jan 082016
 

Over enige tijd doe ik mee aan een forced-bi-slave-party. Bij een dergelijke party dwingt mijn Meesteres samen met enkele collega’s meerdere slaven elkaar te gebruiken en te misbruiken. Gedwongen lust dus. Ik ben verward over mijn deelname. Ik heb mij vrijwillig opgegeven. Wil ik dit echt?

Voordat ik daar op in ga moet ik iets bekennen over mijn seksuele leven.

Bij mijn opvoeding kwam seks niet ter sprake. Ik denk dat mijn ouders ook niet geleerd was daarover te praten. Ik kreeg voorlichting. Dat ging zo ongeveer: seks hebben een man en een vrouw samen. De man moet erbij een vrouw in om kinderen te krijgen. En om kinderen te voorkomen moet je voorbehoedsmiddelen gebruiken. Dat was ongeveer alles. Toen ik als jonge puber mijn eerste erectie kreeg wist ik niet wat me overkwam. Daarover was nooit gesproken. Ik vond mezelf vies en durfde er niet met mijn vader of moeder over te praten.

Ik kreeg zoals alle jonge mannen de neiging te masturberen. Hoewel: het woord kende ik niet. Over masturberen hadden mijn ouders nooit gesproken. Zonder dat dit expliciet gezegd werd had ik het idee meegekregen dat de kerk masturberen verboden had. Seks was er dus voor de voortplanting en niet voor de lust.
Ik was de twintig gepasseerd toen ik voor de eerste keer met een meisje vree.
Toen ik ouder werd had ik nette monogame relaties. Alleen seksueel waren ze niet geslaagd. Ik wist niet hoe ik mijn partner tot genot kon brengen. Voor- en naspel: ik wist het niet.
Later, en vooral veel later, heb ik natuurlijk wel de nodige ervaringen opgedaan. Heb ik van seks leren genieten.

Ook later, ik was al bijna zestig, heb ik mijn BDSM-gevoelens ontdekt. Ik ontdekte dat het heerlijk is om afhankelijk te zijn van een vrouw die met mij kon doen wat zij wilt. En helemaal als ze dan kinky gekleed is. In mijn fantasie aanvankelijk vooral via boeien, kettingen, opgesloten zijn en de daarbij behorende zwepen of ander marteltuig. Ook al kan ik heel erg slecht tegen pijn; de afhankelijkheid stimuleerde mijn fantasie waarvan ik genoot.

Of mijn BDSM-gevoelens een reactie op mijn vroegere niet volmaakte seksleven zijn? Ik weet het niet. Misschien omgekeerd: was mijn seksleven nooit volmaakt omdat ik in wezen een echte sub ben? Waarvan ik niet wist dat het bestond en welke gedrag of activiteiten daarbij hoorden? Net zo min als mijn partners daar enig benul van hadden?

In ieder geval sinds ik de BDSM-gevoelens heb ontdekt, daaraan heb toegegeven en contacten ben gaan leggen is mijn leven verder open gegaan. Ben ik rijker geworden.

De deelname aan de BDSM-scene heeft mijn leven een nieuwe, spannende dimensie gegeven. Zoveel lieve mensen die openlijk over lust en hun geaardheid praten!  Zoveel tolerantie! Zulke leuke party’s! Zoveel mooie nieuwe ervaringen!

Voor mij is BDSM niet in de eerste plaats seks. Het is veel breder. Het is vooral het spel van machtsverhoudingen. Ik geniet van party’s waar mooi gespeeld wordt. Van spel waarbij uitdaging, onderwerping, spanning en angst zonder dat het tot seksuele handelingen hoeft te komen de kern zijn.

Sinds ruim twee jaar heb ik in een mooie studio in Valkenswaard regelmatig afspraken met Meesteres Denise. Ik ben Haar speeltje. Zij zet mij achter de tralies, laat mij Haar champagne drinken en heeft me de bullwhip laten voelen. Ze heeft een enorme creativiteit en veel lol om mijn reacties. Zoals gezegd: ik kan niet tegen pijn, maar ben trots als de Meesteres elke keer weer probeert de grenzen te zoeken en reageert op mijn lichaamstaal. Een bijzondere vorm van intimiteit is er dan tussen ons.

Een enkele keer heeft Zij het nodig gevonden mij pijples te geven. Ik heb dat enorm vernederend gevonden. Als ik al in het verleden mijn onhandigheid met seksualiteit heb overwonnen, aan herenliefde heb ik nooit gedacht. Dat staat buiten mijn leven. Voor mij een brug te ver. En tegelijkertijd staat de drang te willen gehoorzamen aan de Meesteres. Te willen doen wat Zij van mij verlangt. Haar daarmee te behagen.

En nu dan binnenkort mijn deelname aan een forced-bi-slave-party.  Een party waarbij  mijn Meesteres samen met enkele collega’s meerdere slaven dwingt elkaar te gebruiken en te misbruiken. Een vorm van gedwongen lust. Ik opende deze writing met dat ik er verward van raak. Mijn ongemakkelijke verleden om met lust om te gaan komt boven. Ik merk dat ik er s’nachts over droom. Dat ik dan opgewonden raak. Van de angst dat ik me na afloop vies voel. Dat ik me schaam. Of juist trots dat ik meedoe op verzoek van de Meesteres, om haar te behagen. Maar ook verward omdat ik me vrijwillig heb opgegeven voor de party. Is het echt vrijwillig of is er sprake van sociale druk, van de invloed die de Meesters op mij heeft?

Is er onderhuids de drang om bij mijn ontdekkingstocht in de BDSM-wereld ook met deze stap te experimenteren? Nogmaals: ik heb niets met herenliefde. Maar ga ik me na afloop echt vies voelen? Of ga ik ook stiekem genieten als een andere man zich met zijn mond mij tot een hoogtepunt brengt?  En hoe voel ik mij als ik die van een ander in mijn mond groot voel worden? Als ik hem hoor zuchten en kreunen? Ben ik dan trots dat ik dat teweeg breng? Voel ik me gevleid door de lol van de Meesteres en haar collega’s als hun slaven zo met elkaar bezig zijn? Is het mogelijk voor mij een heerlijke lustervaring die ik vroeger gemist heb? Ondanks mijn verwarring moet ik dit toch maar een keer meemaken.

slaaf j

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide