavond. Rond een uur of zeven liep ik de lobby van een hotel binnen, met alleen een kleine trolley en computertas. Het was een lange dag geweest. Snel checkte ik in, typisch een te duur Airport hotel. Zo een hotel dat alleen, omdat het op het vliegveld ligt, € 30,00 per nacht duurder is… Snel ging ik naar boven, gooide het overhemd uit en wisselde mijn pantalon. Even deo spuiten, naar de WC, connectie maken met WIFI, op weg naar weer een eenzaam diner. Terwijl ik naar het restaurant liep.. en bij het Wait to be seated bord ging staan, zag ik een mooie Dame alleen aan een tafeltje zitten. Een vrouw met een integrerende uitstraling. Hoe oud zou ze zijn? Ze droeg haar haren losjes. Zover ik kon zien had ze een sjieke blouse aan. Een zeer elegante dame op het eerste oog ‘Meneer kan ik u helpen?’ Hoorde ik een medewerkster van het betreffende restaurant zeggen. ‘Ehhh’ reageerde ik verrast…’ehhh ja, heeft u een tafeltje voor 1 persoon.’ ‘Kies maar uit.’

Het was voor de zoveelste keer een stomme vraag, in een hotel restaurant waar de bezetting marginaal was. Van de 25 tafels, waren er 22 leeg?? Ik zag een ouder echtpaar zitten, de elegante vrouw en drie mannen, waarschijnlijk monteurs van een of ander technisch bedrijf. Ik nam strategisch plaats, zodat ik die mooie vrouw stiekem kon gadeslaan. Eerlijk gezegd keek ik daar liever naar, dan die ‘monteurs’. Terwijl ik de menu kaart bestudeerde, zag ik dat de serveerster een glas witte wijn serveerde. ‘Mevrouw’ hoorde ik de serveerster zeggen: ‘Een glas Chardonnay voor u.’ Vanuit mijn ooghoeken zag ik haar voorzichtig een slokje nemen. Haar uitstraling deed mij denken aan iemand en dat gaf mij een warm gevoel. Ondertussen bestelde ik een Ceasar Salad, een biefstuk met pepersaus en een glas Chianti. Haar hoofdgerecht werd gelijktijdig geserveerd. Toen ik aan mijn voorgerecht begon, stond zij op en liep ze net voor mijn tafel langs. Haar heerlijke parfum bedwelmde mij en gebood mij om Haar na te kijken. Ze liep op mooie maar niet overdreven hoge hakken, daaronder een strakke zwarte stretch broek. Het leek een soort van leer. Door de manier hoe haar blouse viel, kon ik zien dat ze daaronder zeker niet onbedeeld was… Ze was waarschijnlijk ouder dan mij, maar ze zag er verdomd goed uit. Het zou geen straf zijn als ze mee zou gaan naar mijn kamer bedacht ik mij, terwijl ze al uit mijn zicht was verdwenen rook ik nog steeds die heerlijke parfum.

Ik sloot voor even mijn ogen, toen ik mijn ogen weer opende zat ze tegenover mij. Ik keek haar indringend aan en rook opnieuw haar heerlijke parfum. Op het moment dat zij een slok nam van haar Cardonnay, viel mij op dat ze prachtige nagels had. Ze lachte vriendelijk, voor een moment verzonk ik in haar diepe donkere bruine ogen. Ze zei net als ik, helemaal niets. Ik voelde me sterk tot haar aangetrokken en wilde wat zeggen, maar kon mijn lippen niet bewegen. Daarop sloot ik mijn ogen opnieuw, voordat ik ze weer opende hoorde ik in de verte een douche. Ik voelde dat ik op een bed lag. Ik had alleen nog een onderbroek aan. De kraan werd dicht gedraaid en ik hoorde iemand in de badkamer. Instinctief wist ik dat het die vrouw was. De deur ging open, een zucht van opwinding trok figuurlijk door mijn lichaam heen. Toen zag ik pas dat ik poedelnaakt met gespreide armen en benen vastgebonden op bed lag. Mijn lid stond van pure geiligheid kaarsrecht overeind. Ik keek naar de badkamerdeur die open ging en zag haar… ‘Meneer…..meneer………MENEER’ ‘Ehhhh Ja… ehhhe……..’ verschoot ik mij.. ‘De Peppersteak meneer..’ ‘Ehhh o ja dank u.. ja sorry jonge dame, het was vandaag een lange dag…..

30 oktober 2018 (deel 3)
Even later stond ik onder de douche. Ik had Mrs. Denise deze ronde 2 enveloppen gegeven. De tweede envelop gaf persoonlijk tekst en uitleg over het presentje en ook over mijn gevoelens daarbij. Zoals ik al vaker heb geschreven, sommige zaken gaan erg diep. Ik weet waar ik vandaan kom. Waar het ooit is begonnen. Zo las ik recentelijk het verslag ‘Mijn eerste keer met Mrs. Denise’ gepost op 9 oktober jl. Terwijl ik het verhaal aandachtig las, zag ik mijzelf die eerste keer weer binnenkomen. Ik voelde ontzettend mee met hem, Mika. Het deed me zo aan mijzelf denken. Nu weet ik niet hoe oud hij is, maar het zou mij niet verwonderen dat hij ongeveer net zo oud is, als ik toen was. Een nieuwe wereld is voor jouw opengegaan vriend… Geniet ervan…..

Mijn genieten zou weldra gaan beginnen. Ik was vandaag hier heen gekomen met, ja, met, nee ik wil de ‘clue’ nog niet weggeven. Zo wie zo met een brede smile op mijn gezicht. Mrs. Denise dirigeerde mij naar beneden. Ik was enigszins bang, ik wist dat ik vandaag iets zou ondergaan, omdat ik iets plechtigs moest ondergaan.. Hmmmmm, nu begrijpt U er helemaal niets meer van natuurlijk… Maar mijn genieten ging dus beginnen. Mrs. Denise gebood mij naar de kelder. Daar begon ze met een halsband om mijn nek en daaraan een hondenriem… Dat is eigenlijk al het summum. Zij weet dat ik dat daar van geniet. En vandaag nog net iets meer. Terwijl ik in de deuropening op mijn knieën zat, kwam net Mrs. Nina er aan. Mrs. Denise had een rol folie gepakt en een dildo. Met verenigde krachten en duck tape, werd de dildo op mijn hoofd vastgezet. Nu zag ik er op zijn minst gezegd, lullig uit. hoewel ik mij zelf nog niet eens had gezien. Mijn armen werden met handboeien met een redelijk lange ketting ertussen, op mijn rug vast gezet, Vervolgens werden mijn ballen afgebonden. Een tweede set handboeien met vergelijkbare ketting werd aan een kant vastgemaakt achter mijn ballen. Het andere uiteinde ging onder mijn billen door en werd bevestigd aan de collar. Aan deze ketting werd de ketting weer vastgemaakt die tussen mijn polsen zat.

Mrs. Denise pakte de hondenriem vast en paradeerde mij van de kelder naar de bar en posteerde mij zo in deze ruimte met open deur. Het was uiteraard de bedoeling dat iedereen mij moest kunnen zien. Dat laatste vond ik uiteraard ‘verschrikkelijk’…… Dus niet echt.. Eerlijk gezegd had ik gewoon weer eens ontzettend veel geluk deze avond. Ik mocht mijn gedicht naakt voordragen voor drie fantastische Dames, zoals reeds vermeld in dit verslag. In de kelder kwam ik Mrs. Nina tegen. Dat was nu ook niet bepaald een straf, moet ik eerlijk bekennen. Vervolgens stond ik nog niet goed en wel voor lul in de bar of ik zag Mrs. Manja al voorbij lopen… De avond moest eigenlijk nog beginnen. Als U zich nu afvraagt, waar haalt Sjakie zijn inspiratie toch vandaan??? Voor het schrijven van House of Fantasy. Waarvan U dus in deze column weer twee hoofdstukken kunt lezen…. Ja, waar haal ik die inspiratie toch vandaan???? Natuurlijk schoot Mrs. Manja in de lach. Ik had mezelf nog niet eens gezien. Dat duurde overigens niet lang. ‘Sjakie, heb jij jezelf al gezien?’ ‘Nee Meesteres.’

Het Tribunaal
Hear ye hear ye… all rise for the honorable Judge ……… ‘Parketwachter, voert U de eerste delinquent maar naar binnen.’ ‘Yes You Honneur.’ Antwoorde de parketwachter. Geketend aan middeleeuwse boeien om mijn polsen, enkel gekleed in een lederen lendenlapje, werd ik aan een riem, die bevestigd zat aan mijn stalen collar, de rechtszaal in geleid. Daarop gebood de parketwachter mij streng om op het beklaagde bankje plaats te nemen. In dit geval een vrouwelijk beklaagde bankje. Zeg maar een zachtleren voetenbankje waarop ik op mijn knieën plaats nam. Daar zat ik dan, als beklaagde voor een Duitse Richterin, zij stelde rechts van haar de Staatsanwalt (officier van Justitie) voor en links van haar de Registrar (Griffier) ‘Bent U slaaf Sjakie?’ ‘Ja Eerwaarde’ ‘U bent aangeklaagd voor het volgende vergrijp…’

Ik had dus, zoals U eerder in deze column heeft kunnen lezen, een afspraak gemaakt met Mrs. Manja. Daarbij voelde ik mij ontzettend schuldig naar Mrs. Zascha toe. Zij is voor mij misschien wel meer als een Meesteres. Ja, ook Wrestling Queen duhhuh. Lees mijn laatste pak en beet 20 columns maar na. Zij is er bijna altijd kort of lang bij. Mijn eerste kennismaking was weliswaar klote. Ja letterlijk, ze trapte mij toen 10x heel netjes onder mijn ballen. Dat schept ook wel een bepaalde band… Ik voelde mij een verrader. Later die zelfde dag ontving ik een mailberichtje van een Dame die ik ken uit de Duitse scene. Ik had in het verleden enkele party’s bij haar bezocht. Zij nodigde mij uit voor een evenement wat bij haar plaats vond in haar ‘Dungeon’. Het thema was Das Tribunal. Ik besloot om mijzelf aan te klagen. Uiteraard kon ik het niet laten om Mrs. Zascha te informeren, dat ik boete zou gaan doen voor Haar. Dat laatste kon ze wel waarderen.

‘U bent aangeklaagd voor het volgende vergrijp…Als ik het goed begrijp heeft U een afspraak gemaakt met een andere Meesteres, omdat Uw eigen Meesteres op vakantie is? ‘Ja Eerwaarde, mijn eigen Meesteres is op vakantie. Met haar toestemming… ‘Zwijg aangeklaagde..’ De Rechter had geen interesse voor de correcte weergave van de feiten. Als slaaf heb ik natuurlijk niets in te brengen. Ik wilde mij niet verweren of verdedigen voor mijn fout. Ook geen excuus… ‘Slaaf U hoort geen afspraak te maken met een andere Meesteres, dan Uw eigen Meesteres ging ze verder. Herr Staatsanwalt, heeft U nog opmerkingen. De Staatsanwalt maakte daarbij een opmerking, waarmee hij mijn ‘love handels’ vergeleek met Holländische kaasrolletjes…. Ik kon een korte glimlach niet onderdrukken. ‘Zie ik dat goed!!!’ vroeg de Rechter aan de Staatsanwalt… ‘Lacht hij.? Wat valt er te lachen??’ Ook nu kreeg ik geen kans om mijn glimlach te toe te lichten. Voor ik iets wilde zeggen.. ‘Zwijg… Voor dit on respectvol gedrag ik leg ik 20 slagen met de cane op. Herr Staatsanwalt.. Wat denkt U? ‘De Staat stelt een boete van 30 slagen met de Cane voor. ‘Herr Staatsanwalt, de Rechter gaat niet helemaal met U eis mee. Kunt U leven met 25 Cane slagen? ‘Ja Eerwaarde’ Antwoordde de Staatsanwalt. ‘Goed delinquent, het gerechtshof legt u volgende straf op: 25 slagen met de cane, U dient iedere slavin minimaal 15 minuten de voeten te masseren en een uur alleen opsluiting geketend aan polsen en enkels in een kooi.’

Laat ik zo zeggen, de metalen enkele boeien waren niet gevoerd… Niet echt een pretje om te dragen. Parketwachter, voert U de delinquent af naar de cel in het boven vertrek….. Dezelfde cel waar ik eerder deze avond uit was opgehaald. Ik zou mijn straf als een waardig watje ondergaan. Die maandag erop stuurde ik Mrs. Zascha een appje. ‘Geachte Mrs. Zascha… Ter info: het was even auwww… Maar ik heb zaterdag 25 cane slagen voor U geïncasseerd….’ Even later ontving ik een gesproken berichtje van haar terug. Laat ik zo zeggen: twee duimpjes omhoog. Ik heb weer zin om kansloos met worstelen te verliezen van haar…..hmmmmmm!!!!

30 oktober 2018 (deel 4)
Daarop nam ik zo plaats in de bar dat ik mijzelf in de spiegel kon zien. Ik vroeg mezelf af wie die idioot in hemelsnaam was. Ja, zo zag ik eruit. Ik leek wel een figuurtje uit De Snorkels. De dildo zat midden op mijn hoofd en hing voorover. Of het een hint was, omdat ik mijn duikbrevet had gehaald. Voor diegene die De Snorkels niet kennen, google even. Nu heb ik uiteraard al enkele dieptepunten in vernedering meegemaakt. Overigens kunt U dat ook hoogtepunten in vernedering noemen. Het is maar hoe U er tegenaan kijkt. Verkleed worden als paard met een Smurf op de rug, was er één om in te lijsten uiteraard. Maar deze deed er zeker niet voor onder. Nu zie ik overigens op twitter regelmatig leuke foto’s voorbij komen van lotgenoten. Voor diegene die nog geen twitteraccount hebben. Het is de moeite waard om een account aan te maken. Enkele Dames van het Dreamteam posten regelmatig leuke foto’s. Ik werd deze ronde niet vereeuwigd. Ik vermoed dat Mrs. Denise oprecht bang is geweest dat haar camera het zou begeven van ellende.

Ik bleef letterlijk overeind door mezelf wijs te maken dat ik die idioot niet kon zijn. Mrs. Denise had inmiddels mijn verslag gepakt en was deze rustig aan het doorlezen samen met Mrs. Zascha. Het duurde niet lang of ze gaf commentaar. Uiteraard ook commentaar op mij. ‘Konttroleren’ las ze hard op’ haha ‘Sjakie, headbang is…… rustig..’ Die dildo op mijn kop bewoog meteen… Mrs. Denise ging verder met lezen. ‘Mrs. Zascha, de blonde wrestling queen, Sjakie schrijft over jouw…’ Ik proefde aan alles zonder te proeven, dat ze dat wel leuk vind.. ‘Kan Sjakie ons niet entertainen?’ Vroeg ze aan Mrs. Denise… ‘Nee, het is lastig on zijn lul vast te pakken met zijn handen vastgeketend op de rug.‘ Antwoordde ze. Ik kon mijn lach bijna niet inhouden. ‘Als je durft te lachen, krijg je er vol van langs.’ Zei ze streng ‘Ga jezelf maar uitlaten.’ Wat ik vervolgens gedwee deed. De komende minuten moest ik ontzettend mijn best doen om niet te lachen. De Dames gingen rustig verder met lezen. Tussendoor was het geen probleem om mij duidelijk te maken wat voor een klungel ik ben en hoe sloom ik loop. Ook mijn niet al te florissant figuur moest het weer ontgelden. Natuurlijk heeft ze gelijk. Recentelijk liet ze mij nog weten dat die conditie van mij nergens opsloeg. Dat zij, en ik weet dat zij meer lentes heeft meegemaakt dan ik, veel fitter is dan ik ben.

Iedereen die Mrs. Denise kent ziet natuurlijk meteen dat ze er verdomt goed uitziet… Maar, net als alles in het leven, gaat niets vanzelf. Ze zinspeelde erop dat ik ook maar eens iets moet gaan doen. Ze heeft natuurlijk gelijk, we hadden daarop volgend – ik mag wel zeggen – een diep gesprek. We kennen elkaar natuurlijk inmiddels erg goed. Ik zat met pieken en dalen best diep in de put. Een neerwaartse spiraal. Mrs. Denise, zou Mrs. Denise niet zijn, als ze mij niet wakker zou schudden. Ik schreef niet voor niets dat zij mij feitelijk heeft ‘gespeend’. De band die ik met Haar heb gaat veel dieper, dan dat ene uurtje per maand. In dit gesprek hadden we het over het doorbreken van een vicieuze cirkel. Hoe kom je daaruit? Zij is van niet zeuren maar aanpakken. Daarop gaf zij voorbeelden uit eigen ervaring. Die ik uiteraard voor mij houd.

Aan het einde van dit gesprek, wat zeker niet ‘leuk’ was geweest, moest ik Haar gelijk geven. Niet omdat zij mijn Meesteres is. Dat speelde in deze helemaal geen rol. Maar omdat ze gelijk had. Nu is een van mijn – en dat mag ik zeker wel schrijven over mezelf – sterke kanten. Mijn zelfreflectie. In plaats van boos te worden, omdat iemand, en in dit geval, dus niet zomaar iemand, mij de waarheid verteld. Ik kon haar alleen maar bedanken, wat ik ook deed. ‘Sjakie, waarom doe jij je trouwring niet af? ’ Vroeg ze mij plotseling en dat was niet de eerste keer. Na dit gesprek kon alleen nog maar antwoorden: ‘Ja, waarom niet?’ Een paar dagen later appte ik Haar. Ik had hier goed over nagedacht. Alles wat belangrijk was geweest, was de revue gepasseerd. Mijn, wat ik omschreef als ‘Wedergeboorte’ op 26 maart 2001. De plechtige Overdracht, toen Mrs. Denise mij overdroeg aan mijn latere vrouw en Mrs. Missy…en nu, nu vroeg ik aan Mrs. Denise of zij symbolisch mijn trouwring van mijn wijsvinger af wilde doen. Als hint gaf ik aan om groene zeep te gebruiken.. hahaha….

House of Fantasy, De tweede ronde (deel 5)
Met moeite opende ik mijn ogen, welke ik meteen weer sloot door een fel licht wat in mijn gezicht scheen. Door de gag kon ik nog steeds niets zeggen, de oordoppen werden door een Dame die achter mij stond verwijdert. ‘Zo slaafje… nu moet je goed luisteren, dit vertel ik maar één keer. Open je ogen.’ Zei de Dokter. Het viel me niet meteen op dat ze haar doktersjas had geruild voor een deftig mantelpakje. Ze droeg een strak rokje met daarboven een witte bloes met een inkijk waar geen een hetero geaarde man zijn ogen vanaf kan houden. De BH rand was duidelijk zichtbaar, de contouren van haar tepels waarschijnlijk ook onder de juiste ligt inval. Het bijbehorende korte strakke jasje had ze niet aan. In haar hand zag ik duidelijk een correctiestokje. De lamp was nu minder fel. ‘Knipper twee keer met je ogen als je het heb begrepen.’ Een bevel wat ik angstig opvolgde. ‘Wij gaan jouw dadelijk leeg melken’ zei ze zonder blikken of blozen. ‘Als het jouw lukt om niet klaar te komen, mag je naar huis toe……’ ‘Hmmmm hmmmm’ ‘Als ik wil dat jij praat slaaf, dan doe ik de gag wel af’ Hahaha. ‘Mevrouw….mevrouw’ hoorde ik voor mij een inmiddels bekende strem zeggen ‘Wellicht wil hij weten wat er gebeurd als hij wel klaar komt’ vroeg Bloem. ‘Ja, wellicht wel… dan gaat hij door naar de tweede ronde.’ Antwoorde ze heel cryptisch.

De tweede ronde….dacht ik met angst en beven…? ‘Wie wil hem klaar maken?’ vroeg de vrouw die duidelijk de leiding had over het geheel. ‘Niet allemaal tegelijk Dames, wie hem klaar maakt, krijgt een extra dag vrij..’ dat was niet aan dovemans oren gericht. ‘Hmmm’, zei de Dame die door de overige Dames steevast als mevrouw werd aangesproken. ‘Dat is veel te makkelijk, we gaan het anders doen. Doe zijn gag uit en ga op zijn gezicht zitten.’ Zei ze tegen de Dame met de volle rondingen. ‘We gaan er voor zorgen dat het een adembenemende ervaring voor hem wordt.’Hahahahahaha… Binnen de kortste keren zat ze boven op mijn gezicht. ‘Mooi uitzicht hè’ zei ze plagerig. Het duurde niet lang of ik snakte letterlijk naar adem. ‘Je weet het hè slaafje, als je klaar komt ga je door naar de tweede ronde’ je hoeft het maar één uur vol te houden. Hoewel ik naar adem snakte wond mij die facesitting wel op. ‘Ooooh slaafje…… oooh slaafje’ klonk het mier zoet uit de mond van Bloem, terwijl ze met één hand onder mijn ballen begon te kietelen…. Mijn lid stond vrijwel meteen kaarsrecht overeind en begon te druipen… ‘Hij heeft er echt zin in.’ Zei Bloem enthousiast… ‘Dat vind ik niet gek, zolang hij al hier is, is hij nog niet klaar gekomen.’ Hahahahaha… Merkte Mevrouw monter op. ‘Demy’ zei ze tegen Dame met volle rondingen. ‘Trek je slipje eens uit…..’ ‘Goed idee Mevrouw haha. ‘ Nu keek ik vol tegen de eindzone aan…. Denk aan iets anders, denk aan iets anders….. aaaaaa… aaaa…. ooooooo…. Gelijktijdig kwam het duiveltje in mijzelf naar boven… laat je gaan man, wat een heerlijke verwennerij….

‘AUWWWWW’ schrok ik plotseling nadat Mevrouw me vol in mijn tepels kneep. ‘Zo eenvoudig gaan jullie geen vrije dag verdienen, kijk pielenmans is er van geschrokken Hahahaha. ‘Laat mij…. Laat mij please please please ooh kom Bloem ik ben nu aan de beurt.’ Zei Gina met een bloedgeil toontje… Bloem stapte lachend aan de kant. Gina pakte mijn lid vast en begon deze langzaam te masseren, terwijl Demy onverminderd op mijn gezicht zat. Mijn lid begon weer te steigeren en was snel weer in galop. Het duiveltje in mij zei: toe nou, toe nou steek je tong uit, zo een kans krijg je misschien nooit meer……… Niet doen vocht het engeltje in mij tegen, maar zoals zo vaak won het Duiveltje het van het Engeltje en stak ik voorzichtig mijn tong uit. Demy merkte vervolgens doodnuchter op… ‘Er kietelde zo juist iets aan mijn klit’ Snel stopte ik mijn tong weer in mijn mond. Mevrouw keek mij streng aan, maar ze zei niets. Even later stond ik bijna op exploderen…. Nee… nee….. denk aan iets lelijks… aan iets afgrijselijks verzet je gedachte ehhhh godver… ehh ‘Ooooh slaafje… geil slaafje van mij ooh’ zei Gina zo geil mogelijk. Denk aan iets à sexy ehhh… Viola Holt…. Gadver gadver…..Ien Dales ….. Oeps dat zij nog eens mijn redder in nood zou zijn, had ik nooit kunnen dromen.. Wordt vervolgd

30 oktober 2018 (deel 5)
In de tussentijd had Rose een zweep gebracht naar de bar. De Dames hadden mijn verhaal met toepasselijke naam Johannes Den Druiper gelezen en waren klaar voor de finale. ‘Sjakie, ga op het podium staan.’ Ik wist dat ik onderhanden genomen zou worden. Ik had hier – ja ik!!!! – had hier zelf omgevraagd. Nee, niet naar gesolliciteerd. Die middag was ik bij mijn psycholoog geweest. Hem had ik gewoon verteld, waarom ik zo een goede zin had. Toen ik hem verliet, zei hij lachend: ‘Veel plezier..’ Ik keek hem aan en zei zacht lachend: ‘Vanavond gaat echt pijn doen.’ Het moest vandaag zo zijn, ik moest ondergaan, om dit hoofdstuk in mijn leven af te kunnen sluiten. Ik had niet gevraagd hoe of wat, maar gewoon haar gevraagd…. Voor deze ene keer had ik dan ook een wens vooraf doorgemaild. Niet dat ik twijfel aan haar creativiteit… ..maar het leek mij beter dat zij hier goed over na kon denken. Toen ik mijn gedicht Cirkel opdroeg, knikte ze al instemmend. ‘Dit is een hele leuke zweep’ zei ze tegen Mrs. Zascha. ‘Hij klinkt ook leuk.’

Langzaam begon ze de zweep in te swingen. Net naast mij af, plotseling sloeg ze mij hard op mijn boven lichaam. Eerst de ene kant, daarna de andere kant. Verschillende keren, steeds harder, tot ik te hard ging piepen. Ik was bang, maar wilde incasseren. ‘Draai je om Sjakie. Bied je billen aan’ Het ritueel herhaalde zich opnieuw. Alleen volgde er nu meer klappen op mijn billen. ‘Presenteer je billen’. Voor mijn doen raakte ze me hard. Maar met tussenpozen gaf ze me tijd om te herstellen. Voordat ik er erg in had werd het drukker in de bar. Rose kwam gezellig naar binnen en had een gast van haar bij. Een collega slaaf. Ik stond met mijn buik naar de muur. Ondertussen ging Mrs. Denise verder met het ‘bespelen’ van mijn billen. Daarbij kon ik mijn pijnkreten niet meer onderdrukken. Maar bedankte ik Mrs. Denise ook. ‘Heb jij Sjakie’s column wel eens gelezen Joop? (Joop is niet zijn echte naam) Zei ze tegen een gast die kennelijk ook geen onbekende was. ‘Nee’, antwoorde hij ‘Maar ik heb zijn naam wel al vaker hier gehoord’. Hoewel mijn naam, vaak in een adem wordt genoemd met klungel, onhandig e.d., wordt hij wel genoemd….’ Heb ik dan een reputatie?? Goed zal wel niet veel ‘soeps’ zijn, maar toch. ‘Draai je om en sluit je ogen.’ Mrs. Denise ging verder. De aanwezigheid van Joop choqueerde mij absoluut niet als het om ‘slaag’ gaat. Slaaf zijn van een vrouw en vernedert worden door vrouwen is geen probleem. Ten opzichte van mannen ligt dat veel gevoeliger. Joop is ook een bezoeker van DP, ook hij beleeft hier waarschijnlijk niet een dertien in één dozijn fantasie. Hij is een lotgenoot een kompaan om een pot bier mee te drinken. Niet om mij te zien ploeteren als ik mij moet aftrekken voor beeldschone vrouwen….. Maar zover was het nog niet. Af en toe hoorde ik hem zacht op de achtergrond.

Nu kwam ook nog Mrs. Manja kijken, sterker nog, ik kreeg troost uit onverwachte hoek. Inmiddels had Mrs. Zascha de zweep overgenomen. Ze sloeg tot en op mijn grens. Achteraf ben ik blij dat ook zij mij onderhanden heeft genomen. Dat had ik verdient, Mrs. Zascha weet waarom. Terwijl ik met mijn neus richting de muur stond, kwam Mrs. Manja mij troosten, ze liet mijn gezicht troosten op een van haar warme schouders. Daarbij sprak ze me betuttelend toe. Natuurlijk was ook dit vernederend, maar ook eerlijk en welgemeend. Deze Dames, die hun hand er niet voor omdraaien, en zeer sadistisch en hard kunnen slaan, zijn er ook om ons slaven verder te brengen. Om ons er doorheen te slepen. Haar warmte, hielp mij verder. Even later verliet ze de bar. Toen ik na afloop vanuit de douche Haar zag staan in de travestiekamer, blies ik een handkus naar haar toe. Een blik in haar ogen zei meer dan 1000 woorden (Thanx). Mrs. Denise had de zweep weer overgenomen. ‘Vind jij mij sadistisch’ Vroeg ze uitdagend. ‘Nee’, antwoorde ik ‘Goed dan ga ik verder. Als jij een slaaf van mij wilt zijn moet je ook dit kunnen incasseren.’ Ze had gelijk, ik wilde dit voor haar ondergaan. Een paar ferme klappen verder maakte zij de polsboeien los. Ook het uiteinde van de tweede set handboeien die vast zat aan de collar werd losgemaakt, dit uiteinde werd vast gemaakt aan een van de haken die bevestigd zitten in de grond. ‘Trek die ketting strak’ Even later prikte ze in een van mijn tepels, van schrik stapte ik achteruit. Daarbij deed ik een mislukte poging om mezelf te castreren. Godzijdank AUWWWWW!!! Ik stond nu met mijn neus richting de privé ruimte. Daarna kreeg ik nog een paar scherpe klappen op mijn zij….. AUWWW…

‘Maak is wat van dat gevalletje van jouw..’ Nu was door het incasseren van pijn, mijn lust behoorlijk gedaald. Ondanks de aanwezigheid van zoveel vrouwelijk schoon. Dat lag niet aan de aanwezigheid van Joop. Het hielp echter ook niet… ‘Om je ring los te maken, mag jij jouw eigen ‘witte zeep’ gebruiken. Vertel maar wat er gaat gebeuren Sjakie.’ ‘Ik ga vandaag mijn trouwring afdoen…. Een periode afsluiten.’ Normaal ben ik veel spraakzamer, maar het was niet het moment om te zeggen dat mijn vrouw niet meer onder ons is. Er kwam weinig leven in mijn penis. Hij was dood, nu rukt het ook niet echt handig met afgebonden ballen en daaroverheen handboeien. Met andere woorden: ik schoot geen ruk op! De setting daarentegen was bloedgeil. Voor de toeschouwers had het meer weg van een slapstick…..ehhhh slappe stik…….hahaha. Door mijn rukkende beweging kletterde de handboeien tegen de grond. Terwijl ik tot zover een te vergeefse poging deed om iets van mijn mannelijkheid te maken, hoorde ik Rose tegen Joop zeggen, dat zelfs hij er niet zo lang over deed.

Nu moet ik nog wel een ding van mijn hart. Ik hoorde Joop op de achtergrond meelachen, hetzij gepast. Het voelde zeker extra vernederend, waar ik niet echt op zit te wachten. Maar één opmerking maakte alles goed. Ik weet niet meer hoe hij het zei, maar hij liet merken dat hij respect had, dat ik dit voor mijn Meesteres over had. Daar gaat het om, bedankt Joop, jij begrijpt het. Mrs. Denise kwam snel tot de conclusie dat het met ‘Sjakie’s handmate zeep niet ging werken en kwam aanzetten met een dun touwtje en groene zeep. De ring schoof pijnloos van mijn vinger af. Mijn focus om de avond goed af te sluiten kwam terug. Ik hoorde haar nog zeggen. ‘Hij staart altijd naar mijn borsten’ Daar is geen woord aan gelogen, ik zie Haar borsten erg graag en ik héél zeker niet alleen…. De scherpte kwam terug, ik – of beter gezegd – pielemans herrees uit de dood.. Goed het was geen grote terugkomst, maar toch. Terwijl Mrs. Denise begon te tellen, met naast haar mijn Blonde Wrestling Queen. Die engel… hmmmm… Bij 7 sproeide ik als een sprinklerinstallatie al mijn geiligheid eruit………..

Op weg naar de Horizon; verdergaan.
De horizon lag voor hem, maar het verleden noch niet achter hem. Hoewel hij verder was gegaan, was hij ongemerkt stil blijven staan. In gevecht met hem zelf. Zij, zijn vrouw was niet meer. Natuurlijk deed dat nog zeer. Met zijn eigen gevecht, trok hij ongewild zijn kinderen mee. ‘Jij blijft hangen’ zei ze eerlijk tegen hem… Zij, is de vrouw, die hem richting had gegeven in zijn leven. Op het moeilijkste moment had zij hem weer in zijn armen gesloten. Zijn vrouw was er niet meer en ze zal ook nooit meer terug komen. Jij moet verdergaan. Hij had weinig fut, te lang had hij diep in het rood rondgereden. Murw gebeukt, zijn concentratie was laag. Voelt zo een Burn out aan??

Hij wist het niet, stond stil. Ze had gelijk, daar viel niets tegen in te brengen. Zij nam hem bij de hand. ‘Kijk’ zei ze ‘Kijk daar in die spiegel. Jij moet het echt zelf doen. Blijf niet hangen in het verleden. Wat hij zag in de spiegel, die zij hem voorhield was confronterend. Was hard, maar vooral hard nodig. ‘Ik begrijp je verdriet, maar alleen jij kunt veranderen en niemand anders. Ze keek hem aan en wees naar zijn linkerhand: ‘Je draagt hem nog steeds hè?’ Hij kon dat alleen maar beamen. ‘Als je niet afsluit’ ging ze verder ‘dan kun je ook niet verdergaan… Verder gaan met leven’ Hij boog zijn hoofd en wist dat zij gelijk had. Maar ook dat het makkelijker gezegd dan gedaan was. Zij reikte hem de hand; ‘Wandel met mij mee, ik pak jouw hand en wijs jouw de richting’ Hij keek naar zijn linker wijsvinger en wist dat de tijd nabij kwam om het ultieme symbool een andere plaats te geven…. ……………….wordt vervolgd

Verdergaan
Daar waar ik
nog niet ben.
De persoon, die
ik nog niet ken.

Vertrekken, naar
een nieuw begin.
Leven voor alles,
wat ik bemin.

Achterlaten,
wat ooit daar was
Te veel last, voor
een te kleine tas

Loslaten, is
een klein woord.
Dat heb ik al zo
vaak gehoord.

Het verleden zal
nooit meer komen.
Evenals, dat wat
mij is ontnomen.

Met beide benen
in het leven staan.
Niet meer terugkijken,
maar verdergaan

Verlichting
Zo duidelijk, kan
het domweg zijn.
De waarheid is soms
hard en doet pijn.

Ik luisterde, wist
niks meer te zeggen.
Ik had simpelweg
niets in te leggen.

Diep van binnen,
wist ik dit allang.
Was ik voor de
waarheid zo bang.

U prikte door
mijn angst heen.
Ik voelde mij voor
even niet alleen.

U raakte die
gevoelig snaar.
Met dat ene woord
en dat gebaar.

Stiekem keek ik
in Uw richting.
Zag ik in Uw ogen,
mijn verlichting.

Rasse Schreden
Zo lopend met
rasse schreden.
Zie ik U weer in
het verleden.

Dat eerste
ultieme moment.
Uw blik, is in mijn
geheugen geprent.

Vol vertrouwen,
strak gekleed.
Maakte U, het
plaatje compleet.

Daar was ik,
groener als gras.
Daar was U,
volledig in Uw sas.

Zo nerveus, stil,
sprakeloos en klein.
Groter kon het
contrast niet zijn.

Een ding moet
U van mij weten.
Die rasse schreden
zal ik nooit vergeten.

okt 312018
 

Geachte lezer,  op het moment dat mijn column wordt gepubliceerd, loop ik altijd een sessie achter. Dit omdat Mrs. Denise altijd van mij een uitgewerkte versie ontvangt voor een nieuwe sessie. Door omstandigheden, waar ik in mijn volgende column op terug kom, is publicatie van dit verslag vertraagd.

Deel 4, episode 1

Het waarom van het gaan,
is het elkaar blindelings verstaan.
Het werd donker,
zonder dat het licht werd uitgedaan.

Themaparty (deel 2)
Met een ferme klik hoorde ik dat het zware slot van de massief eikenhouten deur werd ontsloten. De deur ging met gekraak en gepiep open. Een fel licht schoot als een ongenode gast blits snel naar binnen. Vrijwel meteen sloot ik van pijn mijn ogen. Angst schoot door mijn hele naakte – zowel geketend aan enkels en polsen – lichaam heen, angst voor wat zou gaan komen. Een bitse stem klonk door de holle kille ruimte en weerkaatste in het niets.. Snel ging ik op mijn knieën zitten met mijn handen in mijn nek.. Kettingen hoorde ik ratelen, ik was niet de enige in deze kille vochtige cel. We werden één voor één door een Cipier, gekleed in een zwart slipje met daarboven een strak even zo zwart korset, waarover haar ferme borsten uitstaken. Deze waren netjes opgeborgen een B.H. die met kleine metalenpinnetjes was bedekt. Ze droeg daaronder laarzen met stilettohakken tot in haar liezen. Ik kon nog net zien dat er zwarte panty’s onderuit kwamen die door middel van jarretels waren vastgemaakt.

Ze bevestigde een hondenriem aan mijn stalen collar en sleurde mij achter haar aan. Dat gaf mij voor even uitzicht op haar prachtige strakke ronde billen die enkel bedekt werden door een dun draadje tussen haar mooie bilnaad…  Ik werd naar een grote binnenplaats geleid waar circa dertig twee en halve meter hoge dikke houten palen stonden. Boven aan iedere paal zat een stevige grote ijzeren ring muurvast bevestigd. De Cipier trok mij richting één van die palen. De ketting tussen mijn polsen werd bevestigd met een hangslot aan de ijzeren ring. Hierdoor stond ik met mijn handen boven mij vast. Daarop deed ze mij een blinddoek voor…. Terwijl ik niets zag hoorde ik aan het ratelen van de kettingen dat de overige slaven, een stuk of 20, ook werden vastgezet aan een van deze palen. Hoe lang dat duurde kon ik niet inschatten, voor mijn gevoel een eeuwigheid.. Totdat ik op de achtergrond een vrouwelijke stem hoorde praten. Voor dat ik er erg in had pakte een onbekende Dame mij vast…..

De bovenstaande passage zit tussen fictie en werkelijkheid in. Het had zomaar een stukje kunnen zijn uit mijn verhaal Femmalia.. Slaaf zijn van een vrouw, mijn ongeremde fascinatie voor slavenveilingen. Ik heb er inmiddels een stuk of 8 meegemaakt, waarbij het er een stuk gemoedelijker aan toegaat dan zoals hierboven geschreven staat. Doch bij de laatste veiling  werden we voor het eerst geblinddoekt en geketend weggezet. Tevens mochten we, indien we er toestemming voor gaven, worden betast…. Er waren ongekend veel aanmeldingen deze ronde en iedereen kwam ook nog eens opdagen…. Ik had een mooi plekje veroverd tegen de muur, waar mijn handen met een ketting boven mij werden vastgeketend. Ik had toestemming gegeven om betast te worden. Dit was herkenbaar door een groot rood kruis wat geschilderd was op mijn naakte lichaam. Uit puur plezier (niet voor mij!!) werd er tevens een dikke streep over mijn borst en buik geschilderd tot aan mijn navel. Met aan beide kanten een schuine streep er naast. Met andere woorden een grote pijl gericht op mijn jonge heer. GEWELDIG!!! Hahahaha..

Ik werd, betast op mijn armen, in mijn zij, mijn buik, aan mijn tepels… Een van de dames kneep met haar handen – Hoe weet je dat het een vrouw was?? Door de lange nagels! – in mijn ballen.. hmmm. Na deze schouw, die circa 20 minuten duurde was het tijd voor de veiling. Ik was nummer 5, de Lady sleurde mij mee door de zaal aan mijn hondenriem die ze extra kort hield. Even later zou mijn ego een ontzettende boost krijgen… De Lady paradeerde mij voor alle vrouwen langs en presenteerde mij als ‘dè voetenmasseur’. Normaal beginnen de biedingen met € 10,00,– Nu werd er meteen € 50,00 gevraagd en….. geboden…. Even later werd ik verkocht voor € 200,00. De Dame in kwestie was blij, ze straalde van oor tot oor. Eerlijk gezegd zie ik de gefronste wenkbrauwen en het bij behorende hoongelach van ongeloof al op mijn netvlies staan, voordat Mrs. Denise dit heeft gelezen. Maar er is geen woord aan gelogen…  Voordat ik deze avond ging appte ik Mrs. Denise.. Ik vroeg me af of beschadigde ‘Ware’ wel genoeg op zouden leveren. De striemen van de elastieken stonden anderhalve week later namelijk nog op mijn lichaam. Haar reactie was zoals altijd veelzeggend: ‘Dat jij überhaupt iets oplevert’.
Lees verder »

okt 092018
 

Het was dan zo ver, ik durfde dan toch eindelijk het nummer te draaien voor een afspraak. Eindelijk na tien jaar lang met deze gevoelens die ik niet kwijt kan, ging er door mijn hoofd. De telefoon werd opgenomen, er werd gevraagd met wie ik een afspraak wilde maken. ‘Met Mrs. Denise’, zei ik. Mrs. Denise was opdat moment even niet aanwezig. Als snel kwam de vraag wat voor sessie ik in gedachte had. Ik sloeg helemaal dicht, het enige wat ik eruit kon krijgen was ‘een latex sessie met vacuüm bed’, maar ik wilde veel meer vertellen. Voordat ik mezelf zo ver kon krijgen was het gesprek al tot een einde gekomen. Om vier uur ’s middags kon ik terecht, de zenuwen liepen al hoog op. Niet veel later ging mijn telefoon over, het was hetzelfde nummer. Het was Mrs. Denise, gelukkig kon ik nu me zelf nu iets duidelijker maken, maar ik had nog steeds niet alles vertelt. Het lukt niet om mijn gevoelens te verwoorden. Ze gaf ook aan dat ze voor het vacuüm bed wat meer tijd nodig had om in elkaar te zetten. Zodoende kwam het beter uit om het naar morgen te verschuiven.

Daar zat ik dan zenuwachtig met een op hol geslagen hart. Het zat me nog niet helemaal lekker, ik kon mezelf niet goed verwoorden aan de telefoon door de zenuwen. Na wat mail contact mocht ik van Mrs. Denise een mail sturen met de kinks en fetisjen waar ik in geïnteresseerd was. Wat een opluchting om dat kwijt te zijn. Nog geen vijf seconden later sloegen de zenuwen alweer toe.

Na een lange nacht was het dan zo ver, eenmaal aangekomen ruim voor de begintijd, zat ik in de auto te wachten tot dat het zo ver was. Ik zag een man heel blij met een grote glimlach naar buiten lopen. Wat mij enorm hielp tegen de zenuwen. Een paar minuten later besloot naar de deur te gaan en aan te bellen. Daar stond ik dan weg gekropen in het hoekje van de schutting. De deur ging open alle zenuwen sprongen weer terug. Er stonde een vrouw in de deuropening, maar het was niet Mrs. Denise. Ik werd naar de ontvangstruimte geleid, ik kregen wat te drinken en mocht hier wachten op Mrs. Denise.

De deur ging open, een prachtige vrouw kwam binnen lopen, het was Mrs. Denise. Ik voelde me al helemaal rood aanlopen. We stelde ons aan elkaar voor en Mrs. Denise stelde een paar vragen over hoe ik aan bepaalde gevoelens kwam. Ik kon het zelf heel moeilijk uitleggen. Mrs. Denise liet na een tijdje mijn slaven kaart zien. We namen de kaart door maar ik kon me eigen slecht onderbouwen. Mrs. Denise maakte duidelijk dat ik alles kon vertellen want ze had het waarschijnlijk al vaker gehoord. ‘EN HOUDT eens op met dat gefriemel aan je zelf, dat is nergens voor nodig.’ zei Mrs. Denise. Ik schrok hiervan en legde mijn handen op mijn knieën. Ik werd hierdoor eindelijk wat minder nerveus en kon iets opener over praten. Mrs. Denise vroeg aan me of het meer met vernedering te maken had. Wat het precies was, samenhangend met het verlies van de controle over mezelf. Nadat we uitgepraat waren mocht ik me eigen gaan douché voor het spel en moest ik op de deur kloppen als ik klaar was. Lees verder »

okt 032018
 

I promised you to write about my experience of being a toilet for a day:

Well, I can tell you it was FABULOUS and I can recommend all you toilets to go there!!!

Upfront, I talked about it with the leading Lady, Mistress Denise of Domination Palace and the Ladies who would use me as the Domination Palace toilet that particular day. (dominationpalace.nl)
Mrs Denise, Mrs Manja, Lady Raven, Mrs Zascha and switch Daisy

We agreed upon, that I was to be treated as a regular toilet and no different to that. So, no communication, no recognition of me being down below, no consideration, no holding back and no limits.
So as the Lady of the house warned me: be careful what you with for, as being a real toilet is not always such a pleasant thing to be !

I would become no more and no less than the toilet for all these beautiful ladies to use. You’ve seen the toilet which a made specially for Domination Palace (the one in the picture, is one I made for Mrs Gold, who is not at DP, but it’s the same toilet) so you know that the ladies would use a comfortable seat :>)

In between use, I would clean up, so the toilet would stay fresh and clean for the ladies.

I arrived at 11.45 and made all the installments. The toilet was placed in the shower, where I could lay down with almost my legs stretched out ( so not so comfy, but who cares) and on a yoga mat.
I laid there for 8 (!) hours and during that time the 5 ladies who were present that day used the toilet whenever they needed to go. It’s not so hard to imagine what it means to be used by 5 ladies during an 8 hours period :>)

Very intense and VERY like a real toilet. I think I swallowed over a gallon of piss, smelled and inhaled numerous farts, received a soiled tampon in my mouth and…… :>)

I brought 8 halve slices of bread for lunch, which I ate while being used. When a lady sat down to use the toilet, I opened my mouth and put such a slice in my mouth and waited for her to relief herself.

Upfront, I would not know which lady would use the toilet and neither would I know what she would “ put on my bread” ……
She didn’t care as she didn’t even know and even if she would have known, she would have cared less. Why should she; she was just using the toilet to relief herself.

Some ladies read their Whats App messages during their toilet visit, answered their mob phones, read a magazine, were humming a song or just came in and went without a word or sound.

There were soft tasteful streams and hard smelly strong tasting streams. At least of every stream I swallowed a mouthful, just to savour the taste.
Some started with a few drops, and some opened the “ floodgate” as if they wanted to drown me. (which of course they didn’t; it was just the way they used the toilet ;>)

One of the ladies has extremely spicy piss; I think it’s because of what she eats. It’s hard to consume, but it won’t bother her :>) If you want to find out which one, you’d have to go there yourself :>)
One of them placed her heels exactly on my nipples and pressed hard, so I opened up as wide as I could……… I saw het sphincter opening up and expected her to drop a big turd in my wide open mouth, but at that moment she “ only” produced a hissing strong fart……

All in all it was a fabulous day; yeah it’s quite an amount of money to spent, but it’s worth every dime !!

I can’t imagine a better place (not in the Netherlands and not anywhere else) where one be used as a REAL toilet by such extremely beautiful, friendly, passionate but ohh soo “ unforgiving” ladies.

These ladies are absolute TOP and they do what they say they would: use you as a regular toilet without any difference or care !!!

I’m soooo looking forward to be able to go again and be used for 8 hours as the Domination Palace toilet !

:>):>)

Doorstep

sep 252018
 

Deel 3, episode 10
14 augustus 2018  – Klungel Watje –

De schoolvakantie naderde (gelukkig) weer het einde voor dit jaar. Regelmatig check ik de website van DP. Even kijken bij nieuws en in de agenda. Uiteraard ook bij de verhalen. Het was verdacht rustig bij de verhalen van gasten. Ik wist dat mijn kompaan Slaafaap weer op audiëntie was geweest. Maar de overige ‘lotgenoten’ lieten het schriftelijk al een hele tijd afweten. Tot dat half augustus er plotseling weer een paar verhalen werden gepost. Het zit de laatste tijd ook niet echt mee, nu enkele leden van het Dreamteam tijdelijk uit de running zijn. Of wellicht hopelijk na publicatie van deze column ‘waren’.   De column die U nu aan het lezen bent is deel 3 episode 10. Zoals ik al eens gememoreerd heb in een van mijn vorige verslagen. Ik denk zo dat het de 25ste was ‘De Limbodanser’. Sluit ik naar 10 columns een deel af. Maakt dat wat uit? Helemaal niet, nou ja, wel een beetje. In dit deze column sluit ik voorlopig in ieder geval mijn fictie verhaal Femmalia af. Na House of Fantasy is dat het tweede verhaal wat ik heb geschreven. Aangezien ik dat eerste verhaal over de House of Fantasy zelf erg leuk vond om te schrijven, heb ik besloten om daar een vervolg op te schrijven. Ik heb overigens geen enkel idee of U dat als lezer leukt vind of niet.. Door scrollen kan altijd. Of lees het met tegenzin, is wellicht ook een vorm van masochisme.

Hetzelfde geldt in mijn geval dan, luisteren naar muziek van Frans Bauer wanabees.. Begrijp me niet verkeerd, ik respecteer ieder zijn eigen smaak en ik denk dat Frans Bauer een toffe peer is……. Maar zijn muziek is niet mijn ding, maar dat van die wanabees archhhhhhh. Nee, doe mij maar opzwepende knalharde rockmuziek… Waarbij ik graag vermeld dat ik dat opzwepende in dit geval niet letterlijk bedoel….. Watje… hoor ik Mrs. Denise al denkbeeldig zeggen…  In het Duits noemen ze dat een ‘Weich ei’, oftewel een zacht ei. Ooit zei ik tegen Herrin Gabrielle, dat ik een ‘Weich ei’ ben. Daarop corrigeerde ze mij. Ik was alles behalve een ‘Weich ei’. Ik kwam mijn afspraken na een speelde het spel met passie, plezier en respect. Het gaat er niet om hoeveel je kunt incasseren… Nee ik probeer mezelf niet recht te lullen… ‘Weich ei’ heeft niet dezelfde betekenis, als hoe Mrs. Denise het bedoelt.. Ja, ik ben en blijf haar watje. Of beter gezegd haar ontzettend onhandige Watje… Klungel Watje. Laat ik dan maar gewoon een Klungel Watje zijn, maar ik ben wel een Klungel Watje van Mrs. Denise… and them proud of it……Hell yeah!!!

Femmalia Deel 16a Mabel (deel 15 in State of Mind)
Nog nooit had Hank zich zo leeg gevoeld, Het laatste beetje waardigheid was er letterlijk uit geneukt. Toen hij de volgende ochtend door Nora terug gebracht werd naar de stal, had hij een doodse blik in zijn ogen. Nora was het niet opgevallen, Selma die hem in zijn ‘melkbox’ vastzette zag het meteen. ‘So boy, I see you learned finally your place.. hahaha. Alles in zijn lichaam deed pijn, hij was geestelijk gebroken en staarde als een zombie voor zich uit.  Steven had dat punt al veel eerder bereikt, zijn Meesteres Rosanna was die magere schriel kip, zoals zij hem vaak noemde, al lang beu. Haar dochter daarentegen had de grootste mogelijke lol met hem. Rosanna had hem willen inruilen, maar Betty zag kennelijk wat in hem. Zijn kooi was inmiddels verhuist naar Haar kamer en zijn anus had onderhand meer weg van een dildo standaard. Betty vond het nodig om vrijwel continu een dildo in zijn magere reet te parkeren. Betty genoot ervan om Steven aan een cock leash door de stad heen te sleuren, met of zonder dildo in zijn hol. De meeste meiden van haar leeftijd hadden nog geen slaaf.  Ze nam hem zelfs mee naar school, waar hij over het algemeen gestationeerd werd in een kooi.

Er was inmiddels meer dan een jaar voorbij gegaan. Hank had deze meeste tijd doorgebracht in de stal. Hij werd bijna dagelijks driemaal gemolken. Iedere 3 tot 4 weken werden ze gewassen. Als hij Nora zag moest hij al bijna kokhalzen. Voor het overige liet hij zich door Monica en Selma gedwee melken. Van de 12 slaven die er aan het begin waren, was alleen Bill nog over, nummer 158. Hij was nummer 162, de overige slaven waren om verschillende reden verkocht of verwijderd. Nummer 156 had hij die ochtend nog zien hangen met zijn eigen doodse blik in zijn ogen. Toen hij binnen was, had hij hem horen schreeuwen van de pijn. Hij had om genade gebeden, totdat het stil werd. Bij dit soort straffen werd de ‘gag’ uit de mond gehaald, om alle slaven angst aan te jagen. Wat aardig was gelukt. Na iedere ‘keuring’ werd hij geneukt door Miranda en consorten, alleen de 6 Inch dildo was inmiddels een of twee maatjes groter. ‘I think, he is ready’ had hij opgevangen toen Lady Carmen en Miranda hem voorbij liepen.  Net als voorgaande keren werden de prestatielijsten van de slaven onder de loep genomen. ‘Bring 162 to my room.’ Zei Lady Carmen tegen Miranda ‘You heard the lady… ‘ commandeerde ze Selma en Monica. Met een doodse blik in zijn ogen werd hij naar het kantoor van Lady Carmen geleid. Een locatie waar hij nog niet was geweest. Toen hij binnenkwam deed Selma hem een blinddoek voor en zijn kuisheidgordel af en begon onder zijn ballen te kietelen. Zijn lid begon snel te groeien. ‘Spread you legs boy’ hoorde hij Lady Carmen zeggen. Nog voordat hij kon reageren… ‘Sneller slaaf…’ beval Miranda en sloeg hem aan de binnenkant van zijn bovenbenen  Auww!.. ‘This is him.. feel free to touch him where ever you want.’  ‘He can handle this?’ antwoorde een voor Hank onbekende Dame. ‘Ooo yes’ Was het eenduidig antwoord van Miranda, Selma en Monica.. lachend. De drie Dames die hem letterlijk hadden opengespleten..
‘Nice cock…. Ehmmm, but can he handle him? See his record Ma’am.’ Zei Lady Carmen met gepaste trots. ‘He is a fine speciment. Well trained and death in his eys. He is broken….’ By this’vulde Miranda lachend aan en wijzend op de 10 inch dildo..’ hahaha. ‘Okay, you convinced me, his record looks marvolous… What is he going to cost? ‘FE 100.000,- ‘Are you kiddin’ was het verbaasde antwoord van de Dame. Hank verschoot er ook wel van, Lady Carmen had hem voor FE 20.000,- gekocht.. ‘FE 50.000,- was haar tegenbod. ‘You have a good day’antwoorde Lady Carmen rustig. Selma bring 162 back to the barn.  Voor even was het stil, Hank kon door de blinddoek nog steeds niets zien.. ‘Com’on Carmen…… FE 60.000,–……. ‘ ‘What are you waiting for Selma. I don’t think that Mabel is taking this seriously.’ Op dat moment voelde hij de handen van Selma om zijn zak heen, terwijl ze de kuisheidgordel om zijn penis deed…. Daarna werd de ketting bevestigd… ‘You really think he is a 100.000 FEMME Boy! I’ll make it FE 80.000,– Carmen, ‘Mabel you know, this boy is hardly 25 years old, you gone enjoy him for years and earn your investment back in no matter of time…. FE 100.000 is a more than fair price.. Take it or leave it.. I am doing you a favor, otherwise I call Helen, you know her, she wouldn’t hesitate at all…‘ ‘Good….deal…….FE 100.000,-   Lees verder »

aug 292018
 

Deel 3, episode 9
Somewhere in a state of mind….. (1)

‘Sjakie,……….Sjakie……..Sjakie’ Klonk het ver weg, het klonk als een warme stem die weg galmde in het niet……. ‘Sjakie, ben je er nog..nog…nog…nog..’ ‘Ja…ja…ja…’ kwam er met een zelfde echo uit mijn mond. Ik keek om mij heen en zag alleen maar een witte waas voor mijn ogen. Ik voelde me ergens ontzettend opgelucht, alsof ik iets bijzonders had gedaan. Zonder mijzelf te kunnen zien of voelen, wist ik dat mijn ogen liefdes hartjes uitstraalde naar die vrouw. Met een lach op mijn gezicht.…. …..ik voelde dat er een welgemeende glimlach verscheen op haar gezicht. Een blik die je doorgaans alleen maar krijgt van je eigen liefje. Ik keek als het ware door die mist heen en zag haar in de verte, een gestalte waar een zeer warm aura omheen hing, terwijl ze niets zei, hoorde ik haar iets zeggen, maar ik kon niet verstaan wat….

17 juli 2018
Het kan zo verkeren in het leven, maar bovenal moet je soms niet te veel nadenken. Al circa anderhalve dag wacht ik op het moment dat ik dit aan mijn column kan toevoegen. Zeg maar: mijn vingers jeuken…. Het is nu precies 7 dagen voor dat ik het volgende hoofdstuk in het leven van ‘slaaf sjakie’ kan toevoegen aan mijn column ter ere van Mrs. Denise. En eerlijk gezegd nu pas tijdens het schrijven valt het kwartje helemaal……  …..Het was 9 jaar geleden, mijn.. nee onze dochter was net of net niet 1 jaar oud… Een paar maanden waren we getrouwd.. We hadden een prachtige huwelijksreis gemaakt aan de andere kant van de oceaan. En voor de kids in de zomer een uitstapje naar………Center Parcs…. Schoonfamilie erbij…jippie…geweldig… Och, wat maakt die ene week nou toch uit……  Nee het was niet mijn ding… Eigenlijk is ieder verblijf in een dergelijk park min of meer uit nood geboren. Zo ook mijn vorige bezoek aan Center Parcs… en nee….. dit is niet om af te geven op die parken die vroeger de meest truttige namen der namen had… Sporthuis…brrrrrrr… Nee, potverdomme, ik heb er in mijn jeugd nog als vakantiewerker gewerkt.

Nee, ja dat stereo typ van die families met die trainingspakken.. Uiteraard moet ook hij dat afgrijselijke roze trainingspak aan met dat zwarte randje.. En dan ons subbies uit lachen dat wij geilen op vrouwelijke Dominanties… Nee, die hebben thuis wat te zeggen…!! I rest my case… Hahahaha Donderstraal op….   Nee, ik kan schrijven met een traan in mijn oog dat Missy bijna letterlijk aan het einde is gekomen in Center Parcs… Het was haar laatste vakantie.. Helweek.. Mijn kinderen vragen weleens of we niet terug kunnen gaan naar dat ene Park. Ik moet die mensen aldaar gewoon ontzettend bedanken, hoe geweldig goed zij alles voor ons hebben gedaan destijds. Maar in dat Park liggen herinneringen die te pijnlijk zijn voor mij…. ….. en nu… Nu zit ik weer in zo een park… Gisteravond appte ik Mrs. Denise..: ‘Hoi Meesteres…nog maar 8 dgn ……  Alles in kannen en kruiken voor volgende week. Maar eerst 1 weekje Center Parcs met de kids….   …..O my got Center Parcs!!!!   Nee, ik ben nog steeds geen masochist, maar ik heb de schijn nu wel tegen’
‘Echt wel een masochist… Center Parcs’ Was haar droge antwoord. Ik proefde alles wat ik aan haar adoreer in dat antwoord. Ik zie in mijn gedachte haar lach op Haar gezicht om mij vervolgens compleet af te zeiken met Center Parcs!!!! Hahahaha…

Eigenlijk is het ook gewoon een hele lieve vrouw, die echt begaan is met Haar slaafjes.  Nee, ik ben niet bepaald doorsnee, en onderga deze vakantie voor mijn kinderen. En ja, ik ga uiteindelijk ook dat tropisch zwembad in. Kan ik dat missen?? De vraag stellen is hem beantwoorden. Terwijl de kinderen zich vermaken in het zwemparadijs, droog ik letterlijk op in een stoel aan de rand van het zwembad. Ik realiseerde mij circa een half uur eerder dat ik nog wel een gedicht kon schrijven voor Mrs. Denise, wat ik daarom ook maar ben gaan doen. Tijdens het schrijven (op mijn telefoon!) verscheen er een glimlach op mijn gezicht. Potverdomme, hoe zou Mrs. Denise eruit zien in een mooie bikini..? Ik zag haar in mijn fantasie al uit het water lopen, zoals Ursula Andrews in de James Bond klassieker Dr. No, en jaren later dunnetjes overgedaan door Halle Barry in Die Another Day. Op dat moment liep er net een vrouw uit het golfslagbad, die niet onderdeed voor een gemiddelde walrus. Zij zorgde er vakkundig voor dat ik geen enkele verkoeling meer nodig had in het zwembad……… Lees verder »

jul 252018
 

Deel 3 episode 8
21 juni 2018
Het was een plompverloren donderdagmiddag. Nee, niet helemaal een verloren middag..21 juni is een datum die iedere voetballiefhebber in zijn geheugen moet hebben gegrift. Ja MOET… Net als voor mij 26 maart 2001. Wat was er dan 21 juni, om preciezer te zijn: 1988. De dag dat Nederland in Hamburg Duitsland versloeg. Wellicht was deze slag net zo legendarisch als de Slag bij Waterloo op 18 juni 1815. Die dag versloeg Wellington het leger van Napoleon. De WK voetbal was vol aan de gang. Tussen de bedrijven door probeer ik daar zoveel mogelijk van te volgen, na circa een week ploeteren kom ik tot de voorlopig zeer treurige conclusie, dat het Nederlands elftal geen slechter figuur geslagen had, dan de meeste deelnemende landen.

Over figuur slaan gesproken, Mrs. Denise slaat nooit een slecht figuur…. Ahummmm, ja hmm dat is maar natuurlijk hoe U dit bekijkt. Als Mrs. Denise het onderwerp is, dan klopt dit uiteraard als een bus… Overigens een bus die er 100X beter uitziet dan die bus die het Iraanse elftal voor haar goal positioneerde… Dat klopt ook als Mrs. Denise het leidend voorwerp is… Uiteraard leidend geschreven met korte ei. Zij leidt de slaande beweging. Het gaat erom wie het ‘figuur’ is. Of wat het figuur is. In dit geval gaat het over het figuur van Mrs. Denise. Maar figuur had ook een figuur kunnen zijn…oeps.. ja begrijpt U het nog… Maar een slecht figuur, hoeft geen slecht figuur te zijn… Een slecht figuur slaan. Een slecht figuur kan ook een goed figuur zijn die slecht is…. Jezus zeg, het gaat weer helemaal nergens over… Natuurlijk gaat het ergens over…….. waar was ik.. Ja sorry hoor, naar 7 weken en 2 dagen Mrs. Denise niet gezien te hebben begin ik gewoon te ijlen….. De volgende stap is overigens kwijlen…. Dat laatste kan ik weer goed verstoppen door in Haar bijzijn meteen mijn slavenhouding aan te nemen met mijn gezicht naar beneden. In tegenstelling tot mijn penis houd ik die ‘kwijl’, wat je ook voorvocht kunt noemen wel binnen.. hahahahaha..

7 weken en 2 dagen…potver…..mme. Er is in die tijd veel gebeurd. Lees mijn column De derde ronde. Mrs. Zascha had vakkundig Haar superioriteit over mijn lichaam en geest gedemonstreerd. Het moment dat ze mij vastbond tijdens het worstelen, kwam ik als het ware geestelijk klaar. Een paar dagen later had ik een ontmoeting met Slaafaap. Of zoals ik vaker placht te omschrijven Meneer Slaafaap. Een vriendelijke man waar ik niet in de laatste plaats vanwege het verleggen van zijn grenzen, veel respect voor heb. Mrs. Denise was op vakantie, ondertussen stemde ik dagelijks trouw op mijn Meesteres voor the Kinky web Awards. Ondersteund in deze door Rinus (zie Slave dating) die kennelijk met computers handiger is als is.. Goed dat is niet zo moeilijk, dat is mijn dochter van 9 namelijk ook!   7 weken en 2 dagen… ’s avonds omstreeks 18.00 uur zag ik het bericht van Mrs. Denise…. ‘Van de markt’ met een ingevoegde foto. Warempel zij had ze weer gevonden, ik neem aan op de lokale markt in haar woonplaats, haar lievelingssnoep. Die ‘snoep’ die ik niet meer wist te bemachtigen. Op de foto kon ik zien dat deze ‘snoep’  was verpakt in neutrale verpakking. Waarschijnlijk omgepakt. Om welke snoep het gaat, kan ik uiteraard niet zeggen, bang als ik ben om door haar te worden ‘afgemat’. Daarbij wil ik voor haar ook geen slecht figuur slaan.

Algemene opmerking In mijn column Dionne, schrijf ik over Zeus. In de ‘wandelgangen’ heb ik opgevangen dat een aantal zaken die ik geschreven heb niet zouden kloppen? Laat ik vooropstellen dat ik alle historische / mythologische feiten met bronvermelding heb gekopieerd van internet. Ik heb deze bronnen teksten overigens niet geverifieerd. Als dit afwijkt van de werkelijkheid, weet U waar U kunt reclameren hahaha

Femmalia Deel 13 Gemolken (zie deel 11 en 12 in De Derde Ronde)

Steven had het moeilijk, zijn eigenaresse – een walgelijke vrouw – liet hem circa 16 uur per dag zwoegen. Hij sliep in een soort van hondenkooi. Iedere morgen om 06.00 uur moest hij opstaan om het ontbijt voor Rosanna en haar dochters klaar te maken. Een stevig ontbijt bestaande uit ham, bacon, eieren, pannenkoeken, bonen en brood. Rosanna was een kleine zelfstandige die van alles en nog wat verkocht op de lokale markt. Regelmatig kreeg Steven zijn eerste slaag al tijdens het ontbijt voor de minste of geringste fout. Na het ontbijt werden de resten in een bakje bewaart. Als Rosanna goede zin had mocht Steven het opeten. Niet zelden nadat ze er eerst in had gespuugd. Een voorbeeld dat haar drie dochters maar al te graag volgde   Na het ontbijt begonnen de huishoudelijke taken. Terwijl Rosanna vaak inkopen ging doen, nam haar oudste dochter Bettie de honneurs waar. Qua figuur was de appel niet ver van de boom gevallen. Bettie was nog gemener dan haar moeder. Regelmatig saboteerde zij het werk van Steven. ‘If you tell my mommy, I ll spank you to hell and back boy!!. Daarbij schroomde de amper 18 jarige Bettie het niet om Steven vol aan zijn haar te trekken. Ze schopte en sloeg hem met grote regelmaat. Als Rosanna ’s avonds thuis kwam, was zelden het werk af, wat Steven weer straf opleverde.  Niet zelden sleurde ze Steven rond mindernacht zijn kooi uit en zette zijn hoofd vast een schavot. Terwijl hij ongemakkelijk en geblinddoekt op zijn knieën zat, was zijn hoofd op ideale hoogte om oraal verwent te worden. Daarbij bevestigde zij de cock leash aan de kuisheidgordel om deze zo strak mogelijk te trekken als extra motivatie om zijn orale diensten ze goed mogelijk uit te voeren. Dit alles zonder dat Rosanna hiervan op de hoogte was, ten minste dat dacht hij. Als Bettie voldoende bevredigd was, werd hij terug gesleurd naar zijn kooi.   Na een paar maanden in dit ‘huishouden’ wist Steven niet meer beter. Rosanna had hem er goed ingewreven, dat zij voor hem makkelijk 10 andere slaven kon kopen. ‘If I am ready with you, I sell you to the mining coorporation. 

Nadat Hank de eerste keer was gemolken, werd hij uit zijn slavenkooi bevrijdt. Hij had geen idee hoe laat het was. Hij werd evenals een aantal andere slaven verplaatst naar een naastgelegen cel. Daar zag hij voor het eerst de andere slaven. Het verblijf leek wel een varkensstal, de slaven kregen drinken en eten uit een soort van trog. In totaal telde Hank een stuk of 12 man. ‘Quiet Slaves’ Hoorde hij een van de bewaaksters streng zeggen.  Nadat de bewaaksters naar buiten toe gingen, hoorde hij de deur in een zwaar slot vallen en werd het pikkedonker. Hank keek vertwijfeld om zich heen. ‘Ben jij de nieuwe.’ Hoorde hij iemand zeer zacht fluisterend zeggen. ‘Ja.. ‘ Zei Hank op een normaal volume… Vrijwel meteen hoorde hij zachtjes sssssstt.. die wijven hebben overal oren… sssst…. ‘My name is Bill’ ging hij fluisterend verder. ‘Hank’ antwoorde Hank kort en gaf hem een hand. ‘Wat is dit hier?’ ‘Goede vraag? We worden dagelijks gemolken. Heel af en toe worden we van top tot teen gewassen en geolied en tentoongesteld. Dan worden we beoordeeld?’ ‘Waarop vroeg Hank?’ ‘Of jij genoeg en goed zaad produceert.’ ‘Zaad? Vroeg Hank vertwijfeld ‘Wat als ik niet genoeg produceer??’ Vroeg Hank angstig. ‘Geen idee. Ik weet alleen dat Lady Carmen sperma verkoopt.’ ’Heb je al eens aan ontsnappen gedacht?’ ‘Iedere dag denk ik daar aan, maar dat is onmogelijk. Stel dat je hier al weg komt, dan moet je van het terrein afkomen, vervolgens als man – zonder kleren –  door een land reizen, waar alleen vrouwen heersen. Onmogelijk.’ ‘Bill’ ‘ssssst somebody is coming.’        Lees verder »

jul 012018
 

Deel 3 Episode 7
Zaterdag 5 mei 2018

What’s app: ‘Hoi Meesteres, ik zou graag 29 mei om 19.00 uur willen komen. Gaat dat?’ (13.35) ‘Dan heb ik vakantie.’ (15.34) Op dat moment zat ik in mijn stamkroeg.. ‘Wanneer kan wel Meesteres?’ (15.39) ‘Laatste week mei en eerste juni heb ik vakantie.’ (15.47) ‘Vrijdag 25 mei kan dus wel?’ (15.51) ‘Weet ik nog niet.’ (15.59) ‘Ok. Als U niet kunt, mag ik dan een sessie plannen met Mrs. Zascha..?’ (16.39) ‘NEE’ (16.42) Op het moment dat ik dit antwoord las zat ik nog steeds in mijn stamkroeg slap te ouwehoeren. Nee hahahaha, ik moest er wel om lachen, omdat ik weet dat zij, Mrs. Denise ongetwijfeld met haar quasi droge humor dat had gestuurd. Ik zal die Sjakie is even op het verkeerde been zetten. Dat was bijna gelukt, maar mijn gezond verstand won het van mijn emotie en de alcohol.. Rustig Sjakie rustig… laat je niet kennen en reageer slim en gevat… ‘Duidelijk…..hahahahaha (emoticon met tranende ogen van het lachen) .. Houd U mij op de hoogte over de 25ste?’ (17.15) ‘Ik bel je straks…FF eten’ (17.19) Yes dacht Yes…hahahaha, ik had mij niet uit de tent laten lokken… Ik reageerde met een duimpje omhoog (17.19)

Een kwartier later belde ze op, ik had al de nodige goudgele rakkers soldaat gemaakt. De telefoon ging en ik zag meteen wie het was. Snel liep ik naar buiten toe. Mijn ietwat dubbele tong was niet te verbergen. Zelf kon ze Haar eigen grap – ‘NEE’ – ook niet onderdrukken, aangezien ze meteen begon te lachen. We begrijpen elkaar wat dat betreft maar al te goed. Later werd duidelijk dat ze de 25ste ook niet kon. Natuurlijk mocht ik een afspraak met Mrs. Zascha maken. Ik had hier notabene in mijn verhaal ‘De Limbodanser’ nog over geschreven. ‘je wilt zeker weer worstelen?’ Was heer eerste reactie. Logisch natuurlijk, maar niet alleen dàt…. Uhhhhhhh neehee stelletje viezerikken….. Ja, ik ben ook van vlees en bloed… Ja, ook zij jaagt mijn hormonen op hol, maar ik ben een nette jonge man…ahmmm… Worstelen is leuk, Mrs. Zascha is ook héél leuk… Een sessie met Haar is voor mij ook een gebaar terug. Een gebaar voor al die keren dat zij belangeloos een rol heeft gespeeld in sessies met Mrs. Denise. Daarnaast weet ik, en dit heb ik voor de sessie geschreven, dat zij in staat moet zijn om mijn wens te realiseren… Worstelen is één ding, maar een zogenaamde ‘Tied Up match’ is andere koek. Zou het Haar lukken om mij tijdens het worstelen in een ‘Hogtie’ vast te binden? Met het verzoek; Als het lukt om mij op een vernederende manier te fotograferen, zodat Mrs. Denise hier ook nog om kan lachen. Dat is toch het minste wat ik voor Haar kan doen…hahaha.. Lees verder »

jun 062018
 

Deel 3, Episode 6
1 Mei 2018 (deel 1)

20.15 uur… ‘Sjakie, wat vond jij van mijn nieuw speeltje?’ ‘Heerlijk Meesteres…. ‘En?? ‘En ook zeer pijnlijk… ‘Hahahahaha… Hij staat daar..’ ‘Het leek wel of…….  Maar voor ik verder ga, het volgende: op de een of andere manier moest ik tijdens de bovenstaande dialoog denken aan de Griekse god Zeus?! Toen ik thuis kwam zocht ik meteen informatie over hem op internet, al lezend deed ik een onverwachte ontdekking. Voor diegene die niet weten wie Zeus was, bij deze een korte geschiedenisles….  ZEUS De oppergod van de oude Grieken, volgens de Griekse mythologie. Heerser over hemel en aarde, vader van de goden en de mensen. Hij was de zoon van Cronus en Rhea en werd geboren in de Diktaeische grot op Kreta. Hij versloeg de Titanen en stootte Cronus van de troon. Hij woonde op de berg Olympos in Thessalië. Hij was gehuwd met Hera en zijn lievelingsdochter was Athene, die uit zijn hoofd werd geboren. Zeus was de hemelgod, de beschermer van recht en moraal, van staat, huis en hof en van de gast. Bij de Romeinen werd Zeus Jupiter genoemd.

Zeus werd als baby gezoogd door de magische geit Amalthea op Kreta. Nadat Zeus, eenmaal volwassen, de Titanen en Giganten had verslagen, kreeg hij de absolute macht en werd hij de heerser over alles. Hij was de God van het licht en de donder en bliksem en hij toonde die macht met zijn karakteristieke attributen: de bliksemschicht, de scepter, de adelaar en de Aegis; het vel van de geit Amalthea, een ondoordringbaar schild. Met deze attributen was Zeus de handhaver van de maatschappelijke orde en hoofd van de vorstelijke macht. Hij oefende deze macht niet alleen uit over de mensen, maar ook over alle Goden. Uit zijn verbintenis met Hera (zijn vrouw en zuster) werden Ares, Ilythyie en Hebe geboren. Maar uit de vele liefdesverhoudingen van Zeus met andere godinnen en sterfelijke vrouwen, kwamen vele andere goden, halfgoden en helden uit de Griekse mythologie voort. Zeus kreeg met Leto de tweeling Apollo en Artemis. Bij Dione verwekte hij de godin van de liefde: Aphrodite. Uit een verhouding met zijn andere zus Demeter werd Persephone geboren. Bij Leda verwekte hij de tweeling Castor en Pollux en hun zusje Helena, die een grote rol speelde in de Trojaanse oorlog. De zoon van Zeus: Herakles werd op aarde geboren. Zeus verleidde prinses Alkmene tijdens de afwezigheid van haar echtgenoot, door zich als haar echtgenoot Amphitryon te vermommen, waarna zij een tweeling kreeg: Herakles, de zoon van Zeus en Alkmene en Iphikles, de zoon van Amphitryon en Alkmene. (Bron: De Griekse Gids, www.grieksegids.nl/mythologie/zeus.php

Als U dit stukje tekst goed heeft gelezen, valt U in ieder geval een aantal vetgedrukt woorden op. Toch met afstand het meeste valt mij Dione op. Een simpele maar snelle zoektocht op internet leverde precies op wat ik al dacht toen ik die naam voor de eerste keer las. De naam Denise stamt af van Dione…..

  • Dione is een voornaam en afkomstig van Theia, een koningin uit de Griekse mythologie. Haar naam kan worden vertaald als “koningin van het licht” of “Hemelkoningin”. Een variant van de naam is Dionne. Ook afleiding van Dionysos, naam van de Griekse god van de wijn. (Bron: Wikipedia)
  • Denise is een meisjesnaam. Het is de vrouwelijke variant van de jongensnaam Dennis. Deze is afgeleid van Dionysos, de Griekse god van de wijn. Onder meer de volgende namen zijn varianten of afgeleiden van Denise: Deniese, Dionisia, Dionne, Dionysia, Niza. (Bron: Wikipedia)

….. een van de geliefde van Zeus en moeder van Aphrodite, godin van de liefde en de schoonheid. Of dit toeval is, is voor mij geen vraag…………..Verder ook helemaal niet relevant. Maar mijn goddelijke adoratie voor Haar is dus niet helemaal gebaseerd op louter toeval hahahahaha… Lees verder »

mei 082018
 

Deel 3, episode 5
April 2018 (deel 1)
Voor de goede verstaander onder U en die zullen er wellicht wel zijn. Dit is dus deel 3, nummer 5. God weet waarom ik ooit eens begonnen ben met het nummeren van mijn verhalen. Waarom spreek ik nu van deel 3? Eerlijkheidshalve dien ik te bekennen dat toen ik met deel 1 nummer 1 begon, het betreffende verhaal niet voor mij deel 1 nummer 1 was. Ja dat was het wel…. Ja, begrijpt U het nog… Het schrijven van deze column is begonnen, zonder te weten waar het spreekwoordelijke schip strand. Met andere woorden, toen ik begon in juli 2016 – en ergens is dit onbedoeld een mooi bruggetje, maar daar later meer over – had ik geen benul waar het heen zou gaan. Ik zat volop in een rouwproces omtrent het verlies van mijn vrouw en besloot gewoon keihard op te schrijven hoe ongelofelijk ‘kut’ dat was. Toen ik na 10 verhalen daarmee klaar was, bleken de eerste 10 verhalen met terugwerkende kracht dus ‘deel 1’ te zijn: voilà.         Aangezien deel 2 ook uit 10 columns bestaat, overigens niet geheel toevallig!!, betekent dit automatische dat deel 3 nummer 5, de 25ste sessie met Mrs. Denise was voor Sjakie 2.0. Dit heugelijke zilveren jubileum kon ik uiteraard niet zomaar aan mij voorbij laten gaan. Ik dook hiervoor speciaal even terug in mijn ‘archief’, want ik was benieuwd om de hoeveelste sessie dit dan in totaal gaat. Ook hier later meer over.  Om een en ander in te leiden appte ik haar een beetje vaag: ‘Meesteres vraagje: deze keer Rood of Wit? Ik bedoel geen wijn? Kan ook allebei.    ‘euh Wit.    ‘Ok wordt het Wit… Ja eens een andere kleur… U kunt nog steeds voor Rood kiezen.    ‘En Rood.’    ‘Mooi, gaat ook goed samen. Goede keus.’        Het ging in dit geval over Rozen, ik vond dat ik haar voor iedere sessie een Roos moest geven. Het was zo rond de paasdagen. Ik wenste Mrs. Denise leuke dagen toe.         Tweede paasdag appte ik weer:    ‘Nog 24 uur Meesteres….. iets met rood en wit hè hmmm ja. Is een bijzondere sessie, vergelijkbaar met een zilveren jubileum.. Gr Uw slaafje..    ‘Rozen’ was haar krachtige antwoord.    ‘Ja, dat zou zomaar kunnen’ antwoorde ik cryptisch.    ‘Wijn’    ‘Nee, dan alleen wit voor U. Voor alle lezers, Mrs. Denise drinkt géén rode wijn.    ‘Yes.’ Antwoorde ze. Zij verstaat de kunst als geen ander om met heel weinig woorden veel te zeggen. Daarop ging ze verder: ‘Robijn in witgoud.’    ‘Hmmmm, out of my league and budget…. Ehhh Way out of my league.’   

Femmalia Deel 9 Verkocht (Deel 8 in De Humbler)
Het zweet liep over zijn rug naar beneden. Hij durfde amper te kijken van schaamte. Even later stond hij op het podium. Het was zo onwerkelijk. Amper twee weken daarvoor was hij nog een vrije jonge man geweest. Het schoot door zijn hoofd heen. Hij was met Steven aan het vissen geweest. Zoals zo vaak. Die ochtend was hij vroeg van huis gegaan, had zijn paard gepakt en was hij naar Steven gereden die een paar kilometer verder op woonde. Hij realiseerde zich nu ineens dat hij thuis niet eens afscheid had genomen van zijn moeder.        Ze hadden hun visspullen bij en reden naar hun favoriete visstekkie aan de rivier. Waarom ze naar een uur of wat besloten om juist die stek te verlaten was hem nog steeds een raadsel. Ja, de vissen wilde niet echt bijten… Maar dat was wel vaker geweest. Het was Hank’s eigen idee geweest. Steven had eigenlijk niet mee willen gaan. Hij had hem overtuigd om verder stroomopwaarts te gaan….        Een fel licht scheen plots in zijn ogen. Verdoofd hoorde hij: ‘Ladies, this young slave is in a splended condition……..        Ze waren verder stroom op gereden, waar ze een leuke geschikte plaats hadden gevonden. Dat dachten ze ten minste. Maar ook hier vingen ze letterlijk bot. Net toen ze hun boeltje wilde pakken, hoorde ze in de verte geluid. Hij had Steven overgehaald om te gaan kijken. Ze lieten hun paarden achter en slopen richting de rand van het bos. In de verte zagen ze ruiters en twee koetsen. Toen ze dichter bij kwamen zagen ze tot hun verbazing dat het allemaal vrouwen waren. En wat voor vrouwen. Hank kreeg vrijwel meteen een stijve van het aanschouwen van al dat vrouwelijk schoon.    Ze hadden hun kamp opgeslagen. Steven had weg willen gaan. Maar toen de Dames zich gingen verfrissen in de rivier…. Schaamteloos trokken zij hun kleren uit. Hank en Steven hadden niet gezien wat voor een koets het was. Hij was vooral verblind geweest door de schoonheid.        ‘Wie biedt er FE 2500… Kom Dames, deze slaaf is van veel markten thuis’ Daarop liep Keira naar hem toe en greep hem vol bij zijn ballen. Hank’s lid zwol meteen op. ‘Kijk Dames, dit slaafje wordt er nog geil van ook.’        Hoelang ze hadden liggen gluren wist hij niet meer. Maar kennelijk was hun aanwezigheid niet onopgemerkt gebleven. Ze waren beide totaal verrast geweest toen ze vanachter werden beslopen. Hij was zo geil geweest. Het geluk stond in zijn ogen, toen er plotseling twee vrouwelijke jagers achter hen stonden. De ene hield hen onder schot met haar pijl en boog en de andere met een zwaard. De onbewapende jonge mannen werden zo uit de bosjes gedreven naar het kamp van de vrouwen.    ‘Gluurders’ schreeuwde de ene hard tegen een van de leidsters. Later bleek het dè leidster te zijn.        Het eerste bod was gedaan door een vrouw met strak lang zwart haar in een paardenstaart. Een vrouw gekleed in een sjiek mantelpakje, lopend op hoge hakken, met een Latina uiterlijk. Ze werd snel overboden door een vrouw met net zo een vet accent als lichaam. De teller stond snel op FE 5000        ‘Well well boys, what do we have here?’    ‘Wij betrapte ze Lady’    ‘Ok, keten deze twee.’    Ketenen, had Hank nog gedacht…    ‘Maar …. Maar..’ Stamelde hij uit.. Voor hij er erg in had kreeg hij een harde klap tegen zijn hoofd aan en verloor hij zijn bewust zijn…    Plots kwam Hank weer terug in de werkelijkheid:        ‘The Lady overthere FE 6000  ……. 7000 ……… 8000’ Voordat hij er erg in had stond de teller op FE 15.000. Het laatste bod was gedaan door die stevige vrouw. Ze keek hem triomfantelijk aan.    ‘So boyyyy’zei ze kleinerend met een vet zuidelijk Amerikaans accent ‘You will be my slut hahaha.’    Hank was nu helemaal bij positieve. Hij zag zichzelf al deze weerzinwekkende vrouw oraal bevredigen. Bahhhhh.    ‘Wie biedt er meer?…. Ladies wie biedt er meer? …… Eenmaal………Andermaal    Plots ging er een bordje omhoog’ De stevige vrouw had het niet gezien. En zat met een vol vieze grijns op haar gezicht…     ‘FE 20.000,- hoorde Hank vanuit de zaal’ Keira keek in de richting van de andere biedster.    ‘Dammit’ Schreeuwde ze boos…. ‘    ‘You can’t win em all Marcy’ zei Keira.    Hank had niet gezien wie hem had gekocht. Claudia liep weer het podium op en pakte de ketting die om zijn nek zat stevig vast en sleurde hem naar een vertrek naast de veiling. Ze kneep hem wederom stevig in zijn ballen.     ‘Luister slaaf, als je goed meewerkt zet ik je handen niet op je rug vast.‘    Hank kon alleen maar alles gewillig ondergaan. Daarop werd zijn lul weer opgesloten in een kuisheidsgordel en hij zelf in een kleine kooi.

April 2018 (deel 2)
Oh ja dat bruggetje…… Het was die dag in juli 2016, mijn eerste nieuw bezoek aan DP, aan die Meesteres die zo belangrijk voor mij was geweest. Ik had die dag een bos rozen gekocht.        Citaat Een nieuw begin    22 juli 2016 (2)    Ik liep met een bos bloemen naar de ingang, 12 rode en 1 witte roos. Net voordat ik richting voordeur liep, hoorde ik iemand luid lachen. Ik had het gevoel dat de persoon in kwestie mij uitlachte, wat dus niet zo hoeft te zijn. En als het wel zo was, haal ik mijn schouders er voor op, want wat weet die naïeve sterveling nou wat die bos bloemen voor mij betekent. Maar bovenal wat de ontvangster van deze bloemen voor mij betekent heeft tot nu toe? Helemaal niets, laat hem maar vooral dom lachen.        De 13 rozen stonden voor de jaren die ik haar niet had gezien. Die ene witte voor een nieuw begin. Het gaat altijd om symbolen. Ik had de rozen achter in mijn auto liggen, mijn auto stond redelijk dicht bij geparkeerd. Ik liep snel naar de achterklep met in een hand de tas met verhalen (ja, dat leest U goed!!) en gedichten en in de andere hand mijn Smartphone. Dit om mijn world clock App goed in de gaten te houden. Ook nu weer lukte het mij om op de seconde nauwkeurig aan te bellen. Het blijft voor mij een sport.        Het duurde niet lang of een mooie blonde Dame met gespierd lichaam opende de deur. Wat een vrouw is die Mrs. Zascha toch hè, ik mag haar erg graag. Ze is altijd vrolijk en goedlachs en niet te beroert om mij tot op het bot te vernederen. Wat wil een man nog meer? Ooohh ja stelletje viezeriken, dat ook natuurlijk. Als ik eerlijk moet bekennen, zou ik graag weer met mijn hoofd vastgeklemd zitten tussen haar machtige pythons. Ik kan dat moeiteloos voor mijzelf visualiseren. Nee, stelletje geilbakken dat niet of, maakt ook geen ruk uit…of toch wel? Of niet? Kolere…. Waar was ik o ja… Ja verdomme, schrijven met geile gedachtes is niet altijd even gemakkelijk…… Zij weet net als ik dat er nog een derde ronde volgt… In gedachte zie ik mij al kansloos vastgeklemd liggen terwijl zij mij daarna aan het vastbinden is. Steevast eindig ik in een of andere ‘Hogtie’, het is dat ze nog net geen appel in mijn bek propt en met lippenstift ‘pig’ op mijn reet schrijft… Is dat een wens van mijn gedachte, vraagt U zich nu wellicht af? Voor alle duidelijkheid, Mrs. Denise heeft mijn input om mij compleet voor lul te zetten absoluut niet nodig, maar ze zou ongetwijfeld de grootste lol er om hebben. Ik zie haar al binnen komen.    ‘Loser….Loser…met hoeveel heb je nu weer verloren?’ Terwijl Mrs. Zascha er triomfantelijk naast staat in een victory pose met een been op mijn lichaam de andere ernaast en twee armen half gebogen de lucht in. Ik antwoord zoiets als ‘Oempf oempf..’    ‘Valt niet mee hè, praten met een appel in je bek hahaha Overigens een varken zegt oink oink hahaha. Doe eens een varken na….’ Aaaahhhh hell…. Shit….  Bij de les blijven Sjakie..    Goed, ik dwaal weer eens helemaal af, Mrs. Zascha begeleide mij dus naar de bar.    ‘Zo, zijn die voor mij? Vroeg ze lachend. Aan mijn pretoogjes kon ze zien dat dit niet het geval was. Ik moest namelijk meteen denken aan een nieuw verhaal wat ik aan het schrijven ben.        In voorgaande columns heeft U het verhaal House of Fantasy kunnen lezen, toen ik begon te schrijven en publiceren, was er nog absoluut geen einde, laat staan dat ik wist hoe het zou eindigen. Uiteindelijk het heb ik de laatste 7 of 8 delen geschreven voordat ik ze in mijn columns publiceerde. Bij Femmalia, had ik daarvan geleerd. Dat verhaal heb ik eerst helemaal geschreven, waarbij ik eerlijk gezegd: schreeuw om Feedback… Dus ben ik nu al bezig met weer iets nieuws… en ja dat zorgt nu al voor voorpret hahahaha. Net zo goed dat ik voorpret heb voor een verrassing voor Mrs. Denise zoals een fruitmandje, kerstpakket, bloemetje. De Dames hebben – reken maar – ook veel voorpret achter de coulisse. Dat heel zeker niet alleen bij mij, maar ook bij jullie. Zoals ik vaak tegen Smurf zeg. In de sessie hebben de Dames de grootste lol, en na afloop wij ook… Zo ook weer deze ronde…     

Op weg naar het Oosten (deel 6) (deel 4 en 5 in De Humbler)
‘Jij gaat meerdere Meesteressen dienen..?’    Die kwam binnen als een donderslag bij heldere hemel…….. Ik was groggy… Mrs. Denise stelde een simpele vraag. Ik zat op dat moment in een hotelkamer…    ‘Ik weet het niet? Ik ga niet over één nacht ijs. Zij weet wie U bent. Ik ben daar heel eerlijk in geweest. Ook over mijn verleden met U.’    De waarheid is, dat ik nog niet ‘klaar’ ben. Klaar in de zin dat ik voor de tweede keer de deur bij DP voor de laatste keer dicht maak. Dit heb ik ook uitvoerig met Herrin Gabriele besproken. ‘Als U wilt weten wie ik ben, moet U mijn verhalen lezen’ Zei ik tegen haar. Aangezien zij niet zo goed Nederlands spreekt, ben ik begonnen met het vertalen van mijn verhalen. Ze geven namelijk een inzage in mijn ziel. Deze eerlijkheid stelde ze zeer op prijs. Met als gevolg dat we zonder te spelen, al vele ‘kilometers’ hebben afgelegd. Op die eerste Femdom party was ze trots geweest. Ik liep met een schild om mijn nek rond: Sklave von Herrin Gabriele. Ze was trots omdat ik als een van de weinige de slaven de etiketten ken. Zij voelde zich groeien en dat is voor een Meesteres zo belangrijk in Haar rol als Dominant.        Na een sessie (Zoete Druiven) sprak ik rustig met Mrs. Denise. Kon ik haar uitleggen face to face, hoe de vork in de steel zat. Herrin Gabriele wist dat ik naar Valkenswaard ging, ze appte mij en wenste mij veel plezier en vroeg mij om Mrs. Denise de groeten te doen. Als ik hier met mijn nuchtere verstand over nadenk… Dan is dat van Haar (Herrin Gabriele) een héél groots gebaar. Een gebaar waar veel vertrouwen uit spreekt. Mrs. Denise nam de groeten aan en gaf ze terug. Ik zit nu letterlijk tussen twee ‘grote’ vrouwen in. Ja ik ben super trots op beide Dames. Ik heb uren zitten vertalen, met behulp van google translate, maar dan nog… Ze zijn iedere minuut waard geweest, want daardoor kan Herrin Gabriele mij veel beter begrijpen.        Veel Meesteressen zouden dit absoluut niet accepteren. Ik denk ook op voorhand niet willen begrijpen. Zich aangetast voelen in hun eer of ego. Dat laatste is echter een teken van onzekerheid in mijn ogen. Mijn openkaart heeft mij nu dit gebracht. Natuurlijk is qua spel Mrs. Denise veel verder, maar dat is geen vergelijk: Mrs. Denise is voor mij de Champions League van de SM. Het gaat om het plezier, om het onderling respect, om elkaar te leren kennen. Herrin Gabriele gaat zeer zorgvuldig te werk, iets wat mij veel vertrouwen geeft.        Zo ook de 2e party na die bewuste veiling. Dit was een echte BDSM play party. Zowel Dominante mannen als Vrouwen. Buiten SM spreken we met elkaar als gelijke, maar als de party begint ben ik haar slaaf, zeer strikt. Praten met andere is niet aan de orde. Als ik niets hoef te doen, b.v. drinken halen, zit ik op mijn knieën voor Haar of masseer ik Haar voeten. Dat is overigens het enige moment dat Zij soms moeite heeft om in Haar rol te blijven. Ze geniet daar namelijk intens van. Terwijl ik deze avond veelal laag aan de bodem zat, waar ik volgens Haar ook thuis hoor (Heerlijk!!) Spraken zij – Herrin Gabriele en Haar partner – met andere bezoekers. Daar laag aan de grond hoorde ik hun zeer positief over mij als slaaf praten. Hoe Zij mij amper een maand eerder op een slavenveiling had gekocht…. Kan het mooier?? Ik kan nu schrijven dat ik slaaf ben van een vrouw die mij letterlijk heeft gekocht. Goed… goed het was maar € 10,00, maar toch..

April 2018 (deel 3)
Naakt zat ik klaar in mijn slavenhouding, wachtend op die machtige Meesteres. Op de barkruk lag een grote bos bloemen. Toen ik een paar minuten daarvoor van mijn auto naar de voordeur liep, zat die lach van die naïeve sterveling nog in mijn hoofd. Het voelde ergens ongemakkelijk. Dat gaat natuurlijk helemaal nergens om, maar goed… De deur ging open, ik bleef strak naar de bodem kijken tot dat zij mij gebood om haar te begroeten, wat ik deed door haar de punten van haar laars te kussen.    ‘Zo Sjakie, heb je iets voor mij?’ Zei Mrs. Denise vrolijk. Ik heb altijd iets voor haar, maar het kwartje viel in dit geval met vertraging….. ‘Ehhh Ja’ toen pas begreep dit slome slaafje, dat zij doelde op die bloemen.     ‘Waarvoor deze eer?’    ‘Het is vandaag een jubileum Meesteres.. De 25ste keer sinds Sjakie 2.0.’ Snel zette ze de Rozen, 13 rode en 12 Witte achter in het water. Aan alle slaven: Mrs. Denise kan rozen zeker waarderen (hint)    Normaal overhandig ik mijn presentje na het voordragen van mijn tweede gedicht, nu was de volgorde andersom. De gedichten Thuis en Rozen heeft U kunnen lezen onder het verslag (De Humbler) Naast het verslag met een leuke voorkant: een soort van ‘Comics’ tekening van een Meesteres met aan haar voeten een slaaf met een Humbler achter zijn ballen. Had ik nog een tweede verhaal ingebonden. Een hele oude uit mijn archief. Toen ik toch aan het zoeken was, kwam ik het verslag tegen wat ik voor haar geschreven had in Augustus 2002. Dat verhaal, ja sommige dingen veranderen dus ècht nooit!!!! Had ik destijds ‘Klungel slaaf’ genoemd hahahaha. Goed, ik ben geboren met twee linkerhanden. Kunt U nagaan hoe lastig dat is met typen hahahaha!! Dit verslag had ik voorzien van een foto uit de ‘oude doos’. Voor de lezers die weleens op de twitterpagina van Mrs. Denise kijken, daar stond deze foto tussen. Ik moet ook eerlijk bekennen, daar stonden 4 foto’s tussen, op zo een moment word ik overspoeld door weemoed…        Na de plichtplegingen mocht ik lopen na de kelder, ja om praktische redenen want alle kleren dragen en een tas en een Spa rood gaat kruipend wat moeilijk in één keer Hahaha.        ‘Ga je douchen Sjakie je kent de weg.’    Op dat moment was ik extra op mijn hoede, ik was aan het wachtte…….    ‘Als je klaar bent klop je op de deur.’ Daarop dus… De laatste keer had ik geklopt, terwijl ze er geen opdracht voor het gegeven (Lees De Humbler)    ‘Heb jij een goede oog – hand coördinatie?’ Vroeg ze tussen neus en lippen.    ‘Nee, niet echt Meesteres.’ Ik ga ervan uit dat zij deze vraag stelde om mij nog eens extra er op te wijzen dat ik op zijn zachts gezegd erg onhandig ben. Of zoals een gemiddelde doorsnee Nederlander niet de vraag stelt bij de Warme Bakker ’s ochtends om 09.00 uur: ‘Heeft U nog vers brood?’ Andersom is overigens ook niet handig van de dame achter de toonbank: ‘Kan ik U helpen?’ ‘Dat hoop ik wel mevrouw, want anders kunt U beter wat anders gaan doen……’         Na een heerlijke warme douche, snel mijn Spa rood leeg gedronken te hebben. Nam ik wederom plaats in mijn slavenhouding en klopte ik op de deur……

Tante Denise
Zoals doen gebruikelijk in mijn hele ritueel omtrent mijn ontmoetingen met de vrouw die (waarschijnlijk) onbereikbaar zal zijn gedurende de rest van mijn huidige aardse leven. Ja, dit leven… Schreef ik, net als altijd dus weer een wens en aangezien ik alles documenteer op volgorde wist ik dat dit wens nr. 25 was. Dat is een jubileum, daar moest ik uiteraard iets meedoen.         In een van mijn voorgaande columns heb ik al eens geschreven, dat ik al die oude verhalen weer terug heb gevonden. Mooi vastgelegd op een CD. Voor mij zijn deze van onschatbare waarde. In diverse columns heb ik stukken tekst uit het verleden verwerkt. Nu was mijn vraag aan mijzelf. Hoe vaak heb ik Mrs. Denise in die hoedanigheid bezocht. Simpel alle verhalen optellen en je hebt het antwoord op de vraag, zie ik in gedachte menigeen denken. Maar zo eenvoudig is dat niet. Ik heb namelijk meer verhalen geschreven dan sessies met Mrs. Denise. Hoe kan dat, zult U zich wellicht afvragen. Nou heel simpel: Mrs. Denise is in die periode door omstandigheden een tijdje uit de running geweest. Tot twee keer toe. Waarom is niet relevant. Dat kon ik mij nog wel herinneren, maar hoeveel sessies dat totaal waren wist ik dus niet meer. Daarnaast zijn er 2 sessies niet vereeuwigd op papier. De vraag van haar kwam pas naar de 3e sessie. Hierdoor zijn sessie 2 en 3 niet vastgelegd.        En aangezien ik aan de naam van het verhaal dus niet kon zien, moest ik de oude verhalen openen en in de tekst duiken… Juist dat… dat is confronterend… In de goede zin van het woord. Het duurde dan ook niet lang voordat ik met mijn geest over ‘Memory lane’ reed. Ik nam een afslag bij exit 2. Melancholy (Weemoed) één afslag na de afrit ‘Absence’ (gemis) en voor ‘Memory’. Het voelde zo verdomd goed, maar gelijktijdig kreeg ik een leeg gevoel van binnen. Er was en er is geen leven waarin zowel Mrs. Denise als Missy gelijktijdig konden zijn. Als ik mijn eigen werk terug lees en het contact dat ik toen met haar had…. Hoever was ik dan gekomen met haar, als ik Missy nooit had ontmoet? Deze vraag stellen is als een dolk door mijn hart steken. Letterlijk kleeft er bloed aan die vraag. Het bloed van mijn kinderen.        Het was rond carnaval toen ik haar appte dat ik met mijn kinderen een paar dagen weg ging. Ik schreef: ‘Ergens bent U een klein beetje Tante Denise’. Ik kan me nu meteen voorstellen dat een aantal, met name, mannelijke lezers dat nu op hun netvlies helder voor ogen heeft staan… Tante Denise, gekleed in een grijs mantelpakje, daaronder een witte bloes waarvan de bovenste knoopjes los zijn aangezien deze iets te klein is voor haar borsten. Half hoge hakken en een knotje in het haar complementeren haar outfit.. Streng kijkend achter een brilletje, wat zo ongeveer op het puntje van haar neus rust…. Ahmmm ja… maken het plaatje helemaal af. Uhhhhhh ooooh…. Dat ja, stelletje viezeriken hahahaha… NEE… Heren, zo dus niet!!!! Alhoewel dat geen verkeerde gedachte is….!! Haar repliek was zoals altijd erg uitvoerig ‘Haha Tante.’ Het mooie is, hoe uitgebreid ook haar antwoord was, interpreteer ik dit, dat zij dit opvat als een compliment. Want het is ook een compliment. Voor diegene die mijn columns niet allemaal hebben gelezen. Zonder Mrs. Denise was de kans groot dat mijn kinderen er niet waren geweest.        Ik was dus op Memory Lane en las stukken uit mijn eigen verhalen. Daarin zag ik als het ware de vrouw achter de Meesteres. De mens, wij zijn op de eerste plaats allemaal mensen. Ja, zij vindt de rol die ze speelt, nou ja speelt!! Meer dan leuk, het is de liefde voor het spel wat Haar drijft. Dat maakt het ook zo ontzettend mooi. De relatie die we toen hadden ging verder dan Meesteres / slaaf. Destijds vroeg ik mij af: wat is de drijfveer van een Meesteres? Wat is haar kick? Wat brengt de energie? Het genot, om te zien hoe een ander geniet en groeit in het spel is antwoord op deze vraag. Wellicht was ik voor haar destijds een mooi voorbeeld. Zo onzeker als ik binnenkwam… Ze kneedde mij, hoe Zij wilde. Ik betaalde dat terug met dankbaarheid. Hoe mooi moet het dan zijn om jaren later te horen dat Zij feitelijk aan de wieg heeft gestaan van twee levens. Wellicht was ik ook zonder haar tussenkomst vader geworden, misschien met een andere vrouw? Maar zo is het leven niet gelopen. Ik kan me wel voorstellen dat ze daar destijds wel een goed gevoel aan over heeft gehouden. Uiteindelijk heb ik zorgvuldig uitgerekend hoe vaak ik Haar heb mogen bezoeken. Voor mijn kinderen zal Zij waarschijnlijk ‘ergens’ altijd de Tante blijven, die ze nooit zullen kennen.

April 2018 (deel 4)
Na een paar minuten kwam Mrs. Denise lachend binnen. Ze was al begonnen met het lezen van mijn verhaal. In het voorwoord had ik onder andere geschreven:    De sessie was – mag ik wel schrijven – gewoon TOP!!. Natuurlijk, de ene sessie loopt beter dan de andere. Het ene verhaal of gedicht van mij is ook beter dan het andere. Deze ronde werd ik op mijn wenken bediend. Ik had maar één echte angst: dat die ene bal van mij weer eens ‘verstoppertje’ ging spelen. Gelukkig was dat niet het geval deze ronde, mede dankzij Uw vakbekwame handen. Ik kan gerust schrijven dat U beschikt over een goed ‘balgevoel’….        Juist dat laatste was eigenlijk te leuk om niet te gebruiken, vandaar dat ik dit nu met terugwerkende kracht vermeld. Deze zinsnede was dus ook bij Mrs. Denise in goede aarde gevallen. Ook mijn wens kon haar goed bekoren. Op de een of andere manier had ik spreekwoordelijk de wind vol in de zeilen. Ik kon voor de verandering niet veel fout doen leek het wel. Waren het de Rozen die Haar betoverd hadden?? Het zal wel altijd een raadsel blijven. Zij sommeerde mij om na de 2e kamer in de kelder te kruipen.     ‘Ga recht zitten op je knieën’ Ik wist wat er ging gebeuren. Weldra deed ze mij een halsband om, ik had niet gezien hoe deze eruit zag. Het voelde hemels hoe zij voor mij stond en ik met mijn neus ter hoogte van Haar middel. Machteloos bevestigde zij de halsband om mijn nek, mijn lid zwol meteen op.    ‘Opstaan’ was Haar volgende bevel. Daarop greep ze meteen mijn ballen om deze met een touwtje af te binden. ‘Balgevoel hè’, zei ze lachend. ‘Altijd weer die ene eigenwijze bal van jouw.’ Maar ook nu liet ze deze bal niet uit haar vingers glippen… En dat vond ik toch erg… Haha. Vervolgens pakte ze handboeien met een ketting van circa 50 cm er tussen. De ketting ging tussen mijn benen door naar de andere hand. Hij was meer dan lang genoeg. Als laatste kwam ze aanzetten met handboeien met een korte ketting tussen de boeien. Zeg maar de standaard boeien.     ‘Ben je links of rechts Sjakie?’    ‘Rechts Meesteres.’     Voor ik er erg in had was de ene kant van de handboeien bevestigd om mijn ballen en de andere aan de ketting vlakbij mijn linker pols.    ‘Kom Sjakie strek je eens uit.’ Ha Ha Ha Ha… leuk…!!! Hahahaha. Ze pakte de ketting die aan de Collar zat vast. ‘Sjakie, deze halsband is veel te stoer voor jouw. Ik moet eigenlijk een halsbandje hebben als voor mijn hondje Pebbles…’  Voor alle duidelijkheid Pebbles is een Chiwawa hondje en geloof mij, ze is nog een grotere Diva dan Haar baasje hahahaha… Ik wist meteen wat ze bedoelde in mijn hoofd zag ik al van die lullige roze halsbandjes voorbij komen.  In de andere kelderruimte aangekomen, strompelend natuurlijk, mocht ik weer op mijn knieën plaats nemen. Het zag er weer eens ontzettend onbeholpen uit, dit was pas het begin. Mrs. Denise kon haar lachen amper inhouden. Ze liep naar de privékamer toe om niet veel later terug te komen met die heerlijke spontane blonde worstel Engel. Ja, jullie zullen wel denken die Sjakie is zo een watje, die kan er echt niets van. Goed, goed dat is wel zo… Maar voor iedereen met een grote mond: Afspraak maken met Mrs. Zascha.. DOEN.. is echt ontzettend leuk. Mrs. Zascha kon natuurlijk haar lachen niet inhouden bij het aanzien van zo een hoopje ellende…. Daarop pakte Mrs. Denise een papiertje en dat sloeg ze tegen mijn voorhoofd..

Toestemming
Het was meneer Slaafaap die mij triggerde, ja meneer zoals ik hem al noemde in mijn column ‘Zoete Druiven. Eigenlijk was mijn Column al klaar, maar ik vond een aanvulling / c.q. reactie op zijn verslag ‘Weggelopen slaaf (5 april jl.) op zijn plaats. In dit verslag bekende hij dat hij zonder toestemming en te vragen was weggelopen van Mrs. Denise naar Mrs. Akira. Hij was bang dat hij geen deel meer uit maakt van de ‘Slavenstal’ van Mrs. Denise. Slavenstal?  Slavenstal? Juist daar had Mrs. Denise bij mijn kennismaking in 2001 het ook al over. ‘Ik wil niet iedereen in mijn slavenstal hebben.’ Zo iets dergelijks zei ze destijds tegen mij. Aandachtig las ik het eerlijke verhaal van hem. Zijn worsteling tussen de Meesteres die hem in 2013 onder zijn hoede nam en zijn hernieuwde kennismaking met Mrs. Akira. Als lotgenoot begrijp ik maar al te goed waar hij doorheen gaat. Hij wil beide Dames niets te kort doen.        Bij deze wil ik wel het volgende corrigeren ik citeer letterlijk uit zijn verslag: ‘Ik weet dat een andere vaste gast van haar, slaaf Sjakie – die hier regelmatig columns schrijft – van Haar toestemming heeft om zich bij slavenveilingen tijdelijk te verkopen.    Dat is feitelijk dus niet waar. Mrs. Denise heeft dat nooit van mij vereist, ook heb ik nooit om toestemming daarvoor gevraagd. Wel heb ik Mrs. Denise altijd op de hoogte gehouden. Ook over andere party’s. Ik wil dit graag rechtzetten, niet om mijn (onze!) zeer gewaardeerde lotgenoot terecht te wijze, maar om andere ‘gasten’ niet afteschrikken. Ik vind zijn verhalen overigens altijd zeer respectvol en oprecht geschreven, dit terzijde.        Wel vraag ik haar altijd om toestemming om andere Dames te mogen bedanken voor de in principe vrijwillige bijdrages in sessies. Ook vraag ik haar toestemming om met andere Dames af te spreken, zoals het worstelen met Mrs. Zascha. Dit honoreert Mrs. Denise altijd, precies zoals Meneer Slaafaap het geschreven heeft. Ik citeer: Meesteres Denise houdt Haar bezit dus niet éénkennig voor Haar alleen. Ze deelt het met anderen. Dat is natuurlijk logisch, omdat DP in eerste plaats een commercieel huis is. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Het niet melden is alleen niet zo handig.         In 2002 vond ik Mrs. Tara (niet te verwarren met de huidige Mrs. Tara ergens in Nederland of Slavin Tara bij DP) een geweldig leuk jonge Meesteres / Meid. Zeg maar net als Mrs. Nina. Mrs. Denise stelde toen zelf voor om met haar eens een sessie te spelen, het voelde voor mij toen als vreemd gaan. Als echte SM’er geniet Mrs. Denise ervan als (oprechte) gasten zich ontwikkelen. Evenals de Dames in haar Dream Team.         Zoals U heeft kunnen lezen heb ik in Duitsland nu ook een Meesteres, Herrin Gabriele. Zij weet dat ik Mrs. Denise bezoek. Evenals dat Mrs. Denise weet dat ik in de party scene slaaf ben van haar. Waarom kan dat? Strikt genomen moet dat voor Mrs. Denise niets uitmaken, ik vind echter dat ik haar dat wel moet vertellen. Eerlijk daarin moet zijn. Herrin Gabriele vraagt enthousiast hoe het was. Binnenkort is er weer een veiling, ik weet niet of Herrin Gabriele aanwezig kan zijn door haar nieuwe werk. Ik heb haar gevraagd of ik mij mag laten veilen als zij er niet is. Ik moet me vooraf namelijk aanmelden..    Ja, dat mag. Ook heb ik aangegeven dat zij de veiling mag intrekken als ze er wel is. Dat heet: respect voor elkaar hebben. Maar het geeft ook aan dat beide Dames veel vertrouwen in zich zelf hebben.         Belangrijk is dus om eerlijk te zijn. Daarnaast moet er balans zijn tussen wat een Meesteres geeft en neemt. Niet voor niets heb ik al vaak geschreven dat Mrs. Denise niet meer vraagt dan zij geeft. Herrin Gabriele zit wat dat betreft op een lijn.  Of het handig was hoe Meneer Slaafaap dat tussen beide Dames heeft aangepakt? Dat is niet aan mij… Maar ik wens hem wel het allerbeste toe..

April 2018 (deel 5)
‘Wij gaan het spelletje Wie ben ik spelen’    O mijn god, dacht ik… Goed focus Sjakie. ‘Ben ik een man?’    ‘Kan!’ ‘Een persoon?’     ‘Kan’ ‘Een vrouw?’ ‘Kan.’     ‘Besta ik echt? ‘Kan..’ ‘Een stripfiguur’ ‘Kan’    ‘ehhhhhhhh’ ‘Sjakie schiet op…’ ‘Ehhh… ben ik een slaaf?’     ‘UHHHH Fout’ vervolgens kneep ze mij in mijn tepels..  ‘Auw’…     ‘Kom ik uit Nederland?’ ‘Kan’  ‘Duitsland?’ ‘kan ook’     ‘Heeft U geen hint voor mij?’ ‘Een hint kun je krijgen Sjakie, maar die moet je wel kopen’. Natuurlijk…. dacht ik vanzelfsprekend.     ‘Goed zei ze’ en ze stond op en liep naar de privékamer.     ‘Wat is dit Sjakie?’ vroeg ze aan mij terwijl ze een Cane horizontaal voor mij hield:     ‘Een Cane Meesteres?’ ‘Of Sjakie?’ ‘Een stok?’ zei ik aarzelend. ‘juist Sjakie’ Als beloning sloeg ze mij een keer op mijn bil.. gvd die kwam aan zeg AUWWW!! hahahaha…..    Inmiddels zat ik compleet op een dood spoor.. Wat in hemelsnaam moest ik vragen?? ‘Ben ik het zelf Meesteres?’ Uhhhhh fout… daar gaan we weer…’ Ik moet eerlijkheidshalve wel erbij vermelden dat Mrs. Denise echt deze ronde heel erg lief voor mij was, dat schrijf ik niet om te slijmen, maar ik ken haar nagels die ik ooit liefkozend Sinistra en Destra heb genoemd maar al te goed. Heeft U nog een hint voor mij Meesteres. In de tussentijd was het blaadje dat op mijn voorgevel zat al zeker een keer of 10 gevallen. Reden te meer voor Mrs. Denise om deze keer op keer met ‘snelheid’ terug te plakken … patssss.     ‘Sjakie opstaan…. Dans eens…. Is dat dansen???’    Goed tijd om even te visualiseren, natuurlijk leek het nergens op. Het spreekt vanzelf dat ik weinig ritmisch gevoel heb. Met die lange ketting van rechterpols tussen mijn benen door naar de linker pols en een handboei van mijn ballen naar de ketting aan de linker pols ging dat al niet eenvoudig. Maar voor jullie beeldvorming. Wie herinnert zich noch de Muppetshow? De grote openingsscène….. die grote dansende Monsters, ja die en dan 10X erger ongeveer. Ja zo zag het er ongeveer uit, waarbij mijn hoofd er ongeveer moet hebben uitgezien als dat van Frozzy the Bear.    ‘Dansen en een stok….?? Dansen en een stok’ Het lijkt wel als ik de rol van slaaf op mij neem, dat ik dan werkelijk zo snel van begrip wordt, zoals de Dames het mij meestal ook toebijten..’    ‘Het heeft ook iets met dat domme Limbotaaltje van jouw te maken’ Zei Mrs. Zascha…    ‘Oooo een Limbodanser.’    ‘Hèèè Hèèè ein..duh lijk!!!!……  Zei Mrs. Denise, als of ze moe geworden was van mijn geklungel. ‘Goed kunnen we nu gaan beginnen met Limbodansen.’    Het werd zonder meer een ‘geboeide’ vertoning. Ik ben al een houtenklaas.    Ik moest steeds onder de Cane door dansen (dansen wil ik het niet noemen!!!)     ‘Als je de stok raakt krijg je 5 slagen’    Natuurlijk ging de stok steeds verder omlaag. Totdat ik hem raakte.    ‘5 slagen Sjakie, presenteer je kont’    Met angst en beven stond ik klaar, ik verwachte een paar venijnige tikken en slagen met de Cane. Maar ze kwamen niet, ze aaide mij… Ja zelfs ik vond dat aaien. (Dank U Meesteres) Ondertussen kroop ik werkelijk kansloos over de grond.    ‘Hahahaha, die zou niet misstaan in her rijtje Carrousel, Piñata, Teddybeer neuken (citeer ik nog steeds met plaatsvervangende schaamte!!). Ze had helemaal gelijk.    ‘Oog hand coördinatie, Sjakie kun jij teennagels lakken?’    ‘Geen flauw idee Meesteres.’     Terwijl Mrs. Denise rustig mijn verhaal ging lezen, lag ik hopeloos te klooien met nagellak. Ik kleurde haar nagels nog slechter in dan mijn dochter van 9, die sinds kort ook wat Make up heeft. Dat laatste is overigens ook pure SM, vooral de spoor die zij erbij achterlaat. Goed mijn dochter is een klein beetje het surrogaat nichtje van Mrs. Denise. Overigens, niet voor het een of het ander, maar als ik de naam voor haar alleen had mogen kiezen…. Ja, dan had zij… Maar ik was niet alleen en het leek mij ook naar mijn vrouw toe niet gepast… Wat een bekentenis bijna aan het einde van deze column tussen het limbodansen en nagellakken in. Het was dus weer eens hopeloos. ‘Wat ben jij onhandig zeg.’ Het verbaasd mij overigens dat zij daar nog over verbaasd is. Mijn onhandigheid is zo vanzelfsprekend als om 09.00 ’s ochtends vers brood bij de bakker. En als er nog ooit een nieuwe verfilming komt van Inspecteur Clouseau, dan hoeft ik niet eens auditie te doen. Ik hoef alleen mij zelf te zijn…    ‘Zascha… Kom eens kijken!!’    Die meewarige blik van haar terwijl ze nee schud. Alleen daarom al zou ik haar naar afloop een kus willen geven.     ‘En nu?? Vroeg Mrs. Denise.    ‘Er afhalen Meesteres?’     ‘Juist Sjakie, weet je hoe?’    ‘Ja Meesteres dat heb ik een keer moeten doen, weet U nog?’ (lees de Black Box) Dat was ook die keer dat Rose (ook zo een lieve meid) bijna over mijn zaad uitgleed. Hahaha.    ‘Ga in de douche staan en speel met je zelf’ Ik hoor je niet.    Ik had het ongelofelijke voorrecht dat ik als het ware stiekem in een hoekje naar mijn Meesteres mocht kijken. Zo lekker genietend van haar schoonheid. Het duurde wel even voordat ik mijn leger weer paraat had. Toen plotseling Mrs. Manja naar binnen kwam, gaf dat een extra boost. Zij zag er ook werkelijk waar ‘Stunning’ uit…Nonde…godv. djuu zeg….. Mijn zaad kon nog maar één kant uit. Gelukkig wisten ‘ze’ die arme celletjes van mij, niet dat ze in de afgoot zouden eindigen.    ‘Blijf maar even kijken Manja, dat vindt hij alleen maar geil’. Dat is dus een waarheid als een koe..    Het duurde niet lang of ik stond op springer.    ‘Spuit alles maar richting doucheputje’ zei ze quasi ongeïnteresseerd ‘Ja, daar ga ik mijn handen niet aan vuil maken.’ Zei ze tegen Mrs. Manja.    ‘Mag ik komen Meesteres?’    ‘Sprinkel maar alles richting de douche. Sjakie sprinkelt altijd’ Zei ze afkeurend tegen Manja.     ‘Het duurde niet lang of al mijn geiligheid spoot ik de douche in….’    Een paar minuten later, toen ik alles opgeruimd en schoonmaakt had, mocht ik Mrs. Denise voor de 25ste keer bedanken….    De volgende dag appte ik al lopend door de lokale Hema:     ‘Ik heb heerlijk geslapen, ben alweer op 3/4e van het nieuwe verhaal… Hoe zal ik het toch eens gaan noemen hahaha. Heb al een idee…    ‘Mooi zo.’ Was haar korte maar krachtige antwoord terwijl de rozen inmiddels prachtig in haar woonkamer stonden. Het leven kan mooi zijn, ook voor een mislukte limbodanser…       

Wordt vervolgd          

Rituelen
Dat moment
dat zich herhaalt.
Een zienswijze in een
stramien vertaalt.

Een innerlijk drang
mag niet wijken.
Zodat vastigheid,
niet kan verstrijken.

Alles gevangen, in
een ultiem woord.
Verstrengeld in een
onzichtbaar koord.

Het drukt op mij
als een zwaar deken.
Toch wil ik dit
niet verbreken.

Terugkerend, daar
waar het niet kan gaan.
Is het enkel de geur,
die we kunnen verstaan.

Het voelt als
engelen die strelen.
Graag laat ik mij
Leiden door rituelen.

Nostalgie
Het verleden,
terugkijkend naar toen.
Is als weemoed,
zonder een warme zoen.

Een gevoel dat
warmte heeft gebracht.
Zo terugdenkend,
met veel smacht.

Hunkerend om mijn
hele ziel te geven.
Om het verleden
opnieuw te beleven.

Om juist daar nu
weer te verschijnen.
Alvorens herinneringen
voorgoed verdwijnen.

Teruglezend uit
eigen geschreven werk.
Maakt dat gevoel
weer IJzer sterk.

Ik mis de controle
Ik heb geen regie.
Dankzij U geniet
ik van de nostalgie.

 

 

 

 

 

 

 

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide