jan 182020
 

Lieve Denise
(ik zoek eigenlijk een ander woord dan ‘lieve’ maar weet niks beters; zie bij PS onderaan).

Een week geleden heb je me een vurig begeerde beurt gegeven. Ik kan er nu pas weer een beetje ‘meta’ over schrijven. De periode rond onze afspraak was een ware achtbaan voor mij. Het leek me goed om je daarvan deelgenoot te maken. Omdat jij degene bent met wie ik zo diep durf te gaan. En omdat ik een klankbord nodig heb voor een paar zieleroerselen. Dit is een materie die niet veel mensen in mijn omgeving (be)kennen. Ik zou heel graag met gelijkgestemden willen kennismaken gewoon om ervaringen te delen en te filosoferen. Voor nu even tegen jou aan schrijven, zonder dat je er overigens iets mee hoeft te doen: ik schrijf ook om mijzelf een beetje terug bij elkaar te puzzelen. Een aantal van de mij samenstellende delen zijn in beweging gekomen en vinden langzaam een nieuwe positie. Ik heb de keuze gemaakt om naar je toe te gaan in de onverklaarbare maar stellige overtuiging dat dat goed was. En vooral: nodig. Oh, oh (dit kan pathetisch klinken maar het is gewoon een feit): wat kan een (deze!) man het verschrikkelijk nodig hebben om met iemand anders (jou!) te beleven wat hij vanuit een peilloze diepte voelt opkomen maar waarvoor hij ook enorm bevreesd is. Omdat er een deken van lustvrees, schaamte, bange preutsheid en andere mist overheen ligt. Ik ben als een kind zo blij dat ik die onzin van me af heb mogen leggen. Dank aan velen en in het bijzonder aan jou daarvoor. Dit is, zoals ik eerder schreef echte therapie: heel worden. Ik ben uit mijn kast gekomen! Niet publiekelijk (hoewel ik daar voor mijzelf minder moeite zou hebben dan voor anderen die ik in verlegenheid kan brengen). Ik hoef niet per se een statement te maken maar dat ik een slavenband om doe als ik naar jou toe ga verbeeldt voor mij dat ik mezelf (nog) meer accepteer. Het is een weten, een gevoel dat ik iedereen gun en het is precies dát wat ik bij jou ervaar: het de ander helemaal, echt gunnen wat hij zichzelf zolang heeft gemeend te moeten onthouden. Weg met dat valse geloof! Tijd voor emancipatie van de BDSM-er! Het komische is dat emancipatie ‘bevrijding’ betekent terwijl een spel van gevangenschap en vastbinden daartoe een middel kan zijn. De innerlijke beroering maakt dat ik allerlei gedachten en emoties zie langskomen. Ik kan er enigszins onthecht naar kijken maar ik heb ook een geweldige huilbui gehad die onderstreept hoe nodig iets kan zijn. Goed bezig!

PS Lief in de zin van streng en rechtvaardig naast liefdevol en warm maar zonder persoonlijk/ emotioneel appèl. Voor mij samengevat een manier om je met een diep gevoel van eerbied en dankbaarheid te benaderen. Zo die zit! Hopelijk kunnen jouw schouders zo veel genegenheid aan. Ik ben gewoon niet te trots om het je te zeggen. Het leven heeft me geleerd dat liefde die verspreid wordt zich vermeerdert. Het is een natuurwet en het gaat vanzelf. Dat moeten en mogen we vieren!

jan 152020
 

Deel 5, Episode 7     

Daar, met mijn voeten in de lucht
Nam mijn geest een eindeloze vlucht

17 December 2019 (Deel 1)
Laat ik beginnen met iedereen het beste te wensen voor 2020. Op het moment van schrijven, moet het nog kerst worden, op het moment dat U dit leest, zijn de meeste nieuwjaarsreceptie alweer verleden tijd. Onder het motto minimaal een bezoek per maand aan DP, kon deze sessie in december niet achterblijven. In plaats van de gebruikelijk cyclus per vierweken, nu 20 dagen na de laatste sessie van mij in november. Dit is natuurlijk ter compensatie van die zes weken daar weer voor. Net als de meeste lezers van de DP website was mij de decemberactie onder ogen gekomen. Een mooie actie om het jaar eens lekker uit te knallen. Dat laatste voor mij uiteraard met een ‘kinderzweepje’, vergeleken met een aantal ware masochisten.

In verband met de actie, boekte ik een sessie van 1,5 uur.  Daarmee begon de sessie 30 minuten eerder. Dan is het net iets drukker op de weg… Ik was op tijd…pfff. Voor de sessie had ik weer zo een sterk gevoel om naar symfonische Metal te luisteren. Ja, zo proberen mensen een niet te omschrijven muziekgenre in een woord te omvatten. Als ware metal liefhebber doet het mij deugd dat Floor Janssen van Nightwish werkelijk iedereen in Hilversum van de beeldbuis heeft afgeblazen. Misschien dat Simone Simons van Epica ook eens wat meer binnenlandswaardering gaat krijgen, maar ik vermoe dat zij weinig onder doet voor Floor. Ik weet het, het is een ijdele hoop. De radio zend veel liever een niet te vreten magnetronmaaltijd uit, zo een voorgekauwde eentonige menu, dan eens af te wijken van de standaard zoals Epica, Within Temptation of…… Nightwish, vrij vertaald nachtwens, een Finse band die ooit begonnen is met het zingen van slaapliederen. Over dromen, nachtmerries enz. Zij brengen mij in hogere sferen, net als Mrs. Denise.

Zoals U in twee voorgaande columns van mij heeft kunnen lezen, zat ik ook nu weer op mijn knieën voor de deur. Nee, dat vergeet Sjakie niet. De deur ging open. Voor alle duidelijkheid, ik had de Dame in kwestie nog niet gezien, zou ik Haar wel hebben gezien, was ik al helemaal klaar geweest, voordat de sessie überhaupt was begonnen….. Mijn god!!!!!!!! Jezus f#cking Kerstmis aan toe zeggen. Mrs. Eve: beseft U wel wat U doet? Begrijpt U, dat een simpele mannen brain een dergelijke schoonheid niet  geestelijke kan verwerken!?      Nog voordat ik klaar was, was ik klaar.. Ik kroop naar binnen en botste vol met mijn rechterknie tegen de drempel aan…. God…ver akkersie kolere aaaaaaa, Ja ik moest echt even op mijn tanden bijten…. Goed, terwijl mijn hele leger zaadcellen, Mrs. Eve had willen enteren, dropen ze gedesillusioneerd af….. U kent dat deuntje wel …Wa wa wa waaaaaaaaaaaa..   ‘Sjakie, ik wist dat je onhandig was..’   Mrs. Eve, als U er zo bij loopt, mag U van mij alles zeggen…………. Ik zal U met grote ogen bewonderen, en kwijlen als een 80 jarige seniele en demente opa……   ‘Je weet wat je moet doen hè?’   Het was een wonder dat ik, ondanks dat ik mijn knie had gestoten, kon praten. Ik heb zowaar met Haar gesproken.. Zonder te stotteren, niet met zo een gezichtje van een kind, waar helaas iets niet mee goed is gegaan tijdens de geboorte. Nee normaal.. Reken maar dat het binnen in mijn hoofd kookte…

Nu zie ik sommige lezeres hun oogleden fronsen. Kijk, als je op twitter zit,  eens na al die tweets van haar. Haar foto’s, mooi hè… Denk dan, nog niet klaar komen viezerikken….. Stel Haar als volgt voor.    Zwarte BH, mooie hoge zwarte slip, daaronder fishnet panty’s en hoge hakken. Mijn god… Zo dus, en zij liet mij binnen. Sorry Mrs. Eve, U blijft voorlopig in mijn geest dwalen als een natte nachtwens… Lees verder »

dec 312019
 

Al lang stond het op de planning om deze prachtige meesteres te bezoeken.
Maar helaas nog steeds niet van gekomen. Tot vandaag, de dag dat ik in de buurt was.
Ik keek de avond ervoor op de site van D.P. in de agenda, met een stille hoop dat ze aanwezig was..
En was verrast dat ze aanwezig was, aangezien het om een zaterdag middag ging. Meesteres Denise.
Meteen heb ik aanstalten gemaakt om haar een bericht te sturen, met de vraag of er nog ruimte was.
En gelukkig kreeg ik al redelijk snel reactie, met als antwoord dat de tijd van 16:15 uur mogelijk was.
Mijn hart begon te bonzen van spanning en geluk.! Ik hoefde nu alleen nog maar haar via de mail de afspraak te bevestigen.

Zelf heb ik al redelijk wat ervaring, en het heb vanaf zeer jongs af aan gevoelens die ik in eerste instantie niet kon plaatsen.
Pas op een wat latere leeftijd kreeg ik door dat deze gevoelens samenvielen met de gevoelens van BDSM.
Me eerste studio bezoek was in mijn 21e jaar, en heb redelijk wat meesteressen gezien.
Ik ben een trouwe sub, en ik spring niet heel snel van de één naar de ander.
Maar nu ben ik zoekende naar een passende Meesteres, die mijn gevoelens waar kan maken.
Met een fetisj voor riemen en gespen, moest het in D.P. wel goed komen dacht ik.

Qua ervaringen heb ik al behoorlijk wat meegemaakt, mooie ervaringen en zeer pijnlijke ervaringen.
Dit had ik vooraf al kenbaar gemaakt, zodat Meesteres Denise een beetje wist wat voor vlees ze in de kuip had.

Het moment was ondertussen gekomen, de dag van de sessie, en ik had er zin in!
Eenmaal aangekomen vlakbij bij de studio, voelde ik de spanning steeds meer en meer oplopen
Het was zover, het was nog maar 16:05 maar besloot meteen maar aan te bellen.
Op het moment dat je het pad oploopt, ben je al redelijk discreet van de straat af.
Na het aanbellen deed Meesteres Denise zelf open en bij binnenkomst voelde het al heel snel vertrouwd.
Op de kamers waar je binnenkwam werd een bordje bezet gehangen, zodat je discretie echt gewaarborgd was.
Dit gaf mij al vanaf het eerste moment een zeer goed gevoel.
Ik kreeg wat drinken aangeboden, en moest een vragenlijst beantwoorden, waar ik mijn wensen en grenzen kon aangeven.
Dit omdat het mijn eerste keer was bij Domination Palace.

De sessie ging beginnen, we gingen naar de ruimte waar het zich ging afspelen.
Aangekomen in de ruimte moest ik me ontdoen van mijn kleding en kreeg ik meteen een halsband om.
Ik diende me volledig te gaan douchen, maar de halsband mocht niet nat worden.
(had een goede oplossing, heb hem stiekem af gedaan) Excuus Meesteres.
Nadat ik mezelf had gereinigd, moest ik zelf de pols en enkelboeien aandoen.
Altijd een leuk klusje als je van boeien en gespen houdt.

Eenmaal klaar voor de sessie diende ik op de deur te kloppen om de sessie te laten starten.
En het moment was daar. De meesteres kwam binnen gekleed in de kleding die ik hoopte!
En de sessie ging van start.

Als eerste kreeg ik een gigantisch riemenpak aan met heel veel gespen!
Van het aan laten doen genoot ik al heel erg , wouw wat een gespen.
Daar stond ik in een mooi tuig met leer, en heel veel gespen!
Binnen mum van tijd hingen er massief zware tepel klemmen aan mijn tepels, zo heerlijk waren mijn eerste gedachten.

Hierna werd ik geplaatst op een stoel met riemen met mijn armen eb benen breed vast gegespt.
Een bijzondere pose, en erg lekker.
De riemen werden strak aangesnoerd en kon echt geen enkele kant op.
Ik zat vast met talloze riemen, en was helemaal overgeleverd aan de meesteres
Waarna me ze ging bewerken met een de violet wand en een ander dubieus apparaat, de Zeus.
Wat een geliefd speeltje is volgens de Meesteres , en ja ik kan het begrijpen.
Wow wat een bijzonder apparaat was dat!
Na mij goed bewerkt te hebben ging de meesteres steeds een stapje verder, ik schreeuwde het uit van pijn en genot! Lees verder »

dec 202019
 

Het was alweer een poos – te lang – geleden dat ik meesteres Denise had ontmoet. Deze keer was het niet zo gemakkelijk een afspraak te maken op een tijd die ons beiden schikte. Uiteindelijk zou het nog twee weken duren. Onrustige weken! Omdat ik nog steeds een bepaalde verlegenheid heb om expliciet over mijn fantasieën te spreken, had ik vooraf een mailtje gestuurd met de vraag mij op mijn onderdanige kant kon aanspreken en mij kon dwingen tot onderwerping, met slaag, CBT, pijpen, geneukt worden, machteloos zijn. “Dat ga jij morgen meemaken..” was de opwindend onheilspellende reactie.

Op tijd weg, want het is een flink eind rijden naar Valkenswaard en ik kan natuurlijk niet te laat komen. Nerveus druk ik op de bel. Mrs. Zascha doet open. Dat helpt niet echt, want wat een verschijning! Ik voel mijn knieën nog weker worden. Even wachten, een glaasje water. Mrs. Zascha vertelt dat mrs. Denise is iets verlaat. Het is niet erg, zolang ze maar tegen me praat..

Achter mij is een deur waar af en toe een slanke dame met een grote tattoo op haar rug doorheen komt. En mrs. Samantha, die zich aan mij voorstelt. Zou het spiegelglas in de deur vanaf de andere kant doorzichtig zijn? Vast wel!

Dan komt mrs. Denise binnen en ben ik even mijn adem kwijt. Het gaat echt gebeuren.. Ze heeft zich gehaast en is nog “in burger”. Even omkleden. Wat een schoonheid! We blijven op de begane grond. Schuin achter de ontvangstruimte is een ruimte met de uitstraling van een kelder. Eerst onder de douche, op de deur kloppen en op de grond wachten tot zij komt. Ik moet kruipend mee naar de naastgelegen ruimte. Ze doet mij een brede halsband om en boeien om polsen en enkels. Zorgzaam zorgvuldig, stevig genoeg maar niet tè strak. Met een touw snoert zij mij in als een soort rollade. Dan bindt ze mijn penis en ballen af met een veter waar overheen nog een handboei gaat. Aan de andere kant van de handboei komt een ketting met daaraan een stalen kogel zo groot als een flinke sinaasappel. En nog een. Vervolgens moet ik springen. Oei, dat doet flink zeer! Uiteraard ontbreken de vreselijke tepelklemmen niet. De vorige keer heb ik daar nog vijf dagen “plezier” van gehad. Ze draait ze extra stevig aan en dan nog eens in het rond. Ik schreeuw het uit. En ik geniet van haar sadisme en hoe ze haar lange gelakte nagels (“Echte!”) ingraaft in mijn ballen.

Tegen de muur is een spinnenweb van stalen kettingen waar ze mij met mijn armen omhoog aan vast ketent. Nog even een schop tegen de stalen kogels. Dan hoor ik een klepperend geluid. Het blijkt een dubbele leren strap waarvan de delen tegen elkaar klapperen. Daarmee krijg ik het eerste slaag van de dag op mijn billen. Dat valt erg mee. Maar dan gaan de kogels eraf, trekt ze aan de handboei mijn ballen tussen mijn benen door naar achteren en geeft ze er met hetzelfde slaginstrument een paar flinke meppen op. Au!!

Inmiddels zijn meesteres Zascha en Fleur binnengekomen. Terwijl mrs. Denise op mijn ballen slaat kijkt mrs. Zascha mij van opzij lachend aan. Wow, zij heeft er vanaf vandaag een fan bij! Dan mag ik los van het spinnenweb. De dames zoeken een elektrische vliegenmepper waar ik mee word bewerkt. De eerste twee doen niets – batterijtjes leeg – maar de derde trekt knetterende vonken naar mijn tepels van wel twee centimeter! Prachtig om te zien, maar echt pijnlijk vind ik het niet.

Dat geldt niet voor de electric wand die mrs. Denise even later tegen mijn ballen drukt! In het begin vibreert het ding vriendelijk zachtjes maar al snel doet het vreselijk zeer en houd ik het nauwelijks uit. Ik moet een dansje doen terwijl ze het apparaat nog iets hoger schakelt. “Nog tien seconden”, ik moet zelf tellen. Als ik te snel tel begint ze opnieuw, pfff, wat een marteling! Mrs. Zascha en Fleur lachen mij uit. Het voelt vernederend, ik sta naakt te kermen tussen drie vrouwen die met mij doen wat ze willen. En ik krijg nog kritiek ook dat ik er niet uit zie als een “blij ei”. Een aandachtspuntje! Lees verder »

dec 202019
 

Nog heel onwennig, maar vooral nieuwsgierig heb ik voor de eerste keer een bezoek gepland in de sm-wereld. Uiterst zenuwachtig belde ik meesteres Denise op voor een afspraak. Ze stond me zeer vriendelijk te woord. Een uiterst aimabele vrouw, die het klappen van de zweep kent. De kennismaking was openhartig en ter zake. Ik mocht zelf aangeven wat ik wel en niet wilde. Ze luisterde met aandacht en begrip. Mijn zenuwen vloeiden weg en ik voelde me op mijn gemak. Ze zag er prachtig uit met haar hoge laarzen en leren rokje. In deze outfit toonde ze zich een echte meesteres en ik moest wel naar haar luisteren. Dat was ik eigenlijk niet gewend. Ik werd vastgeketend, zodat ik geen kant meer op kon. Met haar lange leren handschoenen kneep ze eerst zachtjes in mijn tepels, maar gelang de sessie werden de tepels flink rond gedraaid, wat me een fijne pijnscheut gaf. Met haar handschoenen beroerde ze ook mijn mond en stopte daar haar vingers in. Verder kwam er nog een elektrisch apparaat aan te pas, dat me nog meer opwond. Ze raakte daarmee mijn tepels aan en kreunde van genot. Ze legde haar sexy laarzen op mijn benen en met haar hakken duwde ze deze mijn tepels. Ik streek over haar laarzen en voelde het glimmende leer in mijn handen en mond. Meesteres Denise is een fantastische die je volledig op je gemak stelt. Ze neemt alle tijd, is streng, maar tegelijkertijd heel eerlijk. Een bezoek meer dan waard. Ik kom zeker nog eens terug. De sessie heeft nog best lang nagewerkt en daar heb ik ook van genoten.
Slaaf Hans

dec 182019
 

Deel 5, episode 6

Als de zon stopt met schijnen.
Vibraties in het niets verdwijnen.
Is daar die glimlach op mijn gezicht,
en wordt het in het donker licht.

Daar lag ik dan op die bondagetafel. Letterlijk aan handen en voeten gebonden en geketend. Niets, helemaal niets kon ik meer. Mijn lid vertelde letterlijk ‘keihard’ wat hij er van vond. Ik sloot mijn ogen en liet de afgelopen maanden de revue passeren. Wat was er allemaal gebeurt. Te lang was ik niet in Valkenswaard geweest. Om precies te zijn zes weken en één dag. Daartegenover stonden talloze party’s aan de andere kant van de grens. Geile party’s als slaaf van mijn – inmiddels vriendin en Meesteres – Fabiola. Dat ik hier nu nog kon zijn? Dat is wat het leven eigenlijk zo mooi maakt. Hmmmm…. Plotseling overviel mij een trillend gevoel….

19 november 2019
Het was dinsdagavond – een week voor de slavenavond – toen ik las op de site dat deze avond niet door zou gaan. Min- of meer had Mrs. Denise al door laten schemeren, dat deze avond wellicht zou worden geannuleerd. Een complete verrassing was dit dus niet. Uiteraard wel jammer. Met in de wetenschap dat mijn Meesteres herstellende is van een ingreep aan een van Haar voeten, schreef ik Haar een What’s app berichtje om te vragen hoe het met Haar ging. Een fruitmand had ik al eerder laten bezorgen uiteraard. Als slaaf moet ik wel attent blijven natuurlijk. Uit het verleden weet ik dat ze dit erg op prijs stelt. Eveneens ken ik de gevolgen als ik hier niet aan denk. Goed voor masochisten zou de straf die ze voor mij gebruikt, overeen komen met een zachte streling. Voor mij echter….

Slaafaap liet er geen gras overgroeien en stuurde mij een email waarin hij o.a. schreef: ‘Ik heb gelezen dat de eerder geplande slavenavond niet dienstig kunt zijn aan de Dames…… …….dat moet een flinke teleurstelling voor je zijn.’ Ja, ergens wel. Dienstbaar mogen zijn aan 6 Top Dames, dat is toch een wens van iedere slaaf. Puur qua spel is een ‘standaard’ sessie veel intenser. Maar als ik terug denk aan de vorige avond in mei, tja spijtig.. We hebben toen ook zeker veel lol gehad. De Dames uiteraard als eerste, maar wij slaven ook.

Slaafaap had ik recentelijk ontmoet in een lunchroom centraal gelegen in ons landje. We spreken elkaar zo af en toe. We hebben zowaar mensen in onze kennissenkring die wij beide kennen. Dan heb ik het uiteraard niet over de Dames in Valkenswaard. Het wereldje is niet zo groot. Het is leuk om af en toe bij te kletsen over vakantie, dagelijks leven. Roddelen doen wij uiteraard als rechtgeaarde slaven, nooit…Hahahahaha… Daar heb ik uiteraard Smurf voor. Die van iedere hoed inmiddels wel de rand weet. Het blijft overigens wel raar toen ik laatst met Herrin Fabiola op visite was bij Smurf. Voordat ik mijn thee leeg had, zat ik al op de vloer hahaha……      Lees verder »

dec 102019
 

Deel 5, episode 5
(Oefenslaaf Part 2)

Ik sloot mijn ogen en dwaalde in gedachte.
Probeerde daar te komen, waar ik naar smachtte.

Oktober 2019
Mijn baard groeide sneller terug dan verwacht. Vraag één was: moest ik hem wel terug laten groeien? Opmerkingen als: je ziet er zo veel jonger uit, kwamen meermalen voorbij. Het onverwacht afscheren op zich was niet eens het grootste probleem. De sociale reacties en dan met name mijn voorstelling daarvan, vormde geestelijk echter voor een hele grote belasting.  Ik kwam die bewuste avond rond 21.25 uur thuis. Ik was gegaan met een baard en kwam dus thuis zonder. Hoe verklaar je dat? Nu speelde deze avond mijn cluppie ook nog Champions League. Ik hoor sommige ‘slaven’ al denken… Hoe kun jij een sessie in plannen, terwijl er zo een belangrijke wedstrijd op TV is? Goed, heren dit is geen EK of WK, gewoon een wedstrijd, daarbij kiezen tussen Mrs. Denise en voetbal…. Kom op zeg… is dat een keus? Sterker nog, heb ik een keus?? Natuurlijk heb ik totaal geen keus.
Geschoren dus… Ik kwam dus thuis, hoe leg je dan uit dat je baard verdwenen is? Ik hoorde mijn dochter nog praten en riep vanachter een gesloten deur, dat ze naar bed moest gaan. Mijn geluk was, dat de oppas dezelfde kant op ging. Evenals dat mijn oudste dochter, die altijd oppast, niet thuis was. De hele avond heb ik op de bank gezeten, kijkend naar Ajax – OFC Lille, met ook nog de volgespoten pamper aan. Ja, die had ik ook nog om…… Mijzelf afvragend hoe de buitenwereld zou reageren. En welke verklaring ik had voor deze plotselinge wijziging in mijn gelaat.

Verschoren, ik heb mij verschoren was uiteraard de beste smoes. Met lood in mijn schoenen stond ik op, ik stelde het zichtbaar stellen van mijn gezicht zolang mogelijk uit. Als de Dames deze geestelijke last bij mij hadden kunnen zien, hadden ze zelf een pamper nodig gehad om zich niet te bezeiken van het lachen. Wat ze diezelfde dag ongetwijfeld toch al hadden gedaan, na het aanschouwen van het filmpje dat Mrs. Nina had gemaakt.  En nu komt het… dus niemand had gezien dat ik zonder baard was thuis gekomen. Alleen Lady Fabiola en Smurf wisten dat, aangezien ik hen wel had geïnformeerd. Mijn kinderen zagen het niet eens!! Alleen mijn oppas zag het wel in de ochtend. Op mijn werk verstopte ik mij in mijn ‘hok’. Uiteindelijk vielen de reacties 100% mee. Eerlijk moet ik bekennen dat dit echt een van de allerbeste ‘mindfucks’ is geweest, die ik ooit heb meegemaakt. Wellicht was dit niet eens zo specifiek de bedoeling. Maar als de Dames, na het lezen van deze bekentenis weer in de lach schieten, verneem ik dat uiteraard graag, want dan kan ik van hun plezier nog een keer genieten. Lees verder »

okt 152019
 

Deel 5, episode 4

Daar lag ik dan, zo diep in een trance
Totaal vernedert, perfect in balans

24 Augustus 2019,  De Zevende Hemel (Deel 1)
Het was een zaterdag in augustus, eindelijk weer een party. De eerste van deze maand, er zou er nog eentje volgen. Het leuke van party’s in Duitsland is, dat je voor de meeting in de lijst kunt kijken van aangemelde gasten. Dat laatste is geen garantie of iedereen er ook daadwerkelijk is. Ik schat dat circa 10% met of zonder afmelding, bij party niet op komt dagen. Aangezien je zonder vrijgave vooraf, niet binnenkomt, kunnen daardoor wel een aantal mensen voor de toekomst worden uitgesloten. Het systeem werkt perfect. Regelmatig kijk ik op de site van het event, wie zich heeft aangemeld.  De party’s die ik bezoek zijn zeer toegankelijk voor alleen gaande mannen. De organisatie, ziet er wel op toe dat de verhouding man / vrouw in een bepaalde balans is. Dus niet 90% man 10% vrouw. Ik ben, zoals dat zo mooi op zijn Duits heet inmiddels ‘Ein geprüfft Mittglied’. Zoals overal zijn niet alle profielen echt. Daarnaast Premium member, dat kost wel wat geld, maar dat verdien ik met kortingen op evenementen grotendeels weer terug. Members krijgen circa 10,00€ per event korting.

In de gastenlijst stond ook zij. Kende ik haar, vroeg ik mijzelf af? Inmiddels ken ik vele mensen van gezicht, maar andersom ook. Ik besloot haar een zogenaamde Clubmail te schrijven. Dat laatste kan alleen als je Premium lid bent. Een ander voordeel van een lidmaatschap. Het was een Femdom Party en deze vrouw had zich als singel aangemeld. In het verleden heb ik zo wel vaker dates gehad. Mijn simpele vraag was, of ik voor deze avond Haar slaaf mocht zijn. Haar antwoord kwam sneller dan verwacht en was niet negatief. We besloten elkaar op de party te treffen.   In de tussentijd zag ik dat er ook nog een Belgische / Nederlands koppel op de gastenlijst stond. De Dame in kwestie had enige vragen, waarmee ik Haar van dienst kon zijn. Ja, ik ben echt niet de enige Nederlander die rondloopt in de Duitse Scene. Terwijl ik aan de praat was geraakt met een mooie Meesteres, die er ook alleen was, kwam zij binnen. Ze begroette mij hartelijk. Ik zie dat je al iemand hebt gevonden?’ zei ze vriendelijk…’Nu kiezen…?’ Ik was meteen onder de indruk, hoewel de andere Dame er bepaald niet slecht uitzag, zei ik zonder ter aarzelen: ‘Wij hebben een afspraak Lady, daar houd ik mij aan.’ Ik was van de eerste de beste blik volledig onder de indruk van haar. Ik verschijn doorgaans op dit soort party’s in mijn tailor made Adam’s costume… Mijn lid reageerde acuut en stak meteen ‘hard’ naar voren.

Die avond was ik Haar slaaf, ze nam mij stevig onderhanden, zoals Mrs. Denise dat als geen ander kan. Tussendoor leende ze mij uit aan een piepjonge Meesteres (22) Zo godverdn……de sak….de huppele…ju GEILLLLL…. Om zo vernedert te worden. De avond vloog voorbij, ik had veel voor haar geïncasseerd. Alles wat ik al die jaren van Mrs. Denise had geleerd, kon ik presenteren. Uiteraard kan zo een avond niet voorbij gaan, zonder dat ik Haar vertelde dat ik in een studio in Nederland een Meesteres bezoek, die voor mij meer is dan een Meesteres. Een vrouw die op meerdere vlakken zoveel voor mij heeft betekent. De daarop volgende dagen waren de telefoonnummers snel uitgewisseld. Ook zij stond al op de gastenlijst van het volgende event. Die Auktion… De slavenveiling Zij vroeg of ik haar slaaf wilde zijn, tijdens de veiling. Ik kwam daarbij in gewetensnood. Ik wilde ook heel graag geveild worden. Ging dat samen, moest ik mij overgeven aan Haar? Die avond sliep ik slecht. Ik voelde dat deze Lady niet alleen op zaterdag met mij wil spelen, maar ook vaker.   Die ochtend schreef ik een brief naar haar, waarin ik aangaf héél graag haar slaaf te zijn en dat alleen zij bepaalde of ik verkocht mocht worden of niet. Daarop gaf zij aan graag mijn Herrin te zijn. En zo is Sjakie nu officieel slaaf van Herrin Fabiola.  Letterlijk vertaald schreef zij het volgende: ‘Je mag alleen nog met andere Dames spelen, als ik daar toestemming voor geeft. Met uitzondering natuurlijk van jouw eigen Domina, Mrs. Denise.      Lees verder »

sep 182019
 

Deel 5, Epissode 3

Ik voelde mij zo vrij als een vogel in de lucht.
Zo nam mijn geest, mijn gedachtes op de vlucht.

 

20 augustus 2019 (deel 1)
Ik ben er helemaal klaar voor vanavond:

  • Envelop check
  • Gedichten check
  • Verslag check
  • Verrassing hmmmm, check, ja dat is het echt!! Hahahaha
  • Zin… ja, een hele zak vol… check
  • Verstand… oeps!!! Heb ik dat echt nodig als slaaf? Nee toch? Neeeee……. Ja?
  • Onderdanigheid… een overschot aan… check Adoratie aaaahhhhhhh hmmmmmmmm… dubbel en dwars… check

Tot vanavond Meesteres…..Niets vergeten????? Sessie 43, Sjakie 2.0.

vv U schreef 14.18 uur…’
Haar antwoord was, waar ik deze app eigenlijk voor had geschreven. ‘Haha’. 4 letters, het had ook een smiley kunnen zijn. In gedachte zag ik Haar lach voor mijn ogen.  Sessie nummer 43 dus…. Sjakie 2.0… Slaaf van Mrs. Denise 3 jaar 1 maand en 4 dagen…. Speciaal voor dat heugelijk feit had ik een bijzonder presentje bij mij. Zeker niet zo origineel als Blackmail Slave, die prachtige paddle voor Mrs. Zascha, maar wel iets zeer passends. Dit laatste voor alle duidelijkheid, is niet letterlijk bedoelt.. Hmmmm… nee, ja, ik zou best wel een keer letterlijk iets passends willen kopen voor haar, maar dat vind ik te intiem. Waar denk ik dan aan? Juist dat bedoel ik, dan komen er allemaal gedachtes in mij op…. Goed, laat ik het zo omschrijven… passende onderkleding.. Precies ja, ik ben niet waardig om Haar in deze kledij te zien, laat staan de kleding die ze aan heeft in mijn dromen…. Oooo… de sessie is nog niet eens begonnen….

De afgelopen drie jaar heb ik mijn hele ziel en zaligheid met Uw allen gedeeld. Uw deelgenoot gemaakt van de tragedie in mijn leven, maar ook het ultieme geluk. Ik kan eerlijk zeggen dat ik geen blad voor mijn mond heb genomen, toch het presentje wat ik vandaag had meegenomen blijft tussen Mrs. Denise en mij. Laat ik het cryptisch omschrijven: het symboliseert, of staat symbool voor een nieuwe weg die ik dank zij Haar ben ingedoken. Nu weet u nog niets, laat dat nu precies de bedoeling zijn hahahaha..  Om klokslag 19.00 uur belde ik dus aan….klokslag.

Femmalia Deel 2 episode 2  (zie deel 1 Tussen Hemel en Aarde)
Het was al weer een paar uur geleden geweest dat ze waren gestopt. Hank hoorde Mabel tegen Phoebe zeggen dat er over een paar mijl een Herberg zou zijn. In zijn lichaam deed inmiddels alles pijn wat maar pijn kon doen. Hij zat al zeker een uur of 10 in die kleine kooi.  Terwijl het begon te schemeren, hoorde hij in de verte geluid. Het geluid van snel rennende paarden.. ‘Dammit’ hoorde hij Mabel zeggen.. ‘Bandits….Phoube hurry up…..’ Phoube gaf met een zweep een paar knallen om de paarden aan te sporen om sneller te gaan.. Maar weldra werden ze bijgehaald en gedwongen te stoppen.. Hank keek om zich heen en zag zeker een stuk of 6, 7 paarden. ‘Hold’  riep een Dame met lang kastanje bruin haar in een paardenstaart. Een vrouw van een jaar of 40, zo schatte hij haar in.

‘Well well well, what do we have here??’ Daarbij richtte ze haar zwaard richting Mabel.  ‘Keep of Bitch’  zei Mabel furieus en ze sloeg met een zweep richting de brunette. Dat had ze niet aan zien komen en Mabel sprong van de bok af en stormde op de overvalster af. Op het moment dat ze boven op haar sprong met haar imposante lichaam, hoorde Hank een oorverdovende knal Een van de rovers had in de rug van Mabel geschoten. Mabel stortte ter aarde, ze was dodelijk geraakt.  De brunette stond op en liep naar Phoebe toe, die er als versteend op de bok bijzat, en trok haar stevig aan haar blonde haar.. ‘Hahahaha’ lachte de brunette, ‘What do we have here girls? A nice little piece of ass..’ Hank zag hoe de brunette het bovenstuk van haar kleding in flarden trok… ‘Hmmmm nice tits as well’ Vervolgens greep ze haar in haar kruis… ‘You Bitch!!‘ schreeuwde Phoebe het van frustratie en woede uit. Daarop kreeg ze een knal in haar gezicht… ‘I like it rough honey hahaha really rough!’ Daarbij keek ze Phoebe aan en maakte ze met haar mond kussende gebaren. ‘Brenda’ zei de brunette ‘tie this bitch up, will you. Let me see the cargo.

Phoebe was door Brenda inmiddels vastgebonden met haar armen op de rug en lag op de bodem. ‘Claudia, open the cage’ Hank verschoot meteen toen hij de naam Claudia hoorde. Was dat die jonge bewaakster van de slavenjaagster Keira?? Hij had geen tijd om hierover na te denken. ‘Move bitch’ klonk het fel…. Hij zat met de rug naar de uitgang van de kooi. Zij trok aan de hondenriem die aan zijn halsband zat… ‘Bahhh this piece of shit smells like shit’  Hoewel Hank haar nog niet gezien had, wist hij het nu zeker… Dat was die kleine jonge bewaakster. Toen hij zich omdraaide keken ze elkaar voor een seconde aan. Hij herkende haar. ‘What are you staring boy?’ Head DOWN!! Daarop sloeg ze hem hard op zijn heup…. De brunette was inmiddels langszij gekomen en keek aandachtig naar Hank… In haar ene hand had ze een stuk papier, wat ze rustig bestudeerde.. Het was de eigendomsakte.. Ze begon vrijwel meteen te glinsteren… ‘We have to celibrate ladies, this is our lucky day?’ ‘Why Ma’am?’ antwoordde Claudia….. ‘This boy, my sweetheart was just sold for 100.000 Femme to that Whore house bitch over there.‘  Daarbij wees ze naar Mabel.
‘Okay Ladies we have to move out, before we get noticed by the Rangers..’ Hank werd door Claudia terug in de kooi gezet. De jonge Dame had niets laten merken dat ze elkaar al eens eerder hadden ontmoet. Had ze hem niet herkent dan?? Phoebe werd met een gag in haar mond in een hogtie achter op de kar gezet. Een van de rovers ging op de bok zitten. Weldra was het donker, Hank was moe en had geen enkel idee wat hem te wachten stond. Hij keek naar Phoebe, die amper 30 centimeter van hem af lag. De angst stond in haar ogen. Het was de eerste keer realiseerde hij zich, dat hij angst in de ogen had gezien van een vrouw in Femmalia..  Plots hield de koets aan….. Huuuuu hoorde hij de vrouw op de bok zeggen….

20 Augustus 2019 (deel 2)
Voor ik er erg in had ging de deur open. De lieftallige Fleur opende de deur. Ik was enigszins verbaasd… Maar eigenlijk ook weer niet. Ik wist niet veel meer uit te brengen als ‘Goede avond’. Dat sloeg natuurlijk helemaal nergens op. Waarom kan ik niet gewoon spontaan zeggen ‘Hoi Fleur, leuk jou te zien zeg… Hoe gaat het…. Ja leuk zeg…’ Nee ik de stomme lul: ‘Goede avond..’ Alleen daarom al, markeert U deze zinsnede even, daar kom ik zo meteen op terug.  Ze dirigeerde mij naar de kelder toe. ‘Je weet wat je moet doen hè…?’ ‘Ja, dat ritueel is ongewijzigd..’ Snel trok ik mijn T-shirt uit en begon dit netjes te vouwen. ‘Zo zo netjes vouwen hè..’ zei met een verrassing in haar stem.. ‘Ja, altijd..’ Antwoorde ik zonder een woord gelogen. Ik ben wat dat betreft echt een autist zeg. Niet normaal eigenlijk. Alle T-shirts moeten op dezelfde manier gevouwen zijn. Mijn schoonmoeder heb ik echt moeten heropvoeden, toen zij ooit eens de was deed. Ik werd erg echt gek van, ze vouwde alle T-shirts in de breedte plaats van de lengte. Nu maak ik altijd grappen over mijn schoonmoeder, maar het is echt een schat van een mens hahahaha…….. Maar T-shirts vouwen.

Op SM gebied ben ik ook een soort van autist, maar dan ligt de klemtoon bepaald anders.. Meer op de AA en de UU. Dat uiteraard al op 30% van de slagkracht van Mrs. Denise Hahahaha en op 5% van de knijpkracht van mijn ‘vriendinnen’ Sinistra en Destra.. Voor diegene die het niet weten, dat zijn de koosnaampjes voor de nagels van Mrs. Denise aan Haar beide mooie handen. Mijn gebrul wordt opvallend vaak beantwoord met: ‘Sjakie, stel je niet zo aan..’ Op de een of andere manier voelen wij elkaar ontzettend goed aan. In de meeste letterlijk vorm, voelt zij uiteraard alleen mij aan. Ik zou aan Haar natuurlijk ook letterlijk willen voelen. Ik troost mij bij de gedachten, dat in mijn fantasie alles is toegestaan hahahahaha..  Maar zonder gekheid, ik ben me dus aan het uitkleden, Fleur verlaat de kelder. Gaat even later de deur open. Daar was Mrs. Denise, achter Haar stond Mrs. Zascha. ‘Ben je nog niet klaar..’ Hoor ik Mrs. Denise denigrerend zeggen ‘Schiet eens op, moet ik dadelijk weer één uur tegen jouw aankijken. Het leven van een Meesteres gaat echt niet over rozen..’ Mijn binnenpret steeg naar ongekende hoogte, wat zich uitte in een brede grijns op mijn smoelwerk. Wat was nu het geval – en dit is dus echt niet de eerste keer zo – dat ik in mijn wensbriefje het volgende had geschreven. Ik citeer:  Mijn ware wens…. Die is voor mij onbetaalbaar hahahahaha…
Dan zou ik iedere dag uren geketend aan Uw voeten liggen.. Tja fantasie is onbegrensd, maar niet realistisch. En dat kan ik U uiteraard ook niet aandoen!?’ Hahahahahahaha… Geweldig..  Ik voel – figuurlijk in deze – de cynische humor van Mrs. Denise tot op mijn bot. Soms schrijft of zegt ze een half woord, een blik in Haar ogen… en dan gaat Sjakie helemaal…. Als dan iemand zou vragen: waarom ga jij altijd naar dezelfde Meesteres… Ja, waarom hè? Natuurlijk heb ik de laatste jaren op party’s… ehhh hebben andere Dames op party’s met mij gespeeld, maar er is maar één Mrs. Denise.   ‘Als je uitgekleed bent ga je meteen douchen… Snel, snel snel…. Op schieten,,’

6 Augustus 2019 – Verhalen –
En zo zit ik 14 dagen voor mijn volgende ontmoeting met Mrs. Denise weer achter mijn computer. Eerder op de avond las ik een verslag van een collega slaaf, ten minste dat neem ik aan, met de veel belovende titel ‘Krijgsgevangene van Generaal Nina Kravchenko’. Helaas staat er onder dit verslag geen naam van de auteur. Toch erg leuk om ook eens van andere bezoekers verslagen te lezen tussen fictie en werkelijkheid in. Uiteraard had ik als slaaf van Mrs. Denise wel moeite met het feit dat Mrs. Nina de generaal is en Mrs. Denise máár de kolonel… Beste anonieme auteur: dat kan dus echt niet hahahahaha… Goed, ik hoop wel meer van dit soort verslagen te lezen, dus vooral doorgaan..

Soms is het wat stil aan het front, te lang had ik – ongetwijfeld door omstandigheden – geen verslagen gelezen van Slaafaap. Ik stond al op het punt om hem te benaderen, tot ik toch weer een verslag op de site zag staan: ‘Mrs. Do: een dartele en olijke Meesteres.’ Ik kan de mooie woorden die Slaafaap schreef over Mrs. Do alleen maar onderstrepen. Ik heb haar inmiddels diverse malen gesproken en in actie gezien bij DP… Heren slaven… twijfel dus niet…  Terwijl de vakantie in volle gang is – en ik eerlijk gezegd – blij ben als mijn kinders weer naar school gaan, wordt augustus een meer dan leuke maand. Het was voor mij, qua party’s, een te rustig voorjaar geweest. Door omstandigheden – ik kan niet op twee plaatsen gelijk zijn – had ik twee Femdom Party’s gemist. Een door dat concert van Epica, wat U in mijn vorige verslag heeft kunnen lezen, de andere door een vakantie.

Maar eind deze maand is het eindelijk weer raak, een Femdom Party en een slavenveiling. Wat wil een slaaf nog meer…?? Tja…. Ehhhh… aan de voeten liggen van mijn Meesteres natuurlijk… Eerlijk gezegd zou ik dus uren geketend en gecollard naakt aan haar voeten willen liggen, maar zoals al eerder vermeld in deze column…, kan ik Haar dat niet aandoen…Maar als ik dan weer denk aan die meewarige blik in Haar ogen: ‘ieuwwwwww Sjakie… jakkes…’ Om vervolgens verder te gaan met mij te vernederen. Datgene dat ik zo hard nodig heb in mijn leven. Dan smelt ik dus weer van top tot teen.

Het zijn en blijven details. Op mijn netvlies staan een paar situaties die ik met Haar heb mogen beleven voor eeuwig gegraveerd. Gelukkig kan ik de details die mij ontschoten zijn terug lezen…. Wat dat betreft kan ik iedereen adviseren om te schrijven. Smurf (Meeting Miss. Daisy) had nog nooit een verslag geschreven over een sessie, hij kwam circa 25 jaar geleden daar al voor het eerst over de vloer. Ik heb hem dan ook overgehaald, c.q. aangespoord om zijn ervaring met Daisy vast te leggen op papier. Hoewel het voor hem persoonlijk niet meer de lodenlast is die hij met zich mee neemt, had het hem wel goed gedaan. Wij hebben over zijn verhaal gesproken en hij was trots op deze ervaring en zijn verslag. (Mooi man Smurf!). Zijn suggestie om BDSM therapie op te nemen in de zorgverzekering kan ik overigens volmondig onderschrijven. Wat mij betreft 15 sessies per jaar met een eigen risico van €375,00 / jaar hahahahahahaha…  Dan ben ik half februari al door het eigen risico heen. Goed, het bezoeken van DP zelf, blijft wel op eigen risico natuurlijk hahahaha…  Vakantie tijd dus, vorig jaar was het rond deze tijd erg rustig met verhalen van gasten. Gelukkig is dat dit jaar dus anders.. Heren slaven ga zo door.

20 Augustus 2019 (deel 3)
Na de frissende douche nam ik in slavenhouding plaats voor de deur. Binnen de kortste keren had Mrs. Denise mij op het verkeerde been.. In dit geval meer letterlijk: op mijn verkeerde knie.  ‘Ik heb speciaal andere laarzen aangetrokken..’ Dat was dus een hint…. ‘Ja mooi Meesteres..’ Jonge jonge jonge… oetlul!! ‘Sjakie…!!’ Snel begon ik Haar laarzen te kussen.. Dat was ook letterlijk, want ik kuste te snel.. ‘Kus jij altijd zo snel…. Meer passie en toewijding Sjakie,,’ Ik ging langzamer kussen.. Gelijktijdig gingen er alarmbellen af.. Dat was lang geleden zeg…. ‘Ken jij ze nog Passie en Toewijding? ‘Ja Meesteres..’ Antwoorde ik eerlijk.. ‘Wie is dan Passie en wie Toewijding??’ ‘Passie is rechts en Toewijding links!?… Antwoorde ik  gokkend….. ‘FOUTTTTTTT, dat zijn……’ en nu kom ik even terug op: Alleen daarom al ’50 slagen met de zweep’ had ik dus die slagen met de zweep verdient…

Voor Passie en Toewijding ben ik dus mijn databank ingedoken, ik citeer uit eigen werk:  ‘Even later zat ik op mijn knieën voor Mrs. Denise. ‘Begroet mij zoals het hoort met passie en…’ Vol toewijding begon ik haar haar rechter laars te kussen. ‘Met passie en toewijding sjakie. Nu de andere.’ Ze gaf haar laarzen een naam. De linker was passie en de rechter toewijding. ‘Hoe zat het ook alweer sjakie: Sinistra en Destra.. ‘Eh ja Meesteres de ene was links en de andere rechts in het Italiaans. ‘Onthouden Sjakie Passie en toewijding’  (zie De Volgende Stapposted 24 juni 2017)

Nadat ik dus Mrs. Denise had begroet, mocht ik ook de overige aanwezige Dames begroeten. Ik begon bij: ‘Wie is zij??’ vroeg Mrs. Denise.. ‘Fleur Meesteres…..’ En ik kuste Haar laarzen, vervolgens ging ik verder naar…. ‘ehhhhh…’ Ja gvd ja ik wist het verdomt goed.. ehhh Steffie.. Dat was me al een keer eerder overkomen in dit huis. Nu liep het godzijdank goed voor mij af….. en kuste haar laarzen. Daarop was het tijd voor mijn gedichten ‘Genieten en Genadeloos’, beide gedichten kunt U lezen onderaan mijn vorige column Tussen Hemel en Aarde. Ook deze ronde werden ze goed ontvangen door de aanwezige Dames. Ik kon helaas de gelaatsuitdrukking van Steffie niet zien.. ‘Je mag best ontroert zijn’ zei Mrs. Denise tegen haar. ‘Dat vindt hij leuk.’ Hoezo elkaar van haver tot gort kennen!! Hahaha.. Met die opmerking gooit ze weer 60 liter diesel in mijn tank. Ja, U leest het goed DIESEL… even een steek richting alle klimaatwaanzinnige.. Over steken gesproken, die zouden er nog meer dan genoeg volgen deze avond.

Mijn cadeau, ja het was een cadeau, maar dit geval een persoonlijk cadeau. Dit moet U vooral ook symbolisch zien, hier kan ik uiteraard niet verder over uitweidde. Ik benoem dit uiteraard wel, omdat het niet weten ook een vorm van SM is voor de onwetende lezer…  ‘Sjakie, jij mag zelf een zweep uitkiezen.’ Wat ik vervolgens dan ook deed. Mrs. Denise verliet de kelder. ‘Zascha is er nog hè, dit wil ik Haar nog even laten zien’ Zei ze glunderend. Ik genoot uiteraard van Haar oprechte blijdschap, daar doen we het per slot van rekening toch ook voor. Toen ze even later terug kwam vroeg ze: ‘Hoeveel Slagen Sjakie? ’50 Meesteres’ antwoorde ik vrij resoluut. ’50 op iedere bil Sjakie?’ En toen ging ik dus voor de eerste keer in een lange tijd onderuit… en hard.. ’50 totaal Meesteres.’ Zei ik ook nog iets te bijdehand. ’50 totaaaaaal Sjakie. EN DAT BEPAAL JIJ????’ Meteen ging mijn blik omlaag…. ‘Nee Meesteres..’ stamelde ik uit…  In de tussen tijd had zij enkel en polsboeien gepakt. ‘Handen omhoog’ Met mijn stomme kop stak ik ze vooruit.. ‘Is dat omhoog???’ Beet ze mij vervolgens fel toe… Dat gaf Haar de gelegenheid om mijn ‘vriendinnen’ aan het werk te zetten. Als de dood ben ik daarvoor en zij weet dat natuurlijk als geen ander…. Nadat ik de boeien om had…….

Nazorg
Inmiddels alweer een tijd geleden in  mijn column Memory Lane (posted 26 april jl.), refereerde ik al aan het woordje ‘nazorg’. Hoe belangrijk dat is. Juist die vijf minuten na mijn eerste sessie destijds met Mrs. Denise lieten mij ‘mens’ zijn. Mrs. Denise Lachte vriendelijk naar mij en ik groeide en groeide. Toen heeft zij mij feitelijk verslaafd voor het leven.  Nazorg of zorg is niet alleen aan het einde van een sessie, dat kan ook tijdens een sessie. Uit eigen ervaring weet ik hoe intens een sessie kan zijn. Ik heb diverse ervaringen dat mijn ‘energietank’ letterlijk leeg was. Dat ik even ‘out’ ging. Vooral tijdens sessies waar de fysieke (lees ook: geestelijke) grens werd opgezocht..

Tijdens de slavenavond (lees ook Slaaf 0), was er een situatie waarbij een gast op zoek ging naar zijn eigen grens. Van achter de bar zag ik hoe Mrs. Denise professioneel de zweep hanteerde. Ogenschijnlijk onverschillig naar de ‘slaaf’… Ogenschijnlijk hahahaha.. Ze gaf Nummer 12, 50 slagen, waar hij in de goede zin van het woord na had gesolliciteerd. Als beloning, neem ik aan, mocht hij ze incasseren… En hij doorstond het, vanuit mijn ooghoeken zag ik hoe behoedzaam Mrs. Denise de grens bewerkte en hem tot die 50 slagen liet komen. Temporiserend waar nodig….  Nummer 12 was diep gegaan, net even te diep, hij trilde… Op dat moment greep de Grand Lady resoluut in en regelde een drankje voor hem. Zij ontfermde zich over hem en liet hem terug op aarde komen. Precies zoals ik zelf ook al een paar keer heb meegemaakt. Soms zijn andere dingen belangrijker dan Meesteres of slaaf. Zonder ook maar een seconde Haar waardigheid en gezag te verliezen…

Voor tijdens en na de slavenavond werd er tijd genomen en gemaakt voor de gasten. De normaalste zaak van de wereld, zou je zeggen. Helaas heb ik zelf op ‘den vreemde’ weleens anders meegemaakt. Eenmaal heb ik – nu inmiddels meer dan twee jaar geleden – in een opwelling een CFNM party bezocht in een Studio… Ja…hmm… CFNM staat voor Clothed Female Naked Male, voor diegene die dat nog niet wisten. Om een lang verhaal kort te maken. Er waren zes slaven en drie Meesteressen. Eigenlijk was het gewoon een slavenavond…. Goed, deze Duitse Studio was niet te ver over de grens en adverteerd(e) ook regelmatig in de Massad… Ja, een leuke avond… nadat ik ‘klaar werd gemaakt’, werd ik door de huisslaaf begeleid naar de douche. Ik was de eerste. Douchte mij rustig, kleedde mij aan. De huisslaaf pikte mij op.. Nu ken ik dat pand niet goed, ik volgde hem en stond buiten… plots verloren BUITEN!!!!! Ik was te verbouwereerd om wat te zeggen en ging met een ongelofelijk kut gevoel naar huis…. Ik begreep er waarlijk niets van. Deze huisslaaf moest beter weten… Dat is niet eens een fout, dat noem ik een naaistreek.. Waarom?? De dag er na stuurde ik een Email, uiteraard kreeg ik excuses retour… Maar ik keer er nooit meer terug.. Ik ben daar heel gevoelig voor. Net als voor pijn hahaha. Die laatste 5 minuten op 26 maart 2001. Haar warme oprechte woorden… ..deze nazorg..

Op weg naar de Horizon – wending –
De  man reed naar het oosten, zoals hij wel vaker die kant op reed de laatste tijd. Eigenlijk reed hij alleen maar naar het westen voor de Vrouw, die vrouw die hem de weg had gewezen. Zij had zijn ogen geopend. De eerste keer dat zij dat deed, was nog voor hij zijn vrouw leerde kennen. Ook toen al had zij hem richting gegeven. Het was die richting die hij vervolgens jaren met zijn vrouw zou volgen, feitelijk tot het bittere einde.  Nu zoveel jaren later, had hij met de kennis die de vrouw met hem wilde delen, een oostelijke richting genomen. Deze richting beviel hem goed. Toch liet hij maandelijks controleren of hij nog steeds op de juiste koers zat. Op de weg naar de Horizon. Zoals iedere weg, had deze weg ook verrassingen in petto. Er zaten hobbels en gaten in de weg, onverwachte obstakels en omwegen. Feitelijk een afspiegeling van het leven. Die maandelijkse check up deed hem goed, gaf hem energie om zijn pad te vervolgen.

Onverwachte ‘obstakels’ kunnen zorgen voor onverwachte wendingen en wellicht het bijstellen van de richting. Het was die dag in augustus toen hij zich weer melden in die club in die stad in het Roergebied. Het was bepaald niet de eerste keer dat hij daar was en zal ook niet de laatste keer zijn, dat hij Haar op zijn weg tegen kwam. De ontmoeting was niet geheel onverwacht en hij wilde Haar dan ook zeker niet als een obstakel omschrijven, maar zij zorgde wel voor onverwachte wending. Die avond stond hij zijn mannetje en verbeet de pijn, zoals hij dat zo vaak voor de vrouw had gedaan. Zonder schroom vertelde hij over de vrouw en zijn bijzondere band met haar. Voor het ‘feest’ had hij Haar een berichtje gestuurd en nu zat hij naakt aangelijnd voor Haar voeten. Zijn ogen straalde, evenals die van Haar..  In de volgende dagen brak er een hitte golf aan, niet alleen in zijn hoofd. Hij kon Haar niet uit zijn hoofd zetten. Dat gold ook voor Haar.  De man moest zijn richting gaan bijstellen. Eerlijk was hij geweest over de rol van de vrouw en hoe belangrijk zij was. Zij kuste hem op het voorhoofd. Ik zal jouw de vrouw niet ontnemen, daar is ze veel te belangrijk voor, wel neem ik jou graag aan mijn hand (lijn) mee. De man keek van een geknielde positie naar boven…. Dank U stamelde hij uit Dank U, voor Uw begrip….

20 Augustus 2019 (deel 4)
Nadat ik de boeien dus om had, werden mijn armen vast gezet aan de spreidstang, die vast gemaakt werd aan de takel. Voor diegene die de kelder kennen, ik stond met mijn rug richting het web. ‘Naar voren…. Naar voren..’ dirigeerde Mrs. Denise mij nadat ze de takel omhoog had getakeld, zodat ik er met gestrekte armen onder stond. Om te beginnen begon ze mijn lichaam te trakteren met mijn ‘vriendinnen’.. Als snel danste ik in het rond, tot hilariteit van Fleur en Steffie. Daarna greep ze met een hand vol onder mijn ballen. Ik stond al op mijn knieën, maar besloot om aan de spreidstang te gaan hangen. Dat was een teken voor Mrs. Denise om vooral niet los te laten. Hoewel dit pijnlijk is, vindt en vond ik dit altijd al een van de geilste vernederingen. Vond ja, dat leest U goed…

Aan het begin van het verhaal stond daar Sjakie 2.0. Vaste lezers van deze column, weten dat dit mijn tweede periode bij DP is. Tijdens de eerste periode (2001 – 2003) tilde Mrs. Denise mij regelmatig aan mijn ballen omhoog. Dat zijn zeg maar de kersen op de taart van mijn herinneringen uit die tijd. Zo GEIL en vernederend, zo HEERLIJK..(Dank U Meesteres)   Het werd tijd voor het inlossen van die 50 verdiende zweepslagen. Nu moet ik zeggen dat ik deze makkelijk – terecht uiteraard – had verdient.  ‘Eerst even opwarmen Sjakie..’ Daarmee doelde Mrs. Denise niet op mijn billen.. Ze liep om mijn heen en sloeg me zacht op vele plaatsen en soms ook wat harder. Na een goede warming up, begon ze met de door mij uitgekozen zweep, een flogger, mijn billen te bewerken.

‘Tellen Sjakie..’ ‘1….2.. 7…’ Mrs. Denise nam even gas terug en ging even later weer verder. ‘9… 10…’ ‘Sjakie, waar zijn we gebleven???’ ‘ehhh bij 9 toch’ Mrs. Denise keek Fleur aan….  ‘Weet jij dat zeker??  ‘Ehhhh..’ Voor straf begonnen we weer van vooraf aan. ‘1 …2 ….3  .. …10’ Ook bij de tweede poging ging ik weer de mist in met tellen. ‘Kun jij niet tellen of zo?’ Wederom werd ik hiervoor beloond. Voor de derde keer begon Mrs. Denise van vooraf aan. Ze nam mijn billen stevig onder handen. Hoewel sommige slagen voor mijn doen echt hard aankwamen, voel ik mij toch heel zeker onder Haar hoede. Mrs. Denise kan als geen ander lichaamstaal lezen, dat heb ik ongetwijfeld al vaker verwoord in deze column. Ik ben niet de enige die daar zo overdenkt, getuige het verslag: ‘Een aubade van een slaafse aanbidder’ op 10 augustus jl. gepost.

Een aubade, ergens wel een mooi poëtisch woord, even googlen: Wiki schrijft hierover dat het een uitvoering is die in het openbaar gebeurt, in de openlucht. De ridder die zijn geliefde toezong. Encyclo heeft het over muzikale hulde die ’s ochtends gebracht wordt…. Wel mooi gevonden van deze aanbidder. Ik stel me bij deze beschikbaar om ’s morgensvroeg een Aubade te brengen aan Mrs. Denise, als ze net uit bed komt.. Voor de trommelvliezen van eenieder is het wel beter, dat mijn Aubade niet zingend wordt uitgevoerd. Anders heeft Mrs. Denise nog meer gelijk dat het leven van een Meesteres niet over rozen gaat… en ben ik zeer bevreesd dat ik er niet zo genadig af kom met 50 slagen…

Femmalia deel 2 Episode 3
Het was pikdonker, hij hoorde hoe het slot van de kooi werd ontsloten en de deur werd geopend. ‘Move BITCH’ klonk het fel.. ‘Claudia, can you clean that bitch for me please?’ ‘The slut as well Ma’am?‘ ‘No, hurry up please, and wash his dick also.’ Daarop gaf ze Claudia de sleutel van de kooi, die de Dame van Mabel had afgenomen. Zij sleurde hem daarop uit zijn kooi richting de achterkant van een naar het scheen, oud huis.  Voordat hij het in de gaten had, voelde hij een ijskoude straal water over hem heenkomen. Hank bibberde van de kou. Een tweede Dame liep op hem toe. Een grove blonde vrouw – Hank schatte haar zeker 1,80 groot, circa 90 kg met een forse cup, die in haar kledij omhoog werd gepushed. Ze droeg haar blonde lokken in een staart en lachte volmondig naar Hank terwijl ze in haar rechterhand een washandje vast had. Zonder aarzelen greep ze hem vol in zijn kruis, om zijn zaakje grondig te reinigen. Daarbij lachte ze volmondig. Hank kon er niets aandoen, maar zijn lul begon te groeien.

‘Claudia, I think he likes it… the dirty little slut hmm…. He has such a wonderfull dick hahaha’ Daarop masseerde zij het lid van Hank… ‘Brenda, you wish to fuck him hahaha.‘ ‘Oh yeah …hahaha..’ ‘What is going on here Claudia…. Hurry up……behave yourself Brenda..’ ‘Yes Ma’am’ antwoorde ze, terwijl ze inmiddels botergeil was geworden. ‘Tie him up spread eagelt over my bed’ ‘Yes Ma’am..’ Claudia kon het niet laten en liep richting Hank en greep hem onder zijn ballen met haar scherpe nagels en tilde hem op. Ze keek hem minachtend recht in zijn ogen aan. Vervolgens kneep ze vol in zijn zak, terwijl ze met haar andere hand hem aan zijn haren naar beneden trok.. ‘Crowl you Bitch…’  Ze greep de riem en sleurde hem mee. Claudia, die kleine meid, amper 1,60 groot, 50 kg zwaar, domineerde zonder moeite een man van ruim 1,80 groot… Ondanks alles vond Hank het ergens wel geil. Zonder verzet liet hij zich door die kleine meid vastbinden. Hij keek bewonderend naar links en rechts hoe zij hem vast maakte en de vierhoeken van het bed. Daarop zag hij een glimp van haar mooie welgevormde borsten. Zijn lid reageerde daar vrijwel meteen op en begon te groeien.
‘Ooh what a nice cock..’ Hoorde hij Brenda zeggen, die kennelijk achter Claudia was aangekomen. ‘You horny dirty slut’ Beet Claudia hem toe. ‘You are really a whore..’ ‘Thank you ladies, for cleaning this piece of ass.’ Hoorde hij de leider van de groep zeggen.  ‘So slave boy, let me see your cock.. Hmmm… excuse me.. Let me introduce myself first.’ Ging de Dame verder. ‘My name is Lady Catharine, Cat for my friends hahaha, for your Lady… Hmmm.. I like what I see..’ Zei ze zwoel terwijl ze met Haar tong sensueel over Haar eigen lippen heen ging… Daarop pakte ze een groot mes.. Hank keek haar angstig aan.. ‘Well slave, if you are a good boy, I might let you live… otherwise…’ Daarbij pakte ze met een hand Hank’s lid in haar handen en bracht ze de dolk gevaarlijk dicht bij zijn pik… ‘Don’t be affraid little boy’ zei ze uiterst beteuterd, terwijl ze onder Hank’s zijn ballen kietelde… Daarop boog ze voorover en kwam ze met Haar hoofd gevaarlijk dicht bij zijn hoofd. Ze likte hem over zijn wangen, als een tijger die zijn prooi klaar maakt voor het avondeten. Ze sprak zachtjes zwoele woorden tot hem, blies in zijn oren en beet er zachtjes in..

‘O boy, I like to know why the crazy whore House Bitch, paid so much money for such a sorry ass slave as you are… You better fuck me right boy..’ Lady Catharine deed Hank een blinddoek om, daarbij beroerde ze bewust met haar borsten zijn boven lichaam… Haar warme lichaam maakte Hank geil en even later voelde hij hoe zij boven op hem ging zitten. Ze schoof zijn inmiddels keihard geworden pik in haar gleuf en begon rustig ritmisch te bewegen. Hank begon eveneens te bewegen. ‘Don’t move Bitch boy. Don’t move..’ Beet ze hem meteen fel… ‘If you come without permission.., than you have a big problem. Voor Hank werd het een lange nacht. Catharine liet zich heerlijk verwennen en kwam meerdere keren klaar, alvorens ze stopte. ‘Save your semen’ Zo liet ze Hank gefrustreerd achter. Claudia en Brenda maakte hem los en gooide hem terug in die kooi….

20 Augustus 2019 (deel 5)
Plotseling ging de deur van de privé ruimte open. Tot mijn grote vergenoegen kwam de jonge Dame met lang blond haar even naar binnen… Ja, dit blijf ik gewoon herhalen, uiteraard bedoelt als een compliment, waarbij ik zeker zinspeel op een deel 3 van House of Fantasy….. ‘Hé Sjakie..’ begroete zij mij vriendelijk om mij meteen te trakteren op een paar tikken tegen mijn buik aan. Vervolgens begon ze mij overal te prikken. Mrs. Denise kon deze inbreng goed appreciëren en ze besloot daarbij Mrs. Nina te assisteren. Ik draaide inmiddels weer meerdere rondjes om mijn eigen hopeloos as heen.. Toen Mrs. Nina afscheid nam beet ze mij nog een keer figuurlijk toe, dat ik een loser ben. U mag dat zeggen jonge Dame…. Mrs. Denise ging vervolgens verder waar ze mee begonnen was… Mij te trakteren op 50 zweepslagen. Deze keer raakte ik de tel niet meer kwijt.

Na circa 35 slagen stopte Mrs. Denise.  ‘Even pauze Sjakie….. voor mij wel te verstaan hahaha.’ Toen we bij 40 waren.  ‘De laatste 10 tel je af Sjakie..’ ’10  9  8…’ Langzaam werkte ze naar het einde toe, wetende dat 10 slagen in dit geval 11 slagen zijn. Want hoewel nul feitelijk niets is, laat Mrs. Denise mij haar fijn voelen wat niets is……..hahahaha Deze zin heb ik bewust cursief vet afgedrukt. Mrs. Denise begrijpt de dubbelbodem van het woordje ‘niets’ uiteraard meteen.. Hahahaha.. Niets, ja dat zijn wij dus met zijn alle, gewaardeerde lotgenoten.  51 slagen, incl 0,  waren door mijn eigen stommiteiten dus opgelopen tot 67 of 68 slagen, exclusief de opwarmslagen. Uiteraard had ik Mrs. Denise bedankt voor alle slagen. Hierna bond ze mijn ballen af. Blindelings weet ze , mijn doorgaans eigenwijze ballen in bedwang te houden. Ik moet eerlijk zeggen, dat Haar handen om mijn penis en zak heen, inmiddels meer dan vertrouwd aanvoelen. Ook de tik die ze mij meestal na het afbinden verkoopt. Ze pakte daarna een set handboeien en deed behoedzaam beide uiteinden om mijn zak heen om daar een ketting aan te hangen.

Ze liet daarna de takel zakken en maakte de spreidstang los van de takel en dirigeerde mij een paar stappen naar achter, in de richting van de deur. Daarop schoof zij de kooi die helemaal in de hoek stond van de kelder, naar het midden van de vloer, precies onder de takel. ‘Fleur kun jij  mij even helpen.., klim voorzichtig op de stoel en doe de haak van de takel door de ring. Fleur voerde deze taak behoedzaam uit. Voor de zekerheid liet Mrs. Denise dit nog eens extra controleren.   De spreidstang tussen mijn polsboeien werd losgemaakt, zodat ik in de kooi kon stappen. ‘Let op je hoofd Sjakie.’ zei de vrouw die mij net met een zweep onderhanden had genomen, beschermend. En maar goed ook, anders had ik die botte ‘Harsens’ van mij vol daar tegen aan geknald….. Boiiiing….. Terwijl ik in de kooi stond en deze was afgesloten, werd de spreidstang buiten de kooi om weer bevestigd aan de polsboeien. De volgende verrassing was een blinddoek. Deze deed ze behoedzaam om. ‘Sluit je ogen Sjakie.’ Daarbij denkt ze altijd aan mijn contactlenzen. Om vervolgens de kooi op te takelen. Blinddoek horen onlosmakelijk bij SM. Grootste nadeel is: je kunt niets zien,  ja duhuh echt waar??? hahaha…….. Dus ik kan ook niet mijn machtige Meesteres zien, maar dat kan ook het grootste voordeel zijn. Zo naakt in een kooi opgesloten worden… mijn radars begonnen vrijwel meteen te draaien. Mrs. Denise pakte mij bij beide oren vast, kneep er in en vervolgens deed ze er klemmetjes op…… stilletjes genoot ik.

Ook toen ik – denk ik – Mrs. Nina hoorde lachen hoe ik als een vogel in een kooit zat. ‘Kan hij ook tsjilpen’ Meerdere stemmen hoorde ik lachen. Mrs. Denise hing vervolgens een gewicht aan de ketting. Het blijft voor mij een droom om gevangen te worden genomen door vrouwen en naakt opgesloten te worden in een kooi. Zo vernederend, zo geil, maar mede door de blinddoek kwam dit spel dicht bij die droom. Weldra volgde een tweede gewicht wat indirect aan mijn zaakje werd gehangen…. Daarna werd het stil.. IK dacht dat ik iedereen hoorde weggaan…..  Mijn geest nam weldra een loopje met mij en dwaalde af… opeens stonden er allemaal vrouwen om mij heen, jonge dames, ik was niet veel ouder… ze trokken aan mij, ze joelde, schreeuwde voordat ik het wist hadden ze mij poedelnaakt opgesloten in een kooi. Mijn pik werd door de tralies heen getrokken… ze lachte en lachte…. Ik probeerde een gezicht te herkennen, maar hoe goed ik ook keek, ik kon niets zien….  

Ik hoorde de deur opengaan en voelde hoe er nog een extra gewicht indirect aan mijn zaakje werd gehangen.. Ook voelde ik een lichte tintelingen in mijn oren, maar ik had geen zin om mij daar druk over te maken…. Voordat ik er erg in had, waren al die vrouwen weer terug… Daar stond ik weer……… ……. naakt in een ruimte, een andere ruimte, ik herkende Mrs. Denise.. Wat was ze strak gekleed in zwart leer en ditotopje. IK staarde onophoudelijk naar haar borsten, die zo een perfecte aanvulling waren voor Haar topje.. ‘Waar denk je aan’ galmde het door mijn hoofd ‘Aan Uw, aan Uw macht’… Ze liep naar mij toe en keek mij streng aan.. Ik wilde naar haar mooie borsten grijpen, maar dat ging niet.. Ze lachte hahaha en lachte hahaha en vervolgens pakte ze mijn lul door de tralies heen… 

Ik schoot half uit de trance bij het horen van de terminator……die zij over mijn pik en ballen liet lopen… Ik werd geiler en geiler.. IK was totaal de weg kwijt en had geen idee hoe laat het was.  ‘Ik hoor je niet Sjakie..’ Dat hoefde ze niet drie keer te zeggen.. (eerlijkheidshalve wel twee keer haha) Snel begon ik te kreunen en mijn pik optimaal aan te bieden aan de terminator, voortreffelijk begeleid door Sinistera en Destra…. ‘Hoe lang nog Sjakie? Ik had waarlijk geen idee ‘Een minuut’ zei ze, Ik begon heftig door de tralies heen te neuken. Even hiervoor had ze al een condoom om mijn pik geschoven. Ze begon bij 10 rustig aftetellen, maar mijn leger was nog letterlijk geboeid door de handboeien die om mijn pik heen zaten…… ‘2……1……..0…’ Mrs. Denise had echter compassie voor Haar slaafje ‘Hoe lang nog?’ ’30 seconde Meesteres’ zei ik onzeker……..  ‘Goed Sjakie…..30 seconde gaan nu in..’ Op 15 seconde verlieten de voorste troepen mijn penis voor de eerste en de laatste keer, om een einde te vinden in een condoom.

Mrs. Denise molk me vervolgens tot de laatste druppel uit…. Om vervolgens vrolijk door te gaan. De strakke bondage annex boeien om mijn penis eiste zijn tol, gecombineerd met Haar vlijmscherpe nagels.. Na een paar minuten moest ik in blessure tijd om genade vragen…. Mrs. Denise verliet de kamer en liet mij alleen geblinddoekt achter.. Ik voelde mij een slaaf, na een dag hardwerken. Ik had geen notie van tijd meer. Het voelde of ik een marathon had gelopen. Nadat ze mij bevrijdt had, knielde ik neer om Passie, Haar linker laars uitvoerig met Toewijding te kussen…….

In die kooi voelde ik mij zo vrij als een vogel in de lucht.
Daar nam zo mijn geest over, als een vogel op de vlucht.
……………….Wordt vervolgd

Zin
Zin, om
bij te verblijven.
Waar mijn lust
zal verstijven.

De zin, die ik van
U moet ondergaan.
Ook al bent U zover,
bij mij vandaan.

Een zin, zoals ik
graag voor U formuleer.
Kniel ik onderdanig
voor U neer.

Mijn zin, als ik trots
in Uw ogen ontwaar.
Eindeloos genieten van
zo een klein gebaar.

De zin, waarom ik U
wonder en adoreer.
In U bijzijn verkeren
Is mijn grootste eer.

Zoveel zin om hier
voor U te verschijnen.
Zal mijn zin voor U
nooit verdwijnen.

Detail
Zo klein,
per te zien.
Niet waarneembaar
wat ik verdien.

Zo kort, maar
ongelofelijk machtig.
Straalt het moment
zo krachtig.

Zo brand zij diep
in mijn geheugen.
Blijf ik in gedachte,
mij verheugen.

Zo mooi, zo intens
diep van binnen.
Een oogwenk, die
mij zal beminnen.

Zo gedreven,
zo echt, zo puur.
Voor iedere blik,
ga ik door het vuur.

Zo genieten, ieder
detail diep gekerfd.
Zo kleurt dat, wat
U heeft geverfd.

aug 212019
 

Deel 5, episode 2
Daar tussen hemel en aarde mocht ik weer eens zijn.
Alvorens ik en mijn geest voor eeuwig in het niets verdwijn.   

Zomertijd
Koud had ik mijn vakantie erop zitten. Samen met mijn geliefde op een eiland behorend tot een van de bekende vakantiebestemmingen. Gewoon een weekje weg. De dag voor vertrek kwam Smurf koffie, ehhhh thee natuurlijk… Smurf drinkt geen koffie, drinken bij mij. Waarom? Gewoon omdat hij bijna letterlijk om de hoek woont! Moet er dan een reden zijn? Waarom heb ik zelf altijd hij gevoel dat ik mijzelf moet verantwoorden?? René Froger zong daar erg mooi over in ‘Een eigen huis’. Smurf kwam om 10.00 uur in de ochtend, omdat het kan… en omdat hij het nodig had. Hij zou weer eens naar DP gaan, maar daar later in deze column meer over. Het is gewoon heerlijk om dat soort gevoelens te kunnen delen met vrienden of kennissen. Zelf draai ik al heel wat jaartjes mee in dit wereldje, ik heb daarin veel kennissen. Ook in Duitsland, maar een paar echte vrienden, Smurf is er één van.

Ik kreeg het met Smurf over de dood. Ik heb inmiddels zoveel kennissen die mijn ‘wereld’ niet kennen. Wie informeert die kennissen uit het wereldje als ik er plotseling niet meer ben? Smurf dus, goed ik moet dus een lijstje maken met ‘kennissen’. Sinds mijn vrouw er niet meer is, is hij de SM life line. Is dit raar? Moet ik mijzelf daar druk om maken? Ik weet het niet, maar het wereldje is nu eenmaal heel belangrijk in mijn leven geworden. Toen Liesbeth ziek werd, konden wij samen onze kennissen en vrienden informeren. Hoe raar is dat?
Stel U voor, rond 16.00 uur krijgt U het bericht, Uw geliefde, partner, kind etc., is ongeneselijk ziek. Wat doe je dan? Je naaste informeren, waaronder je eigen bloed.. Eerlijk gezegd hebben wij de jongste toen niet geïnformeerd. Pas een paar weken later.
Maar voor de volwassenen, maak je dan een groeps app aan; ‘hoi luitjes, we hebben niet zo een goed nieuws, ja Liesbeth heeft kanker, dat is in dit geval niet te genezen bla die bla bla bla bla… Ter afsluiting; een huilende emoticon!?!!

Of volg even een cursus: hoe handelen met het feit als Uw geliefde ongeneselijk ziek is? Ja, dank je de fietsbel!! Wij belde circa twee uur later iedereen persoonlijk op. Wat moet je dan doen… O ja, zet het op Facebook! Of nu Instagram.. Om de godv….. verzin de rest er zelf maar bij …. niet.. Dus we belde ook de vrienden en kennissen uit het wereldje…
Smurf had zijn thee leeg en zijn zak ongetwijfeld vol hahahaha.. en ging richting Valkenswaard. Ik kopieerde snel een Smurfenplaatje van internet en appt Mrs. Denise dit plaatje, met begeleidende tekst: ‘Be prepared, he is on his way to Valkenswaard’ aangevuld met de emoticon, die voor mij overeenkomt met O my god…hahaha..    Lees verder »

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide