apr 012020
 

Deel 5, episode 10

 Er is niets waar ik op wacht

Morgen blijft het nacht 

Ik overdacht mijn zorgen en de wereld

En alle keren dat ik wakker lag Ik besloot,

wat een mooie dag Wat een mooie dag

(Blöf Mooie Dag)

De Top 10 (deel 1)
Dit is dus deel 5, episode 10, oftewel mijn 50ste bezoek aan DP, sinds juli 2016. Met andere woorden een jubileum of mijlpaal. Speciaal voor deze column heb ik een top tien gemaakt van de voor mij persoonlijk meest memorabele momenten in deze ruim 3,5 jaar. Voor deze gelegenheid heb ik toch even mijn persoonlijke statistieken geraadpleegd. De eerlijkheid gebied te zeggen, dat bij één sessie mijn geliefde en geadoreerde Meesteres niet altijd aanwezig was. Haar taken werden destijds meer dan vakkundig overgenomen door Mrs. Zascha. Daarvan akte. Daarnaast ben ik dieper in mijn archief gedoken en mag ik er nog eens 42 sessies uit mijn eerste periode bij optellen. Officieel is deze sessie dus mijn 91ste met Mrs. Denise. Voor het gemak ga ik bij deze toch gewoon uit van de 50ste sessie.
Een top 10 dus, memorabel zijn voor mij momenten die op mijn netvlies staan gebrand. Het kan een scène zijn, of een blik in de ogen. Voor deze top 10 ben ik alleen uitgegaan van de laatste 50 sessies. Niet dat er uit de eerste periode geen memorabele momenten waren. Absoluut wel. Lees verder »

apr 012020
 

Zoals al een aantal keren eerder had ik voor mijn bezoek aan Mrs Denise weer een liedje bedacht. En natuurlijk moest dat weer met enig publiek gezongen worden. Maar deze keer bleek dat niet gewoon op het toneeltje in de barruimte, maar op een wat meer BDSM manier te moeten gebeuren. Gehuld in een strakke touwbondage en voorzien van tepelklemmen werd ik op het bokje voor het rad vastgesnoerd, ballen afgeklemd in het bokje. En dan elektro erop. Die bleef aan staan terwijl Mrs Denise een paar dames als publiek erbij haalde. Ik werd voor de juiste toonhoogte nog wat extra in de tepels geknepen en met nog wat extra harde elektro geplaagd. Mijn liedje moest ik zingen terwijl de elektro aanstond en die werd door Mrs Denise af en toe flink hard gezet! De tekst kwam er gelukkig nog uit, maar de toonhoogte werd flink beïnvloed en sommige delen kwamen er schreeuwend en naar adem happend uit. Evengoed konden de dames het wel waarderen. Al met al werd het zo een bijzondere uitvoering die ik niet voorzien had. Maar ja, laat het maar aan Mrs Denise over om je weer volledig te verrassen.
De uitvoering was op deze manier flink inspannend. Na afloop had ik het bloedheet en ging zelfs even out. Maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.
Hieronder de tekst van het liedje, dat ik min of meer op melodie van de Troubadour van Lenny Kuhr ten gehore kon brengen. Lees verder »

mrt 112020
 

Deel 5, episode 9  
Omdat het zo is:  
Er zijn momenten dat het verleden wordt ingehaald door het heden. Dat in het nu het verleden, opnieuw wordt herleefd. Dat Domination Palace verandert in House of Fantasy, Dat House of Fantasy Domination Palace wordt. Leef ik een droom? Droom ik om te leven. Waar is die scheidslijn? Na afloop sprak ik Mrs. Denise. ‘Weet U.’ zei ik ‘DP inspireerde mij tot het schrijven van House of Fantasy. Nu beleef ik in House of Fantasy wat ik zelf heb beschreven. Mrs. Denise keek vanaf Haar zetel in de kelder tevreden naar beneden. Een blik van voldoening, die zonder ook maar één woord te zeggen zei: ‘daar doen wij dit per slot van rekening toch ook voor. Een paar minuten later zat ik in de auto. Een CD van Nightwish kreeg geen kans om te spelen, aangezien ik Fabiola belde. Na ons gesprek bij thuis komst zag ik dat ze een berichtje had ingesproken:  Viel spass bei Denise Heute abend, mach Sie die feine grüsse von Mir.‘ Met een glimlach begon ik te schrijven aan column 49. Deel 5, episode 9.     

11 Februari 2020 (Deel 1)  
Deze onderstaande brief wil ik U alle niet onthouden:     

Zeer geëerde Mrs. Denise,  Een tijd lang ben ik bang geweest. Bang voor de toekomst, het moment dat Fabiola in mijn leven kwam, zette mij onbedoeld op een nieuw spoor. Nu circa zes maanden later mag en kan ik U nog bezoeken. Fijn dat het leven mooi mag zijn. U Meesteres, maakt mijn leven mooier, alweer ruim 3,5 jaar. Waar blijft de tijd, ik sta nu voor mijn 49ste bezoek aan DP, sinds mijn terugkomst. U rijkte mij Uw hand en schreef destijds: ‘Wandel je eigen weg, je wandelt naar mij…Ik pak je op en neem je mee….Sjakie.’ Zo geschiedde… Wat heb ik mogen genieten. Van U, maar ook van al die andere toppers in Uw Dream Team. Daarvoor kan ik U niet voldoende danken…     

Trots kniel ik dan ook diep voor U neer.
Stralen mijn ogen iedere keer weer.
Warmte stroomt door mijn hele lijf.
Zie ik uit naar iedere seconde in dit verblijf. 

Die vernederende blik op Uw gelaat.
Brengt mij in de hoogste staat.
Ik kan niets, alleen maar beamen.
Genieten van ieder moment, met U samen. 

2001, aanvang van mijn nieuwe leven.
Vanaf die dag in maart, heeft U mij zoveel gegeven.
Het hele huis gezien, van onder tot boven.
Heb ik alle geuren letterlijk opgesnoven. 

Gehangen, gerekt, geketend en geboeid.
Verlangen, vernedert, gefacesit en gestoeid.
Gemolken, recyclen, geklemd en geslagen.
Wat in hemelsnaam moet ik U nog vragen?

Een zielsgelukkige slaaf knielt met al zijn eerbied voor U neer..
– Sjakie –  Lees verder »

feb 122020
 

Deel 5, episode 8
14 januari 2020 (20.08 uur)

‘Sjakie, nu rol je het condoom heel langzaam af, zodat je geen druppel knoeit…’ ‘Ik wist hoe laat het was, dacht ik?’  Veel later dan verwacht reed ik naar huis toe. Ik wilde mijn ogen sluiten, maar dat leek mij niet zo verstandig toen ik met pak en beet 140 km per uur over A67 richting het oosten reed. Ik wilde mijn vriendin bellen, maar het was al bijna 22.00 uur? Hoe kon dat, was ik een stuk van de puzzel kwijt. Puzzel, ja puzzel, it’s all-in the name…..

14 Januari 2020 (omstreeks 18.30 uur)
De avond liep anders dan verwacht. Tijdens het rijden telefoneerde ik kort met Fabiola  ‘Hoe lang duurt zo een bezoek?’ vroeg ze. ‘Tja, normaal met alles er op en eraan. Binnenkomst, douche, spel, nababbel ongeveer anderhalf uur….’ ‘We bellen straks weer, veel plezier.’

En zo kroop ik om stipt 19.00 uur over de drempel… OVER de drempel, deze keer botste ik mijn knie niet tegen de drempel, zoals de vorige keer. Ik werd verwelkomt door niemand minder dan de jonge Dame met lang blond haar….. Nu kan ik natuurlijk in geuren en kleuren schrijven, hoe zij erbij liep… Waar zal ik beginnen…. Ehhhh KANONNEN!!!  Archhhhh…. Wat is dat toch bij DP, is er een onderlinge competitie wie er het meest ‘stunning’ uitziet.. Mijn god zeg.. Ja niet mijn god.. Wat moet ik daar überhaupt mee.. Nee, Ja… ze had een bodystocking aan, met daarover een leren jasje. Haar billen waren schaars bedekt….. Billen hahaha, dat doet me denken aan een party in Duitsland… Nu ben ik niet zo van Dance, Techno en hoe het allemaal ook heten mag.. Mijn vriendin wilde graag naar Flowers en Bees.. Een party in Essen vergelijkbaar met Wasteland… Geil, iedereen schaars en geil gekleed. Zoals wel vaker moest ik op mijn knieën plaats nemen. Zeg maar, met mijn hoofd op bilhoogte, ja zo was mijn uitzicht toen er een fruitige schaars geklede jonge Dame pal voor mij ging staan. Fabiola had dat haarfijn in de gaten en sprak de jonge Dame vervolgens aan: ‘Mijn slaaf geniet van het uitzicht’. Ahummm ja dat klopte helemaal hahaha.  

Het uitzicht op Nina’s billen deed, zo kruipend naar binnengaand, daar niet voor onder. In de bar aangekomen pakte ze een doosje, waarin een puzzel zat… Ja zat, want ze liet deze op de grond vallen. ‘Je weet wat je moet doen hè? Eerst uitkleedden en dan de puzzel maken.’ Snel kleedde ik mij uit en begon te puzzelen. Lees verder »

jan 182020
 

Lieve Denise
(ik zoek eigenlijk een ander woord dan ‘lieve’ maar weet niks beters; zie bij PS onderaan).

Een week geleden heb je me een vurig begeerde beurt gegeven. Ik kan er nu pas weer een beetje ‘meta’ over schrijven. De periode rond onze afspraak was een ware achtbaan voor mij. Het leek me goed om je daarvan deelgenoot te maken. Omdat jij degene bent met wie ik zo diep durf te gaan. En omdat ik een klankbord nodig heb voor een paar zieleroerselen. Dit is een materie die niet veel mensen in mijn omgeving (be)kennen. Ik zou heel graag met gelijkgestemden willen kennismaken gewoon om ervaringen te delen en te filosoferen. Voor nu even tegen jou aan schrijven, zonder dat je er overigens iets mee hoeft te doen: ik schrijf ook om mijzelf een beetje terug bij elkaar te puzzelen. Een aantal van de mij samenstellende delen zijn in beweging gekomen en vinden langzaam een nieuwe positie. Ik heb de keuze gemaakt om naar je toe te gaan in de onverklaarbare maar stellige overtuiging dat dat goed was. En vooral: nodig. Oh, oh (dit kan pathetisch klinken maar het is gewoon een feit): wat kan een (deze!) man het verschrikkelijk nodig hebben om met iemand anders (jou!) te beleven wat hij vanuit een peilloze diepte voelt opkomen maar waarvoor hij ook enorm bevreesd is. Omdat er een deken van lustvrees, schaamte, bange preutsheid en andere mist overheen ligt. Ik ben als een kind zo blij dat ik die onzin van me af heb mogen leggen. Dank aan velen en in het bijzonder aan jou daarvoor. Dit is, zoals ik eerder schreef echte therapie: heel worden. Ik ben uit mijn kast gekomen! Niet publiekelijk (hoewel ik daar voor mijzelf minder moeite zou hebben dan voor anderen die ik in verlegenheid kan brengen). Ik hoef niet per se een statement te maken maar dat ik een slavenband om doe als ik naar jou toe ga verbeeldt voor mij dat ik mezelf (nog) meer accepteer. Het is een weten, een gevoel dat ik iedereen gun en het is precies dát wat ik bij jou ervaar: het de ander helemaal, echt gunnen wat hij zichzelf zolang heeft gemeend te moeten onthouden. Weg met dat valse geloof! Tijd voor emancipatie van de BDSM-er! Het komische is dat emancipatie ‘bevrijding’ betekent terwijl een spel van gevangenschap en vastbinden daartoe een middel kan zijn. De innerlijke beroering maakt dat ik allerlei gedachten en emoties zie langskomen. Ik kan er enigszins onthecht naar kijken maar ik heb ook een geweldige huilbui gehad die onderstreept hoe nodig iets kan zijn. Goed bezig!

PS Lief in de zin van streng en rechtvaardig naast liefdevol en warm maar zonder persoonlijk/ emotioneel appèl. Voor mij samengevat een manier om je met een diep gevoel van eerbied en dankbaarheid te benaderen. Zo die zit! Hopelijk kunnen jouw schouders zo veel genegenheid aan. Ik ben gewoon niet te trots om het je te zeggen. Het leven heeft me geleerd dat liefde die verspreid wordt zich vermeerdert. Het is een natuurwet en het gaat vanzelf. Dat moeten en mogen we vieren!

jan 152020
 

Deel 5, Episode 7     

Daar, met mijn voeten in de lucht
Nam mijn geest een eindeloze vlucht

17 December 2019 (Deel 1)
Laat ik beginnen met iedereen het beste te wensen voor 2020. Op het moment van schrijven, moet het nog kerst worden, op het moment dat U dit leest, zijn de meeste nieuwjaarsreceptie alweer verleden tijd. Onder het motto minimaal een bezoek per maand aan DP, kon deze sessie in december niet achterblijven. In plaats van de gebruikelijk cyclus per vierweken, nu 20 dagen na de laatste sessie van mij in november. Dit is natuurlijk ter compensatie van die zes weken daar weer voor. Net als de meeste lezers van de DP website was mij de decemberactie onder ogen gekomen. Een mooie actie om het jaar eens lekker uit te knallen. Dat laatste voor mij uiteraard met een ‘kinderzweepje’, vergeleken met een aantal ware masochisten.

In verband met de actie, boekte ik een sessie van 1,5 uur.  Daarmee begon de sessie 30 minuten eerder. Dan is het net iets drukker op de weg… Ik was op tijd…pfff. Voor de sessie had ik weer zo een sterk gevoel om naar symfonische Metal te luisteren. Ja, zo proberen mensen een niet te omschrijven muziekgenre in een woord te omvatten. Als ware metal liefhebber doet het mij deugd dat Floor Janssen van Nightwish werkelijk iedereen in Hilversum van de beeldbuis heeft afgeblazen. Misschien dat Simone Simons van Epica ook eens wat meer binnenlandswaardering gaat krijgen, maar ik vermoe dat zij weinig onder doet voor Floor. Ik weet het, het is een ijdele hoop. De radio zend veel liever een niet te vreten magnetronmaaltijd uit, zo een voorgekauwde eentonige menu, dan eens af te wijken van de standaard zoals Epica, Within Temptation of…… Nightwish, vrij vertaald nachtwens, een Finse band die ooit begonnen is met het zingen van slaapliederen. Over dromen, nachtmerries enz. Zij brengen mij in hogere sferen, net als Mrs. Denise.

Zoals U in twee voorgaande columns van mij heeft kunnen lezen, zat ik ook nu weer op mijn knieën voor de deur. Nee, dat vergeet Sjakie niet. De deur ging open. Voor alle duidelijkheid, ik had de Dame in kwestie nog niet gezien, zou ik Haar wel hebben gezien, was ik al helemaal klaar geweest, voordat de sessie überhaupt was begonnen….. Mijn god!!!!!!!! Jezus f#cking Kerstmis aan toe zeggen. Mrs. Eve: beseft U wel wat U doet? Begrijpt U, dat een simpele mannen brain een dergelijke schoonheid niet  geestelijke kan verwerken!?      Nog voordat ik klaar was, was ik klaar.. Ik kroop naar binnen en botste vol met mijn rechterknie tegen de drempel aan…. God…ver akkersie kolere aaaaaaa, Ja ik moest echt even op mijn tanden bijten…. Goed, terwijl mijn hele leger zaadcellen, Mrs. Eve had willen enteren, dropen ze gedesillusioneerd af….. U kent dat deuntje wel …Wa wa wa waaaaaaaaaaaa..   ‘Sjakie, ik wist dat je onhandig was..’   Mrs. Eve, als U er zo bij loopt, mag U van mij alles zeggen…………. Ik zal U met grote ogen bewonderen, en kwijlen als een 80 jarige seniele en demente opa……   ‘Je weet wat je moet doen hè?’   Het was een wonder dat ik, ondanks dat ik mijn knie had gestoten, kon praten. Ik heb zowaar met Haar gesproken.. Zonder te stotteren, niet met zo een gezichtje van een kind, waar helaas iets niet mee goed is gegaan tijdens de geboorte. Nee normaal.. Reken maar dat het binnen in mijn hoofd kookte…

Nu zie ik sommige lezeres hun oogleden fronsen. Kijk, als je op twitter zit,  eens na al die tweets van haar. Haar foto’s, mooi hè… Denk dan, nog niet klaar komen viezerikken….. Stel Haar als volgt voor.    Zwarte BH, mooie hoge zwarte slip, daaronder fishnet panty’s en hoge hakken. Mijn god… Zo dus, en zij liet mij binnen. Sorry Mrs. Eve, U blijft voorlopig in mijn geest dwalen als een natte nachtwens… Lees verder »

dec 312019
 

Al lang stond het op de planning om deze prachtige meesteres te bezoeken.
Maar helaas nog steeds niet van gekomen. Tot vandaag, de dag dat ik in de buurt was.
Ik keek de avond ervoor op de site van D.P. in de agenda, met een stille hoop dat ze aanwezig was..
En was verrast dat ze aanwezig was, aangezien het om een zaterdag middag ging. Meesteres Denise.
Meteen heb ik aanstalten gemaakt om haar een bericht te sturen, met de vraag of er nog ruimte was.
En gelukkig kreeg ik al redelijk snel reactie, met als antwoord dat de tijd van 16:15 uur mogelijk was.
Mijn hart begon te bonzen van spanning en geluk.! Ik hoefde nu alleen nog maar haar via de mail de afspraak te bevestigen.

Zelf heb ik al redelijk wat ervaring, en het heb vanaf zeer jongs af aan gevoelens die ik in eerste instantie niet kon plaatsen.
Pas op een wat latere leeftijd kreeg ik door dat deze gevoelens samenvielen met de gevoelens van BDSM.
Me eerste studio bezoek was in mijn 21e jaar, en heb redelijk wat meesteressen gezien.
Ik ben een trouwe sub, en ik spring niet heel snel van de één naar de ander.
Maar nu ben ik zoekende naar een passende Meesteres, die mijn gevoelens waar kan maken.
Met een fetisj voor riemen en gespen, moest het in D.P. wel goed komen dacht ik.

Qua ervaringen heb ik al behoorlijk wat meegemaakt, mooie ervaringen en zeer pijnlijke ervaringen.
Dit had ik vooraf al kenbaar gemaakt, zodat Meesteres Denise een beetje wist wat voor vlees ze in de kuip had.

Het moment was ondertussen gekomen, de dag van de sessie, en ik had er zin in!
Eenmaal aangekomen vlakbij bij de studio, voelde ik de spanning steeds meer en meer oplopen
Het was zover, het was nog maar 16:05 maar besloot meteen maar aan te bellen.
Op het moment dat je het pad oploopt, ben je al redelijk discreet van de straat af.
Na het aanbellen deed Meesteres Denise zelf open en bij binnenkomst voelde het al heel snel vertrouwd.
Op de kamers waar je binnenkwam werd een bordje bezet gehangen, zodat je discretie echt gewaarborgd was.
Dit gaf mij al vanaf het eerste moment een zeer goed gevoel.
Ik kreeg wat drinken aangeboden, en moest een vragenlijst beantwoorden, waar ik mijn wensen en grenzen kon aangeven.
Dit omdat het mijn eerste keer was bij Domination Palace.

De sessie ging beginnen, we gingen naar de ruimte waar het zich ging afspelen.
Aangekomen in de ruimte moest ik me ontdoen van mijn kleding en kreeg ik meteen een halsband om.
Ik diende me volledig te gaan douchen, maar de halsband mocht niet nat worden.
(had een goede oplossing, heb hem stiekem af gedaan) Excuus Meesteres.
Nadat ik mezelf had gereinigd, moest ik zelf de pols en enkelboeien aandoen.
Altijd een leuk klusje als je van boeien en gespen houdt.

Eenmaal klaar voor de sessie diende ik op de deur te kloppen om de sessie te laten starten.
En het moment was daar. De meesteres kwam binnen gekleed in de kleding die ik hoopte!
En de sessie ging van start.

Als eerste kreeg ik een gigantisch riemenpak aan met heel veel gespen!
Van het aan laten doen genoot ik al heel erg , wouw wat een gespen.
Daar stond ik in een mooi tuig met leer, en heel veel gespen!
Binnen mum van tijd hingen er massief zware tepel klemmen aan mijn tepels, zo heerlijk waren mijn eerste gedachten.

Hierna werd ik geplaatst op een stoel met riemen met mijn armen eb benen breed vast gegespt.
Een bijzondere pose, en erg lekker.
De riemen werden strak aangesnoerd en kon echt geen enkele kant op.
Ik zat vast met talloze riemen, en was helemaal overgeleverd aan de meesteres
Waarna me ze ging bewerken met een de violet wand en een ander dubieus apparaat, de Zeus.
Wat een geliefd speeltje is volgens de Meesteres , en ja ik kan het begrijpen.
Wow wat een bijzonder apparaat was dat!
Na mij goed bewerkt te hebben ging de meesteres steeds een stapje verder, ik schreeuwde het uit van pijn en genot! Lees verder »

dec 202019
 

Het was alweer een poos – te lang – geleden dat ik meesteres Denise had ontmoet. Deze keer was het niet zo gemakkelijk een afspraak te maken op een tijd die ons beiden schikte. Uiteindelijk zou het nog twee weken duren. Onrustige weken! Omdat ik nog steeds een bepaalde verlegenheid heb om expliciet over mijn fantasieën te spreken, had ik vooraf een mailtje gestuurd met de vraag mij op mijn onderdanige kant kon aanspreken en mij kon dwingen tot onderwerping, met slaag, CBT, pijpen, geneukt worden, machteloos zijn. “Dat ga jij morgen meemaken..” was de opwindend onheilspellende reactie.

Op tijd weg, want het is een flink eind rijden naar Valkenswaard en ik kan natuurlijk niet te laat komen. Nerveus druk ik op de bel. Mrs. Zascha doet open. Dat helpt niet echt, want wat een verschijning! Ik voel mijn knieën nog weker worden. Even wachten, een glaasje water. Mrs. Zascha vertelt dat mrs. Denise is iets verlaat. Het is niet erg, zolang ze maar tegen me praat..

Achter mij is een deur waar af en toe een slanke dame met een grote tattoo op haar rug doorheen komt. En mrs. Samantha, die zich aan mij voorstelt. Zou het spiegelglas in de deur vanaf de andere kant doorzichtig zijn? Vast wel!

Dan komt mrs. Denise binnen en ben ik even mijn adem kwijt. Het gaat echt gebeuren.. Ze heeft zich gehaast en is nog “in burger”. Even omkleden. Wat een schoonheid! We blijven op de begane grond. Schuin achter de ontvangstruimte is een ruimte met de uitstraling van een kelder. Eerst onder de douche, op de deur kloppen en op de grond wachten tot zij komt. Ik moet kruipend mee naar de naastgelegen ruimte. Ze doet mij een brede halsband om en boeien om polsen en enkels. Zorgzaam zorgvuldig, stevig genoeg maar niet tè strak. Met een touw snoert zij mij in als een soort rollade. Dan bindt ze mijn penis en ballen af met een veter waar overheen nog een handboei gaat. Aan de andere kant van de handboei komt een ketting met daaraan een stalen kogel zo groot als een flinke sinaasappel. En nog een. Vervolgens moet ik springen. Oei, dat doet flink zeer! Uiteraard ontbreken de vreselijke tepelklemmen niet. De vorige keer heb ik daar nog vijf dagen “plezier” van gehad. Ze draait ze extra stevig aan en dan nog eens in het rond. Ik schreeuw het uit. En ik geniet van haar sadisme en hoe ze haar lange gelakte nagels (“Echte!”) ingraaft in mijn ballen.

Tegen de muur is een spinnenweb van stalen kettingen waar ze mij met mijn armen omhoog aan vast ketent. Nog even een schop tegen de stalen kogels. Dan hoor ik een klepperend geluid. Het blijkt een dubbele leren strap waarvan de delen tegen elkaar klapperen. Daarmee krijg ik het eerste slaag van de dag op mijn billen. Dat valt erg mee. Maar dan gaan de kogels eraf, trekt ze aan de handboei mijn ballen tussen mijn benen door naar achteren en geeft ze er met hetzelfde slaginstrument een paar flinke meppen op. Au!!

Inmiddels zijn meesteres Zascha en Fleur binnengekomen. Terwijl mrs. Denise op mijn ballen slaat kijkt mrs. Zascha mij van opzij lachend aan. Wow, zij heeft er vanaf vandaag een fan bij! Dan mag ik los van het spinnenweb. De dames zoeken een elektrische vliegenmepper waar ik mee word bewerkt. De eerste twee doen niets – batterijtjes leeg – maar de derde trekt knetterende vonken naar mijn tepels van wel twee centimeter! Prachtig om te zien, maar echt pijnlijk vind ik het niet.

Dat geldt niet voor de electric wand die mrs. Denise even later tegen mijn ballen drukt! In het begin vibreert het ding vriendelijk zachtjes maar al snel doet het vreselijk zeer en houd ik het nauwelijks uit. Ik moet een dansje doen terwijl ze het apparaat nog iets hoger schakelt. “Nog tien seconden”, ik moet zelf tellen. Als ik te snel tel begint ze opnieuw, pfff, wat een marteling! Mrs. Zascha en Fleur lachen mij uit. Het voelt vernederend, ik sta naakt te kermen tussen drie vrouwen die met mij doen wat ze willen. En ik krijg nog kritiek ook dat ik er niet uit zie als een “blij ei”. Een aandachtspuntje! Lees verder »

dec 202019
 

Nog heel onwennig, maar vooral nieuwsgierig heb ik voor de eerste keer een bezoek gepland in de sm-wereld. Uiterst zenuwachtig belde ik meesteres Denise op voor een afspraak. Ze stond me zeer vriendelijk te woord. Een uiterst aimabele vrouw, die het klappen van de zweep kent. De kennismaking was openhartig en ter zake. Ik mocht zelf aangeven wat ik wel en niet wilde. Ze luisterde met aandacht en begrip. Mijn zenuwen vloeiden weg en ik voelde me op mijn gemak. Ze zag er prachtig uit met haar hoge laarzen en leren rokje. In deze outfit toonde ze zich een echte meesteres en ik moest wel naar haar luisteren. Dat was ik eigenlijk niet gewend. Ik werd vastgeketend, zodat ik geen kant meer op kon. Met haar lange leren handschoenen kneep ze eerst zachtjes in mijn tepels, maar gelang de sessie werden de tepels flink rond gedraaid, wat me een fijne pijnscheut gaf. Met haar handschoenen beroerde ze ook mijn mond en stopte daar haar vingers in. Verder kwam er nog een elektrisch apparaat aan te pas, dat me nog meer opwond. Ze raakte daarmee mijn tepels aan en kreunde van genot. Ze legde haar sexy laarzen op mijn benen en met haar hakken duwde ze deze mijn tepels. Ik streek over haar laarzen en voelde het glimmende leer in mijn handen en mond. Meesteres Denise is een fantastische die je volledig op je gemak stelt. Ze neemt alle tijd, is streng, maar tegelijkertijd heel eerlijk. Een bezoek meer dan waard. Ik kom zeker nog eens terug. De sessie heeft nog best lang nagewerkt en daar heb ik ook van genoten.
Slaaf Hans

dec 182019
 

Deel 5, episode 6

Als de zon stopt met schijnen.
Vibraties in het niets verdwijnen.
Is daar die glimlach op mijn gezicht,
en wordt het in het donker licht.

Daar lag ik dan op die bondagetafel. Letterlijk aan handen en voeten gebonden en geketend. Niets, helemaal niets kon ik meer. Mijn lid vertelde letterlijk ‘keihard’ wat hij er van vond. Ik sloot mijn ogen en liet de afgelopen maanden de revue passeren. Wat was er allemaal gebeurt. Te lang was ik niet in Valkenswaard geweest. Om precies te zijn zes weken en één dag. Daartegenover stonden talloze party’s aan de andere kant van de grens. Geile party’s als slaaf van mijn – inmiddels vriendin en Meesteres – Fabiola. Dat ik hier nu nog kon zijn? Dat is wat het leven eigenlijk zo mooi maakt. Hmmmm…. Plotseling overviel mij een trillend gevoel….

19 november 2019
Het was dinsdagavond – een week voor de slavenavond – toen ik las op de site dat deze avond niet door zou gaan. Min- of meer had Mrs. Denise al door laten schemeren, dat deze avond wellicht zou worden geannuleerd. Een complete verrassing was dit dus niet. Uiteraard wel jammer. Met in de wetenschap dat mijn Meesteres herstellende is van een ingreep aan een van Haar voeten, schreef ik Haar een What’s app berichtje om te vragen hoe het met Haar ging. Een fruitmand had ik al eerder laten bezorgen uiteraard. Als slaaf moet ik wel attent blijven natuurlijk. Uit het verleden weet ik dat ze dit erg op prijs stelt. Eveneens ken ik de gevolgen als ik hier niet aan denk. Goed voor masochisten zou de straf die ze voor mij gebruikt, overeen komen met een zachte streling. Voor mij echter….

Slaafaap liet er geen gras overgroeien en stuurde mij een email waarin hij o.a. schreef: ‘Ik heb gelezen dat de eerder geplande slavenavond niet dienstig kunt zijn aan de Dames…… …….dat moet een flinke teleurstelling voor je zijn.’ Ja, ergens wel. Dienstbaar mogen zijn aan 6 Top Dames, dat is toch een wens van iedere slaaf. Puur qua spel is een ‘standaard’ sessie veel intenser. Maar als ik terug denk aan de vorige avond in mei, tja spijtig.. We hebben toen ook zeker veel lol gehad. De Dames uiteraard als eerste, maar wij slaven ook.

Slaafaap had ik recentelijk ontmoet in een lunchroom centraal gelegen in ons landje. We spreken elkaar zo af en toe. We hebben zowaar mensen in onze kennissenkring die wij beide kennen. Dan heb ik het uiteraard niet over de Dames in Valkenswaard. Het wereldje is niet zo groot. Het is leuk om af en toe bij te kletsen over vakantie, dagelijks leven. Roddelen doen wij uiteraard als rechtgeaarde slaven, nooit…Hahahahaha… Daar heb ik uiteraard Smurf voor. Die van iedere hoed inmiddels wel de rand weet. Het blijft overigens wel raar toen ik laatst met Herrin Fabiola op visite was bij Smurf. Voordat ik mijn thee leeg had, zat ik al op de vloer hahaha……      Lees verder »

rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide